Atos 2
Molima New Testament (MOX_FNS) vs ARA
1 Ieisu ena yaʼitoto ʼevivi ʼaligega ʼaubena 50 ʼabibodanaya ʼinega Fenitikosi ana ʼaubena mai, ʼinega Ieisu ana tovetumaqana qabudi ivaʼauta mai vanue taha gamonaya.
1 Ao cumprir-se o dia de Pentecostes, estavam todos reunidos no mesmo lugar;
2 Itoatoa ʼinega lukwayavonega taha yani butuna mahalega ʼifoqe inoqolia kavona wedilia nunuqa ta vanue gamona luveagatunaʼia.
2 de repente, veio do céu um som, como de um vento impetuoso, e encheu toda a casa onde estavam assentados.
3 ʼInega taha yani iʼitea ana ʼita ʼidewani ʼaiwe meana ʼifoqe webui mai tomotau ʼaidega ʼaidega debadia.
3 E apareceram, distribuídas entre eles, línguas, como de fogo, e pousou uma sobre cada um deles.
4 ʼInega Niboana Gwalagwalana luveagatunaʼidi ta mali vona be mali vona ʼidiega iveʼale ivonavona Niboana ena venuahaʼu ʼinega. Ta vona diavona lova ge ida alamanidi ʼidiega iveveqae.
4 Todos ficaram cheios do Espírito Santo e passaram a falar em outras línguas, segundo o Espírito lhes concedia que falassem.
5 Ta tuta baʼe ʼinaya Yaubada ana toʼamayabayavo taudi me Diu mali diʼwe be mali diʼwe ʼidiega imai Ielusalema ʼinaya itoatoa.
5 Ora, estavam habitando em Jerusalém judeus, homens piedosos, vindos de todas as nações debaixo do céu.
6 Tutana wedilia butuna tomotau inoqolia ʼinega qabudi ivevivihila itauya tovetumaqanayavo ʼidia. Ta ʼaidega ʼaidega bonadi inoqolia ʼinega nuadi voqana qiduana,
6 Quando, pois, se fez ouvir aquela voz, afluiu a multidão, que se possuiu de perplexidade, porquanto cada um os ouvia falar na sua própria língua.
7 ta ivonaya, “Taudi toveqae diavona qabudi me Galili, waisa?
7 Estavam, pois, atônitos e se admiravam, dizendo: Vede! Não são, porventura, galileus todos esses que aí estão falando?
8 Ta maʼoda ʼinega itaʼa qabuda bonadega iveveqae?
8 E como os ouvimos falar, cada um em nossa própria língua materna?
9 Mana vaina itaʼa me Falitia be, me Midia be, me Elama be, me Mesofotemia be, me Iudia be, me Kafadosia be, me Fonito be, me Eisia be,
9 Somos partos, medos, elamitas e os naturais da Mesopotâmia, Judeia, Capadócia, Ponto e Ásia,
10 me Filigia be, me Famifila be, me Itifita be, me Libia ʼabaga Sailini diʼwenaya, ta wese vaina Loma ʼinega kamai. Ta vaina itaʼa me Diu ta wese vaina ge me Diu, ta eda tafwalolo ʼinaya iawafeledi ʼinega ive-Diu.
10 da Frígia, da Panfília, do Egito e das regiões da Líbia, nas imediações de Cirene, e romanos que aqui residem,
11 Ta wese vaina itaʼa Kilitiega be Aleibiayega. Qabuda kamai diʼwe ʼaidega ʼaidega ʼidiega, ta qabuda tauda bonadega edi vona Yaubada ena fewa waiwaidi weaqina kanoqonoqolia!”
11 tanto judeus como prosélitos, cretenses e arábios. Como os ouvimos falar em nossas próprias línguas as grandezas de Deus?
12 Ta edi nuavoqana ʼinega taudimo iveveqae ivonaya, “Maʼoda iʼaiqa? Tolaʼai ana alamani?”
12 Todos, atônitos e perplexos, interpelavam uns aos outros: Que quer isto dizer?
13 Ta vaina tomotau tovetumaqanayavo igivenuʼwedi ivonaya, “Nage goʼila waiwaina inuma ʼinega ivekwavakwava.”
13 Outros, porém, zombando, diziam: Estão embriagados!
14 Ta Fita enavo leveni dina maega itovolo ta bonana qiduanega qabu vonedi vonaya, “Egwavo me Diu ta wese omiʼa Ielusalema gamonaya otoatoa, ʼelovemi! Ta yani baʼe niʼa ʼifoqe matamia ena givesimatalia ʼimia, ʼinega egu vona ona noqolia.
14 Então, se levantou Pedro, com os onze; e, erguendo a voz, advertiu-os nestes termos: Varões judeus e todos os habitantes de Jerusalém, tomai conhecimento disto e atentai nas minhas palavras.
15 Emi nuanua ʼinega ovonaya be imaʼa goʼila waiwaina ada numa ta ada vekwavakwava. Ta gebuʼe, mana baʼe nawale ʼawaʼawai. Ta eda ilivu niʼa oalamania, ge ʼawaʼawai ʼinaya kada numanuma.
15 Estes homens não estão embriagados, como vindes pensando, sendo esta a terceira hora do dia.
16 Vonahaqiaqi, lova Yaubada ena tovesimasimana Ioeli ʼinega vona fofofola tolaʼai niʼa oʼitea ʼimaya weaqina, vonaya,
16 Mas o que ocorre é o que foi dito por intermédio do profeta Joel:
17 — ausente —
17 E acontecerá nos últimos dias, diz o Senhor, que derramarei do meu Espírito sobre toda a carne; vossos filhos e vossas filhas profetizarão, vossos jovens terão visões, e sonharão vossos velhos;
18 — ausente —
18 até sobre os meus servos e sobre as minhas servas derramarei do meu Espírito naqueles dias, e profetizarão.
19 — ausente —
19 Mostrarei prodígios em cima no céu e sinais embaixo na terra: sangue, fogo e vapor de fumaça.
20 — ausente —
20 O sol se converterá em trevas, e a lua, em sangue, antes que venha o grande e glorioso Dia do Senhor.
21 — ausente —
21 E acontecerá que todo aquele que invocar o nome do Senhor será salvo.
22 Ta wese Fita vonedi vonaya, “Omiʼa me Isileli, egu vona baʼe ona noqolia Ieisu Nasaleta ʼolotona weaqina. Niʼa oalamania Yaubada ena fewa waiwaina Ieisu ʼinega veʼitemi ʼidewana ʼebenuavoqana be ʼebenuaʼewa ta wese ʼebeʼita qabudi ʼidiega.
22 Varões israelitas, atendei a estas palavras: Jesus, o Nazareno, varão aprovado por Deus diante de vós com milagres, prodígios e sinais, os quais o próprio Deus realizou por intermédio dele entre vós, como vós mesmos sabeis;
23 Lova Yaubada Ieisu nimamia aʼuya. Ta omiʼa tokwava maega Ieisu otutuveʼewea ʼetoluai ʼinaya ta oluveʼaligia. Ta yani baʼena Yaubada ena nuanua ʼinega niʼa madualamania.
23 sendo este entregue pelo determinado desígnio e presciência de Deus, vós o matastes, crucificando-o por mãos de iníquos;
24 Ta Yaubada Ieisu ʼaligega giveyaʼitoto ʼeviviea, ta ʼaliga ena visiqa ʼinega ʼetoyavuia. ʼInega ʼaliga nana ge ana fata Ieisu dakafia ta daʼeno vataya.
24 ao qual, porém, Deus ressuscitou, rompendo os grilhões da morte; porquanto não era possível fosse ele retido por ela.
25 Lova Deibida madusimana ʼifoqe Ieisu weaqina vonaya,
25 Porque a respeito dele diz Davi: Diante de mim via sempre o Senhor, porque está à minha direita, para que eu não seja abalado.
26 — ausente —
26 Por isso, se alegrou o meu coração, e a minha língua exultou; além disto, também a minha própria carne repousará em esperança,
27 — ausente —
27 porque não deixarás a minha alma na morte, nem permitirás que o teu Santo veja corrupção.
28 — ausente —
28 Fizeste-me conhecer os caminhos da vida, encher-me-ás de alegria na tua presença.
29 Ta Fita wese vonaya, “Taigwavo, yavona aqiaqi ʼimia, vona baʼe gebu tubuda Deibida weaqina, mana Deibida nana kahalamania lova ʼaliga ta itavunia. Ta guduma nana baʼe ʼitaga kaʼiteʼitea.
29 Irmãos, seja-me permitido dizer-vos claramente a respeito do patriarca Davi que ele morreu e foi sepultado, e o seu túmulo permanece entre nós até hoje.
30 Deibida Yaubada ena vona niʼa alamani aqiaqiea mana tauna taha tovesimasimana. Lova Yaubada ena vona fofofola ʼinaya ʼawatamatamana nawale ena gadeyega taha Kini natovolo ta ena ʼebetoa kaikaiwabuna ʼinaya natoabui.
30 Sendo, pois, profeta e sabendo que Deus lhe havia jurado que um dos seus descendentes se assentaria no seu trono,
31 Deibida niʼa alamania baʼe yani nana nawale naʼifoqe, ʼinega vonaya,Ta Deibida ena vona baʼe Keliso ena yaʼitoto ʼevivi ʼaligega weaqina.
31 prevendo isto, referiu-se à ressurreição de Cristo, que nem foi deixado na morte, nem o seu corpo experimentou corrupção.
32 ʼInega Yaubada Ieisu giveyaʼitoto ʼeviviea ʼaligega, ta imaʼa qabuma niʼa aʼitea ta asimanea.
32 A este Jesus Deus ressuscitou, do que todos nós somos testemunhas.
33 ʼInega Yaubada ena waiwaiega givaneqea mahalaya ta baʼitagana ʼataqinaya toatoa. Ta Tamana lova vona fofofolayea Niboana Gwalagwalana namai ena tomotauyavo ʼidia, ta baʼitagana niʼa guiwaqia ʼimaya. Baʼe vona fofofola nana ana aqiaqi niʼa oʼiteʼitea ta wese onoqonoqolia ʼimega.
33 Exaltado, pois, à destra de Deus, tendo recebido do Pai a promessa do Espírito Santo, derramou isto que vedes e ouvis.
34 Mana Deibida gebu tauna ena vane mahalaya weaqina davona, ta ʼesi Ieisu weaqina simana vonaya,
34 Porque Davi não subiu aos céus, mas ele mesmo declara: Disse o Senhor ao meu Senhor: Assenta-te à minha direita,
35 — ausente —
35 até que eu ponha os teus inimigos por estrado dos teus pés.
36 “Baʼe weaqina me Isileli qabumi ona alamani aqiaqiea niʼa Yaubada Ieisu ʼawa-Kaiwabuyea ta wese tauna Toʼetoyavua. Ta tauna niʼa otutuveʼewea ʼetoluai ʼinaya.”
36 Esteja absolutamente certa, pois, toda a casa de Israel de que a este Jesus, que vós crucificastes, Deus o fez Senhor e Cristo.
37 Tuta nana tomotau qabudi baʼe vona diavona inoqolia nuadi vita qiduana, ʼinega Fita ta wese tovaletuyana leveni dina ivetalaʼaiedi ivonaya, “Emavo, niʼa luveifana aviaqia, ʼinega maʼoda ana viaqa ʼaiqa?”
37 Ouvindo eles estas coisas, compungiu-se-lhes o coração e perguntaram a Pedro e aos demais apóstolos: Que faremos, irmãos?
38 ʼInega Fita vonedia, “Emi ilivu luveifadi ʼidiega ona nuagivila, ta wese ona babitaiso Ieisu Keliso ana wawega. ʼInega Yaubada emi luveifana nanuataqodi, ta wese Niboana Gwalagwalana naneimi.
38 Respondeu-lhes Pedro: Arrependei-vos, e cada um de vós seja batizado em nome de Jesus Cristo para remissão dos vossos pecados, e recebereis o dom do Espírito Santo.
39 Lova Yaubada vona fofofola vonigo Niboana Gwalagwalana omiʼa be wese natumiavo naneimi. Ta wese Niboani nana naneidi tomeqabu luluvaia itoatoa, be wese tomeqabu Yaubada Tamada ena nuanua ʼinega nagabedi ʼidia.”
39 Pois para vós outros é a promessa, para vossos filhos e para todos os que ainda estão longe, isto é, para quantos o Senhor, nosso Deus, chamar.
40 Ta Fita ena vonayavo waiwaidi neidi vonaya, “Omiʼa taumiega ona ʼetoyavuimi lagata baʼe edi luveifana ʼinega!”
40 Com muitas outras palavras deu testemunho e exortava-os, dizendo: Salvai-vos desta geração perversa.
41 Ta ʼaubena nana ʼinaya tomotau qabudi Fita ena vona ivetumaqanea, ʼinega adi yau ʼidewana 3,000 ibabitaiso ta iluvetuba tovetumaqanayavo maega.
41 Então, os que lhe aceitaram a palavra foram batizados, havendo um acréscimo naquele dia de quase três mil pessoas.
42 ʼInega tovetumaqana vauvaudi iawafeledi tovaletuyana edi veʼitayavo ʼidia. Ta tuta qabuna iveiaiana aqiaqiedi ta Ieisu ana ʼebenuaveʼavina ʼabwagana iʼaiʼaini ta wese ivevenoqi Yaubada ʼinaya.
42 E perseveravam na doutrina dos apóstolos e na comunhão, no partir do pão e nas orações.
43 Tovetumaqana qabudi Yaubada iʼamayabea ta tovaletuyanayavo ʼebeʼita waiwaidi ta wese ʼebenuavoqana ʼeala iviaqidi.
43 Em cada alma havia temor; e muitos prodígios e sinais eram feitos por intermédio dos apóstolos.
44 Qabudi tuta qabuna itoavaʼauta, ta edi kulufayavo ʼidiega wese iveiuiula.
44 Todos os que creram estavam juntos e tinham tudo em comum.
45 Ta vaina ʼidiega edi bwaʼobwaʼo ta wese edi kulufa ivegimwaneyedi. ʼInega manena iʼewei ivewilaʼayea lukwalukwa ʼidia edi velukwalukwa ana fata ʼinega.
45 Vendiam as suas propriedades e bens, distribuindo o produto entre todos, à medida que alguém tinha necessidade.
46 Ta tovetumaqana tuta qabuna ivaʼauta Vanue Gwalagwalana gamonaya. Ta nuadi ʼaideganega wese edi vanueavo ʼidia me edi qaiawa Ieisu ana ʼebenuaveʼavina ʼabwagana iʼaiʼai veʼwani.
46 Diariamente perseveravam unânimes no templo, partiam pão de casa em casa e tomavam as suas refeições com alegria e singeleza de coração,
47 Tuta qabuna Yaubada iawahawatuboya ta tomotau qabudi tovetumaqana diavona iʼawahaqiaqiedi. ʼInega ʼaubena ʼaidega ʼaidega ʼidia tomeqabu Ieisu Valena inoqolia ta ivetumaqanea Kaiwabu ʼetoyavuidi. ʼInega iluvetuba tovetumaqanayavo maega ta iveʼeala.
47 louvando a Deus e contando com a simpatia de todo o povo. Enquanto isso, acrescentava-lhes o Senhor, dia a dia, os que iam sendo salvos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.