Marcos 5
Mwan NT (Côte d’Ivoire) (MOA) vs NVI
1 'Bhɛ blaan, 'ke Zesu 'pegee ‑yaa' ‑klaŋlanɛ mu 'ɛ ‑o 'bhɔle‑ Galile ‑draa 'ɛ 'yrɛ gbɛ do 'ɛ ta, Gadara mu 'ɛ ‑waa' 'klɛɛn 'ɛ 'yi.
1 Eles atravessaram o mar e foram para a região dos gerasenos.
2 Zesu zinale ‑yitakoŋ 'ɛ 'yi, 'bhɛ yrɛ do 'ɛ ꞊nɔɔ bhe, 'ke mɛɛ do 'pwɛle ‑a ‑yi 'kee‑ da mɛɛ bu mu 'ɛ ta, 'bhɛɛ‑ ‑e ꞊nwa 'yee‑ Zesu ‑lɛpalɛ. Zina 'yaa‑ ‑a zi.
2 Quando Jesus desembarcou, um homem com um espírito imundo veio dos sepulcros ao seu encontro.
3 ‑E ‑yaa yi mɛɛ bu mu 'ɛ ta, 'bhɛɛ‑ mɛɛ 'kedo‑ 'kpɔ faŋgan‑ 'laa ‑yaa sɔ 'a ‑yrele' ta ‑li, 'ali‑ 'kee‑ ‑yaa klɛ piibhɛ kpɛlɛ‑ mu 'le.
3 Esse homem vivia nos sepulcros, e ninguém conseguia prendê-lo, nem mesmo com correntes;
4 ‑Amasrɔyi ‑sɔ, ‑o piibhɛ 'gbluŋ mu ꞊bwa a gaan mu 'ɛ ma, 'bhɛɛ‑ ‑wa gbɛ ta ‑yrela' 'ke piibhɛ kpɛlɛ‑ mu 'le. 'Duŋ‑ ‑e 'bhɛ piibhɛ 'gbluŋ mu 'ɛ ‑gwa ‑a gaan mu 'ɛ ma, 'bhɛɛ‑ ‑ya gbɛ ma piibhɛ kpɛlɛ‑ mu 'ɛ ‑kplɔɔkplɔɔdwa, 'bhɛɛ‑ ‑e 'mu takaan‑; 'bhɛ 'pegee ‑ya gaan ma piibhɛ 'gbluŋ mu 'ɛ 'kpɛn 'ciɛnna‑. Mɛɛ 'kedo‑ 'kpɔ gbɛ laa ‑yaa sɔ ‑li ‑a 'kunle‑ ta.
4 pois muitas vezes lhe haviam sido acorrentados pés e mãos, mas ele arrebentara as correntes e quebrara os ferros de seus pés. Ninguém era suficientemente forte para dominá-lo.
5 'Waati 'ɛ 'kpɛn ba, ‑bi zi oo, ‑yrekpaa' oo, ‑e ‑yaa kanaa' bu mu 'ɛ ta, 'bhɛ 'pegee vlɛ gɔɔn mu 'ɛ 'wiiŋ‑, 'kee‑ ge gbekanlele, 'bhɛɛ‑ 'kee‑ ge a 'gbu madiŋwole 'le ‑sɔ vlɛ mu 'ɛ ma.
5 Noite e dia ele andava gritando e cortando-se com pedras entre os sepulcros e nas colinas.
6 ‑A ‑yrɛkpale Zesu ma 'egbɔɔnle 'te, 'kee‑ gele‑ blasanlele 'bhɛ ba ‑yrɛ ta ye, 'bhɛɛ‑ 'kee‑ 'bhɛ gbale‑ ‑a 'kpɔ zɛnlele 'bhɛ 'lɛɛ.
6 Quando ele viu Jesus de longe, correu e prostrou-se diante dele,
7 'Bhɛɛ‑ 'kee‑ ‑gbekanle 'ke ‑ya pele‑ 'bhɛ ni dɔɔ: «‑Mɛle 'o 'pegee 'bhi 'pleŋ‑ ɛɛ laanima *‑Waanbhaa' Gbe Zesu, 'ŋ mazato ‑Waanbhaa' 'tɔ 'ɛ ‑zayi', 'bhɛɛ‑ 'yaa ‑yrɛnkpalɛ 'ŋ ta.»
7 e gritou em alta voz: "Que queres comigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Rogo-te por Deus que não me atormentes! "
8 ‑E ‑janwoa 'bhɛ gbɛɛn‑ bhe, ‑amasrɔyi Zesu 'a ꞊pia lii ‑yɔɔ' 'ɛ ni 'elwale 'pe dɔɔ ‑e go 'yee‑ mɛɛ 'ɛ zi.
8 Pois Jesus lhe tinha dito: "Saia deste homem, espírito imundo! "
9 'Bhɛɛ‑ Zesu 'yee‑ mɛɛ 'ɛ 'lrɔkpaa dɔɔ: «‑Wo 'e sii 'nale ɛɛ?» 'Ke ‑ya pele‑ dɔɔ: «‑Wo 'ŋ sii ‹‑zamaa' 'srɛ, ‑amasrɔyi 'woo‑ 'ebebele.›»
9 Então Jesus lhe perguntou: "Qual é o seu nome? " "Meu nome é Legião", respondeu ele, "porque somos muitos".
10 'Bhɛ 'yi 'tɛ, 'kee‑ ‑sromabɔle Zesu ni 'ebebele dɔɔ: «'E 'zoole‑, 'yaa 'o ‑gbinlɛ' 'klɛɛn 'lɛɛ‑ 'yi.»
10 E implorava a Jesus, com insistência, que não os mandasse sair daquela região.
11 'Bhɛ 'waati 'ɛ ba, ꞊swa 'lɛ ‑gbɛnɛ do ‑yaa pɛbhle 'zi gɔɔn 'ɛ 'wiiŋ‑.
11 Uma grande manada de porcos estava pastando numa colina próxima.
12 Lii ‑yɔɔ' mu 'ɛ ‑sromabwa Zesu ni dɔɔ: «'Ke 'yoo ‑gbian mɛɛ 'lɛɛ‑ zi ‑a 'to 'o ge wla ꞊swa mu 'la bhe ‑o 'yi.»
12 Os demônios imploraram a Jesus: "Manda-nos para os porcos, para que entremos neles".
13 Zesu ‑dwa 'bhɛ ꞊la ‑o ni. 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke ‑o gole‑ mɛɛ 'ɛ zi, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑o gele‑ wlalɛ ꞊swa mu 'ɛ 'yi. 'Bhɛ 'yi 'tɛ, 'woo‑ ꞊swa 'lɛdo‑ 'ɛ ‑o ‑daa blasanlele vlɛ gɔɔn 'ɛ 'wiiŋ‑, 'ke ‑o nule‑ baalɛ ‑draa 'ɛ ba, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑o 'kpɛn gale‑. ‑O ‑yaa bhɔ ꞊swa 'waa plɛ ‑din.
13 Ele lhes deu permissão, e os espíritos imundos saíram e entraram nos porcos. A manada de cerca de dois mil porcos atirou-se precipício abaixo, em direção ao mar, e nele se afogou.
14 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke ‑o gooba mu 'ɛ 'kanle 'eke‑ ma, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑o gele‑ 'bhɛ ‑za 'ɛ 'woŋwoŋzɛnlɛ 'bhɛ ꞊nɔɔ ‑wa 'ɛ 'pegee gba la ‑wa 'nɛ mu 'ɛ ta. Mɛɛ mu 'ɛ ꞊nwa 'tɛ 'bhɛ ‑za 'ɛ yrɛglinlɛ.
14 Os que cuidavam dos porcos fugiram e contaram esses fatos na cidade e nos campos, e o povo foi ver o que havia acontecido.
15 ‑O bhɔle Zesu ‑din, 'ke ‑o lii ‑yɔɔ' 'srɛ 'yaa‑ mɛɛ 'la zan zi 'bhɛ 'yele. 'Bhɛ 'yaale‑ ‑yaa, 'bhɛɛ‑ dunɛ‑ 'klale‑ ‑yaa 'bhɛ ta, 'bhɛ 'pegee 'bhɛ ‑yrɛbakpaale ‑yaa. ‑O ‑yrɛkpalawoa 'bhɛ 'bheele‑ ma, 'ke ‑gblaan 'klale ‑o ‑yi.
15 Quando se aproximaram de Jesus, viram ali o homem que fora possesso da legião de demônios, assentado, vestido e em perfeito juízo; e ficaram com medo.
16 Mɛɛ 'la zan mu 'a ꞊ya Zesu zi, 'bhɛɛ‑ 'ke 'mu 'yee‑ ‑za 'ɛ 'kpɛn klɛyrɛ ꞊ya, ‑za 'la ꞊kla 'yee‑ lii ‑yɔɔ' zan 'ɛ ni, 'bhɛ 'pegee ‑za 'la ꞊kla ꞊swa mu 'ɛ ni 'ezin‑, 'mu 'bhɛ ‑za 'ɛ 'kpɛn 'yigɔɔnna 'woo‑ yrɛ ma ꞊nɔɔ ‑glin mu 'ɛ ni.
16 Os que o tinham visto contaram ao povo o que acontecera ao endemoninhado, e falaram também sobre os porcos.
17 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke ‑o ‑sromabɔle Zesu ni dɔɔ 'bhɛ go ‑waa' 'trɛ 'ɛ ta.
17 Então o povo começou a suplicar a Jesus que saísse do território deles.
18 Zesu 'san bhla 'ɛ zi ‑yitakoŋ 'ɛ 'yi, 'ke lii ‑yɔɔ' 'ɛ 'yaa‑ mɛɛ 'la zan zi, ‑e ‑sromabɔle 'sanle Zesu ni dɔɔ ‑e bole‑ 'bhɛ zi.
18 Quando Jesus estava entrando no barco, o homem que estivera endemoninhado suplicava-lhe que o deixasse ir com ele.
19 Zesu 'laa dɔle 'bhɛ ꞊la ‑a ni, ‑ya ꞊pia ‑a ni drɔɔn' dɔɔ: «Ge 'e ba 'fɛ 'lɛ ma 'yaa‑ mɛɛ mu 'ɛ ba, 'bhɛɛ‑ Mɛɛzan ‑Waanbhaa' ‑za 'wlan 'la ꞊kla 'e ni, 'bhɛ 'pegee 'e 'yrɛnklaa‑ ‑a ma gɔnɛ‑ 'la gbɛɛn‑ bhe, 'bhɛ 'kpɛn 'yipe‑ ‑o ni.»
19 Jesus não o permitiu, mas disse: "Vá para casa, para a sua família e anuncie-lhes quanto o Senhor fez por você e como teve misericórdia de você".
20 'Yee‑ mɛɛ 'ɛ gele 'tɛ, 'kee‑ Zesu ‑za 'la ꞊kla ‑a ni 'bhɛ 'woŋwoŋzɛnle 'yee‑ 'klɛɛn do 'ɛ 'yi ‑wa vu 'ɛ 'kpɛn ta. Mɛɛ 'la zan mu 'kpɛn Zesu klɛza 'ɛ ꞊maa, ‑o 'kpeelɛnia ‑o ma.
20 Então, aquele homem se foi e começou a anunciar em Decápolis quanto Jesus tinha feito por ele. Todos ficavam admirados.
21 'Bhɛ ‑blaan, Zesu 'pegee ‑yaa' ‑klaŋlanɛ mu 'ɛ ‑o ‑draa 'ɛ takaan‑ ‑yitakoŋ 'ɛ 'yi, 'bhɛɛ‑ ‑o nu gbɛ drɛɛwoa‑ ‑draa 'ɛ 'yrɛ gbɛ do 'ɛ ta. ‑O bhɔle ‑draa 'ɛ bhoŋla, 'ke ‑zamaa' 'srɛ do 'klale ‑o zi.
21 Tendo Jesus voltado de barco para a outra margem, uma grande multidão se reuniu ao seu redor, enquanto ele estava à beira do mar.
22 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke Zuufu mu daanfɛ' 'ɛ ꞊la ‑kuŋlii' mu 'ɛ do nule‑, ‑o ‑yaa 'bhɛ sii Zailusi. 'Bhɛ Zesu 'yele‑, 'kee‑ baale' 'bhɛ gaan ma.
22 Então chegou ali um dos dirigentes da sinagoga, chamado Jairo. Vendo Jesus, prostrou-se aos seus pés
23 'Bhɛɛ‑ 'ke 'bhɛ ‑sromabɔle 'yee‑ Zesu ni dɔɔ: «'Ŋ 'lunɛ 'ɛ 'lɛ ‑o zan 'kpaalɛ‑, nu ge 'ŋ ba, 'bhɛɛ‑ 'yee‑ gbɛ 'kpa ‑a ma, 'kooko‑ ‑e bhee.»
23 e lhe implorou insistentemente: "Minha filhinha está morrendo! Vem, por favor, e impõe as mãos sobre ela, para que seja curada e viva".
24 'Bhɛ 'yi 'tɛ, 'ke ‑o 'pegee Zesu gele‑ 'eke‑ zi ‑a ba ‑lɛ ma. ‑O ‑yaa ge 'zi bhla 'la ba ‑a ba ‑lɛ ma, ‑zamaa' 'srɛ do 'la dɔle ‑yaa ‑a zi 'mu 'yaa‑ 'klin zii' 'eke‑ ta gbɛ 'ɛ 'kpɛn zi ‑a ma.
24 Jesus foi com ele. Uma grande multidão o seguia e o comprimia.
25 Le do ‑yaa ‑zamaa' 'ɛ 'pleŋ‑, ‑a lɛɛ vu ta plɛ 'ke yaa ‑yito' 'ɛ 'lɛ 'laa kan.
25 E estava ali certa mulher que havia doze anos vinha sofrendo de uma hemorragia.
26 ‑E ꞊mwa ‑a ‑laanɛkpale ma, 'bhɛɛ‑ 'bhɛ ꞊kla 'trɛbhɔle. ‑A 'kɔɔ ‑gɔli' 'ɛ 'kpɛn 'yaan‑ 'ke yaa 'klɛnyawo. Drɔɔn' yaa ga 'ɛ baan' ‑le ‑yaa 'kla zii' ‑a ba.
26 Ela padecera muito sob o cuidado de vários médicos e gastara tudo o que tinha, mas, em vez de melhorar, piorava.
27 — ausente —
27 Quando ouviu falar de Jesus, chegou-se por trás dele, no meio da multidão, e tocou em seu manto,
28 — ausente —
28 porque pensava: "Se eu tão-somente tocar em seu manto, ficarei curada".
29 'Bhɛ yrɛ do 'ɛ ꞊nɔɔ bhe, 'ke yaa ‑yito' 'ɛ 'lɛkanle 'te; 'bhɛɛ‑ 'kee‑ ‑bheele' yaa ga 'ɛ 'yi.
29 Imediatamente cessou sua hemorragia e ela sentiu em seu corpo que estava livre do seu sofrimento.
30 'Bhɛ yrɛ do 'kpɔ 'ɛ ꞊nɔɔ bhe, 'ke Zesu 'a 'yaangole ‑a 'flɛ 'yi 'bhii‑ 'sɔleya faŋgan‑ do ‑pwɛla ‑a ‑yi. ‑Ya ‑lɛklale ‑zamaa' 'ɛ ta, 'ke ‑yoo ‑lrɔkpale dɔɔ: «‑De ‑le ‑yaan 'ŋ ta dunɛ‑ ma ɛɛ?»
30 No mesmo instante, Jesus percebeu que dele havia saído poder, virou-se para a multidão e perguntou: "Quem tocou em meu manto? "
31 ‑Yaa' ‑klaŋlanɛ mu 'ɛ ‑wa ‑lɛkwan a ni dɔɔ: «'E 'yrɛ 'laa ‑o ‑zamaa' 'ɛ 'klinle‑ ma 'e zi, 'bhɛɛ‑ 'yoo 'o 'lrɔkpa zii' dɔɔ ‑dele ‑yaan 'e ma ɛɛ?»
31 Responderam os seus discípulos: "Vês a multidão aglomerada ao teu redor e ainda perguntas: ‘Quem tocou em mim? ’ "
32 'Duŋ‑ Zesu 'a 'yrɛ 'mliŋwoa‑ ‑a zi mu 'ɛ ta, 'kooko‑ mɛɛ 'la zan ‑yaan ‑a ma ‑e 'bhɛ zan ye.
32 Mas Jesus continuou olhando ao seu redor para ver quem tinha feito aquilo.
33 'Yee‑ le 'ɛ 'yaa‑ bɛɛn 'zi gblaan 'ɛ 'kɔɔ ‑kpakpa. ‑E ‑nwa ‑a 'kpɔ zɛnlɛ Zesu 'lɛɛ, 'bhɛɛ‑ ‑e ‑za 'la ꞊kla ‑e 'bhɛ 'kpɛn wlan꞊pia Zesu ni.
33 Então a mulher, sabendo o que lhe tinha acontecido, aproximou-se, prostrou-se aos seus pés e, tremendo de medo, contou-lhe toda a verdade.
34 Zesu pe ‑a ni dɔɔ: «'Ŋ 'lunɛ, 'yee 'kpalawoa 'mi 'yi bhe, 'e ‑gwa ‑za 'yi, ge 'e ba yilabla ta! Bhaa 'yaa‑ ga 'ɛ yaa niinalɛ 'e ma 'ezin‑.»
34 Então ele lhe disse: "Filha, a sua fé a curou! Vá em paz e fique livre do seu sofrimento".
35 Zesu 'yaa‑ 'bhɛ ‑jan 'ɛ 'wo zii' bhla 'la ba, 'ke mɛɛ 'ke mu dale‑ Zuufu mu daanfɛ' 'ɛ ‑kuŋlii' Zailusi ba ‑lɛ ma, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑wa pele‑ ‑a ni dɔɔ: «'E 'lunɛ 'ɛ ꞊kla 'ke siɛle', 'yaa ‑kɔɔ' daan mi 'ɛ 'trɛbhɔlɛ 'ezin‑.»
35 Enquanto Jesus ainda estava falando, chegaram algumas pessoas da casa de Jairo, o dirigente da sinagoga. "Sua filha morreu", disseram eles. "Não precisa mais incomodar o mestre! "
36 'Duŋ‑ Zesu 'laa 'bhɛ ‑jan 'ɛ bɔlɛ ‑klɔsi 'yi, 'ke ‑ya pele‑ Zuufu mu daanfɛ' ‑kuŋlii 'ɛ ni dɔɔ: «'Yaa ‑gblaanlɛ', 'e 'kpa 'mi 'yi drɔŋ.»
36 Não fazendo caso do que eles disseram, Jesus disse ao dirigente da sinagoga: "Não tenha medo; tão-somente creia".
37 ‑O ge bhla 'ɛ zi 'yee‑ Zuufu mu daanfɛ' ‑kuŋlii 'ɛ ba, Zesu 'laa dɔlɛ ‑a ‑la 'ke mɛɛ 'kedo‑ 'kpɔ ge ‑o zi, 'ke ya 'e go Piɛri, 'bhɛɛ‑ Zaki 'pegee 'bhɛ 'nwagwlɛn‑ Zaan ba.
37 E não deixou ninguém segui-lo, senão Pedro, Tiago e João, irmão de Tiago.
38 ‑O bhɔle Zuufu mu daanfɛ' ‑kuŋlii 'ɛ ba, 'ke Zesu ‑zamaa' do yele‑ 'ke ‑woo ‑we 'zi 'zoozoo‑, 'bhɛ 'pegee mɛɛ 'ke mu ‑yaa wisi' zii' 'ke ‑o ‑gbekan' 'eglɔɔle.
38 Quando chegaram à casa do dirigente da sinagoga, Jesus viu um alvoroço, com gente chorando e se lamentando em alta voz.
39 ‑E wlale 'fɛ 'ɛ ꞊la, 'ke ‑ya pele‑ ‑o ni dɔɔ: «‑Mɛle ꞊kla 'bhɛɛ‑ 'ka ‑o ‑we 'zi ‑gee' 'zoozoo‑ ɛɛ, 'bhɛɛ‑ 'ka ‑o wisi' zii' ɛɛ? ‑Nɛ 'ɛ yaa galɛ, ‑yoo yi pla.»
39 Então entrou e lhes disse: "Por que todo este alvoroço e lamento? A criança não está morta, mas dorme".
40 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke 'bhɛ mɛɛ mu 'ɛ 'sɔnsile Zesu ma. ‑Ayile, 'ke ‑yoo 'kpɛn 'pwɛle 'pɛɛlii‑. 'Kee‑ ‑nɛ dɛ 'pegee ‑nɛ 'ɛ nɛɛ, 'bhɛɛ‑ mɛɛ 'la zan mu ꞊nwa ‑a zi 'mu 'te ‑la 'tole 'a zi. 'Bhɛɛ‑ 'ke ‑o gele‑ ‑nɛ gbaa 'ɛ 'yilayrɛ 'ɛ ꞊nɔɔ.
40 Mas todos começaram a rir de Jesus. Ele, porém, ordenou que eles saíssem, tomou consigo o pai e a mãe da criança e os discípulos que estavam com ele, e entrou onde se encontrava a criança.
41 ‑E ‑nɛ 'ɛ ꞊kwan 'bhɛ gbɛ ma 'ke ‑ya 'siile 'kaa: «Talita kumi! » 'Bhɛ 'yile‑: «‑Gblanɛ, 'mi pe 'e ni dɔɔ 'e 'wlɛn‑!»
41 Tomou-a pela mão e lhe disse: "Talita cumi! ", que significa: "Menina, eu lhe ordeno, levante-se! ".
42 'Bhɛ yrɛ do 'kpɔ 'ɛ ꞊nɔɔ bhe, 'ke ‑gblanɛ 'ɛ bwele‑ gale ba, 'ke ‑ya ‑wlɛnle', 'bhɛɛ‑ 'kee‑ 'taawole 'sanle. ‑A lɛɛ ‑yaa vu ta plɛ. Mɛɛ mu 'ɛ ‑o ‑gblanɛ 'ɛ bwele yele gale ba, 'ke ‑o liibhaale ‑o ma 'kee‑ kan a ‑daŋ' ta.
42 Imediatamente a menina, que tinha doze anos de idade, levantou-se e começou a andar. Isso os deixou atônitos.
43 'Bhɛ blaan, 'ke Zesu ‑o ‑lɛmazɔnle‑ dɔɔ waa 'bhɛ ‑za 'ɛ 'pelɛ‑ mɛɛ 'kedo‑ 'kpɔ ni. 'Bhɛɛ‑ ‑e pe ‑o ni ‑o pɛle na ‑gblanɛ 'ɛ ni.
43 Ele deu ordens expressas para que não dissessem nada a ninguém e mandou que dessem a ela alguma coisa para comer.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.