Marcos 5

Mwan NT (Côte d’Ivoire) (MOA) vs BKJ

Sair da comparação
1 'Bhɛ blaan, 'ke Zesu 'pegee ‑yaa' ‑klaŋlanɛ mu 'ɛ ‑o 'bhɔle‑ Galile ‑draa 'ɛ 'yrɛ gbɛ do 'ɛ ta, Gadara mu 'ɛ ‑waa' 'klɛɛn 'ɛ 'yi.
1 E eles chegaram ao outro lado do mar, à terra dos gadarenos.
2 Zesu zinale ‑yitakoŋ 'ɛ 'yi, 'bhɛ yrɛ do 'ɛ ꞊nɔɔ bhe, 'ke mɛɛ do 'pwɛle ‑a ‑yi 'kee‑ da mɛɛ bu mu 'ɛ ta, 'bhɛɛ‑ ‑e ꞊nwa 'yee‑ Zesu ‑lɛpalɛ. Zina 'yaa‑ ‑a zi.
2 E, saindo ele do barco, imediatamente veio ao encontro, dos sepulcros, um homem com espírito imundo,
3 ‑E ‑yaa yi mɛɛ bu mu 'ɛ ta, 'bhɛɛ‑ mɛɛ 'kedo‑ 'kpɔ faŋgan‑ 'laa ‑yaa sɔ 'a ‑yrele' ta ‑li, 'ali‑ 'kee‑ ‑yaa klɛ piibhɛ kpɛlɛ‑ mu 'le.
3 o qual tinha sua morada nos sepulcros; e nenhum homem podia prendê-lo, não, nem com correntes;
4 ‑Amasrɔyi ‑sɔ, ‑o piibhɛ 'gbluŋ mu ꞊bwa a gaan mu 'ɛ ma, 'bhɛɛ‑ ‑wa gbɛ ta ‑yrela' 'ke piibhɛ kpɛlɛ‑ mu 'le. 'Duŋ‑ ‑e 'bhɛ piibhɛ 'gbluŋ mu 'ɛ ‑gwa ‑a gaan mu 'ɛ ma, 'bhɛɛ‑ ‑ya gbɛ ma piibhɛ kpɛlɛ‑ mu 'ɛ ‑kplɔɔkplɔɔdwa, 'bhɛɛ‑ ‑e 'mu takaan‑; 'bhɛ 'pegee ‑ya gaan ma piibhɛ 'gbluŋ mu 'ɛ 'kpɛn 'ciɛnna‑. Mɛɛ 'kedo‑ 'kpɔ gbɛ laa ‑yaa sɔ ‑li ‑a 'kunle‑ ta.
4 porque, tendo sido ele muitas vezes preso com grilhões e correntes, e as correntes foram por ele arrancadas, e os grilhões quebrados em partes, e nenhum homem podia amansá-lo.
5 'Waati 'ɛ 'kpɛn ba, ‑bi zi oo, ‑yrekpaa' oo, ‑e ‑yaa kanaa' bu mu 'ɛ ta, 'bhɛ 'pegee vlɛ gɔɔn mu 'ɛ 'wiiŋ‑, 'kee‑ ge gbekanlele, 'bhɛɛ‑ 'kee‑ ge a 'gbu madiŋwole 'le ‑sɔ vlɛ mu 'ɛ ma.
5 E sempre, noite e dia, ele estava nos montes, e nos sepulcros, gritando, e cortando-se com pedras.
6 ‑A ‑yrɛkpale Zesu ma 'egbɔɔnle 'te, 'kee‑ gele‑ blasanlele 'bhɛ ba ‑yrɛ ta ye, 'bhɛɛ‑ 'kee‑ 'bhɛ gbale‑ ‑a 'kpɔ zɛnlele 'bhɛ 'lɛɛ.
6 Mas quando ele viu Jesus ao longe, correu e adorou-o,
7 'Bhɛɛ‑ 'kee‑ ‑gbekanle 'ke ‑ya pele‑ 'bhɛ ni dɔɔ: «‑Mɛle 'o 'pegee 'bhi 'pleŋ‑ ɛɛ laanima *‑Waanbhaa' Gbe Zesu, 'ŋ mazato ‑Waanbhaa' 'tɔ 'ɛ ‑zayi', 'bhɛɛ‑ 'yaa ‑yrɛnkpalɛ 'ŋ ta.»
7 e, clamando com grande voz, disse: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Conjuro-te por Deus que não me atormentes.
8 ‑E ‑janwoa 'bhɛ gbɛɛn‑ bhe, ‑amasrɔyi Zesu 'a ꞊pia lii ‑yɔɔ' 'ɛ ni 'elwale 'pe dɔɔ ‑e go 'yee‑ mɛɛ 'ɛ zi.
8 Pois ele lhe dizia: Sai deste homem, espírito imundo.
9 'Bhɛɛ‑ Zesu 'yee‑ mɛɛ 'ɛ 'lrɔkpaa dɔɔ: «‑Wo 'e sii 'nale ɛɛ?» 'Ke ‑ya pele‑ dɔɔ: «‑Wo 'ŋ sii ‹‑zamaa' 'srɛ, ‑amasrɔyi 'woo‑ 'ebebele.›»
9 E ele perguntou-lhe: Qual é o teu nome? E lhe respondeu, dizendo: Meu nome é Legião, porque somos muitos.
10 'Bhɛ 'yi 'tɛ, 'kee‑ ‑sromabɔle Zesu ni 'ebebele dɔɔ: «'E 'zoole‑, 'yaa 'o ‑gbinlɛ' 'klɛɛn 'lɛɛ‑ 'yi.»
10 E pedia-lhe muito que não os enviasse para fora daquela terra.
11 'Bhɛ 'waati 'ɛ ba, ꞊swa 'lɛ ‑gbɛnɛ do ‑yaa pɛbhle 'zi gɔɔn 'ɛ 'wiiŋ‑.
11 Ora, estavam ali perto nos montes, uma grande manada de porcos se alimentando.
12 Lii ‑yɔɔ' mu 'ɛ ‑sromabwa Zesu ni dɔɔ: «'Ke 'yoo ‑gbian mɛɛ 'lɛɛ‑ zi ‑a 'to 'o ge wla ꞊swa mu 'la bhe ‑o 'yi.»
12 E todos os demônios lhe pediram, dizendo: Manda-nos para aqueles porcos, para que possamos entrar neles.
13 Zesu ‑dwa 'bhɛ ꞊la ‑o ni. 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke ‑o gole‑ mɛɛ 'ɛ zi, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑o gele‑ wlalɛ ꞊swa mu 'ɛ 'yi. 'Bhɛ 'yi 'tɛ, 'woo‑ ꞊swa 'lɛdo‑ 'ɛ ‑o ‑daa blasanlele vlɛ gɔɔn 'ɛ 'wiiŋ‑, 'ke ‑o nule‑ baalɛ ‑draa 'ɛ ba, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑o 'kpɛn gale‑. ‑O ‑yaa bhɔ ꞊swa 'waa plɛ ‑din.
13 E imediatamente Jesus lhes deu permissão. E os espíritos imundos saíram, e entraram nos porcos; e a manada desceu violentamente pelo declive para o mar, (eram cerca de dois mil); e eles se afogaram no mar.
14 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke ‑o gooba mu 'ɛ 'kanle 'eke‑ ma, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑o gele‑ 'bhɛ ‑za 'ɛ 'woŋwoŋzɛnlɛ 'bhɛ ꞊nɔɔ ‑wa 'ɛ 'pegee gba la ‑wa 'nɛ mu 'ɛ ta. Mɛɛ mu 'ɛ ꞊nwa 'tɛ 'bhɛ ‑za 'ɛ yrɛglinlɛ.
14 E os que apascentavam os porcos fugiram, e o anunciaram na cidade e nos campos; e eles saíram para ver o que havia acontecido.
15 ‑O bhɔle Zesu ‑din, 'ke ‑o lii ‑yɔɔ' 'srɛ 'yaa‑ mɛɛ 'la zan zi 'bhɛ 'yele. 'Bhɛ 'yaale‑ ‑yaa, 'bhɛɛ‑ dunɛ‑ 'klale‑ ‑yaa 'bhɛ ta, 'bhɛ 'pegee 'bhɛ ‑yrɛbakpaale ‑yaa. ‑O ‑yrɛkpalawoa 'bhɛ 'bheele‑ ma, 'ke ‑gblaan 'klale ‑o ‑yi.
15 E eles foram até Jesus, e viram aquele que fora possuído pelo demônio, e tivera a legião, assentado, vestido e em perfeito juízo; e eles ficaram com medo.
16 Mɛɛ 'la zan mu 'a ꞊ya Zesu zi, 'bhɛɛ‑ 'ke 'mu 'yee‑ ‑za 'ɛ 'kpɛn klɛyrɛ ꞊ya, ‑za 'la ꞊kla 'yee‑ lii ‑yɔɔ' zan 'ɛ ni, 'bhɛ 'pegee ‑za 'la ꞊kla ꞊swa mu 'ɛ ni 'ezin‑, 'mu 'bhɛ ‑za 'ɛ 'kpɛn 'yigɔɔnna 'woo‑ yrɛ ma ꞊nɔɔ ‑glin mu 'ɛ ni.
16 E os que tinham visto isso, contaram-lhes o que acontecera ao possuído pelo demônio, e também acerca dos porcos.
17 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke ‑o ‑sromabɔle Zesu ni dɔɔ 'bhɛ go ‑waa' 'trɛ 'ɛ ta.
17 E eles começaram a suplicar-lhe para que saísse das suas regiões.
18 Zesu 'san bhla 'ɛ zi ‑yitakoŋ 'ɛ 'yi, 'ke lii ‑yɔɔ' 'ɛ 'yaa‑ mɛɛ 'la zan zi, ‑e ‑sromabɔle 'sanle Zesu ni dɔɔ ‑e bole‑ 'bhɛ zi.
18 E, entrando ele no barco, suplicava-lhe o que fora possuído pelo demônio que pudesse estar com ele.
19 Zesu 'laa dɔle 'bhɛ ꞊la ‑a ni, ‑ya ꞊pia ‑a ni drɔɔn' dɔɔ: «Ge 'e ba 'fɛ 'lɛ ma 'yaa‑ mɛɛ mu 'ɛ ba, 'bhɛɛ‑ Mɛɛzan ‑Waanbhaa' ‑za 'wlan 'la ꞊kla 'e ni, 'bhɛ 'pegee 'e 'yrɛnklaa‑ ‑a ma gɔnɛ‑ 'la gbɛɛn‑ bhe, 'bhɛ 'kpɛn 'yipe‑ ‑o ni.»
19 Todavia, Jesus não o permitiu, mas disse-lhe: Vai para casa, para teus amigos, e anuncia-lhes quão grandes coisas o Senhor te fez, e como teve compaixão de ti.
20 'Yee‑ mɛɛ 'ɛ gele 'tɛ, 'kee‑ Zesu ‑za 'la ꞊kla ‑a ni 'bhɛ 'woŋwoŋzɛnle 'yee‑ 'klɛɛn do 'ɛ 'yi ‑wa vu 'ɛ 'kpɛn ta. Mɛɛ 'la zan mu 'kpɛn Zesu klɛza 'ɛ ꞊maa, ‑o 'kpeelɛnia ‑o ma.
20 E ele partiu, e começou a divulgar em Decápolis quão grandes coisas Jesus lhe fizera; e todos os homens se maravilharam.
21 'Bhɛ ‑blaan, Zesu 'pegee ‑yaa' ‑klaŋlanɛ mu 'ɛ ‑o ‑draa 'ɛ takaan‑ ‑yitakoŋ 'ɛ 'yi, 'bhɛɛ‑ ‑o nu gbɛ drɛɛwoa‑ ‑draa 'ɛ 'yrɛ gbɛ do 'ɛ ta. ‑O bhɔle ‑draa 'ɛ bhoŋla, 'ke ‑zamaa' 'srɛ do 'klale ‑o zi.
21 E, passando Jesus outra vez com o barco para o outro lado, ajuntaram-se a ele muitas pessoas; e ele estava junto do mar.
22 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke Zuufu mu daanfɛ' 'ɛ ꞊la ‑kuŋlii' mu 'ɛ do nule‑, ‑o ‑yaa 'bhɛ sii Zailusi. 'Bhɛ Zesu 'yele‑, 'kee‑ baale' 'bhɛ gaan ma.
22 E eis que chegou um dos governantes da sinagoga, por nome Jairo, e, vendo-o, prostrou-se aos seus pés,
23 'Bhɛɛ‑ 'ke 'bhɛ ‑sromabɔle 'yee‑ Zesu ni dɔɔ: «'Ŋ 'lunɛ 'ɛ 'lɛ ‑o zan 'kpaalɛ‑, nu ge 'ŋ ba, 'bhɛɛ‑ 'yee‑ gbɛ 'kpa ‑a ma, 'kooko‑ ‑e bhee.»
23 e rogava-lhe muito, dizendo: Minha filhinha jaz à beira da morte: Rogo-te, venhas e lhe imponhas as mãos, para que ela seja curada, e ela viverá.
24 'Bhɛ 'yi 'tɛ, 'ke ‑o 'pegee Zesu gele‑ 'eke‑ zi ‑a ba ‑lɛ ma. ‑O ‑yaa ge 'zi bhla 'la ba ‑a ba ‑lɛ ma, ‑zamaa' 'srɛ do 'la dɔle ‑yaa ‑a zi 'mu 'yaa‑ 'klin zii' 'eke‑ ta gbɛ 'ɛ 'kpɛn zi ‑a ma.
24 E Jesus foi com ele, e muitas pessoas o seguiam, e o apertavam.
25 Le do ‑yaa ‑zamaa' 'ɛ 'pleŋ‑, ‑a lɛɛ vu ta plɛ 'ke yaa ‑yito' 'ɛ 'lɛ 'laa kan.
25 E certa mulher, vítima de um fluxo de sangue havia doze anos,
26 ‑E ꞊mwa ‑a ‑laanɛkpale ma, 'bhɛɛ‑ 'bhɛ ꞊kla 'trɛbhɔle. ‑A 'kɔɔ ‑gɔli' 'ɛ 'kpɛn 'yaan‑ 'ke yaa 'klɛnyawo. Drɔɔn' yaa ga 'ɛ baan' ‑le ‑yaa 'kla zii' ‑a ba.
26 e tinha sofrido muitas coisas de muitos médicos, e tinha gasto tudo o que ela tinha, e não havia melhorado, mas antes cada vez pior.
27 — ausente —
27 Quando ela tinha ouvido falar de Jesus, veio por detrás comprimida , e tocou na sua veste.
28 — ausente —
28 Porque ela dizia: Se eu somente tocar nas suas vestes eu serei sã.
29 'Bhɛ yrɛ do 'ɛ ꞊nɔɔ bhe, 'ke yaa ‑yito' 'ɛ 'lɛkanle 'te; 'bhɛɛ‑ 'kee‑ ‑bheele' yaa ga 'ɛ 'yi.
29 E imediatamente a fonte do seu sangue secou, e ela sentiu no seu corpo já estar curada daquela aflição.
30 'Bhɛ yrɛ do 'kpɔ 'ɛ ꞊nɔɔ bhe, 'ke Zesu 'a 'yaangole ‑a 'flɛ 'yi 'bhii‑ 'sɔleya faŋgan‑ do ‑pwɛla ‑a ‑yi. ‑Ya ‑lɛklale ‑zamaa' 'ɛ ta, 'ke ‑yoo ‑lrɔkpale dɔɔ: «‑De ‑le ‑yaan 'ŋ ta dunɛ‑ ma ɛɛ?»
30 E Jesus, no mesmo instante sabendo que saíra virtude de si mesmo, voltou-se para a multidão, e disse: Quem tocou nas minhas vestes?
31 ‑Yaa' ‑klaŋlanɛ mu 'ɛ ‑wa ‑lɛkwan a ni dɔɔ: «'E 'yrɛ 'laa ‑o ‑zamaa' 'ɛ 'klinle‑ ma 'e zi, 'bhɛɛ‑ 'yoo 'o 'lrɔkpa zii' dɔɔ ‑dele ‑yaan 'e ma ɛɛ?»
31 E disseram-lhe os seus discípulos: Tu vês que a multidão te aperta, e dizes: Quem me tocou?
32 'Duŋ‑ Zesu 'a 'yrɛ 'mliŋwoa‑ ‑a zi mu 'ɛ ta, 'kooko‑ mɛɛ 'la zan ‑yaan ‑a ma ‑e 'bhɛ zan ye.
32 E ele olhava em redor para ver aquela que tinha feito isso.
33 'Yee‑ le 'ɛ 'yaa‑ bɛɛn 'zi gblaan 'ɛ 'kɔɔ ‑kpakpa. ‑E ‑nwa ‑a 'kpɔ zɛnlɛ Zesu 'lɛɛ, 'bhɛɛ‑ ‑e ‑za 'la ꞊kla ‑e 'bhɛ 'kpɛn wlan꞊pia Zesu ni.
33 Mas a mulher, atemorizada e trêmula, sabendo o que foi feito a ela, aproximou-se, e caiu no chão diante dele, e disse-lhe toda a verdade.
34 Zesu pe ‑a ni dɔɔ: «'Ŋ 'lunɛ, 'yee 'kpalawoa 'mi 'yi bhe, 'e ‑gwa ‑za 'yi, ge 'e ba yilabla ta! Bhaa 'yaa‑ ga 'ɛ yaa niinalɛ 'e ma 'ezin‑.»
34 E ele lhe disse: Filha, a tua fé te sarou; vai-te em paz, e sê curada desta tua aflição.
35 Zesu 'yaa‑ 'bhɛ ‑jan 'ɛ 'wo zii' bhla 'la ba, 'ke mɛɛ 'ke mu dale‑ Zuufu mu daanfɛ' 'ɛ ‑kuŋlii' Zailusi ba ‑lɛ ma, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑wa pele‑ ‑a ni dɔɔ: «'E 'lunɛ 'ɛ ꞊kla 'ke siɛle', 'yaa ‑kɔɔ' daan mi 'ɛ 'trɛbhɔlɛ 'ezin‑.»
35 Enquanto ele ainda falava, vieram alguns da casa do governante da sinagoga, a quem disseram: A tua filha está morta; porque ainda incomodas o Mestre?
36 'Duŋ‑ Zesu 'laa 'bhɛ ‑jan 'ɛ bɔlɛ ‑klɔsi 'yi, 'ke ‑ya pele‑ Zuufu mu daanfɛ' ‑kuŋlii 'ɛ ni dɔɔ: «'Yaa ‑gblaanlɛ', 'e 'kpa 'mi 'yi drɔŋ.»
36 Mas Jesus, tão logo ouviu essas palavras, disse ao governante da sinagoga: Não temas, crê somente.
37 ‑O ge bhla 'ɛ zi 'yee‑ Zuufu mu daanfɛ' ‑kuŋlii 'ɛ ba, Zesu 'laa dɔlɛ ‑a ‑la 'ke mɛɛ 'kedo‑ 'kpɔ ge ‑o zi, 'ke ya 'e go Piɛri, 'bhɛɛ‑ Zaki 'pegee 'bhɛ 'nwagwlɛn‑ Zaan ba.
37 E ele não permitiu que nenhum homem o seguisse, senão Pedro, Tiago, e João, irmão de Tiago.
38 ‑O bhɔle Zuufu mu daanfɛ' ‑kuŋlii 'ɛ ba, 'ke Zesu ‑zamaa' do yele‑ 'ke ‑woo ‑we 'zi 'zoozoo‑, 'bhɛ 'pegee mɛɛ 'ke mu ‑yaa wisi' zii' 'ke ‑o ‑gbekan' 'eglɔɔle.
38 E, tendo chegado à casa do governante da sinagoga, viu o alvoroço, e os que choravam e pranteavam muito.
39 ‑E wlale 'fɛ 'ɛ ꞊la, 'ke ‑ya pele‑ ‑o ni dɔɔ: «‑Mɛle ꞊kla 'bhɛɛ‑ 'ka ‑o ‑we 'zi ‑gee' 'zoozoo‑ ɛɛ, 'bhɛɛ‑ 'ka ‑o wisi' zii' ɛɛ? ‑Nɛ 'ɛ yaa galɛ, ‑yoo yi pla.»
39 E ele entrando, disse-lhes: Por que fazeis alvoroço e chorais? A menina não está morta, mas dorme.
40 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke 'bhɛ mɛɛ mu 'ɛ 'sɔnsile Zesu ma. ‑Ayile, 'ke ‑yoo 'kpɛn 'pwɛle 'pɛɛlii‑. 'Kee‑ ‑nɛ dɛ 'pegee ‑nɛ 'ɛ nɛɛ, 'bhɛɛ‑ mɛɛ 'la zan mu ꞊nwa ‑a zi 'mu 'te ‑la 'tole 'a zi. 'Bhɛɛ‑ 'ke ‑o gele‑ ‑nɛ gbaa 'ɛ 'yilayrɛ 'ɛ ꞊nɔɔ.
40 E riam-se dele. Ele, porém, tendo feito sair a todos, tomou consigo o pai e a mãe da menina, e os que com ele estavam, e entrou onde a menina estava deitada.
41 ‑E ‑nɛ 'ɛ ꞊kwan 'bhɛ gbɛ ma 'ke ‑ya 'siile 'kaa: «Talita kumi! » 'Bhɛ 'yile‑: «‑Gblanɛ, 'mi pe 'e ni dɔɔ 'e 'wlɛn‑!»
41 E ele tomando a menina pela mão, disse-lhe: Talita cumi; que, traduzido, é: Menina, a ti te digo, levanta-te.
42 'Bhɛ yrɛ do 'kpɔ 'ɛ ꞊nɔɔ bhe, 'ke ‑gblanɛ 'ɛ bwele‑ gale ba, 'ke ‑ya ‑wlɛnle', 'bhɛɛ‑ 'kee‑ 'taawole 'sanle. ‑A lɛɛ ‑yaa vu ta plɛ. Mɛɛ mu 'ɛ ‑o ‑gblanɛ 'ɛ bwele yele gale ba, 'ke ‑o liibhaale ‑o ma 'kee‑ kan a ‑daŋ' ta.
42 E imediatamente a menina se levantou, e andava, pois ela tinha doze anos. E eles assombraram-se com grande espanto.
43 'Bhɛ blaan, 'ke Zesu ‑o ‑lɛmazɔnle‑ dɔɔ waa 'bhɛ ‑za 'ɛ 'pelɛ‑ mɛɛ 'kedo‑ 'kpɔ ni. 'Bhɛɛ‑ ‑e pe ‑o ni ‑o pɛle na ‑gblanɛ 'ɛ ni.
43 E ele ordenou-lhes expressamente que nenhum homem soubesse; e mandou que lhe dessem alguma coisa para ela comer.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.