Marcos 12

Mwan NT (Côte d’Ivoire) (MOA) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 'Bhɛ blaanta, 'ke Zesu ‑janwole 'sanle ‑o ni ‑gɔɔn mu 'yi. ‑E pe ‑o ni 'kaa: «Mɛɛ do ‑drɔɔ gba do ‑kpaa, ‑e 'jasa ꞊bwa 'bhɛ gba 'ɛ zi, 'bhɛɛ‑ ‑e ‑drɔɔ bhaa 'yigo‑ ‑gluu do ‑kaan, 'bhɛɛ‑ ‑e 'kpaanɛ do ‑dwa 'kpata‑ do wiiŋ‑ laanima gba 'ɛ gooba mi 'ɛ ‑yaa' pɛ 'le. 'Bhɛ blaan, 'kee‑ gba 'ɛ gbɛkpale yetanɛ mu 'ɛ 'kɔɔ 'kaa 'bhɛ mu 'e 'yrɛkpa 'a ba. 'Bhɛ blaan 'kee‑ gele‑ 'taa do ta.
1 Depois Jesus começou a falar por meio de parábolas . Ele disse:
2 ‑Drɔɔ bhaa 'kan bhla 'ɛ 'bhɔle‑, 'ke 'yee‑ gbazan 'ɛ ‑e ‑yaa' 'fa ‑la yewonɛ mu 'ɛ do 'winbɔle ‑yaa' yetanɛ mu 'ɛ ta, ‑yaa' pɛ ‑drɔɔ bhaa 'si zayi' 'woo‑ yetanɛ mu 'ɛ 'kɔɔ.
2 Quando chegou o tempo da colheita, o dono enviou um empregado para receber a sua parte.
3 'Bhɛ 'bhɔle‑ yetanɛ mu 'ɛ ta gba 'ɛ ta, 'ke ‑o 'bhɛ 'kunle, 'ke ‑o bhɛ tafɛle, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑o 'ploole 'bhɛ 'kɔɔfleŋ‑ 'ɛ ma jafata.
3 Mas os lavradores agarraram o empregado, bateram nele e o mandaram de volta sem nada.
4 Gbazan 'ɛ ‑e ‑yaa' 'fa ‑la yewonɛ mu 'ɛ ‑bhɛɛke' do 'winbwa‑ 'ezin‑ 'o ta. 'Bhɛ 'bhɔle‑ gba 'ɛ ta ye, 'ke ‑o 'bhɛ 'saale 'bhɛ 'wiiŋ‑, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑o 'bhɛ ‑zwanwole.
4 O dono mandou mais um empregado, mas eles bateram na cabeça dele e o trataram de um modo vergonhoso.
5 'Bhɛ blaan, 'ke gbazan 'ɛ ‑e ‑yaa' 'fa ‑la yewonɛ mu 'ɛ 'bhɛɛke do winbɔle ‑o ta ye. 'Bhɛɛ‑ 'ke ‑o 'bhɛ dɛle‑. ‑Woo ‑bhɛɛke' ‑bebe mu ꞊kwan 'bhɛɛ‑ 'kungbɛya 'ɛ 'yi: ‑wa 'ke mu tafia꞊, 'bhɛɛ‑ ‑wa 'ke mu ꞊dia.
5 E ainda outro foi mandado para lá, mas os lavradores o mataram. E o mesmo aconteceu com muitos mais — uns foram surrados, e outros foram mortos.
6 Mɛɛ 'kedo‑ 'kpɔ 'laa bolɛ gbazan 'ɛ 'kɔɔ, 'ke yaa 'e ge ‑a gbe bhɛ do 'la ‑za ‑yaa sɔ ‑a ni 'egbɛnɛle 'bhɛ ba. ‑E 'bhɛ 'winbwa‑ 'woo‑ yetanɛ mu 'ɛ ta 'tɛ. ‑E ‑yaa pe 'zi ‑a 'kpee dɔɔ: ‹‑O nu ‑gasikpalɛ 'ŋ gbe 'ɛ 'bhɛ 'lɛɛ‑.›
6 E agora a única pessoa que o dono da plantação tinha para mandar lá era o seu querido filho. Finalmente ele o mandou, pensando assim: “O meu filho eles vão respeitar.”
7 'Duŋ‑ ‑yetanɛ mu 'ɛ ‑o gbazan 'ɛ gbe 'ɛ 'yele‑ 'ke 'bhɛ ‑o zan, 'ke ‑wa pele 'eke‑ ni dɔɔ: ‹Gbazan 'ɛ 'ciɛn 'ɛ nu bolɛ mɛɛ 'la ni boolazi, 'yele‑ ‑gɛ, ‑kɔɔ 'a dɛ, 'bhɛɛ‑ gba 'ɛ bo ‑kɔɔ' ni.›
7 Mas os lavradores disseram uns aos outros: “Este é o filho do dono; ele vai herdar a plantação. Vamos matá-lo, e a plantação será nossa.”
8 ‑O 'bhɛ 'kunle‑ 'tɛ, 'ke ‑o 'bhɛ dɛle‑, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑wa gbaa 'ɛ blinle‑ ‑drɔɔ gba 'ɛ ‑zanta'.»
8 — Então agarraram o filho, e o mataram, e jogaram o corpo para fora da plantação.
9 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke Zesu ‑o ‑lrɔkpale dɔɔ: «'Ka 'kpee ma, 'ke ‑drɔɔ gbazan 'ɛ ꞊nwa, ‑e nu ‑mɛla klɛlɛ 'woo‑ ‑yetanɛ mu 'ɛ ni ɛɛ? 'Ŋ bhe, 'kee‑ ꞊nwa, ‑e nu ‑o dɛlɛ, 'bhɛɛ‑ ‑e ‑drɔɔ gba 'ɛ gbɛkpa ‑yetanɛ mu ‑bhɛɛke' mu 'kɔɔ.
9 Aí Jesus perguntou:
10 'Ka 'laa ‑jan 'lɛɛ‑ 'bhɛ tapelɛ ‑lido' ‑Waanbhaa' a 'Sɛwɛ 'ɛ 'yi yrɛ do nɔɔ‑ ɛɛ? 'Kaa:
10 Vocês não leram o que as
11 'Bhɛ ‑daa Mɛɛzan ‑Waanbhaa' ‑la ba. 'Bhɛɛ‑ 'bhɛ ꞊kla ‑kɔɔ' mu ‑yrɛ 'yi, ‑liibhaa' maza 'le.›»
11 Isso foi feito pelo Senhor
12 Zesu 'bhɛ ‑jan 'ɛ 'wolawoa bhe, Zuufu mu ‑kuŋlii mu 'ɛ 'yaa‑ ‑a 'kunyrɛ‑ ‑glin 'zi. ‑Amasrɔyi ‑wa 'yaangwa‑ 'bhii‑ Zesu 'bhɛ ‑gɔɔn ‑glɔɔn 'la bhe 'bhɛ ꞊bwa 'wo ‑la ma. 'Bhɛɛ‑ 'duŋ‑, ‑o ‑yaa ‑gblaanlawo zi 'ezin‑ ‑zamaa' 'ɛ 'lɛɛ bhe, ‑o Zesu ꞊twa ‑a nɔɔ‑ ye, 'bhɛɛ‑ ‑o ‑jilaa.
12 Os líderes judeus sabiam que a parábola era contra eles e quiseram prender Jesus, mas tinham medo do povo. Por isso deixaram Jesus em paz e foram embora.
13 ‑O Farizi mu 'ɛ 'ke mu 'pegee ‑bhleŋgbe Erɔdi Antipasi a mɛɛ ‑lɛdo' 'ɛ 'ke mu 'winbwa‑ Zesu ba ‑jan bhee 'kpaa zayi' ‑a ‑lɛɛ, 'bhɛɛ‑ ‑wa kun ‑a 'gbu 'liijan‑ ma.
13 Depois mandaram que alguns fariseus e alguns membros do partido de Herodes fossem falar com Jesus a fim de conseguirem alguma prova contra ele.
14 'Bhɛ mɛɛ mu 'ɛ 'nule‑ 'tɛ, 'ke ‑wa pele‑ Zesu ni dɔɔ: «'O Daan mi, 'wa 'yaango‑ 'bhii‑ 'e wlan 'te ‑la pe, 'bhɛɛ‑ 'yaa gblaan mɛɛ 'kedo‑ 'kpɔ 'lɛɛ, ‑amasrɔyi 'yaa bhaaplɛŋ mu kun waa gblaanya ma, 'duŋ‑ 'taawogbɛya 'la sɔ ‑Waanbhaa' ni, 'yoo‑ daan 'bhɛɛ‑ 'le wlan 'ɛ ma. 'Woo‑ 'e 'lrɔkpale ‑za do ‑yi, ‑a pe 'o ni, ‑kɔɔa' 'toŋ 'ɛ ta, 'o sɔ ‑o Romɛ mu 'ɛ waa ‑Bhleŋgbe 'la sii Sezaa, 'bhɛ a 'nisra 'ɛ gbawole ɛɛ? 'Wa gbawo taa‑ 'waa gbawolɛ ɛɛ?»
14 Eles chegaram e disseram: — Mestre, sabemos que o senhor é honesto e não se importa com a opinião dos outros. O senhor não julga pela aparência, mas ensina a verdade sobre a maneira de viver que Deus exige. Diga: é ou não é contra a nossa
15 'Duŋ‑ Zesu 'yaa‑ ‑o dɔlawo 'bhii‑ ‑woo 'ke mɛɛ ‑yrɛkɔɔza klɛ mu 'la 'le bhe, 'ke ‑ya pele‑ ‑o ni dɔɔ: «‑Mɛle ꞊kla 'bhɛɛ‑ 'ka ‑o ‑jan bhee bɔ zii' 'ŋ 'lɛɛ ɛɛ? ‑Ka nu denie ‑gɔli' 'taŋbha do 'le 'ŋ ni 'bhɛɛ‑ 'an taglin‑ doo!»
15 Mas Jesus percebeu a malícia deles e respondeu:
16 ‑O nule 'bhɛ 'le ‑a ni 'tɛ, 'ke ‑yoo ‑lrɔkpale 'kaa: «‑Dela ŋgblo lii, 'bhɛ 'pegee ‑dela 'tɔ yɔɔndɛle ‑le 'taŋbha 'lɛɛ ta ‑gɛ ɛɛ?» ‑Wa zikpaa‑ ‑a ni dɔɔ: «Sezaa ‑le 'kɛle‑!»
16 Eles trouxeram, e ele perguntou: Eles responderam: — São do Imperador.
17 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke Zesu 'a 'pele ‑o ni dɔɔ: «Sezaa a pɛ ‑o 'kɛla 'le, ‑ka 'bhɛɛ‑ 'na 'bhɛ ni, 'bhɛɛ‑ ‑Waanbhaa a pɛ ‑o 'kɛla 'le, ‑ka 'bhɛɛ‑ 'na 'bhɛ ni!» 'Bhɛ ‑jan 'lɛkungbɛya 'ɛ 'bhɛ ‑o 'kpeelɛnia ‑o ma.
17 Então Jesus disse: E eles ficaram admirados com Jesus.
18 ‑O ‑yaa Zuufu mu ‑lɛdo' sii Saduse mu. Waa ‑yaa ‑o kpa ‑a ‑yi 'bhii‑ mɛɛ gbaa mu sɔ bwele‑ gale ba. 'Woo‑ Saduse mu 'ɛ 'ke mu ꞊nwa Zesu ba, 'bhɛɛ‑ ‑wa ‑lrɔkpaa dɔɔ:
18 Alguns saduceus , os quais afirmam que ninguém ressuscita, chegaram perto de Jesus e disseram:
19 «'O Daan mi, Moizi 'toŋ 'lɛɛ‑ 'bhɛɛ‑ yɔɔndia‑ 'o ni 'kaa: 'Ke 'gwlaan‑ do ‑gaa, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑ya na glaanle 'ɛ ꞊twa ‑a ‑zanta' 'ke yaa ‑nɛ yalɛ ‑li 'bhɛ ta. ‑A 'nwagwlɛn‑ nu 'bhɛ glaanle 'ɛ 'silɛ‑ 'bhɛ 'na 'le, 'kooko‑ 'bhɛ nu ‑nɛ mu 'la 'yalɛ‑ ‑a na 'ɛ ta, ‑wa 'tɔkpa‑ 'mu ma.
19 — Mestre, Moisés escreveu para nós a seguinte lei : “Se um homem morrer e deixar a esposa sem filhos, o irmão dele deve casar com a viúva, para terem filhos, que serão considerados filhos do irmão que morreu.”
20 'Bhɛ 'laa 'sanlɛ‑ bhaama, nɛɛnɛ‑ ma 'gwlaan‑ 'srwaplɛ‑ ‑yaa 'tɛ. ‑O 'naagwlɛn‑ le do ‑yalaa', 'bhɛ 'laa ‑nɛ 'yalɛ‑ 'bhɛ 'le 'ɛ ta 'ke 'bhɛ 'gbu gale‑.
20 Acontece que havia sete irmãos. O mais velho casou e morreu sem deixar filhos.
21 'Bhɛ gaanzidɔ 'ɛ, 'bhɛ 'yee‑ glaanle 'ɛ 'yalaa‑ 'ezin‑. 'Bhɛɛ‑ 'bhɛ 'laa ‑nɛ ‑srɔɔwolɛ 'yee‑ le 'ɛ ta 'ke 'bhɛ gale‑ 'ezin‑. ‑A gaanzidɔ 'gwlaan‑ yaga mi 'ɛ 'yee‑ ‑za do 'kpɔ 'ɛ 'bhɛ ‑le ꞊tian 'bhɛ ma 'ezin‑.
21 O segundo casou com a viúva e morreu sem deixar filhos. Aconteceu a mesma coisa com o terceiro.
22 'Woo‑ nɛɛnɛ‑ 'gwlaan‑ 'srwaplɛ‑ 'ɛ ‑o 'kpɛn 'a ꞊sia do do, 'bhɛɛ‑ ‑o ‑gaa, 'ke ‑waa ‑nɛ ya 'yee‑ le 'ɛ ta. ‑O 'kpɛn gale blaan, 'ke le mi 'ɛ 'gbu gale‑ 'ezin‑.
22 Afinal, os sete irmãos casaram com a mesma mulher e morreram sem deixar filhos. Depois de todos eles, a mulher também morreu.
23 Gbaa mu bwe yi 'ɛ 'le gale ba, le mi 'ɛ nu bolɛ ‑o ‑de 'gbu ‑la ni ɛɛ, ‑amasrɔyi ‑e ꞊kla ‑o 'kpɛn 'na 'le do do ɛɛ?»
23 Portanto, no dia da ressurreição, quando todos os mortos tornarem a viver, de qual dos sete a mulher vai ser esposa? Pois todos eles casaram com ela!
24 Zesu 'a zikpaa‑ ‑o ni dɔɔ: «'Ka ‑o 'ka 'yini‑ zii' 'egbɛnɛle, 'bhɛɛ‑ 'ka 'yi ‑o ni 'zi ‑za 'la ma 'ka 'bhɛ dɔ ɛɛ? ‑Jan mu 'la yɔɔndɛle ‑o ‑Waanbhaa' a 'Sɛwɛ 'ɛ 'yi, 'ka 'laa 'mu 'yima‑, 'bhɛɛ‑ 'ka 'laa ‑Waanbhaa' a ‑glɔɔya' 'ɛ dɔ.
24 Jesus respondeu:
25 Wlan 'ɛ ni, 'ke gbaa mu ‑bwela gale ba yi 'la 'le, 'gwlaan‑ mu laa nu le mu 'silɛ‑ ‑li, 'bhɛɛ‑ le mu laa nu yaalɛ ‑li 'gwlaan‑ mu 'kɔɔ, 'duŋ‑ ‑o nu bolɛ 'bhii‑ ‑mlɛkɛ' mu a pɛ bogbɛya 'ɛ gbɛɛn‑ laflɛ' 'yi.
25 Pois, quando os mortos ressuscitarem, serão como os anjos do céu, e ninguém casará.
26 'Bhɛɛ‑ gbaa mu bweza 'ɛ gale ba, 'ka 'laa 'bhɛ ‑za 'lɛɛ‑ tapelɛ ‑lido' Moizi ‑a 'sɛwɛ 'ɛ 'yi, ‑yri lunɛ‑ ‑za 'ɛ yɔɔndɛle ‑o yrɛ 'la ꞊nɔɔ bhe ɛɛ? ‑Waanbhaa' ‑jan 'lɛɛ‑ 'bhɛɛ‑ ꞊woa Moizi ni 'kaa: ‹'Mi ‑le 'ke Abraamu a ‑Waanbhaa' 'le, 'bhɛɛ‑ 'ŋ 'yoo‑ 'ke Izaki a ‑Waanbhaa' 'le, 'bhɛ 'pegee Zakɔbu a ‑Waanbhaa'.›»
26 Vocês nunca leram no
27 Zesu pe 'ezin‑ dɔɔ: «'Bhɛ ‑jan 'ɛ 'bhɛ 'a zrɔn ‑kɔɔ' ni 'bhii‑ ‑kɔɔ' ‑gbɔɔ mu 'la bhe ‑woo ‑o ‑yrɛ ma. 'Bhɛɛ‑ mɛɛ ‑yrɛmale mu ‑le ‑Waanbhaa' gba, mɛɛ gbaa mu laa 'bhɛ klɛ. 'Ke 'ka 'kpee ma, gbaa mu laa bwe gale ba, 'bhɛ bhla 'ɛ ba, 'ka 'yinile ‑o 'egbɛnɛle 'dɛ.»
27 E Deus não é Deus dos mortos e sim dos vivos. Vocês estão completamente errados!
28 'Toŋ daan mi do Zesu 'pegee 'woo‑ mɛɛ mu 'ɛ ‑waa' zaabɔ wli 'ɛ ꞊maa. 'Bhɛ 'a ꞊ya 'bhii‑ Zesu ‑jan 'ɛ 'lɛkwan‑ 'elrele Saduse mu 'ɛ ni. 'Bhɛɛ‑ 'ke 'bhɛ 'e 'mabɛɛnle Zesu ‑din, 'ke 'bhɛ 'a 'lrɔkpale 'tɛ dɔɔ: «'Toŋ 'ɛ ‑dela ‑za 'gbu ‑o 'eglɔɔle ‑o 'kpɛn ba ɛɛ?»
28 Um mestre da Lei que estava ali ouviu a discussão. Viu que Jesus tinha dado uma boa resposta e por isso perguntou: — Qual é o mais importante de todos os mandamentos da
29 Zesu 'a zikpaa‑ ‑a ni dɔɔ: «'Toŋ 'la 'bhɛ ‑za 'gbu ‑o 'eglɔɔle 'bhɛ ‑le ‑gɛ: ‹Izraɛli mɛɛ mu, ‑ka 'ka 'trɔnbadɔ doo, Mɛɛzan ‑kɔɔa' ‑Waanbhaa' 'ɛ, 'bhɛ ‑le 'ke Mɛɛzan do ‑kplɛn 'le.
29 Jesus respondeu:
30 'Yaa‑ Mɛɛzan ‑Waanbhaa 'ɛ, ‑za 'sɔ 'e ni 'e zru oo, 'e 'nii‑ oo, 'e 'kpeejan‑ oo, 'bhɛ 'pegee 'e faŋgan‑ 'ɛ 'kpɛn 'le.›
30 Ame o Senhor, seu Deus, com todo o coração, com toda a alma, com toda a mente e com todas as forças.”
31 'Toŋ 'la 'bhɛ tɛn 'bhɛ zi 'bhɛ ‑le ‑gɛ: ‹'E ‑vindo' mi ‑za 'sɔ 'e ni 'bhii‑ 'e 'gbu ‑za sɔ 'e 'gbu ni gɔnɛ‑ 'la gbɛɛn‑ bhe.› 'Toŋ 'bhɛɛke ‑za 'laa ‑o 'eglɔɔle 'ke 'bhɛ kan 'bhɛ 'toŋ plɛ 'la bhe 'mu ta.»
31 E o segundo mais importante é este: “Ame os outros como você ama a você mesmo.” Não existe outro mandamento mais importante do que esses dois.
32 'Bhɛ 'Toŋ daan mi 'ɛ pe Zesu ni 'tɛ dɔɔ: «'O Daan mi, 'bhɛ ‑o 'elrele, 'e wlan ‑la ‑pia 'bhɛ 'le bhe dɔɔ ‑Waanbhaa' ‑bhɛɛke' 'laa ‑o ‑Waanbhaa' blaan, 'ke yaa 'e go ‑a do ‑kplɛn ba.
32 Então o mestre da Lei disse a Jesus: — Muito bem, Mestre! O senhor disse a verdade. Ele é o único Deus, e não existe outro além dele.
33 'Bhɛɛ‑ 'ke ‑Waanbhaa' ‑za sɔ mɛɛ ni ‑a zru oo, ‑a 'kpeejan‑ oo, 'bhɛɛ‑ ‑a faŋgan‑ 'ɛ 'kpɛn 'le, 'bhɛ 'pegee 'ke ‑a ‑vindo' mi ‑za sɔ ‑a 'gbu ni 'bhii‑ ‑a 'gbu gbɛɛn‑, 'bhɛ mabhaabhɔ wi 'kpaciele 'sraka mu 'pegee 'sraka 'ɛ ‑glɔɔn mu 'ɛ 'kpɛn ta ‑Waanbhaa' ‑yrɛ 'yi.»
33 Devemos amar a Deus com todo o nosso coração, com toda a nossa mente e com todas as nossas forças e também devemos amar os outros como amamos a nós mesmos. Pois é melhor obedecer a estes dois mandamentos do que trazer animais para serem queimados no altar e oferecer outros sacrifícios a Deus.
34 Zesu 'a 'yele‑ 'tɛ 'bhii‑ 'yee 'Toŋ daan mi 'ɛ ‑e ‑jan 'ɛ 'lɛkwan‑ yikan' 'le, 'ke ‑ya pele ‑a ni 'kaa: «‑Waanbhaa' a ‑bhleŋgbeya 'ɛ yaa ‑o ‑li 'e ma 'egbɔɔnle.» 'Bhɛ blaan, yaa dɔlɛ mɛɛ ‑bhɛɛke' 'kpee 'ke 'bhɛ Zesu 'liila‑ ‑a ‑lrɔkpalele 'ezin‑.
34 Jesus viu que o mestre da Lei tinha respondido com sabedoria e disse: Depois disso ninguém tinha coragem de fazer mais perguntas a Jesus.
35 Zesu 'yaa‑ mɛɛ mu 'ɛ daan 'zi bhla 'la ba ‑Waanbhaa' Gba 'Fɛ ‑Gbɛnɛ 'ɛ ꞊la, 'ke ‑yoo ‑lrɔkpale dɔɔ: «‑E ꞊kla 'nale‑ 'bhɛɛ‑ 'Toŋ daan mu 'ɛ ‑wa pe dɔɔ Mɛɛ ‑Bhee Mi ‑Kpɔsɔɔ 'ɛ ‑yoo 'ke Davidi 'nranɛ‑ ‑la 'le ɛɛ?
35 Quando Jesus estava ensinando no pátio do Templo, perguntou:
36 ‑Amasrɔyi Lii 'Weŋ 'ɛ ‑jan ꞊kpaa ‑Bhleŋgbe *Davidi 'gbu 'lii dɔɔ: ‹Mɛɛzan ‑Waanbhaa' 'a ꞊pia 'an pɛ Mɛɛzan 'ɛ ni dɔɔ: Yala‑ 'ŋ ‑din 'tɔbhɔ ma yaayrɛ 'ɛ ꞊nɔɔ, 'sani‑ 'ŋ yan 'e 'sɔɔnnii mu 'ɛ klɛlele 'e gaanlapɛ 'le.›
36 Pois Davi, inspirado pelo Espírito Santo, escreveu:
37 'Ke Davidi 'gbu Mɛɛ ‑Bhee Mi ‑Kpɔsɔɔ Krisi sii ‹Mɛɛzan›. 'Bhɛɛ‑ ‑e sɔ klɛle 'ezin‑ ‑a ‑nranɛ 'le 'nale‑ ‑a ma ɛɛ?» ‑Zamaa' 'srɛ do 'la 'yaa‑ 'mu 'trɔnkpa zii' Zesu ni, bhɛ ‑jan mu 'ɛ 'yaa‑ 'sɔ zii' 'mu ni.
37 O próprio Davi chama o Messias de Senhor. Portanto, como é que o Messias pode ser descendente de Davi? Uma grande multidão escutava com prazer o que Jesus ensinava.
38 Zesu 'yaa‑ mɛɛ mu 'ɛ daan 'zi bhla 'la ba ‑ya ꞊pia ‑o ni dɔɔ: «‑Ka 'ka 'gbu 'kun 'elrele 'Toŋ daan mu 'ɛ ma. 'Kaanle‑ sɔ ‑o ni dunɛ‑ gbɔɔn mu 'le ‑o ta, 'bhɛɛ‑ ‑e sɔ ‑o ni 'ke ‑woo 'pubɔ‑ 'elrele 'plɛɛ 'kpaan‑ mu 'ɛ ta.
38 Ele dizia ao povo:
39 'Wole‑ zilɛɛ‑ yaayrɛ ‑lrele' mu 'ɛ makun Zuufu mu daanfɛ' mu 'ɛ ꞊la, 'bhɛ 'pegee pɛleyrɛ gblaan mu 'ɛ ꞊nɔɔ.
39 preferem os lugares de honra nas
40 ‑O glaanle mu 'kɔɔpɛ‑ mu 'ɛ 'kpɛn yan ‑dawli' ma. 'Bhɛɛ‑ ‑o mɔ ‑o 'seriwole ma ‑Waanbhaa' ni ‑o 'gbu zrɔn zayi' mɛɛ mu ‑yrɛ ta. 'Bhɛla‑ ‑zayi', ‑o nu ‑o 'kitikanlɛ 'eyɔɔle 'ke 'bhɛ kan mɛɛ mu 'ɛ 'kpɛn ta ‑Waanbhaa' ba.»
40 Exploram as viúvas e roubam os seus bens; e, para disfarçarem, fazem orações compridas. Portanto, o castigo que eles vão sofrer será pior ainda!
41 ‑Waanbhaa' Gba 'Fɛ ‑Gbɛnɛ 'ɛ ꞊la, Zesu 'yaale‑ ‑lɛklale ‑yaa 'sraka go ‑gɔli' bɔ ‑koonɛ 'ɛ ta. 'Bhɛɛ‑ ‑e ‑yaa mɛɛ mu 'ɛ gbɛ zi ‑glin 'zi ‑waa' ‑gɔli' bɔgbɛya 'ɛ ma ‑koonɛ 'ɛ 'yi. Pɛzan ‑bebe 'yaa‑ ‑gɔli' ‑bebe bɔ 'zi 'yee‑ ‑koonɛ 'ɛ 'yi.
41 Jesus estava no pátio do Templo, sentado perto da caixa das ofertas, olhando com atenção as pessoas que punham dinheiro ali. Muitos ricos davam muito dinheiro.
42 'Bhɛ ꞊nɔɔ bhe, 'ke ‑yrɛn ma glaanle do nule‑, 'bhɛɛ‑ 'ke 'bhɛ ‑gɔli' piinɛ‑ plɛ bɔle‑ ‑koonɛ 'ɛ 'yi. 'Bhɛ mu laa ‑yaa 'taŋbha plɛ bhɔ.
42 Então chegou uma viúva pobre e pôs na caixa duas moedinhas de pouco valor.
43 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke Zesu ‑yaa' ‑klaŋlanɛ mu 'ɛ 'siile, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑ya pele ‑o ni dɔɔ: «'Mi pe 'ka ni 'ŋ 'sɔwɛɛ‑ 'ɛ ma dɔɔ glaanle 'kɔɔfleŋ‑ 'lɛɛ‑ ‑e ‑gɔli' yɛkɛ‑ 'la ꞊bwa ‑koonɛ 'ɛ 'yi, 'bhɛ 'yiya‑ mɛɛ ‑vin mu 'ɛ 'kpɛn ‑gɔli' yɛkɛ‑ 'la ꞊bwa 'bhɛ ni.
43 Aí Jesus chamou os discípulos e disse:
44 ‑Amasrɔyi mɛɛ ‑vin mu 'ɛ ‑o waa ‑naflo 'ɛ sa ‑la ꞊sia, 'bhɛɛ‑ ‑o 'bhɛ ꞊bwa 'ke 'sraka 'le. 'Duŋ‑ 'yee‑ glaanle 'lɛɛ‑, ‑ya 'tɔta‑ ‑gɔli' 'ɛ 'bhɛɛ‑ 'kpɛn ꞊naa 'ke 'sraka 'le. ‑Zake' 'laa bolɛ ‑a 'kɔɔ 'ezin‑, 'ali‑ 'ke 'bhɛ klɛ ‑yaa' pɛbhle ma pɛ 'le.»
44 Porque os outros deram do que estava sobrando. Porém ela, que é tão pobre, deu tudo o que tinha para viver.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.