Marcos 12

Mwan NT (Côte d’Ivoire) (MOA) vs BKJ

Sair da comparação
1 'Bhɛ blaanta, 'ke Zesu ‑janwole 'sanle ‑o ni ‑gɔɔn mu 'yi. ‑E pe ‑o ni 'kaa: «Mɛɛ do ‑drɔɔ gba do ‑kpaa, ‑e 'jasa ꞊bwa 'bhɛ gba 'ɛ zi, 'bhɛɛ‑ ‑e ‑drɔɔ bhaa 'yigo‑ ‑gluu do ‑kaan, 'bhɛɛ‑ ‑e 'kpaanɛ do ‑dwa 'kpata‑ do wiiŋ‑ laanima gba 'ɛ gooba mi 'ɛ ‑yaa' pɛ 'le. 'Bhɛ blaan, 'kee‑ gba 'ɛ gbɛkpale yetanɛ mu 'ɛ 'kɔɔ 'kaa 'bhɛ mu 'e 'yrɛkpa 'a ba. 'Bhɛ blaan 'kee‑ gele‑ 'taa do ta.
1 E ele começou a falar-lhes por parábolas: Um certo homem plantou uma vinha, e colocou uma cerca viva em torno dela, e cavou nela um lagar, e edificou uma torre, e a deixou com uns lavradores, e foi para um país distante.
2 ‑Drɔɔ bhaa 'kan bhla 'ɛ 'bhɔle‑, 'ke 'yee‑ gbazan 'ɛ ‑e ‑yaa' 'fa ‑la yewonɛ mu 'ɛ do 'winbɔle ‑yaa' yetanɛ mu 'ɛ ta, ‑yaa' pɛ ‑drɔɔ bhaa 'si zayi' 'woo‑ yetanɛ mu 'ɛ 'kɔɔ.
2 E na estação, enviou um servo aos lavradores para que ele pudesse receber do fruto da vinha.
3 'Bhɛ 'bhɔle‑ yetanɛ mu 'ɛ ta gba 'ɛ ta, 'ke ‑o 'bhɛ 'kunle, 'ke ‑o bhɛ tafɛle, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑o 'ploole 'bhɛ 'kɔɔfleŋ‑ 'ɛ ma jafata.
3 E eles pegando-o, espancaram-no e o mandaram embora sem nada.
4 Gbazan 'ɛ ‑e ‑yaa' 'fa ‑la yewonɛ mu 'ɛ ‑bhɛɛke' do 'winbwa‑ 'ezin‑ 'o ta. 'Bhɛ 'bhɔle‑ gba 'ɛ ta ye, 'ke ‑o 'bhɛ 'saale 'bhɛ 'wiiŋ‑, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑o 'bhɛ ‑zwanwole.
4 E mais uma vez, ele enviou outro servo; e eles, apedrejando-o, feriram-no na cabeça, e o mandaram embora, completamente envergonhado.
5 'Bhɛ blaan, 'ke gbazan 'ɛ ‑e ‑yaa' 'fa ‑la yewonɛ mu 'ɛ 'bhɛɛke do winbɔle ‑o ta ye. 'Bhɛɛ‑ 'ke ‑o 'bhɛ dɛle‑. ‑Woo ‑bhɛɛke' ‑bebe mu ꞊kwan 'bhɛɛ‑ 'kungbɛya 'ɛ 'yi: ‑wa 'ke mu tafia꞊, 'bhɛɛ‑ ‑wa 'ke mu ꞊dia.
5 E novamente ele enviou outro; e a este mataram, e a muitos outros, espancando a uns e matando a outros.
6 Mɛɛ 'kedo‑ 'kpɔ 'laa bolɛ gbazan 'ɛ 'kɔɔ, 'ke yaa 'e ge ‑a gbe bhɛ do 'la ‑za ‑yaa sɔ ‑a ni 'egbɛnɛle 'bhɛ ba. ‑E 'bhɛ 'winbwa‑ 'woo‑ yetanɛ mu 'ɛ ta 'tɛ. ‑E ‑yaa pe 'zi ‑a 'kpee dɔɔ: ‹‑O nu ‑gasikpalɛ 'ŋ gbe 'ɛ 'bhɛ 'lɛɛ‑.›
6 Tendo, portanto, ainda o seu filho amado, a este lhes enviou por último, dizendo: Eles respeitarão o meu filho.
7 'Duŋ‑ ‑yetanɛ mu 'ɛ ‑o gbazan 'ɛ gbe 'ɛ 'yele‑ 'ke 'bhɛ ‑o zan, 'ke ‑wa pele 'eke‑ ni dɔɔ: ‹Gbazan 'ɛ 'ciɛn 'ɛ nu bolɛ mɛɛ 'la ni boolazi, 'yele‑ ‑gɛ, ‑kɔɔ 'a dɛ, 'bhɛɛ‑ gba 'ɛ bo ‑kɔɔ' ni.›
7 Mas aqueles lavradores disseram entre si: Este é o herdeiro; vinde, matemo-lo, e a herança será nossa.
8 ‑O 'bhɛ 'kunle‑ 'tɛ, 'ke ‑o 'bhɛ dɛle‑, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑wa gbaa 'ɛ blinle‑ ‑drɔɔ gba 'ɛ ‑zanta'.»
8 E eles tomando-o, mataram-no, e lançaram-no fora da vinha.
9 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke Zesu ‑o ‑lrɔkpale dɔɔ: «'Ka 'kpee ma, 'ke ‑drɔɔ gbazan 'ɛ ꞊nwa, ‑e nu ‑mɛla klɛlɛ 'woo‑ ‑yetanɛ mu 'ɛ ni ɛɛ? 'Ŋ bhe, 'kee‑ ꞊nwa, ‑e nu ‑o dɛlɛ, 'bhɛɛ‑ ‑e ‑drɔɔ gba 'ɛ gbɛkpa ‑yetanɛ mu ‑bhɛɛke' mu 'kɔɔ.
9 O que fará, portanto, o senhor da vinha? Ele virá e destruirá os lavradores, e dará a vinha a outros.
10 'Ka 'laa ‑jan 'lɛɛ‑ 'bhɛ tapelɛ ‑lido' ‑Waanbhaa' a 'Sɛwɛ 'ɛ 'yi yrɛ do nɔɔ‑ ɛɛ? 'Kaa:
10 Ainda não lestes esta escritura: A pedra que os edificadores rejeitaram se tornou a cabeça da esquina;
11 'Bhɛ ‑daa Mɛɛzan ‑Waanbhaa' ‑la ba. 'Bhɛɛ‑ 'bhɛ ꞊kla ‑kɔɔ' mu ‑yrɛ 'yi, ‑liibhaa' maza 'le.›»
11 isso é obra do ­Senhor, e é maravilhoso aos nossos olhos?
12 Zesu 'bhɛ ‑jan 'ɛ 'wolawoa bhe, Zuufu mu ‑kuŋlii mu 'ɛ 'yaa‑ ‑a 'kunyrɛ‑ ‑glin 'zi. ‑Amasrɔyi ‑wa 'yaangwa‑ 'bhii‑ Zesu 'bhɛ ‑gɔɔn ‑glɔɔn 'la bhe 'bhɛ ꞊bwa 'wo ‑la ma. 'Bhɛɛ‑ 'duŋ‑, ‑o ‑yaa ‑gblaanlawo zi 'ezin‑ ‑zamaa' 'ɛ 'lɛɛ bhe, ‑o Zesu ꞊twa ‑a nɔɔ‑ ye, 'bhɛɛ‑ ‑o ‑jilaa.
12 E eles buscavam prendê-lo, mas temiam as pessoas; porque sabiam que ele havia falado a parábola contra eles; e deixando-o, foram pelo seu caminho.
13 ‑O Farizi mu 'ɛ 'ke mu 'pegee ‑bhleŋgbe Erɔdi Antipasi a mɛɛ ‑lɛdo' 'ɛ 'ke mu 'winbwa‑ Zesu ba ‑jan bhee 'kpaa zayi' ‑a ‑lɛɛ, 'bhɛɛ‑ ‑wa kun ‑a 'gbu 'liijan‑ ma.
13 E eles enviaram-lhe alguns dos fariseus e dos herodianos, para surpreendê-lo em suas palavras.
14 'Bhɛ mɛɛ mu 'ɛ 'nule‑ 'tɛ, 'ke ‑wa pele‑ Zesu ni dɔɔ: «'O Daan mi, 'wa 'yaango‑ 'bhii‑ 'e wlan 'te ‑la pe, 'bhɛɛ‑ 'yaa gblaan mɛɛ 'kedo‑ 'kpɔ 'lɛɛ, ‑amasrɔyi 'yaa bhaaplɛŋ mu kun waa gblaanya ma, 'duŋ‑ 'taawogbɛya 'la sɔ ‑Waanbhaa' ni, 'yoo‑ daan 'bhɛɛ‑ 'le wlan 'ɛ ma. 'Woo‑ 'e 'lrɔkpale ‑za do ‑yi, ‑a pe 'o ni, ‑kɔɔa' 'toŋ 'ɛ ta, 'o sɔ ‑o Romɛ mu 'ɛ waa ‑Bhleŋgbe 'la sii Sezaa, 'bhɛ a 'nisra 'ɛ gbawole ɛɛ? 'Wa gbawo taa‑ 'waa gbawolɛ ɛɛ?»
14 E, chegando eles, disseram-lhe: Mestre, nós sabemos que tu és verdadeiro, e não te preocupas com opinião de nenhum homem, quanto mais com a aparência dos homens, mas ensinas o caminho de Deus em verdade; é lícito dar tributo a César, ou não?
15 'Duŋ‑ Zesu 'yaa‑ ‑o dɔlawo 'bhii‑ ‑woo 'ke mɛɛ ‑yrɛkɔɔza klɛ mu 'la 'le bhe, 'ke ‑ya pele‑ ‑o ni dɔɔ: «‑Mɛle ꞊kla 'bhɛɛ‑ 'ka ‑o ‑jan bhee bɔ zii' 'ŋ 'lɛɛ ɛɛ? ‑Ka nu denie ‑gɔli' 'taŋbha do 'le 'ŋ ni 'bhɛɛ‑ 'an taglin‑ doo!»
15 Nós daremos, ou não daremos? Mas ele, conhecendo a sua hipocrisia, disse-lhes: Por que me tentais? Trazei-me um denário, para que eu a veja.
16 ‑O nule 'bhɛ 'le ‑a ni 'tɛ, 'ke ‑yoo ‑lrɔkpale 'kaa: «‑Dela ŋgblo lii, 'bhɛ 'pegee ‑dela 'tɔ yɔɔndɛle ‑le 'taŋbha 'lɛɛ ta ‑gɛ ɛɛ?» ‑Wa zikpaa‑ ‑a ni dɔɔ: «Sezaa ‑le 'kɛle‑!»
16 E eles trouxeram-lho. E ele disse-lhes: De quem é esta imagem e inscrição? E eles lhe disseram: De César.
17 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke Zesu 'a 'pele ‑o ni dɔɔ: «Sezaa a pɛ ‑o 'kɛla 'le, ‑ka 'bhɛɛ‑ 'na 'bhɛ ni, 'bhɛɛ‑ ‑Waanbhaa a pɛ ‑o 'kɛla 'le, ‑ka 'bhɛɛ‑ 'na 'bhɛ ni!» 'Bhɛ ‑jan 'lɛkungbɛya 'ɛ 'bhɛ ‑o 'kpeelɛnia ‑o ma.
17 E Jesus, respondendo, disse-lhes: Dai a César as coisas que são de César, e a Deus as coisas que são de Deus. E maravilharam-se dele.
18 ‑O ‑yaa Zuufu mu ‑lɛdo' sii Saduse mu. Waa ‑yaa ‑o kpa ‑a ‑yi 'bhii‑ mɛɛ gbaa mu sɔ bwele‑ gale ba. 'Woo‑ Saduse mu 'ɛ 'ke mu ꞊nwa Zesu ba, 'bhɛɛ‑ ‑wa ‑lrɔkpaa dɔɔ:
18 Então se aproximaram dele os saduceus, que dizem não haver ressurreição, e eles perguntaram-lhe, dizendo:
19 «'O Daan mi, Moizi 'toŋ 'lɛɛ‑ 'bhɛɛ‑ yɔɔndia‑ 'o ni 'kaa: 'Ke 'gwlaan‑ do ‑gaa, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑ya na glaanle 'ɛ ꞊twa ‑a ‑zanta' 'ke yaa ‑nɛ yalɛ ‑li 'bhɛ ta. ‑A 'nwagwlɛn‑ nu 'bhɛ glaanle 'ɛ 'silɛ‑ 'bhɛ 'na 'le, 'kooko‑ 'bhɛ nu ‑nɛ mu 'la 'yalɛ‑ ‑a na 'ɛ ta, ‑wa 'tɔkpa‑ 'mu ma.
19 Mestre, Moisés nos escreveu que, se morresse o irmão de um homem, e deixasse sua esposa e não deixasse filhos, que seu irmão tomasse a esposa dele, e levantasse descendência a seu irmão.
20 'Bhɛ 'laa 'sanlɛ‑ bhaama, nɛɛnɛ‑ ma 'gwlaan‑ 'srwaplɛ‑ ‑yaa 'tɛ. ‑O 'naagwlɛn‑ le do ‑yalaa', 'bhɛ 'laa ‑nɛ 'yalɛ‑ 'bhɛ 'le 'ɛ ta 'ke 'bhɛ 'gbu gale‑.
20 Ora, havia sete irmãos; e o primeiro tomou a esposa, e morreu sem deixar descendência.
21 'Bhɛ gaanzidɔ 'ɛ, 'bhɛ 'yee‑ glaanle 'ɛ 'yalaa‑ 'ezin‑. 'Bhɛɛ‑ 'bhɛ 'laa ‑nɛ ‑srɔɔwolɛ 'yee‑ le 'ɛ ta 'ke 'bhɛ gale‑ 'ezin‑. ‑A gaanzidɔ 'gwlaan‑ yaga mi 'ɛ 'yee‑ ‑za do 'kpɔ 'ɛ 'bhɛ ‑le ꞊tian 'bhɛ ma 'ezin‑.
21 E o segundo a tomou e morreu, e nem este deixou descendência; e o terceiro da mesma maneira.
22 'Woo‑ nɛɛnɛ‑ 'gwlaan‑ 'srwaplɛ‑ 'ɛ ‑o 'kpɛn 'a ꞊sia do do, 'bhɛɛ‑ ‑o ‑gaa, 'ke ‑waa ‑nɛ ya 'yee‑ le 'ɛ ta. ‑O 'kpɛn gale blaan, 'ke le mi 'ɛ 'gbu gale‑ 'ezin‑.
22 E os sete a possuíram, sem deixar descendência; por fim, depois de todos, morreu também a mulher.
23 Gbaa mu bwe yi 'ɛ 'le gale ba, le mi 'ɛ nu bolɛ ‑o ‑de 'gbu ‑la ni ɛɛ, ‑amasrɔyi ‑e ꞊kla ‑o 'kpɛn 'na 'le do do ɛɛ?»
23 Portanto, na ressurreição, quando eles ressuscitarem, de qual deles será a mulher? Porque os sete a tiveram por mulher.
24 Zesu 'a zikpaa‑ ‑o ni dɔɔ: «'Ka ‑o 'ka 'yini‑ zii' 'egbɛnɛle, 'bhɛɛ‑ 'ka 'yi ‑o ni 'zi ‑za 'la ma 'ka 'bhɛ dɔ ɛɛ? ‑Jan mu 'la yɔɔndɛle ‑o ‑Waanbhaa' a 'Sɛwɛ 'ɛ 'yi, 'ka 'laa 'mu 'yima‑, 'bhɛɛ‑ 'ka 'laa ‑Waanbhaa' a ‑glɔɔya' 'ɛ dɔ.
24 E Jesus, respondendo, disse-lhes: Porventura vós não errais em razão de não conhecerdes as escrituras, nem o poder de Deus?
25 Wlan 'ɛ ni, 'ke gbaa mu ‑bwela gale ba yi 'la 'le, 'gwlaan‑ mu laa nu le mu 'silɛ‑ ‑li, 'bhɛɛ‑ le mu laa nu yaalɛ ‑li 'gwlaan‑ mu 'kɔɔ, 'duŋ‑ ‑o nu bolɛ 'bhii‑ ‑mlɛkɛ' mu a pɛ bogbɛya 'ɛ gbɛɛn‑ laflɛ' 'yi.
25 Porque, ao ressuscitarem dentre os mortos, eles nem se casam, nem se dão em casamento; mas são como os anjos que estão no céu.
26 'Bhɛɛ‑ gbaa mu bweza 'ɛ gale ba, 'ka 'laa 'bhɛ ‑za 'lɛɛ‑ tapelɛ ‑lido' Moizi ‑a 'sɛwɛ 'ɛ 'yi, ‑yri lunɛ‑ ‑za 'ɛ yɔɔndɛle ‑o yrɛ 'la ꞊nɔɔ bhe ɛɛ? ‑Waanbhaa' ‑jan 'lɛɛ‑ 'bhɛɛ‑ ꞊woa Moizi ni 'kaa: ‹'Mi ‑le 'ke Abraamu a ‑Waanbhaa' 'le, 'bhɛɛ‑ 'ŋ 'yoo‑ 'ke Izaki a ‑Waanbhaa' 'le, 'bhɛ 'pegee Zakɔbu a ‑Waanbhaa'.›»
26 E quanto aos mortos, que ressuscitarão; não lestes no livro de Moisés, como Deus lhe falou na sarça, dizendo: Eu sou o Deus de Abraão, e o Deus de Isaque, e o Deus de Jacó?
27 Zesu pe 'ezin‑ dɔɔ: «'Bhɛ ‑jan 'ɛ 'bhɛ 'a zrɔn ‑kɔɔ' ni 'bhii‑ ‑kɔɔ' ‑gbɔɔ mu 'la bhe ‑woo ‑o ‑yrɛ ma. 'Bhɛɛ‑ mɛɛ ‑yrɛmale mu ‑le ‑Waanbhaa' gba, mɛɛ gbaa mu laa 'bhɛ klɛ. 'Ke 'ka 'kpee ma, gbaa mu laa bwe gale ba, 'bhɛ bhla 'ɛ ba, 'ka 'yinile ‑o 'egbɛnɛle 'dɛ.»
27 Ele não é o Deus dos mortos, mas é o Deus dos vivos; portanto, vós errais grandemente.
28 'Toŋ daan mi do Zesu 'pegee 'woo‑ mɛɛ mu 'ɛ ‑waa' zaabɔ wli 'ɛ ꞊maa. 'Bhɛ 'a ꞊ya 'bhii‑ Zesu ‑jan 'ɛ 'lɛkwan‑ 'elrele Saduse mu 'ɛ ni. 'Bhɛɛ‑ 'ke 'bhɛ 'e 'mabɛɛnle Zesu ‑din, 'ke 'bhɛ 'a 'lrɔkpale 'tɛ dɔɔ: «'Toŋ 'ɛ ‑dela ‑za 'gbu ‑o 'eglɔɔle ‑o 'kpɛn ba ɛɛ?»
28 E vindo um dos escribas, ouvindo-os discutirem, e percebendo que lhes havia respondido bem, perguntou-lhe: Qual é o primeiro de todos os mandamentos?
29 Zesu 'a zikpaa‑ ‑a ni dɔɔ: «'Toŋ 'la 'bhɛ ‑za 'gbu ‑o 'eglɔɔle 'bhɛ ‑le ‑gɛ: ‹Izraɛli mɛɛ mu, ‑ka 'ka 'trɔnbadɔ doo, Mɛɛzan ‑kɔɔa' ‑Waanbhaa' 'ɛ, 'bhɛ ‑le 'ke Mɛɛzan do ‑kplɛn 'le.
29 E Jesus respondeu-lhe: O primeiro de todos os mandamentos é: Ouve, ó Israel, o ­Senhor nosso Deus é o único ­Senhor;
30 'Yaa‑ Mɛɛzan ‑Waanbhaa 'ɛ, ‑za 'sɔ 'e ni 'e zru oo, 'e 'nii‑ oo, 'e 'kpeejan‑ oo, 'bhɛ 'pegee 'e faŋgan‑ 'ɛ 'kpɛn 'le.›
30 e tu amarás o ­Senhor teu Deus com todo o teu coração, e com toda tua alma, e com toda a tua mente, e com toda a tua força; este é o primeiro mandamento.
31 'Toŋ 'la 'bhɛ tɛn 'bhɛ zi 'bhɛ ‑le ‑gɛ: ‹'E ‑vindo' mi ‑za 'sɔ 'e ni 'bhii‑ 'e 'gbu ‑za sɔ 'e 'gbu ni gɔnɛ‑ 'la gbɛɛn‑ bhe.› 'Toŋ 'bhɛɛke ‑za 'laa ‑o 'eglɔɔle 'ke 'bhɛ kan 'bhɛ 'toŋ plɛ 'la bhe 'mu ta.»
31 E o segundo é semelhante, a este: Tu amarás o teu próximo como a ti mesmo. Não há outro mandamento maior do que estes.
32 'Bhɛ 'Toŋ daan mi 'ɛ pe Zesu ni 'tɛ dɔɔ: «'O Daan mi, 'bhɛ ‑o 'elrele, 'e wlan ‑la ‑pia 'bhɛ 'le bhe dɔɔ ‑Waanbhaa' ‑bhɛɛke' 'laa ‑o ‑Waanbhaa' blaan, 'ke yaa 'e go ‑a do ‑kplɛn ba.
32 E o escriba lhe disse: Bem, Mestre, tu disseste a verdade; pois há um único Deus, e não há outro além dele;
33 'Bhɛɛ‑ 'ke ‑Waanbhaa' ‑za sɔ mɛɛ ni ‑a zru oo, ‑a 'kpeejan‑ oo, 'bhɛɛ‑ ‑a faŋgan‑ 'ɛ 'kpɛn 'le, 'bhɛ 'pegee 'ke ‑a ‑vindo' mi ‑za sɔ ‑a 'gbu ni 'bhii‑ ‑a 'gbu gbɛɛn‑, 'bhɛ mabhaabhɔ wi 'kpaciele 'sraka mu 'pegee 'sraka 'ɛ ‑glɔɔn mu 'ɛ 'kpɛn ta ‑Waanbhaa' ‑yrɛ 'yi.»
33 e amá-lo com todo o coração, com toda a compreensão, e com toda a alma, e com toda a força, e de amar ao seu próximo como a si mesmo, é mais do que todas as ofertas queimadas e sacrifícios.
34 Zesu 'a 'yele‑ 'tɛ 'bhii‑ 'yee 'Toŋ daan mi 'ɛ ‑e ‑jan 'ɛ 'lɛkwan‑ yikan' 'le, 'ke ‑ya pele ‑a ni 'kaa: «‑Waanbhaa' a ‑bhleŋgbeya 'ɛ yaa ‑o ‑li 'e ma 'egbɔɔnle.» 'Bhɛ blaan, yaa dɔlɛ mɛɛ ‑bhɛɛke' 'kpee 'ke 'bhɛ Zesu 'liila‑ ‑a ‑lrɔkpalele 'ezin‑.
34 E Jesus, vendo que havia respondido sabiamente, disse-lhe: Tu não estás longe do reino de Deus. E nenhum homem depois disso ousou fazer-lhe pergunta alguma.
35 Zesu 'yaa‑ mɛɛ mu 'ɛ daan 'zi bhla 'la ba ‑Waanbhaa' Gba 'Fɛ ‑Gbɛnɛ 'ɛ ꞊la, 'ke ‑yoo ‑lrɔkpale dɔɔ: «‑E ꞊kla 'nale‑ 'bhɛɛ‑ 'Toŋ daan mu 'ɛ ‑wa pe dɔɔ Mɛɛ ‑Bhee Mi ‑Kpɔsɔɔ 'ɛ ‑yoo 'ke Davidi 'nranɛ‑ ‑la 'le ɛɛ?
35 E Jesus respondeu e disse, enquanto ensinava no templo: Como dizem os escribas que Cristo é o filho de Davi?
36 ‑Amasrɔyi Lii 'Weŋ 'ɛ ‑jan ꞊kpaa ‑Bhleŋgbe *Davidi 'gbu 'lii dɔɔ: ‹Mɛɛzan ‑Waanbhaa' 'a ꞊pia 'an pɛ Mɛɛzan 'ɛ ni dɔɔ: Yala‑ 'ŋ ‑din 'tɔbhɔ ma yaayrɛ 'ɛ ꞊nɔɔ, 'sani‑ 'ŋ yan 'e 'sɔɔnnii mu 'ɛ klɛlele 'e gaanlapɛ 'le.›
36 O próprio Davi disse pelo Espírito Santo: O ­SENHOR disse ao meu ­Senhor: Assenta-te à minha direita, até que eu faça os teus inimigos por escabelo.
37 'Ke Davidi 'gbu Mɛɛ ‑Bhee Mi ‑Kpɔsɔɔ Krisi sii ‹Mɛɛzan›. 'Bhɛɛ‑ ‑e sɔ klɛle 'ezin‑ ‑a ‑nranɛ 'le 'nale‑ ‑a ma ɛɛ?» ‑Zamaa' 'srɛ do 'la 'yaa‑ 'mu 'trɔnkpa zii' Zesu ni, bhɛ ‑jan mu 'ɛ 'yaa‑ 'sɔ zii' 'mu ni.
37 Porque, se Davi mesmo lhe chama Senhor, como é ele então seu filho? E pessoas comuns o ouviam de boa vontade.
38 Zesu 'yaa‑ mɛɛ mu 'ɛ daan 'zi bhla 'la ba ‑ya ꞊pia ‑o ni dɔɔ: «‑Ka 'ka 'gbu 'kun 'elrele 'Toŋ daan mu 'ɛ ma. 'Kaanle‑ sɔ ‑o ni dunɛ‑ gbɔɔn mu 'le ‑o ta, 'bhɛɛ‑ ‑e sɔ ‑o ni 'ke ‑woo 'pubɔ‑ 'elrele 'plɛɛ 'kpaan‑ mu 'ɛ ta.
38 E ele dizia-lhes na sua doutrina: Guardai-vos dos escribas, que adoram andar com vestes compridas, e amam saudações nos mercados,
39 'Wole‑ zilɛɛ‑ yaayrɛ ‑lrele' mu 'ɛ makun Zuufu mu daanfɛ' mu 'ɛ ꞊la, 'bhɛ 'pegee pɛleyrɛ gblaan mu 'ɛ ꞊nɔɔ.
39 e os principais assentos nas sinagogas, e os lugares mais altos nos banquetes;
40 ‑O glaanle mu 'kɔɔpɛ‑ mu 'ɛ 'kpɛn yan ‑dawli' ma. 'Bhɛɛ‑ ‑o mɔ ‑o 'seriwole ma ‑Waanbhaa' ni ‑o 'gbu zrɔn zayi' mɛɛ mu ‑yrɛ ta. 'Bhɛla‑ ‑zayi', ‑o nu ‑o 'kitikanlɛ 'eyɔɔle 'ke 'bhɛ kan mɛɛ mu 'ɛ 'kpɛn ta ‑Waanbhaa' ba.»
40 que devoram as casas das viúvas, e sob pretexto fazem longas orações; estes receberão maior condenação.
41 ‑Waanbhaa' Gba 'Fɛ ‑Gbɛnɛ 'ɛ ꞊la, Zesu 'yaale‑ ‑lɛklale ‑yaa 'sraka go ‑gɔli' bɔ ‑koonɛ 'ɛ ta. 'Bhɛɛ‑ ‑e ‑yaa mɛɛ mu 'ɛ gbɛ zi ‑glin 'zi ‑waa' ‑gɔli' bɔgbɛya 'ɛ ma ‑koonɛ 'ɛ 'yi. Pɛzan ‑bebe 'yaa‑ ‑gɔli' ‑bebe bɔ 'zi 'yee‑ ‑koonɛ 'ɛ 'yi.
41 E sentou-se Jesus defronte do tesouro, e observava como a multidão lançava dinheiro no tesouro; e muitos ricos depositavam muito.
42 'Bhɛ ꞊nɔɔ bhe, 'ke ‑yrɛn ma glaanle do nule‑, 'bhɛɛ‑ 'ke 'bhɛ ‑gɔli' piinɛ‑ plɛ bɔle‑ ‑koonɛ 'ɛ 'yi. 'Bhɛ mu laa ‑yaa 'taŋbha plɛ bhɔ.
42 E vindo ali uma viúva pobre, depositou dois leptos, que valem um quadrante.
43 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke Zesu ‑yaa' ‑klaŋlanɛ mu 'ɛ 'siile, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑ya pele ‑o ni dɔɔ: «'Mi pe 'ka ni 'ŋ 'sɔwɛɛ‑ 'ɛ ma dɔɔ glaanle 'kɔɔfleŋ‑ 'lɛɛ‑ ‑e ‑gɔli' yɛkɛ‑ 'la ꞊bwa ‑koonɛ 'ɛ 'yi, 'bhɛ 'yiya‑ mɛɛ ‑vin mu 'ɛ 'kpɛn ‑gɔli' yɛkɛ‑ 'la ꞊bwa 'bhɛ ni.
43 E ele chamando a si os seus discípulos, disse-lhes: Na verdade eu vos digo que esta pobre viúva deu mais do que todos os que depositaram no tesouro;
44 ‑Amasrɔyi mɛɛ ‑vin mu 'ɛ ‑o waa ‑naflo 'ɛ sa ‑la ꞊sia, 'bhɛɛ‑ ‑o 'bhɛ ꞊bwa 'ke 'sraka 'le. 'Duŋ‑ 'yee‑ glaanle 'lɛɛ‑, ‑ya 'tɔta‑ ‑gɔli' 'ɛ 'bhɛɛ‑ 'kpɛn ꞊naa 'ke 'sraka 'le. ‑Zake' 'laa bolɛ ‑a 'kɔɔ 'ezin‑, 'ali‑ 'ke 'bhɛ klɛ ‑yaa' pɛbhle ma pɛ 'le.»
44 porque todos eles depositaram da sua abundância; mas ela depositou tudo o que tinha, todo o seu meio de vida.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.