Lucas 19
Mwan NT (Côte d’Ivoire) (MOA) vs NVI
1 Zesu 'bhɔle‑ Zeriko ‑wa 'ɛ ta, 'bhɛɛ‑ ‑e ‑kaan ‑a 'kpee.
1 Jesus entrou em Jericó, e atravessava a cidade.
2 'Bhɛ ꞊nɔɔ 'nisrakun mu ‑kuŋlii do ‑yaa, ‑o 'yaa‑ 'bhɛ sii Zase. 'Bhɛ 'yaa‑ ‑naflo zan ‑gbɛnɛ do ‑la ‑le.
2 Havia ali um homem rico chamado Zaqueu, chefe dos publicanos.
3 ‑E ‑yaa ‑a zi 'bhii‑ ‑e Zesu 'ye 'ke 'bhɛ ‑o mɛɛ ‑glɔɔn 'la 'le; 'duŋ‑ yaa ‑yaa 'sɔle 'bhɛ 'yele. ‑Amasrɔyi ‑e ‑yaa kpeteekpenɛ, 'bhɛɛ‑ ‑zamaa' 'ɛ ꞊yaa 'ebebele.
3 Ele queria ver quem era Jesus, mas, sendo de pequena estatura, não o conseguia, por causa da multidão.
4 ‑Ayile, 'kee‑ 'kanle mɛɛ mu 'ɛ 'lɛɛ blaale‑, 'bhɛɛ‑ 'kee‑ gele‑ 'sanlɛ‑ ‑yri diiŋ do 'yi. ‑O ‑yaa 'bhɛ ‑yri diiŋ 'ɛ sii sikomɔɔ. ‑E ‑saan 'bhɛ 'yi, 'kooko‑ Zesu 'kan bhla 'ɛ zi, ‑e sɔ 'bhɛ 'yele.
4 Assim, correu adiante e subiu numa figueira brava para vê-lo, pois Jesus ia passar por ali.
5 Zesu 'bhɔle‑ 'bhɛ ‑yri diiŋ 'ɛ ꞊la, 'ke ‑ya ‑yrɛkpale laanima, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑ya pele‑ dɔɔ: «Zase, zina‑ blaale‑, 'mi nu 'ŋ zɛnlɛ 'bhi ‑la ba ‑zɔn.»
5 Quando Jesus chegou àquele lugar, olhou para cima e lhe disse: "Zaqueu, desça depressa. Quero ficar em sua casa hoje".
6 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke Zase zinale blaale‑, 'bhɛɛ‑ 'kee‑ gele‑ Zesu 'le ‑a ba ‑lɛ ma, ‑a zrukpaa' ‑gbɛnɛ 'ɛ ta.
6 Então ele desceu rapidamente e o recebeu com alegria.
7 'Duŋ‑ mɛɛ mu 'la 'kpɛn 'a ꞊ya ‑a ge bhla 'ɛ zi Zase ba, 'mu 'mu zrupliila, 'bhɛɛ‑ 'mu pe dɔɔ: «'Yee‑ mɛɛ 'lɛɛ‑ ‑ja ‑a zɛnlɛ ‑za 'yɔɔ klɛ mi do ‑la ba.»
7 Todo o povo viu isso e começou a se queixar: "Ele se hospedou na casa de um ‘pecador’ ".
8 ‑Woo 'bhɛ 'yi bhe oo, 'ke Zase 'e 'wlɛnle ‑o pleŋ‑, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑ya pele‑ dɔɔ: «Mɛɛzan, 'E 'yrɛkpa ‑gɛ doo, 'mi nu 'ŋ 'kɔɔpɛ‑ mu 'ɛ 'yiciɛnlɛ ‑lɛ plɛ, 'bhɛɛ‑ 'an 'traa do na 'kɔɔfleŋzan mu ni. 'Ke 'ŋ ‑gɔli' ꞊kwan mɛɛ ‑bhɛɛke' 'kɔɔ ‑dawli' ma, 'ŋ nu 'bhɛ ‑gɔli' yɛkɛ‑ 'ɛ 'niinalɛ 'bhɛ zan ma ‑glɔɔn yiziɛ.»
8 Mas Zaqueu levantou-se e disse ao Senhor: "Olha, Senhor! Estou dando a metade dos meus bens aos pobres; e se de alguém extorqui alguma coisa, devolverei quatro vezes mais".
9 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke Zesu 'a 'pele ‑a ni dɔɔ: «‑Zɔn, ‑Waanbhaa' 'bhi 'pegee 'yaa‑ 'fa ꞊la mu 'ɛ ‑gwa ‑za 'yi; ‑amasrɔyi 'bhi 'ezin‑, 'yoo‑ 'ke Abraamu 'nranɛ‑ 'ɛ do 'le.
9 Jesus lhe disse: "Hoje houve salvação nesta casa! Porque este homem também é filho de Abraão.
10 *Bhaaplɛŋ Gbe 'ɛ ꞊nwa mɛɛ mu 'la zan mu ꞊nia 'mu ziglinlɛ 'bhɛɛ‑ ‑yoo go ‑za 'yi.»
10 Pois o Filho do homem veio buscar e salvar o que estava perdido".
11 Mɛɛ mu 'ɛ ꞊bwa ‑o 'trɔnkpale ma Zesu ni, 'bhɛɛ‑ ‑o bhɔlawoa Zeruzalɛmu ‑wa 'ɛ ‑din, ‑o 'kpee ma, ‑Waanbhaa' a ‑bhleŋgbeya yaa‑ bhla 'ɛ 'lɛɛ 'laa ‑yaa ‑li 'egbɔɔnle. 'Bhɛla‑ ‑yile 'ke Zesu ‑gɔɔn 'lɛɛ‑ 'bhɛ bɔle‑ 'sanle ‑o ni.
11 Estando eles a ouvi-lo, Jesus passou a contar-lhes uma parábola, porque estava perto de Jerusalém e o povo pensava que o Reino de Deus ia se manifestar de imediato.
12 ‑E pe ‑o ni dɔɔ: «'Elwaleta ‑sɔ, ꞊fwa mu ba 'fa 'la mi do ‑yaa zan gelɛ 'klɛɛn gbɔɔn do ‑yi, 'kooko‑ 'bhɛ 'klɛɛn 'ɛ 'yi mu 'ɛ 'mu 'a klɛ 'mu ta ‑bhleŋgbe 'le. 'Ke 'mu ꞊yaan ‑a klɛlele ‑bhleŋgbe 'le 'waati 'la ba, ‑e ‑yaa nu 'niinalɛ ‑a 'gbu 'ya 'klɛɛn 'ɛ 'yi, 'bhɛɛ ‑e klɛ ‑a 'gbu a mɛɛ mu 'ɛ ta ‑bhleŋgbe 'le.
12 Ele disse: "Um homem de nobre nascimento foi para uma terra distante para ser coroado rei e depois voltar.
13 'Sani‑ ‑a gele pleŋ‑ 'bhɛ 'taa 'ɛ ta, ‑e ‑yaa' yewonɛ vu 'ɛ 'siila‑, 'bhɛɛ‑ ‑e ‑can 'taŋbha do do ꞊naa ‑o 'kpɛn ni do do. 'Bhɛɛ‑ ‑e pe ‑o ni dɔɔ: ‹‑Ka yewo 'yee‑ ‑gɔli' 'ɛ 'le, 'kooko‑ ‑trɔnkpa' ‑a ma 'sani‑ 'ŋ 'nule‑ pleŋ‑.›
13 Então, chamou dez dos seus servos e lhes deu dez minas. Disse ele: ‘Façam esse dinheiro render até à minha volta’.
14 'Duŋ‑ ‑a ‑za 'laa ‑yaa sɔ ‑yaa 'klɛɛn 'yi mu 'ɛ ni, ‑ayile 'ke 'bhɛ mu mɛɛ mu winbɔle ‑a zi 'kaa 'mu 'a pe 'a ni dɔɔ: ‹'Waa‑ zi 'bhii‑ mɛɛ 'lɛɛ‑ klɛ 'o ta ‑bhleŋgbe 'le.›
14 "Mas os seus súditos o odiavam e depois enviaram uma delegação para lhe dizer: ‘Não queremos que este homem seja nosso rei’.
15 ‑E ‑ja 'bhɛ 'klɛɛn 'ɛ 'yi, 'bhɛɛ‑ ‑wa ꞊kla 'ke ‑bhleŋgbe do 'le. 'Bhɛ blaan, 'kee‑ niinale ‑a ba 'klɛɛn 'ɛ 'yi. 'Bhɛɛ‑ ‑e ‑can ‑gɔli' 'taŋbha mu 'ɛ ꞊naa ‑yaa yewonɛ mu 'la ni, ‑e 'mu 'kpɛn ‑siila, 'bhɛɛ‑ ‑o ‑za yɛkɛ‑ mu 'la ꞊kla 'yee‑ ‑gɔli' mu 'ɛ 'le, ‑o 'mu 'yipia‑ ‑a ni.
15 "Contudo, foi feito rei e voltou. Então mandou chamar os servos a quem dera o dinheiro, a fim de saber quanto tinham lucrado.
16 ‑A lwa mi 'ɛ 'bhɛ 'nule‑, 'ke 'bhɛ 'a 'pele dɔɔ: ‹'Ŋ Zan, 'e ‑can ‑gɔli' 'taŋbha do 'la ꞊naa 'mi ni, 'mi ‑gɔli' 'taŋbha 'bhɛɛke vu ‑srɔɔwoa 'bhɛ ma ‑trɔn 'le.›
16 "O primeiro veio e disse: ‘Senhor, a tua mina rendeu outras dez’.
17 'Yee‑ ‑bhleŋgbe 'ɛ pe 'bhɛ yewonɛ 'ɛ ni dɔɔ: ‹'Ŋ 'cie oo 'ŋ 'cie‑! Yewonɛ 'lrele‑. 'Yee‑ zru ‑kla do ‑za 'fiɛntrɔnnɛ mu 'yi, 'bhɛla‑ ‑yile, 'mi nu 'e klɛlɛ ‑wa vu ta ‑janmatii 'le.›
17 " ‘Muito bem, meu bom servo! ’, respondeu o seu senhor. ‘Por ter sido confiável no pouco, governe sobre dez cidades’.
18 ‑A plɛ mi 'ɛ 'bhɛ 'nule‑, 'ke 'bhɛ 'a 'pele dɔɔ: ‹'Ŋ Zan, 'e ‑can ‑gɔli' 'taŋbha do 'la ꞊naa 'mi ni, 'mi ‑gɔli' 'taŋbha 'bhɛɛke 'soo 'srɔɔwoa‑ 'bhɛ ma ‑trɔn 'le.›
18 "O segundo veio e disse: ‘Senhor, a tua mina rendeu cinco vezes mais’.
19 ‑Bhleŋgbe 'ɛ pe 'bhɛ ni dɔɔ: ‹'Ŋ 'cie oo 'ŋ 'cie‑! 'Ŋ nu 'bhi klɛlɛ ‑wa 'soo ta ‑janmatii 'le.›
19 "O seu senhor respondeu: ‘Também você, encarregue-se de cinco cidades’.
20 ‑A yaga mi 'ɛ 'nule, 'ke 'bhɛ 'a 'pele dɔɔ: ‹'Ŋ Zan, 'e ‑can ‑gɔli' 'taŋbha do 'la ꞊naa 'mi ni, 'yele‑ ‑gɛ, 'an magaanna sɔ 'peenɛ do 'yi.
20 "Então veio outro servo e disse: ‘Senhor, aqui está a tua mina; eu a conservei guardada num pedaço de pano.
21 'Ŋ ‑gblaanna 'e 'lɛɛ, ‑amasrɔyi 'yaa‑ ‑za 'yi ‑o 'eglɔɔle. 'Yaa‑ pɛ laa ‑o pɛ 'la 'le, 'e 'bhɛɛ‑ si. 'Yaa gba 'la 'kpalɛ‑, 'e 'bhɛɛ‑ 'yi pɛbhaa kan.›
21 Tive medo, porque és um homem severo. Tiras o que não puseste e colhes o que não semeaste’.
22 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke ‑bhleŋgbe 'ɛ ‑ya pele‑ ‑a ni dɔɔ: ‹Yewonɛ 'yɔɔ‑, 'ŋ nu 'e 'kunlɛ‑ 'e 'gbu 'liijan‑ ma. 'Ya 'yaango‑ bi 'bhii‑ 'an ‑za 'yi ‑o 'eglɔɔle, 'bhɛɛ‑ 'an pɛ laa ‑o pɛ 'la 'le 'ŋ 'bhɛɛ‑ si. 'Bhɛɛ‑ 'naa gba 'la 'kpalɛ‑, 'ŋ 'bhɛɛ‑ 'yi pɛbhaa kan.
22 "O seu senhor respondeu: ‘Eu o julgarei pelas suas próprias palavras, servo mau! Você sabia que sou homem severo, que tiro o que não pus e colho o que não semeei.
23 ‑Mɛle ꞊kla 'bhɛɛ‑ 'yaa 'an ‑gɔli' 'ɛ 'kpalɛ‑ ‑gɔli' magaan 'fɛ 'ɛ ꞊la ɛɛ, 'kooko‑ 'ke 'ŋ ‑daa 'an 'taa 'ɛ ta 'waati 'la ba, 'ŋ 'yaa‑ sɔ ‑a ma ‑trɔn 'yele ɛɛ?›
23 Então, por que não confiou o meu dinheiro ao banco? Assim, quando eu voltasse o receberia com os juros’.
24 'Bhɛɛ‑ ‑bhleŋgbe 'ɛ pe mɛɛ 'la zan mu dulale ‑yaa ‑a ‑din 'mu ni dɔɔ: ‹‑Kaa 'kɔɔ ‑can ‑gɔli' 'taŋbha do 'ɛ 'kun, 'bhɛɛ‑ ‑ka 'bhɛ 'na 'taŋbha vu zan 'ɛ ni.›
24 "E disse aos que estavam ali: ‘Tomem dele a sua mina e dêem-na ao que tem dez’.
25 'Bhɛ mɛɛ mu 'ɛ pe ‑a ni dɔɔ: ‹'O Zan, 'taŋbha vu ‑o 'bhɛ 'kɔɔ gban.›
25 " ‘Senhor’, disseram, ‘ele já tem dez! ’
26 ‑Bhleŋgbe 'ɛ pe ‑o ni dɔɔ: ‹'Mi 'bhɛ 'yaango‑, 'bhɛɛ‑ 'mi pe 'ka ni dɔɔ pɛ ‑o mɛɛ 'la zan 'kɔɔ, ‑o nu ‑a 'kɔɔpɛ‑ 'ɛ baankpalɛ, 'bhɛɛ‑ pɛ 'kedo‑ 'kpɔ 'laa ‑o mɛɛ 'la zan 'kɔɔ, 'ali‑ ‑o nu ‑a 'kɔɔpɛ‑ sanɛ‑ 'ɛ 'bhɛ 'kunlɛ‑.
26 "Ele respondeu: ‘Eu lhes digo que a quem tem, mais será dado, mas a quem não tem, até o que tiver lhe será tirado.
27 Mɛɛ 'la zan mu ‑o 'ŋ 'sɔɔnnii mu 'le 'bhɛɛ‑ waa ‑a zi 'bhii‑ 'ŋ klɛ ‑o ta ‑bhleŋgbe 'le, ‑ka nu 'mu ‑le, 'bhɛɛ‑ 'ka ‑o 'kpɛn dɛ 'ŋ 'yrɛ ma ‑gɛ.›»
27 E aqueles inimigos meus, que não queriam que eu reinasse sobre eles, tragam-nos aqui e matem-nos na minha frente! ’ "
28 Zesu 'yanle‑ 'bhɛ ‑jan mu 'ɛ 'wolele, 'kee dɔle‑ ‑zamaa' 'ɛ ‑lɛɛ Zeruzalɛmu 'taa 'ɛ ta.
28 Depois de dizer isso, Jesus foi adiante, subindo para Jerusalém.
29 ‑O bhɔle Bɛtifaze 'pegee Betani ‑wa mu 'ɛ ‑din, ‑o ‑yaa vlɛ gɔɔn 'la sii Olivi diiŋ vlɛ gɔɔnɛ‑ 'bhɛ ‑din bhla 'la ba, 'kee‑ yaa ‑klaŋlanɛ plɛ winbɔle ‑o ‑lɛɛ.
29 Ao aproximar-se de Betfagé e de Betânia, no monte chamado das Oliveiras, enviou dois dos seus discípulos, dizendo-lhes:
30 ‑E pe 'mu ni dɔɔ: «‑Ka ge ‑kɔɔ' 'lɛɛ ‑wa 'nɛ 'la bhe ‑a ta. 'Ke 'ka ꞊bhwa ‑a nɔɔ‑, 'ka nu ‑soofalinɛ do ‑yrele' yelɛ ‑yri diiŋ do ma, mɛɛ ‑bhɛɛke' do 'kpɔ 'laa 'sanlɛ‑ ‑lido' ‑a ta. 'Kaa‑ 'ploo‑ ‑yri 'ɛ ma, 'bhɛɛ‑ ‑ka nu 'kɛle‑.
30 "Vão ao povoado que está adiante e, ao entrarem, encontrarão um jumentinho amarrado, no qual ninguém jamais montou. Desamarrem-no e tragam-no aqui.
31 'Ke mɛɛ 'la 'ka 'lrɔkpaa‑ dɔɔ 'kaa‑ 'ploo zii' ‑mɛla ma, ‑kaa pe 'bhɛ zan ni dɔɔ: ‹Mɛɛzan maza ‑o ‑a ma.›»
31 Se alguém lhes perguntar: ‘Por que o estão desamarrando? ’ digam-lhe: ‘O Senhor precisa dele’ ".
32 ‑Yaa' *winbɔwo mu 'ɛ ‑o gele, 'ke ‑o ‑za mu 'ɛ 'kpɛn 'lɛsɔle yele‑ 'bhii‑ Zesu ‑o 'kpeelɛkaan gɔnɛ‑ 'la gbɛɛn‑.
32 Os que tinham sido enviados foram e encontraram o animal exatamente como ele lhes tinha dito.
33 ‑O ‑yaa ‑soofalinɛ 'ɛ 'ploo zii' bhla 'la ba, 'ke bhɛ zan mu ‑o ‑lrɔkpale dɔɔ: «‑Mɛle ꞊kla 'bhɛɛ 'ka ‑o 'yee‑ ‑soofalinɛ 'lɛɛ‑ 'ploo zii' ɛɛ?»
33 Quando estavam desamarrando o jumentinho, os seus donos lhes perguntaram: "Por que vocês estão desamarrando o jumentinho? "
34 ‑O pe 'mu ni dɔɔ: «Mɛɛzan maza ‑o ‑a ma.»
34 Eles responderam: "O Senhor precisa dele".
35 'Bhɛ klɛle 'tɛ, 'ke ‑o nule‑ ‑soofalinɛ 'ɛ 'le Zesu ni. ‑O ‑waa' dunɛ‑ mu 'ɛ 'ke ꞊klaa 'bhɛ kpoo ta, 'bhɛɛ‑ 'ke ‑o Zesu 'sanle 'bhɛ ta.
35 Levaram-no a Jesus, lançaram seus mantos sobre o jumentinho e fizeram que Jesus montasse nele.
36 ‑Soofalinɛ 'ɛ 'yaa‑ ge 'zi Zesu 'le, 'bhɛɛ‑ mɛɛ mu 'ɛ ꞊yaa waa dunɛ‑ ‑gbɛnɛ mu 'ɛ 'piila‑ 'zi ‑a ‑lɛɛ zi 'ɛ 'lii.
36 Enquanto ele prosseguia, o povo estendia os seus mantos pelo caminho.
37 ‑O bhɔle Zeruzalɛmu ‑din bhla 'la ba, 'ke ‑o kan zi 'la 'bhɛ 'yaa‑ kan Olivi diiŋ vlɛ gɔɔn 'ɛ ‑din, 'ke zrukpaa' ‑gbɛnɛ do zinale ‑yaa' ‑klaŋlanɛ mu 'ɛ 'kpɛn ta, 'bhɛɛ‑ ‑Waanbhaa' 'sɔle‑ maza mu 'la 'kpɛn ꞊kla ‑o ‑yrɛ ma, 'ke ‑o 'bhɛ 'pubɔle 'mu 'kpɛn ma.
37 Quando ele já estava perto da descida do monte das Oliveiras, toda a multidão dos discípulos começou a louvar a Deus alegremente, em alta voz, por todos os milagres que tinham visto. Exclamavam:
38 ‑O ‑yaa pe 'zi dɔɔ:
38 "Bendito é o rei que vem em nome do Senhor! " "Paz no céu e glória nas alturas! "
39 Farizi mu 'kɛ mu 'la 'yaa‑ ‑zamaa' 'ɛ 'pleŋ‑, 'mu pe Zesu ni dɔɔ: «'O Daan mi, ‑a pe 'yaa‑ ‑klaŋlanɛ mu 'ɛ ni dɔɔ ‑woo taga.»
39 Alguns dos fariseus que estavam no meio da multidão disseram a Jesus: "Mestre, repreende os teus discípulos! "
40 'Bhɛ 'yi, 'ke Zesu 'a 'pele ‑o ni 'kaa: «'Mi pe 'ka ni dɔɔ 'ke ‑woo tagaa‑, kpoti mu nu ‑welɛ' 'eglɔɔle.»
40 "Eu lhes digo", respondeu ele, "se eles se calarem, as pedras clamarão".
41 Zesu 'bhɔle‑ Zeruzalɛmu ‑wa 'ɛ ‑din, 'bhɛɛ‑ ‑a ‑yrɛkpale ‑a ma, 'kee‑ wisile ‑a ta.
41 Quando se aproximou e viu a cidade, Jesus chorou sobre ela
42 ‑E pe dɔɔ: «'Ee, Zeruzalɛmu! ‑Za 'la 'bhɛ sɔ yilabla 'nale 'e ni, 'kee ꞊yaa sɔ 'bhɛ dɔle‑ ‑zɔn bi. 'Duŋ‑ ‑a gaanle ‑o 'e 'lɛɛ, 'yaa sɔ ‑a yele‑.
42 e disse: "Se você compreendesse neste dia, sim, você também, o que traz a paz! Mas agora isso está oculto aos seus olhos.
43 'Bhɛ yi ‑o zan bhɔlɛ, 'e 'sɔɔnnii mu nu 'fɛgwlɛ‑ mu dɔlɛ 'e zi, 'bhɛɛ‑ 'mu nu 'yaa‑ ‑wa 'ɛ 'kunlɛ‑. ‑O nu 'mliŋgolɛ 'e zi, 'bhɛɛ‑ ‑o nu 'e ta mu 'ɛ 'yrɛbatɛdɔlɛ yrɛkpɛn‑ ꞊nɔɔ.
43 Virão dias em que os seus inimigos construirão trincheiras contra você, e a rodearão e a cercarão de todos os lados.
44 ‑O nu 'yaa‑ 'fɛ mu 'ɛ 'kpɛn 'wilɛ‑ 'feŋfeŋ, 'bhɛɛ‑ ‑wa ‑dwa vlɛ mu 'la 'le 'mu do 'kpɔ 'kpaale‑ laa nu bolɛ‑ 'eke‑ ta. 'Bhɛɛ‑ ‑o nu 'yaa‑ ‑wa 'ɛ ta mɛɛ mu 'ɛ 'kpɛn dɛlɛ, ‑amasrɔyi ‑Waanbhaa' ꞊nwa bhɔlɛ 'e ba 'waati 'la ba, 'yaa 'bhɛ 'waati 'ɛ 'yidɔlɛ!»
44 Também a lançarão por terra, você e os seus filhos. Não deixarão pedra sobre pedra, porque você não reconheceu o tempo em que Deus a visitaria".
45 Zesu ‑ja wlalɛ ‑Waanbhaa' Gba 'Fɛ ‑Gbɛnɛ 'ɛ ꞊la, 'kee 'plɛɛgɔn‑ mu 'ɛ ‑gbinle' 'sanle.
45 Então ele entrou no templo e começou a expulsar os que estavam vendendo.
46 ‑E pe ‑o ni dɔɔ: «‑Waanbhaa' 'a ꞊pia ‑yaa' 'Sɛwɛ 'ɛ 'yi dɔɔ: ‹'An 'fɛ 'ɛ nu klɛlɛ 'seriwo 'fɛ ‑la ‑le, 'duŋ‑ 'ka mu 'a ꞊kla 'ke ‑faannii' mu gaan 'fɛ 'le!›»
46 Disse-lhes: "Está escrito: ‘A minha casa será casa de oração’; mas vocês fizeram dela ‘um covil de ladrões’".
47 Yi 'oo yi, Zesu 'yaa‑ mɛɛ mu daan ‑Waanbhaa' Gba 'Fɛ ‑Gbɛnɛ 'ɛ ꞊la. 'Bhɛɛ‑ 'sraka 'lɛna ‑kuŋlii mu 'ɛ 'pegee 'Toŋ daan mu 'ɛ 'bhɛɛ‑ Zuufu mu ‑lɛɛ mu ‑gbɛnɛ mu 'ɛ 'mu 'yaa‑ Zesu dɛyrɛ ‑la ‑glin 'zi.
47 Todos os dias ele ensinava no templo. Mas os chefes dos sacerdotes, os mestres da lei e os líderes do povo procuravam matá-lo.
48 'Duŋ‑ ‑wa klɛ gɔnɛ‑ 'la gbɛɛn‑ 'bhɛɛ‑ ‑wa kun, waa ‑yaa 'bhɛ dɔ; ‑amasrɔyi Zesu 'wojan‑ mu 'ɛ 'bhɛ mu mɛɛ mu 'ɛ 'kpɛn zru 'ɛ ꞊kwan, 'bhɛɛ‑ ‑o 'kpɛn 'yaa‑ ‑o 'trɔnkpa zii' ‑a ni.
48 Todavia, não conseguiam encontrar uma forma de fazê-lo, porque todo o povo estava fascinado pelas suas palavras.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.