Romanos 4
ANOUBA WAREPNABA (MNI) vs NVT
1 Adunadi hakchanggi marida eikhoigi ipa oiriba Abraham-gi maramda eikhoina kari haisige? Mahakna thengnakhiba adu karino?
1 Do ponto de vista humano, Abraão foi o fundador de nossa nação. O que descobriu ele?
2 Maramdi Abraham-bu mahakki thabakki mapanna chumhanbikhiba oirabadi, mahakki chaothokpham kharadi leigani adubu Tengban Mapugi maphamdadi natte.
2 Se suas boas obras o tivessem tornado justo, ele teria motivo para se vangloriar, mas não perante Deus.
3 Maramdi Mapugi puyana kari haibage? “Abraham-na Tengban Mapubu thajare, aduga madu mangonda achumba chatpa oina singthabire.”
3 Pois as Escrituras dizem: “Abraão creu em Deus, e assim foi considerado justo”.
4 Mi amana thabak suba matamda mahakki khutsuman adu khudol oina singthanade, adubu phangpham thokpa oina singthanei.
4 O salário daquele que trabalha não é um presente, mas um direito.
5 Aduga kanagumba thabak yaodana, Tengban Mapu ningdabasingbu chumhanbiba Tengban Mapu mahakpu thajaba, mahakki thajaba adu achumba chatpa oina singthanabi.
5 Contudo, ninguém é considerado justo com base em seu trabalho, mas sim por meio de sua fé em Deus, que declara justos os pecadores.
6 Thabak yaodana achumba chatpa oina Tengban Mapuna singthanabiba mi adu yaiphei haiduna David-na asumna hai,
6 Davi também falou a esse respeito quando descreveu a felicidade daqueles que são considerados justos sem terem trabalhado para isso:
7 “Makhoigi ayol aran-gi thabaksing kokpikhraba,
7 “Como são felizes aqueles cuja desobediência é perdoada, cujos pecados são cobertos!
8 Mapu Ibungona pap singthanabiroidaba mi adu yaiphabani.”
8 Sim, como são felizes aqueles cujo pecado o Senhor não leva mais em conta!”.
9 Asigumba yaiphaba asi un kakpa misinggi khaktra? Masi un kaktaba misinggisu nattra? Maramdi eikhoina haiduna lakli madudi, “Abraham-na Tengban Mapubu thajare aduga mahakki thajabagi mapanna Tengban Mapuna mahakpu achumba chatpa oina singthanabire.”
9 Por acaso essa bênção é apenas para os judeus, ou se estende também aos gentios incircuncidados? Já dissemos que Deus considerou Abraão justo por meio de sua fé.
10 Madu karamba matamda singthanabikhibano? Mahakpu un kaklaba matungdara nattraga kaktringeidra? Madu mahakpu un kaklaba matungda natte, un kaktringeigi mamangdani.
10 Mas como isso aconteceu? Ele foi considerado justo somente depois de ter sido circuncidado, ou antes disso? Está claro que foi antes de ele ser circuncidado.
11 Madugi matungda mahak un kakkhi amasung mahakki un kakpa adudi mahakna un kaktringeida mahakna thajabagi mapanna Tengban Mapuna mahakpu achumba chatpa oina singthanabire haiba khudam utnanabani. Maram aduna un kaktrabasu Tengban Mapubu thajaba amadi Tengban Mapuna achumba chatpani haina singthanabiraba makhoi pumnamakki thawaigi mapa oire.
11 A circuncisão era um sinal de que Abraão já possuía fé e de que Deus já o havia declarado justo, mesmo antes de ele ser circuncidado. Portanto, Abraão é o pai daqueles que têm fé mas não foram circuncidados. Eles são considerados justos por causa de sua fé.
12 Abraham asi un kakkhraba makhoigisu mapani adugisu mathakta un kakpata nattaduna eikhoigi ipa Abraham-gi un kaktringeigi thajaba adugi khongthangsingbu matung inna chatlibasinggisuni.
12 E Abraão também é o pai daqueles que foram circuncidados, mas somente se tiverem o mesmo tipo de fé que Abraão tinha antes de ser circuncidado.
13 Maramdi taibangpan asi makhoigi oigani haina Tengban Mapuna Abraham amadi mahakki charol surolda wasakpikhiba adu Wayel Yathanggi mapanna natte, adubu thajabagi mapanna phangba achumba chatpa adugi mapannani.
13 A promessa de que Abraão e seus descendentes herdariam toda a terra não se baseou em sua obediência à lei de Deus, mas sim no fato de ele ter sido considerado justo quando teve fé.
14 Maramdi Tengban Mapuna wasakpiba adu Wayel Yathangda tangjaribasing aduda oirabadi, thajabadi aremba oire, aduga wasakpa adu karisu kanadaba oire.
14 Portanto, se a herança prometida é apenas para aqueles que obedecem à lei, a fé é desnecessária, e a promessa, anulada.
15 Maramdi Wayel Yathangna Tengban Mapugi mei houna saoba purak-i; adubu wayel yathang leitabada yathang thugaiba haibasu leite.
15 Pois a lei traz ira sobre aqueles que tentam obedecer a ela. A única forma de não quebrar a lei é não ter lei nenhuma para quebrar!
16 Maram aduna wasakpiba adu thajabada yumpham oi, wasakpiba adu Abraham-gi charol surol pumnamakta lemna piba khudol oinanabani--madu Wayel Yathang inba makhoisinggidata natte adubu Abraham-na thajakhiba adugumna thajaba makhoisinggisuni. Maram aduna Abraham-di eikhoi pumnamakki thawaigi ipa oire.
16 É por isso que a promessa vem pela fé, para que ela seja segundo a graça e, assim, alcance toda a descendência de Abraão, não somente os que vivem sob a lei, mas todos que têm fé como a que teve Abraão. Pois ele é o pai de todos que creem.
17 Masi Tengban Mapugi puyada ikhibagumnani, “Eina nahakpu phurup mayam amagi mapa oihallabani.” Asibabu hingba pibiba amasung leitaba potsingbu yathang piduna leihallakkhiba, Abraham-na thajakhiba Tengban Mapugi mangda wasakpiba adu aphabani
17 Conforme aparece nas Escrituras: “Eu o fiz pai de muitas nações”. Isso aconteceu porque Abraão creu no Deus que traz os mortos de volta à vida e cria coisas novas do nada.
18 Asa leitrabasu Abraham-na asa touduna thajakhi, maramdi “Nahakki charol surolsu asumna oigani” haina mahakki maramda haikhibagumna, mahakna phurup mayam amagi mapa oibani.
18 Mesmo quando não havia motivo para ter esperança, Abraão a manteve, crendo que se tornaria o pai de muitas nações. Pois Deus lhe tinha dito: “Esse é o número de descendentes que você terá!”.
19 Mahak chahi chamarom surabani; sikhrabagumlaba mahakki hakchang aduga Sarah-gi sikhrabagumlaba angang khao adusu wakhal toubada mahakki thajabada hanthakhide.
19 E sua fé não se enfraqueceu, embora ele soubesse que, aos cem anos, seu corpo, bem como o ventre de Sara, já não tinham vigor.
20 Aduga thajadaduna mahakna Tengban Mapugi wasakpiba adu chingnakhiba toukhide adubu mahakki thajabada kankhatkhi amasung Tengban Mapubu thagatchakhi;
20 Em nenhum momento a fé de Abraão na promessa de Deus vacilou. Na verdade, ela se fortaleceu e, com isso, ele deu glória a Deus.
21 Tengban Mapuna wasakpikhiba adu Ibungo mahakna toubiba ngammi haina Abraham-na chetna thajakhi.
21 Abraão estava plenamente convicto de que Deus é poderoso para cumprir tudo que promete.
22 Maram adunani thajabagi mapanna Abraham-bu “Tengban Mapuna achumba chatpa oina singthanabikhi.”
22 Por isso, por sua fé, ele foi considerado justo.
23 “Mahakpu achumba chatpa oina singthanabire” haiba adu mahak mathantagidamakta ikhiba natte,
23 E, quando Deus considerou Abraão justo, não o fez apenas para benefício dele. As Escrituras dizem
24 adubu eikhoigi Ibungo Jisubu asibadagi hinggat-hanbiba Ibungo mahakpu thajariba achumba chatpa oina singthanabigadaba eikhoigidamaksu ikhibani.
24 que foi também para nosso benefício, pois elas garantem que também seremos considerados justos por crermos naquele que ressuscitou dos mortos a Jesus, nosso Senhor.
25 Eikhoigi papkidamak mahakpu sinanaba pithokle amasung eikhoibu chumhanbinabagidamak mahakpu hinggat-hanbire.
25 Ele foi entregue à morte por causa de nossos pecados e foi ressuscitado para que fôssemos declarados justos diante de Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.