Romanos 4

ANOUBA WAREPNABA (MNI) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Adunadi hakchanggi marida eikhoigi ipa oiriba Abraham-gi maramda eikhoina kari haisige? Mahakna thengnakhiba adu karino?
1 Então o que é que podemos dizer de Abraão, o antepassado de nossa raça? O que foi que ele conseguiu?
2 Maramdi Abraham-bu mahakki thabakki mapanna chumhanbikhiba oirabadi, mahakki chaothokpham kharadi leigani adubu Tengban Mapugi maphamdadi natte.
2 Se foi por causa das coisas que ele fez que Deus o aceitou, então ele teria motivo para se orgulhar, mas não para se orgulhar diante de Deus.
3 Maramdi Mapugi puyana kari haibage? “Abraham-na Tengban Mapubu thajare, aduga madu mangonda achumba chatpa oina singthabire.””
3 Pois o que é que as Escrituras Sagradas dizem? Elas dizem: “Abraão creu em Deus, e por isso Deus o aceitou.”
4 Mi amana thabak suba matamda mahakki khutsuman adu khudol oina singthanade, adubu phangpham thokpa oina singthanei.
4 O salário que o trabalhador recebe não é um presente, mas é o pagamento a que ele tem direito por causa do trabalho que fez.
5 Aduga kanagumba thabak yaodana, Tengban Mapu ningdabasingbu chumhanbiba Tengban Mapu mahakpu thajaba, mahakki thajaba adu achumba chatpa oina singthanabi.
5 Porém a pessoa que não põe a sua esperança nas coisas que faz, mas simplesmente crê em Deus, é a fé dessa pessoa que faz com que ela seja aceita por Deus, o Deus que trata o culpado como se ele fosse inocente.
6 Thabak yaodana achumba chatpa oina Tengban Mapuna singthanabiba mi adu yaiphei haiduna David-na asumna hai,
6 E isso foi o que Davi queria dizer quando falou da felicidade daqueles que Deus aceita, sem levar em conta o que eles fazem.
7 “Makhoigi ayol aran-gi thabaksing kokpikhraba,
7 Davi disse: “Feliz aquele cujas maldades Deus perdoa e cujos pecados ele apaga!
8 Mapu Ibungona pap singthanabiroidaba mi adu yaiphabani.””
8 Feliz aquele que o Senhor não acusa de cometer pecado!”
9 Asigumba yaiphaba asi un kakpa misinggi khaktra? Masi un kaktaba misinggisu nattra? Maramdi eikhoina haiduna lakli madudi, “Abraham-na Tengban Mapubu thajare aduga mahakki thajabagi mapanna Tengban Mapuna mahakpu achumba chatpa oina singthanabire.””
9 Será que essa felicidade de que Davi falou existe somente para os que são circuncidados ? É claro que não! Ela existe também para os que não são circuncidados. Pois já citamos as Escrituras Sagradas, que dizem: “Abraão creu em Deus, e por isso Deus o aceitou.”
10 Madu karamba matamda singthanabikhibano? Mahakpu un kaklaba matungdara nattraga kaktringeidra? Madu mahakpu un kaklaba matungda natte, un kaktringeigi mamangdani.
10 Quando foi que isso aconteceu? Foi antes ou depois de Abraão ser circuncidado? Foi antes e não depois.
11 Madugi matungda mahak un kakkhi amasung mahakki un kakpa adudi mahakna un kaktringeida mahakna thajabagi mapanna Tengban Mapuna mahakpu achumba chatpa oina singthanabire haiba khudam utnanabani. Maram aduna un kaktrabasu Tengban Mapubu thajaba amadi Tengban Mapuna achumba chatpani haina singthanabiraba makhoi pumnamakki thawaigi mapa oire.
11 Ele foi circuncidado mais tarde. E a sua circuncisão foi um sinal para provar que Deus aceitou Abraão porque ele tinha fé; e isso aconteceu quando ele ainda não havia sido circuncidado. Assim Abraão é o pai espiritual de todos os que creem em Deus e são aceitos por ele, mesmo que não sejam circuncidados.
12 Abraham asi un kakkhraba makhoigisu mapani adugisu mathakta un kakpata nattaduna eikhoigi ipa Abraham-gi un kaktringeigi thajaba adugi khongthangsingbu matung inna chatlibasinggisuni.
12 Ele é também o pai dos que são circuncidados. Não apenas porque são circuncidados, mas porque vivem a mesma vida de fé que Abraão, o nosso pai, viveu antes de ter sido circuncidado.
13 Maramdi taibangpan asi makhoigi oigani haina Tengban Mapuna Abraham amadi mahakki charol surolda wasakpikhiba adu Wayel Yathanggi mapanna natte, adubu thajabagi mapanna phangba achumba chatpa adugi mapannani.
13 Deus prometeu a Abraão e aos seus descendentes que o mundo ia pertencer a eles. Essa promessa foi feita não porque Abraão tinha obedecido à lei , mas porque ele havia crido em Deus e havia sido aceito por ele.
14 Maramdi Tengban Mapuna wasakpiba adu Wayel Yathangda tangjaribasing aduda oirabadi, thajabadi aremba oire, aduga wasakpa adu karisu kanadaba oire.
14 Pois, se aqueles que obedecem à lei vão receber o que Deus prometeu, então a fé é inútil, e a promessa de Deus não tem valor.
15 Maramdi Wayel Yathangna Tengban Mapugi mei houna saoba purak-i; adubu wayel yathang leitabada yathang thugaiba haibasu leite.
15 Pois a lei traz o castigo de Deus. Mas, onde não existe lei, também não existe desobediência à lei.
16 Maram aduna wasakpiba adu thajabada yumpham oi, wasakpiba adu Abraham-gi charol surol pumnamakta lemna piba khudol oinanabani--madu Wayel Yathang inba makhoisinggidata natte adubu Abraham-na thajakhiba adugumna thajaba makhoisinggisuni. Maram aduna Abraham-di eikhoi pumnamakki thawaigi ipa oire.
16 Portanto, a promessa de Deus depende da fé, a fim de que a promessa seja garantida como presente de Deus a todos os descendentes de Abraão. Ela não é somente para os que obedecem à lei, mas também para os que creem em Deus como Abraão creu, pois ele é o pai espiritual de todos nós.
17 Masi Tengban Mapugi puyada ikhibagumnani, “Eina nahakpu phurup mayam amagi mapa oihallabani.”” Asibabu hingba pibiba amasung leitaba potsingbu yathang piduna leihallakkhiba, Abraham-na thajakhiba Tengban Mapugi mangda wasakpiba adu aphabani
17 Como dizem as Escrituras Sagradas : “Eu fiz de você o pai de muitas nações.” Assim a promessa depende de Deus, em quem Abraão creu, o Deus que ressuscita os mortos e faz com que exista o que não existia.
18 Asa leitrabasu Abraham-na asa touduna thajakhi, maramdi “Nahakki charol surolsu asumna oigani”” haina mahakki maramda haikhibagumna, mahakna phurup mayam amagi mapa oibani.
18 Abraão teve fé e esperança, mesmo quando não havia motivo para ter esperança, e por isso ele se tornou “o pai de muitas nações”. Como dizem as Escrituras: “Os seus descendentes serão muitos.”
19 Mahak chahi chamarom surabani; sikhrabagumlaba mahakki hakchang aduga Sarah-gi sikhrabagumlaba angang khao adusu wakhal toubada mahakki thajabada hanthakhide.
19 Abraão tinha quase cem anos. Mas, mesmo quando ele pensou a respeito do seu corpo, que já estava como morto, ou quando lembrou que Sara não podia ter filhos, a sua fé não enfraqueceu.
20 Aduga thajadaduna mahakna Tengban Mapugi wasakpiba adu chingnakhiba toukhide adubu mahakki thajabada kankhatkhi amasung Tengban Mapubu thagatchakhi;
20 Abraão não perdeu a fé, nem duvidou da promessa de Deus. A sua fé o encheu de poder, e ele louvou a Deus
21 Tengban Mapuna wasakpikhiba adu Ibungo mahakna toubiba ngammi haina Abraham-na chetna thajakhi.
21 porque tinha toda a certeza de que Deus podia fazer o que havia prometido.
22 Maram adunani thajabagi mapanna Abraham-bu “Tengban Mapuna achumba chatpa oina singthanabikhi.””
22 Por isso Abraão, por meio da fé, “foi aceito por Deus.”
23 “Mahakpu achumba chatpa oina singthanabire”” haiba adu mahak mathantagidamakta ikhiba natte,
23 As palavras “foi aceito” não falam somente dele.
24 adubu eikhoigi Ibungo Jisubu asibadagi hinggat-hanbiba Ibungo mahakpu thajariba achumba chatpa oina singthanabigadaba eikhoigidamaksu ikhibani.
24 Falam também de nós, que seremos aceitos, nós os que cremos em Deus, o qual ressuscitou Jesus, o nosso Senhor.
25 Eikhoigi papkidamak mahakpu sinanaba pithokle amasung eikhoibu chumhanbinabagidamak mahakpu hinggat-hanbire.
25 Jesus foi entregue para morrer por causa dos nossos pecados e foi ressuscitado a fim de que nós fôssemos aceitos por Deus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.