2 Coríntios 12
ANOUBA WAREPNABA (MNI) vs VC
1 Kannaba leitrabasu eina chaothokchaba tare. Adubu houjik Ibungona eingonda uhanbibasing amadi phongdokpibasing adu eina haijage.
1 Importa que me glorie? Na verdade, não convém! Passarei, entretanto, às visões e revelações do Senhor.
2 Chahi taramarigi mamangda ahumsuba swargada pukhatkhiba christian ama eina khang-i. Madu tasengna hakchang oina pukhatkhibara nattraga uhanbiba amara haibadu ei khangde, madu Tengban Mapuna khang-i.
2 Conheço um homem em Cristo que há catorze anos foi arrebatado até o terceiro céu. Se foi no corpo, não sei. Se fora do corpo, também não sei; Deus o sabe.
3 — ausente —
3 E sei que esse homem - se no corpo ou se fora do corpo, não sei; Deus o sabe -
4 — ausente —
4 foi arrebatado ao paraíso e lá ouviu palavras inefáveis, que não é permitido a um homem repetir.
5 Maram aduna hairiba nupa asigidamak ei chaothokchagani. Adubu eigi asonba adu nattana ei isagi maramdadi ei chaothokcharoi.
5 Desse homem eu me gloriarei, mas de mim mesmo não me gloriarei, a não ser das minhas fraquezas.
6 Aduga eina chaothokpa pamlabasu, ei apangba amadi oiroi, maramdi eina achumba adu nganggani. Adubu eina chaothokcharoi maramdi eina touba amadi haiba adugi maramdagi nattana nakhoi kana amatana eigi maramda hendokna khanba adu eina pamde.
6 Pois, ainda que me quisesse gloriar, não seria insensato, porque diria a verdade. Mas abstenho-me, para que ninguém me tenha em conta de mais do que vê em mim ou ouve dizer de mim.
7 Adubu asigumba achouba phongdokpiba mayam asigi maramdagi eina chaothokkhidanaba iphamda cheinakhol kallaba hakchanggi anaba ama pibire. Aduga maduna eina chaothokpadagi thingnanaba, eibu phudatnaba Satan-gi pao puba ama oina thabak touri.
7 Demais, para que a grandeza das revelações não me levasse ao orgulho, foi-me dado um espinho na carne, um anjo de Satanás para me esbofetear e me livrar do perigo da vaidade.
8 Masibu louthokpinaba eina Mapu Ibungoda ahumlak nijare.
8 Três vezes roguei ao Senhor que o apartasse de mim.
9 Adubu Ibungona eingonda haikhi, “Eigi thoujal asina nahakkidamak awokpani, maramdi nahakna sonba matamda eigi panggal mapung phai.” Maram aduna Christtagi panggalgi ngakthokpiba adu eingonda leinanaba eigi asonbada haraona chaothokchei.
9 Mas ele me disse: Basta-te minha graça, porque é na fraqueza que se revela totalmente a minha força. Portanto, prefiro gloriar-me das minhas fraquezas, para que habite em mim a força de Cristo.
10 Maram asina, Christtagi maramgidamak, eina sonbada, ikaiba nangbada, awa-anangda, otpi neibibada, aduga khudong thibada haraojei. Maramdi eina sonba matamda eina panggal kalli.
10 Eis por que sinto alegria nas fraquezas, nas afrontas, nas necessidades, nas perseguições, no profundo desgosto sofrido por amor de Cristo. Porque quando me sinto fraco, então é que sou forte.
11 Eina isabu apangba oihanjare, adubu madu nakhoina eingonda namduna touhankhibani. Eibu matik chai haina utkadaba adu nakhoini. Maramdi eina karisu nattaba oirabaphaoba nakhoigi athoiba pakhonchatpasing adudagi eina kari amatada tathaba natte.
11 Tenho-me tornado insensato! Vós a isso me obrigastes. Vós é que deveríeis fazer o meu elogio, visto que em nada fui inferior a esses eminentes apóstolos, se bem que nada sou.
12 Pakhonchatpa amagi khudamsing haibadi angakpa khudamsing, angakpasing amadi matik leiba thabaksing adu eina nakhoigi narakta khaangheibaga loinana toukhre.
12 Os sinais distintivos do verdadeiro apóstolo se realizaram em vosso meio através de uma paciência a toda prova, de sinais, prodígios e milagres.
13 Maramdi eina nakhoida sel-thumgi matenggidamak awaba pikhidaba adu nattana eina nakhoida attoppa singlupsingdagi karida sotthana toukhrabage? Aranba asigidamak eibu ngakpiyu!
13 Em que fostes inferiores às outras igrejas, senão no fato de que a vós não vos fui pesado? Relevai-me esta injúria!...
14 Yeng-u, houjik eina nakhoigi nanakta ahumlaksuba oina laknaba thourang touri. Aduga eina nakhoida karisu potlum oihalloi. Maramdi eina pamba adu nakhoigi lan-thum adu natte adubu nakhoini. Maramdi machasingna mama-mapagidamak tungsinpham thokte adubu mama-mapana machasinggidamak tungsinpham thok-i.
14 Eis que estou pronto a ir ter convosco pela terceira vez. Não vos serei oneroso, porque não busco os vossos bens, mas sim a vós mesmos. Com efeito, não são os filhos que devem entesourar para os pais, mas os pais para os filhos.
15 Maram aduna nakhoigidamak eina eigi areiba pumba aduga ei isamakpusu sijinnabada eina haraojagani. Eina nakhoibu hendokna nungsirabadi nakhoina eibu hanthana nungsigadra?
15 De mui boa vontade darei o que é meu, e me darei a mim mesmo pelas vossas almas, ainda que, amando-vos mais, seja menos amado por vós.
16 Adu oirabadi, nakhoida eina potlum oihankhide haibasi nakhoi yaningbra? Adubu ei lounam toubani aduga eina lounam touduna nakhoibu phare haiduna kanagumbana haigani.
16 Mas seja! Não vos fui pesado. Como, porém, sou esperto, apanhei-vos pela astúcia...
17 Madu kamdounano? Eina thakhiba paopubasing adugi mapanna eina nakhoidagi khudongchaba loukhibra?
17 Acaso tirei proveito de vós por meio de algum daqueles que vos enviei?
18 Eina Titus-pu chatnanaba haijakhi aduga attoppa thajaba ichil-inaobu mahakka loinana thakhi. Titus-na nakhoidagi khudongchaba loukhi haina haigadouribra? Mahak amasung eihak chap mannaba Thawai adugi mapanna chap mannaba khongthang amada chatminnaba nattra?
18 Roguei a Tito, e com ele enviei um irmão que conheceis. Por acaso tirou Tito de vós alguma coisa? Não andamos nós com o mesmo espírito, sobre as mesmas pegadas?
19 Eikhoina isa ngakthokchanaba hotnei haina nakhoina khallambasu yai. Madu natte, eikhoina Tengban Mapugi mangda Christtada leiba ama oina ngangbani. Aduga nungsiraba marupsing, eikhoina touba khudingmak nakhoibu semgatnaba toubani.
19 Já há muito pensais que nos justificamos diante de vós. Perante Deus, em Cristo, é que nós falamos; mas tudo isto, meus caríssimos, para vossa edificação.
20 Eina lakpa matamda eina nakhoida oihanningba matou adu oiramdaba aduga nakhoina eingonda oihanningba matou adu oiramdaba thengnagadra haina eina kijei. Khatna-cheinaba, kallaknaba, mei houna saoba, marannai tanba, mithinggai oiba, miwa ngangnaba, napal touba amadi wathok-lanthok leiba eina thengnagadra haina kijei.
20 Temo que, quando for, não vos ache quais eu quisera, e que vós me acheis qual não quereríeis. Receio encontrar entre vós contendas, invejas, rixas, dissensões, calúnias, murmurações, arrogâncias e desordens.
21 Eina amuk hanna lakpada eigi Tengban Mapuna eibu nakhoigi mangda ekaiba nanghangadra haina, amasung mamangda pap toukhiba kayasing aduga padongningbagi amotpa wakhal amadi nupa nupi lannabagi lamchat naidaba thabaksing adudagi pukning hongdaba makhoisinggidamak eina tengtha naowoigadra haina eina kijei.
21 Receio que à minha chegada entre vós Deus me humilhe ainda a vosso respeito; e tenha de chorar por muitos daqueles que pecaram e não fizeram penitência da impureza, fornicação e dissolução que cometeram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.