Atos 9

mnh (MNH) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Dœ lɔkɔnœ asœmœ, Sawulo sœ kolœ dœ gbetshelœ nœ kœmbœrœ œrœ kanga fœ azu Ikrizia œdœ pe kœpara awa nœ kœyiangwa endje. Tshe na ga ndœ egerœ nganga Ndjabanœ,
1 Saulo, respirando ainda ameaças e morte contra os discípulos do Senhor, dirigiu-se ao sumo sacerdote
2 œ yɔndœ mbeti á za awa fœ she kœli djelœ Sinagoga á sœ lakpɨ Damaseke. Œdœ tshe kœwuta ɓa zœ á gbɔ azu, ayakoshe too ayashe má endje sœ kœza awa Yisu, tshe i endje dœ djingiri yé œ gu dœ endje ga lœ Yerusaleme.
2 e lhe pediu cartas para as sinagogas de Damasco, a fim de que, caso achasse alguns que eram do Caminho, tanto homens como mulheres, os levasse presos para Jerusalém.
3 Lɔkɔ á tshe te lima tœ awa yé á wuta lima ndoo dœ Damaseke, ɨshirɨ owo to ngbai ɓa lafo œ jerœ ga pa ye zakpɨ.
3 Enquanto seguia pelo caminho, ao aproximar-se de Damasco, subitamente uma luz do céu brilhou ao seu redor.
4 Tshe te ga tœ ɔshɔ, œ dji tshama uzu kœpa adœke: «Sawulo, Sawulo, mbœrœ gaɗe á ɓœ mbœrœ œrœ kanga fœ mœ ataa?»
4 Ele caiu por terra e ouviu uma voz que lhe dizia:
5 Tshe yu adœke: «Gbozu, œɓœ kœdœ ɗe?» Yé tshamanœ kœgi adœke: «Œmœ kœdœ Yisu, œmœ á ɓœ mbœrœ œrœ kanga fœ mœ.
5 Ele perguntou: — Senhor, quem é você? E a resposta foi:
6 Kashe aalafo œ li ga lœ ongbo, yé ɓa zœ dá endje pandœ œneke á li adœke ɓœ mbœrœ, fœ ɓœ.»
6 Mas levante-se e entre na cidade, onde lhe dirão o que você deve fazer.
7 Azu á endje na tœ ala awa dœ Sawulo ka lima, œ sœ kokoko; endje dji lima tshama uzu kashe endje wuwu lima she nene.
7 Os homens que viajavam com Saulo pararam emudecidos, ouvindo a voz, mas não vendo ninguém.
8 Sawulo áalafo lœ ɔshɔ, kashe ataa tshe kɔrɔ ala ye gbaa, tshe wuwu lima osho bale nene. Anganœ á tshe na lima tœ ala awanœ dœ endje dá za ama kane ye yeka á gbota she duru duru rotœnœ ga lakpɨ Damaseke.
8 Então Saulo se levantou do chão e, abrindo os olhos, nada podia ver. E, guiando-o pela mão, levaram-no para Damasco.
9 Tshe mbœrœ lima olo votɔ lœ bula; tshe zɨzɨ lima œrœ yé œ ndjo ndje ungu nene.
9 Esteve três dias sem ver, durante os quais nada comeu, nem bebeu.
10 Anga yindœ Yisu bale á ɨ'ɨrɨ ye kœdœ Anania sœ lima ɓa lœ Damaseke. Gbozu e she lœ ulu adœke: «Anania!» Tshe gi fœ she adœke: «Mœ sœ kea, Gbozu!»
10 Havia em Damasco um discípulo chamado Ananias. O Senhor lhe apareceu numa visão e disse: Ao que ele respondeu: — Eis-me aqui, Senhor!
11 Gbozu kpa pa adœke: «Na dœ ala awa má endje e tœnœ awa Ndjii, œ yu osho ɓa lœ anda nœ Yudasi tœ anga yakoshe tshalakpɨ Tarse bale á ɨ'ɨrɨ wu Sawulo. Tshe sœ kœza avwala ɓa zœ,
11 Então o Senhor lhe disse:
12 yé lœ ulu, tshe wu anga yakoshe bale á ɨ'ɨrɨ ye kœdœ Anania kœli yé á to kane ye ga pa ye adœke tshe kpa wu osho.»
12 e, numa visão, viu entrar um homem, chamado Ananias, e impor-lhe as mãos, para que recuperasse a vista.
13 Anania gi adœke: «Gbozu, mœ dji azu ndjoro kœpa o'o tœ yakoshenœ asœke œdœ kœpandœ ngbɨndɨrœ kɔ á tshe mbœrœ fœ azu kœyindœ zœ ɓa lœ Yerusaleme.
13 Ananias, porém, respondeu: — Senhor, de muitos tenho ouvido a respeito desse homem, quanto mal tem feito aos teus santos em Jerusalém.
14 Yé ngɔngɔ asœ, tshe wuta ɓa ke dœ mbeti á tshe gbɔ ɓa ndœ agbozu tshapa anganga Ndjaba mbœrœ kœi endjeneke kɔ á endje e ɨ'ɨrɨ zœ lœ ama endje, dœ djingiri.»
14 E aqui em Damasco ele tem autorização dos principais sacerdotes para prender todos os que invocam o teu nome.
15 Kashe Gbozu pa fœ she adœke: «Na zœ, gbambanœ nene, mœ ke yakoshenœ asœmœ tœ uzu akwa nœ mœ, yé kpœpa ye dá ɨ'ɨrɨ mœ œ to lœ ogo nœ angbɨ azu, ɓa utshu agbozugo œdœ pe ndje ɓa utshu azu Israyele.
15 Mas o Senhor disse a Ananias:
16 Œmœ dœ tœ mœ, mœ yisœ mara á li dœ she kœwu œrœ kanga mbœrœ ɨ'ɨrɨ mœ.»
16 Pois eu mesmo vou mostrar a ele quanto deve sofrer pelo meu nome.
17 Anania ro œ li ga lœ anda, œ to kane ye ga pa Sawulo yé œ pa adœke: «Aya mœ, Sawulo! Gbozu dá vwa mœ. Yisu á tshe wuta lima ga tœ zœ tœ ala awa á ɓœ na lima tœnœ, œshe dá vwa mœ adœke ɓœ kpa tondœ osho yé œ gbɔ Ɔtshɔ Ɨshirɨ.»
17 Então Ananias foi e, entrando na casa, impôs as mãos sobre Saulo, dizendo: — Saulo, irmão, o Senhor Jesus, que apareceu a você no caminho para cá, me enviou para que você volte a ver e fique cheio do Espírito Santo.
18 Pe kpœtœ œsœnœ, œrœ ɓata djepe yo lœ ala ye dœ́ Sawulo. Tshe tetœ kœwu osho, œ áalafo yé œ gbɔ batisimu.
18 Imediatamente caíram dos olhos de Saulo umas coisas parecidas com escamas, e ele voltou a ver. A seguir, levantou-se e foi batizado.
19 Manda nœ, tshe zɨ œrœ yeka á uvuru gu ga lœ nœ.
19 E, depois de comer, sentiu-se fortalecido. Saulo permaneceu alguns dias com os discípulos em Damasco.
20 Œndœ ye dɨdɨ lima nene á tshe tetœ kœpandœ nœ lœ Sinagoga adœke, Yisu kœdœ Gbolo nœ Ndjaba.
20 E logo, nas sinagogas, proclamava Jesus, afirmando que ele é o Filho de Deus.
21 Endjeneke kɔ á endje sœ lima kœdji she, endje katœ ama endje tɨ ɔsɔ yé œ pa adœke: «Œ dœ́dœ́ yakoshe asœ dá sœ lima kœmbœrœ œrœ kanga fœ azu á endje yindœ ɨ'ɨrɨ Yisu ɓa lœ Yerusaleme nene a? Tshe nana lima ndœ kœi endje dœ djingiri, yé á kœgu dœ endje fœ agbozu tshapa anganga Ndjaba nene a?»
21 Todos os que ouviam Saulo estavam atônitos e diziam: — Não é este o que exterminava em Jerusalém os que invocam o nome de Jesus e veio para cá precisamente para prender e levá-los aos principais sacerdotes?
22 Kashe gbɔgbɔ kœyisœ Ɔtshɔ O'o nœ Sawulo gerœ lima dœ pa nœ: ɓata á tshe sœ lima kœma ngbɨ adœke Yisu kœdœ Masiya, Ayuda á endje mbœrœ lima ogo lakpɨ Damaseke kpa gugu lima dœ o'o ndœ kœgi fœ she nene.
22 Saulo, porém, mais e mais se fortalecia e confundia os judeus que moravam em Damasco, demonstrando que Jesus é o Cristo.
23 Œndœnœ dɨ manda nœ œrrr atake, Ayuda vwarandœ upu kœwo she.
23 Decorridos muitos dias, os judeus resolveram matar Saulo,
24 Kashe Sawulo wusœ kœvwarandœ upu nœ endje asœmœ ye. Endje sœ kœgbɔndœ egerœ manda ongbonœ butshɔ dœ ɔlɔ mbœrœ á endje kœwo she.
24 mas ele ficou sabendo do plano deles. Dia e noite guardavam também os portões da cidade, para o matar.
25 Dœ anga butshɔ bale, ayambarœ nœ ye za she ga lœ kingi, œ gi she dœ uwu yorrr ga atɨ dja gakele gbagba. Endje gi Sawulo ga atɨ dja gakele gbagba|alt="On a fait descendre Saul dans une corbeille attachée au fil par la fenetre à l'extérieur du mur" src="hk00332c.tif" size="col" copy="Horace Knowles" ref="9.25"
25 Mas os discípulos de Saulo tomaram-no de noite e, colocando-o num cesto, desceram-no pela muralha.
26 Sawulo wuta ɓa lœ Yerusaleme œ yindœ kœli ga ugurutœ ayindœ Yisu, kashe endje kpa lima awa ye kɔ mbœrœ endje yiyi lima ndœ nœ katsha nene adœke tshe te yindœ Yisu.
26 Quando chegou a Jerusalém, Saulo procurou juntar-se aos discípulos de Jesus. Porém todos tinham medo dele, não acreditando que ele fosse discípulo.
27 Yé Barnabase za she po tœ ye, œ gi she fœ aayi avwa. Tshe pandœ mara á Sawulo wu Gbozu tœ ala awa œdœ mara á Gbozu pa lima o'o fœ she. Tshe kpa pa ndje fœ endje mara á tshe sœ lima kœyisœ œrœ ngbɨ dœ ɨ'ɨrɨ Yisu ɓa lœ Damaseke.
27 Mas Barnabé, tomando-o consigo, levou-o aos apóstolos. Contou-lhes como Saulo tinha visto o Senhor no caminho, e que o Senhor tinha falado com ele. Também contou como, em Damasco, Saulo tinha pregado ousadamente em nome de Jesus.
28 Pe ndœ lɔkɔnœ asœmœ, Sawulo te ga ndœ endje yé endje tetœ kœyisœ œrœ ngbɨ dœ ɨ'ɨrɨ Gbozu lœ Yerusaleme.
28 E Saulo ficou com eles em Jerusalém, entrando e saindo, pregando ousadamente em nome do Senhor.
29 Tshe pa lima o'o fœ Ayuda á endje sœ kœpa o'o ama Greke yé endje sœ lima kœgbugburu tshelœ o'o dœ endje. Kashe endje sœ lima kœpara awa ndœ kœwo she.
29 Falava e discutia com os helenistas, mas eles procuravam matá-lo.
30 Aayanœ lœ Yisu dji o'onœ ataa, œ to she ro tœnœ ga lœ Sezaré yeka á gbɔ awa kœgi she ga lœ Tarse.
30 Quando isto chegou ao conhecimento dos irmãos, levaram Saulo até Cesareia e dali o enviaram para Tarso.
31 Azu Ikrizia sœ lima gee lœ ogo Yuda djigi, lœ ogo Galilayi œdœ pe ndje lœ Samariya. Endje sœ lima kœkpa awa Gbozu, yé Ɔtshɔ Ɨshirɨ za lima gbɔgbɔ fœ endje adœke kœyindœrœ nœ endje gerœ.
31 Assim, a igreja tinha paz por toda a Judeia, Galileia e Samaria, edificando-se e caminhando no temor do Senhor; e, no consolo do Espírito Santo, crescia em número.
32 Petro á tshe sœ lima kœro dje lœ ogonœ asœmœ kɔ, na dœ anga ɔlɔ bale ɓa ndœ ayindœ Yisu á endje sœ lima ɓa lœ Lida.
32 Passando Pedro por toda parte, foi também visitar os santos que moravam em Lida.
33 Tshe gbɔ anga yakoshe á ɨ'ɨrɨ ye kœdœ Ene á tshe lo ga atɨ dœ koɓa mangba ungu mindu dœ votɔ, gbambanœ nene, ada ye tshu lima tshakudu ye.
33 Encontrou ali certo homem, chamado Eneias, que havia oito anos jazia de cama, pois era paralítico.
34 Petro pa fœ she adœke: «Ene, Yisu Kristu she ɓœ ye. Aalafo œ guma gbarœ olo zœ!» Yé katsha Ene áalafo.
34 Pedro lhe disse: — Eneias, Jesus Cristo cura você! Levante-se e arrume a sua cama. Ele imediatamente se levantou.
35 Azu kɔ lakpɨ Lida œdœ pe endje nœ akpala osho Sarone wu she ataa, œ fatshalɔsu endje ga ndœ Gbozu.
35 Todos os habitantes de Lida e da região de Sarom viram Eneias e se converteram ao Senhor.
36 Anga yashe bale sœ lima ɓa lœ Yope, œshe lima kœdœ yindœ Yisu; endje e she lima Tabita. Endje fa tshelœ ɨ'ɨrɨnœ lima dœ o'o ama Greke «Dorkase», œ yindœ kœpa adœke «mbele». Tshe sœ lima kœmbœrœ ɔtshɔrœ waa, yé œ sœ kœto œrœ fœ aayi oyo.
36 Em Jope havia uma discípula chamada Tabita, nome este que, traduzido, é Dorcas. Ela era notável pelas boas obras e esmolas que fazia.
37 Dœ olonœ asœmœ, tshe gbɔ koɓa yé œ tshu. Manda kœdjutɔ she, endje za she ga lœ gbɔshɔ ɓa lafo.
37 Aconteceu que, naqueles dias, ela adoeceu e veio a morrer. Depois de a lavarem, puseram o corpo num quarto do andar superior.
38 Ɓata á tshalakpɨ Lida sœ ndoo dœ Yope, ayindœ Yisu dji lima ndœ nœ adœke Petro sœ lœ Lida, œ vwa azu bisha dœ o'o fœ she adœke: «Vava ada zœ nene, na ga ndœ 'a katsha ga mœ kane.»
38 Como Lida ficava perto de Jope, os discípulos, ouvindo que Pedro estava ali, enviaram-lhe dois homens com o seguinte pedido: — Não se demore em vir até nós.
39 Petro na ga ndœ endje katsha. Lɔkɔ á tshe wuta ɓa zœ, endje 'ɔ dœ she ɓa lœ gbɔshɔ á sœ ɓa lafo, yé ayashe koya para kɔkɔ ka ga utshu ye dœ ngola lœ ala endje. Endje yisœ lœba okoro œdœ pe yɔgbɔdɔ lœba á Dorkase sœ lima kœmbœrœ tœnœ lɔkɔ á tshe sœ dœ soro.
39 Pedro se aprontou e foi com eles. Quando chegou lá, eles o levaram ao quarto do andar superior. Todas as viúvas o cercaram, chorando e mostrando-lhe túnicas e vestidos que Dorcas tinha feito enquanto estava com elas.
40 Petro gɔrɔ azu ga shu para kɔkɔ œ gote dœ matshukuda ye, yé œ kɨ fœ Ndjaba. Manda nœ, tshe fatœ ye yorrr ga tœ oko uzunœ, œ pa adœke: «Tabita, áalafo.» Tshe kɔrɔ ala ye œ tondœ Petro, œ yɔrɔtshelœtœ ye yé œ sœ ga atɨ dœ budu ye.
40 Mas Pedro mandou que todos saíssem, ajoelhou-se e orou; depois, voltando-se para o corpo, disse: — Tabita, levante-se! Ela abriu os olhos e, vendo Pedro, sentou-se.
41 Petro bopa kane ye œ tɨ she ga lafo, yé œ e ayindœ Yisu œdœ pe ayashe koya yeka á ma she dœ soro fœ endje.
41 Ele, dando-lhe a mão, ajudou-a a ficar em pé; e, chamando os santos, especialmente as viúvas, apresentou-a viva.
42 Endje dji o'onœ lœ ongbo Yope djigi, yé azu ndjoro fatshalɔsu endje ga ndœ Gbozu.
42 Isto se tornou conhecido em toda a cidade de Jope, e muitos creram no Senhor.
43 Petro lo olo ndjoro ɓa lakpɨ Yope ɓa ndœ Shimu á tshe dœ ayi kœguma ɔkɔ agea.
43 Pedro ficou em Jope muitos dias, na casa de um curtidor chamado Simão.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.