Atos 9

mnh (MNH) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Dœ lɔkɔnœ asœmœ, Sawulo sœ kolœ dœ gbetshelœ nœ kœmbœrœ œrœ kanga fœ azu Ikrizia œdœ pe kœpara awa nœ kœyiangwa endje. Tshe na ga ndœ egerœ nganga Ndjabanœ,
1 Saulo, porém, respirando ainda ameaças e mortes contra os discípulos do Senhor, dirigiu-se ao sumo sacerdote,
2 œ yɔndœ mbeti á za awa fœ she kœli djelœ Sinagoga á sœ lakpɨ Damaseke. Œdœ tshe kœwuta ɓa zœ á gbɔ azu, ayakoshe too ayashe má endje sœ kœza awa Yisu, tshe i endje dœ djingiri yé œ gu dœ endje ga lœ Yerusaleme.
2 e pediu-lhe cartas para Damasco, para as sinagogas, a fim de que, caso encontrasse alguns do Caminho, quer homens quer mulheres, os conduzisse presos a Jerusalém.
3 Lɔkɔ á tshe te lima tœ awa yé á wuta lima ndoo dœ Damaseke, ɨshirɨ owo to ngbai ɓa lafo œ jerœ ga pa ye zakpɨ.
3 Mas, seguindo ele viagem e aproximando-se de Damasco, subitamente o cercou um resplendor de luz do céu;
4 Tshe te ga tœ ɔshɔ, œ dji tshama uzu kœpa adœke: «Sawulo, Sawulo, mbœrœ gaɗe á ɓœ mbœrœ œrœ kanga fœ mœ ataa?»
4 e, caindo por terra, ouviu uma voz que lhe dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
5 Tshe yu adœke: «Gbozu, œɓœ kœdœ ɗe?» Yé tshamanœ kœgi adœke: «Œmœ kœdœ Yisu, œmœ á ɓœ mbœrœ œrœ kanga fœ mœ.
5 Ele perguntou: Quem és tu, Senhor? Respondeu o Senhor: Eu sou Jesus, a quem tu persegues;
6 Kashe aalafo œ li ga lœ ongbo, yé ɓa zœ dá endje pandœ œneke á li adœke ɓœ mbœrœ, fœ ɓœ.»
6 mas levanta-te e entra na cidade, e lá te será dito o que te cumpre fazer.
7 Azu á endje na tœ ala awa dœ Sawulo ka lima, œ sœ kokoko; endje dji lima tshama uzu kashe endje wuwu lima she nene.
7 Os homens que viajavam com ele quedaram-se emudecidos, ouvindo, na verdade, a voz, mas não vendo ninguém.
8 Sawulo áalafo lœ ɔshɔ, kashe ataa tshe kɔrɔ ala ye gbaa, tshe wuwu lima osho bale nene. Anganœ á tshe na lima tœ ala awanœ dœ endje dá za ama kane ye yeka á gbota she duru duru rotœnœ ga lakpɨ Damaseke.
8 Saulo levantou-se da terra e, abrindo os olhos, não via coisa alguma; e, guiando-o pela mão, conduziram-no a Damasco.
9 Tshe mbœrœ lima olo votɔ lœ bula; tshe zɨzɨ lima œrœ yé œ ndjo ndje ungu nene.
9 E esteve três dias sem ver, e não comeu nem bebeu.
10 Anga yindœ Yisu bale á ɨ'ɨrɨ ye kœdœ Anania sœ lima ɓa lœ Damaseke. Gbozu e she lœ ulu adœke: «Anania!» Tshe gi fœ she adœke: «Mœ sœ kea, Gbozu!»
10 Ora, havia em Damasco certo discípulo chamado Ananias; e disse-lhe o Senhor em visão: Ananias! Respondeu ele: Eis-me aqui, Senhor.
11 Gbozu kpa pa adœke: «Na dœ ala awa má endje e tœnœ awa Ndjii, œ yu osho ɓa lœ anda nœ Yudasi tœ anga yakoshe tshalakpɨ Tarse bale á ɨ'ɨrɨ wu Sawulo. Tshe sœ kœza avwala ɓa zœ,
11 Ordenou-lhe o Senhor: Levanta-te, vai à rua chamada Direita e procura em casa de Judas um homem de Tarso chamado Saulo; pois eis que ele está orando;
12 yé lœ ulu, tshe wu anga yakoshe bale á ɨ'ɨrɨ ye kœdœ Anania kœli yé á to kane ye ga pa ye adœke tshe kpa wu osho.»
12 e viu um homem chamado Ananias entrar e impor-lhe as mãos, para que recuperasse a vista.
13 Anania gi adœke: «Gbozu, mœ dji azu ndjoro kœpa o'o tœ yakoshenœ asœke œdœ kœpandœ ngbɨndɨrœ kɔ á tshe mbœrœ fœ azu kœyindœ zœ ɓa lœ Yerusaleme.
13 Respondeu Ananias: Senhor, a muitos ouvi acerca desse homem, quantos males tem feito aos teus santos em Jerusalém;
14 Yé ngɔngɔ asœ, tshe wuta ɓa ke dœ mbeti á tshe gbɔ ɓa ndœ agbozu tshapa anganga Ndjaba mbœrœ kœi endjeneke kɔ á endje e ɨ'ɨrɨ zœ lœ ama endje, dœ djingiri.»
14 e aqui tem poder dos principais sacerdotes para prender a todos os que invocam o teu nome.
15 Kashe Gbozu pa fœ she adœke: «Na zœ, gbambanœ nene, mœ ke yakoshenœ asœmœ tœ uzu akwa nœ mœ, yé kpœpa ye dá ɨ'ɨrɨ mœ œ to lœ ogo nœ angbɨ azu, ɓa utshu agbozugo œdœ pe ndje ɓa utshu azu Israyele.
15 Disse-lhe, porém, o Senhor: Vai, porque este é para mim um vaso escolhido, para levar o meu nome perante os gentios, e os reis, e os filhos de Israel;
16 Œmœ dœ tœ mœ, mœ yisœ mara á li dœ she kœwu œrœ kanga mbœrœ ɨ'ɨrɨ mœ.»
16 pois eu lhe mostrarei quanto lhe cumpre padecer pelo meu nome.
17 Anania ro œ li ga lœ anda, œ to kane ye ga pa Sawulo yé œ pa adœke: «Aya mœ, Sawulo! Gbozu dá vwa mœ. Yisu á tshe wuta lima ga tœ zœ tœ ala awa á ɓœ na lima tœnœ, œshe dá vwa mœ adœke ɓœ kpa tondœ osho yé œ gbɔ Ɔtshɔ Ɨshirɨ.»
17 Partiu Ananias e entrou na casa e, impondo-lhe as mãos, disse: Irmão Saulo, o Senhor Jesus, que te apareceu no caminho por onde vinhas, enviou-me para que tornes a ver e sejas cheio do Espírito Santo.
18 Pe kpœtœ œsœnœ, œrœ ɓata djepe yo lœ ala ye dœ́ Sawulo. Tshe tetœ kœwu osho, œ áalafo yé œ gbɔ batisimu.
18 Logo lhe caíram dos olhos como que umas escamas, e recuperou a vista: então, levantando-se, foi batizado.
19 Manda nœ, tshe zɨ œrœ yeka á uvuru gu ga lœ nœ.
19 E, tendo tomado alimento, ficou fortalecido. Depois demorou-se alguns dias com os discípulos que estavam em Damasco;
20 Œndœ ye dɨdɨ lima nene á tshe tetœ kœpandœ nœ lœ Sinagoga adœke, Yisu kœdœ Gbolo nœ Ndjaba.
20 e logo nas sinagogas pregava a Jesus, que este era o filho de Deus.
21 Endjeneke kɔ á endje sœ lima kœdji she, endje katœ ama endje tɨ ɔsɔ yé œ pa adœke: «Œ dœ́dœ́ yakoshe asœ dá sœ lima kœmbœrœ œrœ kanga fœ azu á endje yindœ ɨ'ɨrɨ Yisu ɓa lœ Yerusaleme nene a? Tshe nana lima ndœ kœi endje dœ djingiri, yé á kœgu dœ endje fœ agbozu tshapa anganga Ndjaba nene a?»
21 Todos os seus ouvintes pasmavam e diziam: Não é este o que em Jerusalém perseguia os que invocavam esse nome, e para isso veio aqui, para os levar presos aos principais sacerdotes?
22 Kashe gbɔgbɔ kœyisœ Ɔtshɔ O'o nœ Sawulo gerœ lima dœ pa nœ: ɓata á tshe sœ lima kœma ngbɨ adœke Yisu kœdœ Masiya, Ayuda á endje mbœrœ lima ogo lakpɨ Damaseke kpa gugu lima dœ o'o ndœ kœgi fœ she nene.
22 Saulo, porém, se fortalecia cada vez mais e confundia os judeus que habitavam em Damasco, provando que Jesus era o Cristo.
23 Œndœnœ dɨ manda nœ œrrr atake, Ayuda vwarandœ upu kœwo she.
23 Decorridos muitos dias, os judeus deliberaram entre si matá-lo.
24 Kashe Sawulo wusœ kœvwarandœ upu nœ endje asœmœ ye. Endje sœ kœgbɔndœ egerœ manda ongbonœ butshɔ dœ ɔlɔ mbœrœ á endje kœwo she.
24 Mas as suas ciladas vieram ao conhecimento de Saulo. E como eles guardavam as portas de dia e de noite para tirar-lhe a vida,
25 Dœ anga butshɔ bale, ayambarœ nœ ye za she ga lœ kingi, œ gi she dœ uwu yorrr ga atɨ dja gakele gbagba. Endje gi Sawulo ga atɨ dja gakele gbagba|alt="On a fait descendre Saul dans une corbeille attachée au fil par la fenetre à l'extérieur du mur" src="hk00332c.tif" size="col" copy="Horace Knowles" ref="9.25"
25 os discípulos, tomando-o de noite, desceram-no pelo muro, dentro de um cesto.
26 Sawulo wuta ɓa lœ Yerusaleme œ yindœ kœli ga ugurutœ ayindœ Yisu, kashe endje kpa lima awa ye kɔ mbœrœ endje yiyi lima ndœ nœ katsha nene adœke tshe te yindœ Yisu.
26 Tendo Saulo chegado a Jerusalém, procurava juntar-se aos discípulos; mas todos o temiam, não crendo que fosse discípulo.
27 Yé Barnabase za she po tœ ye, œ gi she fœ aayi avwa. Tshe pandœ mara á Sawulo wu Gbozu tœ ala awa œdœ mara á Gbozu pa lima o'o fœ she. Tshe kpa pa ndje fœ endje mara á tshe sœ lima kœyisœ œrœ ngbɨ dœ ɨ'ɨrɨ Yisu ɓa lœ Damaseke.
27 Então Barnabé, tomando-o consigo, o levou aos apóstolos, e lhes contou como no caminho ele vira o Senhor e que este lhe falara, e como em Damasco pregara ousadamente em nome de Jesus.
28 Pe ndœ lɔkɔnœ asœmœ, Sawulo te ga ndœ endje yé endje tetœ kœyisœ œrœ ngbɨ dœ ɨ'ɨrɨ Gbozu lœ Yerusaleme.
28 Assim andava com eles em Jerusalém, entrando e saindo,
29 Tshe pa lima o'o fœ Ayuda á endje sœ kœpa o'o ama Greke yé endje sœ lima kœgbugburu tshelœ o'o dœ endje. Kashe endje sœ lima kœpara awa ndœ kœwo she.
29 e pregando ousadamente em nome do Senhor. Falava e disputava também com os helenistas; mas procuravam matá-lo.
30 Aayanœ lœ Yisu dji o'onœ ataa, œ to she ro tœnœ ga lœ Sezaré yeka á gbɔ awa kœgi she ga lœ Tarse.
30 Os irmãos, porém, quando o souberam, acompanharam-no até Cesaréia e o enviaram a Tarso.
31 Azu Ikrizia sœ lima gee lœ ogo Yuda djigi, lœ ogo Galilayi œdœ pe ndje lœ Samariya. Endje sœ lima kœkpa awa Gbozu, yé Ɔtshɔ Ɨshirɨ za lima gbɔgbɔ fœ endje adœke kœyindœrœ nœ endje gerœ.
31 Assim, pois, a igreja em toda a Judéia, Galiléia e Samária, tinha paz, sendo edificada, e andando no temor do Senhor; e, pelo auxílio do Espírito Santo, se multiplicava.
32 Petro á tshe sœ lima kœro dje lœ ogonœ asœmœ kɔ, na dœ anga ɔlɔ bale ɓa ndœ ayindœ Yisu á endje sœ lima ɓa lœ Lida.
32 E aconteceu que, passando Pedro por toda parte, veio também aos santos que habitavam em Lida.
33 Tshe gbɔ anga yakoshe á ɨ'ɨrɨ ye kœdœ Ene á tshe lo ga atɨ dœ koɓa mangba ungu mindu dœ votɔ, gbambanœ nene, ada ye tshu lima tshakudu ye.
33 Achou ali certo homem, chamado Enéias, que havia oito anos jazia numa cama, porque era paralítico.
34 Petro pa fœ she adœke: «Ene, Yisu Kristu she ɓœ ye. Aalafo œ guma gbarœ olo zœ!» Yé katsha Ene áalafo.
34 Disse-lhe Pedro: Enéias, Jesus Cristo te cura; levanta e faze a tua cama. E logo se levantou.
35 Azu kɔ lakpɨ Lida œdœ pe endje nœ akpala osho Sarone wu she ataa, œ fatshalɔsu endje ga ndœ Gbozu.
35 E viram-no todos os que habitavam em Lida e Sarona, os quais se converteram ao Senhor.
36 Anga yashe bale sœ lima ɓa lœ Yope, œshe lima kœdœ yindœ Yisu; endje e she lima Tabita. Endje fa tshelœ ɨ'ɨrɨnœ lima dœ o'o ama Greke «Dorkase», œ yindœ kœpa adœke «mbele». Tshe sœ lima kœmbœrœ ɔtshɔrœ waa, yé œ sœ kœto œrœ fœ aayi oyo.
36 Havia em Jope uma discípula por nome Tabita, que traduzido quer dizer Dorcas, a qual estava cheia de boas obras e esmolas que fazia.
37 Dœ olonœ asœmœ, tshe gbɔ koɓa yé œ tshu. Manda kœdjutɔ she, endje za she ga lœ gbɔshɔ ɓa lafo.
37 Ora, aconteceu naqueles dias que ela, adoecendo, morreu; e, tendo-a lavado, a colocaram no cenáculo.
38 Ɓata á tshalakpɨ Lida sœ ndoo dœ Yope, ayindœ Yisu dji lima ndœ nœ adœke Petro sœ lœ Lida, œ vwa azu bisha dœ o'o fœ she adœke: «Vava ada zœ nene, na ga ndœ 'a katsha ga mœ kane.»
38 Como Lida era perto de Jope, ouvindo os discípulos que Pedro estava ali, enviaram-lhe dois homens, rogando-lhe: Não te demores em vir ter conosco.
39 Petro na ga ndœ endje katsha. Lɔkɔ á tshe wuta ɓa zœ, endje 'ɔ dœ she ɓa lœ gbɔshɔ á sœ ɓa lafo, yé ayashe koya para kɔkɔ ka ga utshu ye dœ ngola lœ ala endje. Endje yisœ lœba okoro œdœ pe yɔgbɔdɔ lœba á Dorkase sœ lima kœmbœrœ tœnœ lɔkɔ á tshe sœ dœ soro.
39 Pedro levantou-se e foi com eles; quando chegou, levaram-no ao cenáculo; e todas as viúvas o cercaram, chorando e mostrando-lhe as túnicas e vestidos que Dorcas fizera enquanto estava com elas.
40 Petro gɔrɔ azu ga shu para kɔkɔ œ gote dœ matshukuda ye, yé œ kɨ fœ Ndjaba. Manda nœ, tshe fatœ ye yorrr ga tœ oko uzunœ, œ pa adœke: «Tabita, áalafo.» Tshe kɔrɔ ala ye œ tondœ Petro, œ yɔrɔtshelœtœ ye yé œ sœ ga atɨ dœ budu ye.
40 Mas Pedro, tendo feito sair a todos, pôs-se de joelhos e orou; e voltando-se para o corpo, disse: Tabita, levanta-te. Ela abriu os olhos e, vendo a Pedro, sentou-se.
41 Petro bopa kane ye œ tɨ she ga lafo, yé œ e ayindœ Yisu œdœ pe ayashe koya yeka á ma she dœ soro fœ endje.
41 Ele, dando-lhe a mão, levantou-a e, chamando os santos e as viúvas, apresentou-lha viva.
42 Endje dji o'onœ lœ ongbo Yope djigi, yé azu ndjoro fatshalɔsu endje ga ndœ Gbozu.
42 Tornou-se isto notório por toda a Jope, e muitos creram no Senhor.
43 Petro lo olo ndjoro ɓa lakpɨ Yope ɓa ndœ Shimu á tshe dœ ayi kœguma ɔkɔ agea.
43 Pedro ficou muitos dias em Jope, em casa de um curtidor chamado Simão.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.