Marcos 9
Anutu Sua Kini Potomaxana (MNA) vs NVT
1 Mi Yesu iso mini ma iso: “Nio aŋso kat piom, niom pakan ta itiŋan tombotmbot i, ko kemeete zen, mi kere Anutu iswe peeze kini raama mburaana biibi.”
1 Jesus prosseguiu: “Eu lhes digo a verdade: alguns que estão aqui neste momento não morrerão antes de ver o reino de Deus vindo com grande poder!”.
2 Yesu ziŋan naŋgaŋ kini timbotmbot ma kan mbeŋ lamata mi ta ilae, tona ikam Petrus, Yems, mi Yoan ma zin paŋ men tisala pa abal uteene ta kor a.
2 Seis dias depois, Jesus levou consigo Pedro, Tiago e João até um monte alto, para estarem a sós. Ali, diante de seus olhos, a aparência de Jesus foi transformada.
3 Timbotmbot mi molo som na, zin tel tana tire Yesu ruŋguunu itooro mi mburu kini ikokou kat ma imilmil. Tomtom toono kana sa irao be iŋguuru mburu ma ikokou kat kembeia som.
3 Suas roupas ficaram brancas e resplandecentes, muito mais claras do que qualquer lavandeiro seria capaz de deixá-las.
4 To naŋgaŋ kini tel tina matan ila na, tire Ilia ziru Mose tipet ma ziŋan Yesu tizzo sua.
4 Então Elias e Moisés apareceram e começaram a falar com Jesus.
5 To Petrus imaŋga na iso la pa Yesu. Iso: “Mos katuunu, iŋgi ambai kat. Pa itiŋan ta tombotmbot i. Mi parei, ko ampo beeze tel sa? Ta pu, ta pa Mose, mi ta pa Ilia?”
5 Pedro exclamou: “Rabi, é maravilhoso estarmos aqui! Vamos fazer três tendas: uma será sua, uma de Moisés e outra de Elias”.
6 Sua tina, Petrus iso sorok. Pa ziŋan waene bizin timoto biibi kat.
6 Disse isso porque não sabia o que mais falar, pois estavam todos apavorados.
7 Molo som mi miiri tieene isu ma izukkaala zin. To tileŋ kalŋaana ta imbot lela miiri tieene mi ipet ma iso ta kembei: “Lutuŋ tamen ŋonoono ta nio leleŋ pini ilip kat ta tina. Keleŋ la kalŋaana!”
7 Então uma nuvem os cobriu, e uma voz que vinha da nuvem disse: “Este é meu Filho amado. Ouçam-no!”.
8 To loŋa men mi matan ise na, tire Yesu itutamen. Tomtom toro sa som.
8 De repente, quando olharam em volta, só Jesus estava com eles.
9 Tizem abal mi tiwwa ma tisula na, Yesu kwoono imbol pizin be tiswe mbulu ta tire na uruunu pizin wal pakan karau pepe. Imbotmbot ma sombe Tomtom Lutuunu imaŋga mini pa naala, tona tiswe ma ipet.
9 Enquanto desciam o monte, Jesus ordenou que não contassem a ninguém o que tinham visto, até que o Filho do Homem tivesse ressuscitado dos mortos.
10 Tana naŋgaŋ kini tipo sua tana ise ndomon, mi zitun tiparwwi zin ma tiso: “Wai, sua ta ni iso pa maŋgaŋana pa naala na, ina ka uunu parei?”
10 Eles guardaram segredo, mas conversavam entre si com frequência sobre o que ele queria dizer com “ressuscitar dos mortos”.
11 To tiwi Yesu ma tiso: “Parei ta zin ŋgarŋan ki tutu tisombe Ilia bela imiili ma imar muŋgu, tona Mesia?”
11 Então eles perguntaram a Jesus: “Por que os mestres da lei afirmam que é necessário que Elias volte antes que o Cristo venha?”.
12 — ausente —
12 Jesus respondeu: “De fato, Elias vem primeiro para restaurar tudo. Então por que as Escrituras dizem que é necessário o Filho do Homem sofrer muito e ser tratado com desprezo?
13 — ausente —
13 Eu, porém, lhes digo: Elias já veio e eles preferiram maltratá-lo, conforme as Escrituras haviam previsto”.
14 Zin timiili ma timar mi tipet kizin naŋgaŋ pakan ki Yesu, to tire zin iwal biibi timar tiliu zin ma timbotmbot. Mi ŋgarŋan pakan ki tutu timbotmbot raama zin, mi ziŋan tiparzorzooro pa sua.
14 Ao voltarem para junto dos outros discípulos, viram que estavam cercados por uma grande multidão e que alguns mestres da lei discutiam com eles.
15 Iwal biibi tire Yesu, to timurur mi loŋa tiloondo ma tila be tire i.
15 Quando a multidão viu Jesus, ficou muito admirada e correu para cumprimentá-lo.
16 To Yesu iwi zin ma iso: “Niom kaparzorzooro pa so sua i?”
16 “Sobre o que discutem?”, perguntou Jesus.
17 Tomtom ta imbotmbot la iwal biibi tina lelen, ni imaŋga mi ipekel kwoono ma iso: “Mos katuunu, nio lutuŋ ta bubuŋana sananŋana izeebi ma kwoono imun. Tana iŋgi aŋkami ma ama ku i.
17 Um dos homens na multidão respondeu: “Mestre, eu lhe trouxe meu filho, que está possuído por um espírito impuro que não o deixa falar.
18 Lutuŋ ti, re beso koroŋ tana imaŋga pini, to ipalkeeti isu toono ma zoŋoono ŋekŋek, ka toptoobo izzu, mi ikadat ma mburaana imap. Tana aŋwi zin naŋgaŋ ku be tiziiri bubuŋana tana ma ila ne. Tamen titoombo na tirao som.”
18 Sempre que o espírito se apodera dele, joga-o no chão, e ele espuma pela boca, range os dentes e fica rígido. Pedi a seus discípulos que expulsassem o espírito impuro, mas eles não conseguiram”.
19 Yesu ipekel kalŋaana ma iso pizin: “Aiss, niom tina ko som kat! Leyom urlaŋana sa som. Itiŋan tembel mbotŋana kek. Tana aŋso ko ŋgar tiom ipet risa? Mi iŋgi som. Ambai. Kakam naŋgaŋ tina ma imar.”
19 Jesus lhes disse: “Geração incrédula! Até quando estarei com vocês? Até quando terei de suportá-los? Tragam o menino para cá”.
20 Tana tikami ma ila kini. Beso bubuŋana sananŋana tana ire Yesu na, imaŋga pa naŋgaŋ tina, mi ipalkeeti su toono ma ikadat ma ka toptoobo izzu.
20 Então o trouxeram. Quando o espírito impuro viu Jesus, causou uma convulsão intensa no menino e ele caiu no chão, contorcendo-se e espumando pela boca.
21 To Yesu iwi tamaana ma iso: “Mete ti ikami ta muŋgu mi imar, som ta buri?” Tamaana ipekel kwoono ma iso: “Wai, indeeŋe ta ni naŋgaŋŋana mi imar.
21 Jesus perguntou ao pai do menino: “Há quanto tempo isso acontece com ele?”. “Desde que ele era pequeno”, respondeu o pai.
22 Lwoono pakan, sombe imaŋga pini, to ipiri i sala you. Mi lwoono pakan na, ipundu i sula yok. Pa isombe ipasaana kati. Tana lelem isaana piam, mi sombe nu rao, na uulu yam.”
22 “Muitas vezes o espírito o lança no fogo ou na água e tenta matá-lo. Tenha misericórdia de nós e ajude-nos, se puder.”
23 Tabe Yesu iso: “Wai, nu wi yo kembena paso. Ina imbot la urlaŋana men tau. Tomtom ta sombe iurla, na ni ko itat pa kosa sa som.”
23 “Se puder?”, perguntou Jesus. “Tudo é possível para aquele que crê.”
24 Tabe naŋgaŋ tina tamaana loŋa men mi itaŋroro Yesu ma iso: “Nio aŋurla. Mi tamen urlaŋana tio imbol som. Pombol yo!”
24 No mesmo instante, o pai respondeu: “Eu creio, mas ajude-me a superar minha incredulidade”.
25 Yesu mataana ila na, ire zin iwal biibi ta timekewe ma timarmar. Tana iŋasaara bubuŋana sananŋana ma iso: “Nu tana, ta kamam naŋgaŋ ti ma kwoono mi talŋaana imun na, nio aŋur sua pu be zemi ta buri. Mi kozo loondo pini mini pepe.”
25 Quando Jesus viu que a multidão aumentava, repreendeu o espírito impuro, dizendo: “Espírito que impede este menino de ouvir e falar, ordeno que saia e nunca mais entre nele!”.
26 To koroŋ tina iyak ma kalŋaana sanaana, mi iyelkatkat naŋgaŋ tina ma itop su toono, mana iyooto pini ma ila lene. Iyooto ma ila na, naŋgaŋ tina mataana mburri mi imetekat su ma imbotmbot. Iwal tina tire i mi tiso: “Wei, a ra, imeete kek!”
26 O espírito gritou, causou outra convulsão intensa no menino e saiu dele. O menino parecia morto. Um murmúrio correu pela multidão: “Ele morreu”.
27 Tamen Yesu iteege namaana mi iwiti, to burup ma imaŋga imender.
27 Mas Jesus o tomou pela mão e o ajudou a se levantar, e ele ficou em pé.
28 Uraata tana imap, tona Yesu ilela pa ruumu leleene. Mi ziŋan naŋgaŋ kini men timbotmbot. To tiwi i ma tiso: “Parei ta niam ti amrao be amziiri koroŋ tana som?”
28 Depois, quando Jesus estava em casa com seus discípulos, eles perguntaram: “Por que não conseguimos expulsar aquele espírito impuro?”.
29 Yesu ipekel ma iso: “Zaala toro sa som. Bela [taŋgalsek itundu pa kini kanŋana mi] tusuŋ, tona tarao tiziiri koroŋ ta kembei.”
29 Jesus respondeu: “Essa espécie só sai com oração”.
30 Tona Yesu ziŋan naŋgaŋ kini tizem lele tina, mi tikewe mi tiwwa pa lele pakaana ki Galilea. Mi ni leleene be tomtom tiute pai kizin som.
30 Ao deixarem aquela região, viajaram pela Galileia. Jesus não queria que ninguém soubesse que ele estava lá,
31 Pa ikamam sua pizin naŋgaŋ kini ma izzo pizin ta kembei: “Tomtom Lutuunu, ni ko tikami ma tiuri la tomtom pakan naman, mi zin ko tipuni ma imeete ma kup. Tamen ko ka mbeŋ iwe tel pa, tona burup ma imaŋga mini.”
31 pois queria ensinar a seus discípulos. Ele lhes dizia: “O Filho do Homem será traído e entregue em mãos humanas. Será morto, mas três dias depois ressuscitará”.
32 Tamen zin naŋgaŋ tikam ŋgar pa sua kini ka uunu som. Mi lelen be tiwi i som. Pa timoto.
32 Eles, porém, não entendiam essas coisas e tinham medo de lhe perguntar.
33 Tiwwa ma timar tipet Kapenaum, mi tilela ruumu leleene, to Yesu iwi zin naŋgaŋ kini. Iso: “Lak, iti tawwa ma tamar pa zaala na, niom kaparzorzooro pa so sua i?”
33 Depois que chegaram a Cafarnaum e se acomodaram numa casa, Jesus perguntou a seus discípulos: “Sobre o que vocês discutiam no caminho?”.
34 Mi zin tipekel kalŋaana som. Timaane men. Pa tiparzorzooro pa kizin asiŋ ta ko zaana biibi ma ilip.
34 Eles não responderam, pois tinham discutido sobre qual deles era o maior.
35 To Yesu mbuleene isu mi iso pizin. Iso: “O, kamar tis mi keleŋ. Tomtom ta sombe leleene be iwe mataana, na irao ipumuuŋgu itunu som. Bela ikoto itunu mi imbeeze pizin tomtom ta boozomen.”
35 Jesus se sentou, chamou os Doze e disse: “Quem quiser ser o primeiro, que se torne o último e seja servo de todos”.
36 Tona ikwaara naŋgaŋ musaana ta ma tila, mi ipamenderi la lukutuunu mi iso pizin naŋgaŋ kini ta kembei: “Tomtom sa sombe ikam naŋgaŋ munmun ta kembei, mi imbeeze pini pa nio zoŋ, na ni imbeeze pio tau.
36 Então colocou uma criança no meio deles, tomou-a nos braços e disse:
37 Mi tomtom ta sombe imbeeze pio, ina ni imbeeze pio men som. Ni imbeeze pa Tamaŋ Anutu ta iŋgo yo ma aŋmar i tomini.”
37 “Quem recebe uma criança pequena como esta em meu nome recebe a mim, e quem me recebe não recebe apenas a mim, mas também ao Pai, que me enviou”.
38 Yoan isu to iso pa Yesu ma iso: “Mos katuunu, niam amre tomtom ta, ni izirziiri bubuŋana sananŋan pa nu zom. Mi ni igabgaaba iti som. Tana ampeteke i.”
38 João disse a Jesus: “Mestre, vimos alguém usar seu nome para expulsar demônios; nós o proibimos, pois ele não era do nosso grupo”.
39 Tamen Yesu iso pizin: “E-e, kepeteke i pepe. Pa tomtom ta sombe ipaata nio zoŋ ma itooro mos biibi sa, inako ni irao be loŋa mi iyyo kwoono pio na som.
39 “Não o proíbam!”, disse Jesus. “Ninguém que faça milagres em meu nome falará mal de mim a seguir.
40 Mi tomtom ta sombe iwe kanda koi som, na ni gaabaŋanda.
40 Quem não é contra nós é a favor de nós.
41 Nio aŋso kat piom ta kembei: Kozobe tomtom sa ikam koyom yok risa ma kiwin pa uunu tau kewe Mesia lene kek, ina tomtom tina kola ikam le kadoono.
41 Eu lhes digo a verdade: se alguém lhes der um simples copo de água porque vocês são seguidores do Cristo, essa pessoa certamente será recompensada.
42 “Naŋgaŋ popoŋana tasa ta iurla tio na, sombe tomtom sa iwati ma itop pa urlaŋana kini, na tomtom tana, tembeli kek. Sombe tikam pat biibi ma timbit la ŋgureene, mi tila tipundu i sula mozo lukutuunu ma ila ne, to ambai.
42 “Mas, se alguém fizer um destes pequeninos que confiam em mim cair em pecado, seria melhor que lhe amarrassem ao pescoço uma grande pedra de moinho e fosse jogado ao mar.
43 — ausente —
43 Se sua mão o leva a pecar, corte-a fora. É melhor entrar na vida eterna com apenas uma das mãos que ser lançado no fogo inextinguível do inferno com as duas mãos.
44 — ausente —
44 Lá os vermes nunca morrem e o fogo nunca se apaga.
45 — ausente —
45 Se seu pé o leva a pecar, corte-o fora. É melhor entrar na vida eterna com apenas um pé que ser lançado no inferno com os dois pés.
46 — ausente —
46 Lá os vermes nunca morrem e o fogo nunca se apaga.
47 Mi motom tomini. Tasa isombe iyaryaaru u pa mbulu sananŋana, na pai ma isu lene. Toŋgo. Motom tamen, ina irao. Pa kaimer ko lela kar ki Anutu. Kokena motom toro tana imbot, to ikam ma tigiibu sula lem kar sanaana.
47 E, se seu olho o leva a pecar, lance-o fora. É melhor entrar no reino de Deus com apenas um dos olhos que ter os dois olhos e ser lançado no inferno.
48 “Pa kar tana, ka motmooto sananŋan ta timetmeete som. Mi ka you ta kembena, ko imbotmbot ma alok.
48 Lá os vermes nunca morrem e o fogo nunca se apaga.
49 “Patoronŋana ta izalla you na, titiyaryaara tai isala bekena iurpe ma iŋgeeze. Mi tomtom ta kembena. You kola ipet pizin tomtom ta boozomen.
49 “Pois cada um será provado com fogo.
50 “Tai na, koroŋ ambaiŋana. Tamen sombe mburaana imap, na irao tuurpe mini na som. Tai ta imbot sula leleyom na, kikiskis, mi leleyom par piom mi kaparlup yom ma kombotmbot.”
50 O sal é bom para temperar, mas, se perder o sabor, como torná-lo salgado outra vez? Tenham entre vocês as qualidades do bom sal e vivam em paz uns com os outros.”
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.