Marcos 6
Anutu Sua Kini Potomaxana (MNA) vs VC
1 Yesu izem lele tana, mi imiili ma ila pa itunu kar kini. Mi naŋgaŋ kini tito i ma ziŋan tila.
1 Depois, ele partiu dali e foi para a sua pátria, seguido de seus discípulos.
2 Indeeŋe aigule potomŋana tabe keten su pa i na, Yesu ilela lupŋana muriini mi ikamam sua ki Anutu pizin tomtom. Mi wal boozomen ta tileŋ sua kini na, timurur pa ŋgar kini ma tiso: “Wai, to tiŋgi ikam mbulu boozomen tiŋgi be parei? Asiŋ ipaute i, ta le ŋgar biibi ta kembei? Mi parei ta ni irao ikam mos bibip ta kembei?
2 Quando chegou o dia de sábado, começou a ensinar na sinagoga. Muitos o ouviam e, tomados de admiração, diziam: Donde lhe vem isso? Que sabedoria é essa que lhe foi dada, e como se operam por suas mãos tão grandes milagres?
3 Ni kar toro sa bekena takankaana pini? To ti, ni tomtom ki iwwo ruumu tau. Naana Maria, mi tiziini bizin Yems, Yose, Yudas, mi Simion, ziŋan lunuri bizin, ta niamŋan ambotmbot i.” Tana tirepiili i mi tiurla kini som.
3 Não é ele o carpinteiro, o filho de Maria, o irmão de Tiago, de José, de Judas e de Simão? Não vivem aqui entre nós também suas irmãs? E ficaram perplexos a seu respeito.
4 Tabe Yesu iso pizin ma iso: “Anutu kwoono sa, sombe ikam uraata su itunu kar kini, nako wal kini mi toŋmatiziŋ kini matan pasomi. Mi sombe ila lele toro, nako len ŋger pini mi tiwit uruunu.”
4 Mas Jesus disse-lhes: Um profeta só é desprezado na sua pátria, entre os seus parentes e na sua própria casa.
5 Tana Yesu irao be itooro mos biibi sa isu tana na som. Tamen namaana isalakaala zin meteŋan tataŋa ma nin ambai.
5 Não pôde fazer ali milagre algum. Curou apenas alguns poucos enfermos, impondo-lhes as mãos.
6 Mi ikam ŋgar boozo pa zin wal kini. Parei ta tiurla kini som?
6 Admirava-se ele da desconfiança deles. E ensinando, percorria as aldeias circunvizinhas.
7 Mi ilup naŋgaŋ kini laamuru mi ru, mi iur zin se ruŋa pa uraata, be tila ma tiziiri bubuŋana sananŋan.
7 Então chamou os Doze e começou a enviá-los, dois a dois; e deu-lhes poder sobre os espíritos imundos.
8 — ausente —
8 Ordenou-lhes que não levassem coisa alguma para o caminho, senão somente um bordão; nem pão, nem mochila, nem dinheiro no cinto;
9 — ausente —
9 como calçado, unicamente sandálias, e que se não revestissem de duas túnicas.
10 Mi iso pizin ta kembei. Iso: “Niom sombe kala pa kar sa, mi tikam yom ma tiur yom pa ruumu tasa, na kombotmbot ruumu tina men ma irao kezem kar tana.
10 E disse-lhes: Em qualquer casa em que entrardes, ficai nela, até vos retirardes dali.
11 Mi sombe kar sa tileŋ yom som, mi titit yom, na kitirke ululu kizin pa kumbuyom ma isu lene, mi kezem zin ma kala leyom. Naso iwe kilalan pizin pa sanaana kizin.”
11 Se em algum lugar não vos receberem nem vos escutarem, saí dali e sacudi o pó dos vossos pés em testemunho contra ele.
12 Tana naŋgaŋ kini tila mi tizzoyaryaara sua pizin tomtom boozomen be tizem sanaana kizin mi titooro lelen.
12 Eles partiram e pregaram a penitência.
13 Mi tizirziiri bubuŋana sananŋan boozomen pizin tomtom, mi tizulzuulu ŋgere ise zin meteŋan kulin, mi tiurpewe zin ma nin ambai.
13 Expeliam numerosos demônios, ungiam com óleo a muitos enfermos e os curavam.
14 Yesu uruunu ila ma irao lele ta boozomen kek. Tabe king Erot, ni ileŋ uruunu tomini. Pa tomtom pakan tiso ta kembei: “Iŋga ko Yoan som? Tomtom ta muŋgu ikamam yok pizin iwal, mi imeete ma ila, ta iŋga burup ma imaŋga mini a. Tanata le mburaana biibi kat.”
14 O rei Herodes ouviu falar de Jesus, cujo nome se tornara célebre. Dizia-se: João Batista ressurgiu dos mortos e por isso o poder de fazer milagres opera nele.
15 Mi pakan tiso: “Soom. Iŋga Anutu kwoono Ilia ta imiili ma imar mini a.” Mi pakan tiso: “E-e. Iŋga ko Anutu kwoono toro sa, raraate kembei ta Anutu kwoono bizin ta muŋgu tikamam uraata na.”
15 Uns afirmavam: É Elias! Diziam outros: É um profeta como qualquer outro.
16 Mi Erot ileŋ Yesu uruunu na, iso: “Iŋga ko Yoan tau. Tomtom ta aŋpuni ma imeete, ta imaŋga mini ma imbotmbot a.”
16 Ouvindo isto, Herodes repetia: É João, a quem mandei decapitar. Ele ressuscitou!
17 — ausente —
17 Pois o próprio Herodes mandara prender João e acorrentá-lo no cárcere, por causa de Herodíades, mulher de seu irmão Filipe, com a qual ele se tinha casado.
18 — ausente —
18 João tinha dito a Herodes: Não te é permitido ter a mulher de teu irmão.
19 — ausente —
19 Por isso Herodíades o odiava e queria matá-lo, não o conseguindo, porém.
20 — ausente —
20 Pois Herodes respeitava João, sabendo que era um homem justo e santo; protegia-o e, quando o ouvia, sentia-se embaraçado. Mas, mesmo assim, de boa mente o ouvia.
21 Timbot ma kaimer to zaala ipet pa Erodias be ipun Yoan. Indeeŋe Erot mbeŋ kini na, ni ikam kini biibi, mi ilup zin wal ta timuŋmuuŋgu pa uraata kini na, raama zin bibip kizin malmal kan mi zin peeze kan ki Galilea be ziŋan tikan kini mi menmeen zin.
21 Chegou, porém, um dia favorável em que Herodes, por ocasião do seu natalício, deu um banquete aos grandes de sua corte, aos seus oficiais e aos principais da Galiléia.
22 To Erodias lutuunu moori ilela ruumu leleene, mi irak su keren uunu ma ambai kat. Tabe ipas Erot ziŋan zin wal tina keten. Tana Erot isu mi iso: “Wai, sokorei sa ta nu sombe wi yo pa, na nio ko aŋkam pu!”
22 A filha de Herodíades apresentou-se e pôs-se a dançar, com grande satisfação de Herodes e dos seus convivas. Disse o rei à moça: Pede-me o que quiseres, e eu to darei.
23 To ipombol sua kini ma imbol kat. Iso: “Ŋonoono kat, sokorei sa ta nu sombe wi yo pa, na nio ko aŋkam pu men tau. Sombe lelem be aŋpeete koroŋ tio ta boozomen, ramaki toono taiŋgi ta aŋborro na, ma pakaana iwe lem, nako aŋkam ta kembei!”
23 E jurou-lhe: Tudo o que me pedires te darei, ainda que seja a metade do meu reino.
24 Erot iso sua tana, to morri tina iyooto ma ila, mi iwi naana. Iso: “Parei, ko aŋwi pa leŋ sokorei?” Naana ipekel kalŋaana ma iso: “Wi pa Yoan ta yok kamŋana ka tomtom na, uteene.”
24 Ela saiu e perguntou à sua mãe: Que hei de pedir? E a mãe respondeu: A cabeça de João Batista.
25 Tana ni iloondo ma ila ki Erot mini mi iso: “Nio leleŋ be yembut Yoan ta yok kamŋana ka tomtom na ŋgureene ta buri, mi uteene isula timbiiri, mi kam pio.”
25 Tornando logo a entrar apressadamente à presença do rei, exprimiu-lhe seu desejo: Quero que sem demora me dês a cabeça de João Batista.
26 King Erot ileŋ sua tina na, leleene ipata biibi kat. Tamen irao be itit kalŋaana na som. Pa ipombol sua ma iso ŋonoono kat isu wal biibi tina keren uunu ma tileŋ kek.
26 O rei entristeceu-se; todavia, por causa da sua promessa e dos convivas, não quis recusar.
27 — ausente —
27 Sem tardar, enviou um carrasco com a ordem de trazer a cabeça de João. Ele foi, decapitou João no cárcere,
28 — ausente —
28 trouxe a sua cabeça num prato e a deu à moça, e esta a entregou à sua mãe.
29 Indeeŋe naŋgaŋ ki Yoan tileŋ Yoan uruunu na, tila ma tikam putuunu, mi tila titwi i lela raŋ sumbuunu.
29 Ouvindo isto, os seus discípulos foram tomar o seu corpo e o depositaram num sepulcro.
30 Kaimer to Yesu ŋgoŋana kini timiili ma ziŋan Yesu tilup mini, mi tisotaari pa uraata mi sua boozomen ta tikam pizin tomtom na.
30 Os apóstolos voltaram para junto de Jesus e contaram-lhe tudo o que haviam feito e ensinado.
31 Mi iwal biibi timarmar ma tilala. Tabe Yesu ziŋan naŋgaŋ kini tirao be keten su ma tikan kan kini na som. Tana Yesu iso pizin ta kembei: “O naŋgaŋ tio, kamaŋga ma tala lele bilimŋana sa bekena iti men tombotmbot mi ketende su ri.”
31 Ele disse-lhes: Vinde à parte, para algum lugar deserto, e descansai um pouco. Porque eram muitos os que iam e vinham e nem tinham tempo para comer.
32 Tana tila ma tise wooŋgo ta, mi tisombe zin men tila len toono pakaana sa ta ka tomtom somŋana.
32 Partiram na barca para um lugar solitário, à parte.
33 Tamen wooŋgo ikowo ma ila, mi iwal tire la pizin mi tikilaala zin. To tiloondo pa peende ma tikonzaala zin mi timuuŋgu ma tila tizza zin.
33 Mas viram-nos partir. Por isso, muitos deles perceberam para onde iam, e de todas as cidades acorreram a pé para o lugar aonde se dirigiam, e chegaram primeiro que eles.
34 Yesu ziŋan naŋgaŋ kini sor lela peende na, ire zin iwal biibi tana ma leleene isaana pizin. Pa ire zin kembei sipsip ta len mboroŋan sa som mi timbot sorok. Tabe imaŋga mi ikam sua ki Anutu pizin mi ipaute zin pa koroŋ boozo.
34 Ao desembarcar, Jesus viu uma grande multidão e compadeceu-se dela, porque era como ovelhas que não têm pastor. E começou a ensinar-lhes muitas coisas.
35 Timbotmbot ma lele be rorou, to naŋgaŋ kini tila kini mi tiso pini. Tiso: “Lak, iŋgi rou kek mi tombot lele ta ka kini somŋana i.
35 A hora já estava bem avançada quando se achegaram a ele os seus discípulos e disseram: Este lugar é deserto, e já é tarde.
36 Tana so pizin wal be tila pa kar ta koloulouŋan i ma tiŋgiimi kan kini.”
36 Despede-os, para irem aos sítios e aldeias vizinhas a comprar algum alimento.
37 Yesu ipekel kwon ma iso: “Soom. Niom ituyom kakam kan kini ma tikan.” Mi zin tipekel kwoono ma tiso: “Wai, mi niam leyam pat denari 200 sa be amgiimi iwal biibi ti kan kini? Wal ti sorok?”
37 Mas ele respondeu-lhes: Dai-lhes vós mesmos de comer. Replicaram-lhe: Iremos comprar duzentos denários de pão para dar-lhes de comer?
38 Mi Yesu iso pizin ma iso: “Kala kere. Koyom narabu piizi ta imbotmbot?” Tana tila tire, to timiili ma timar, mi tisotaari ta kembei: “Iŋgi ye luluunu tamen, mi narabu lamata ti.”
38 Ele perguntou-lhes: Quantos pães tendes? Ide ver. Depois de se terem informado, disseram: Cinco, e dois peixes.
39 To Yesu iur sua pizin naŋgaŋ kini be tila mi tiso zin iwal biibi tana be mbulen isu mbutmbuutu mi timbot la utumbuunu.
39 Ordenou-lhes que mandassem todos sentar-se, em grupos, na relva verde.
40 Tana zin mbulen su mi timbot la utumbuunu. Uunu pakan na, tomtom kembei tomto lamata, mi uunu pakan na, tomtom kembei tomtooru laamuru.
40 E assentaram-se em grupos de cem e de cinqüenta.
41 Tona Yesu ikam narabu zaraaba lamata mi ye luluunu ta tana, mi mataana isala kor mi isuŋ pa. To itete narabu mi izarra la kizin naŋgaŋ kini, mi tila ma tirai pizin tomtom. Mi ye ru tina tomini, ina ni iyapalpaala mi izarra la kizin, mi zin tila tirai pizin tomtom ta boozomen.
41 Então tomou os cinco pães e os dois peixes e, erguendo os olhos ao céu, abençoou-os, partiu-os e os deu a seus discípulos, para que lhos distribuíssem, e repartiu entre todos os dois peixes.
42 Mi tomtom boozomen tina tikan ma kopon isaana.
42 Todos comeram e ficaram fartos.
43 Mi narabu mi ye surunsurun ta imbotmbot na, naŋgaŋ kini tiyogeege sula kiri laamuru mi ru ma bokbok.
43 Recolheram do que sobrou doze cestos cheios de pedaços, e os restos dos peixes.
44 Wal ta tikan narabu tana na, tinin zin tomooto men ma tirao kembei munŋaana lamata (5,000).
44 Foram cinco mil os homens que haviam comido daqueles pães.
45 To loŋa men mi Yesu iur sua pizin naŋgaŋ kini be tise wooŋgo mi timuuŋgu ma tila pa kar Betsaida ta imbot tai pakaana mbaaga na. Mi ni itunu imbot ma iur zin iwal biibi ma tila len lup.
45 Imediatamente ele obrigou os seus discípulos a subirem para a barca, para que chegassem antes dele à outra margem, em frente de Betsaida, enquanto ele mesmo despedia o povo.
46 Tona imiili na isala pa abal ta be imbot mi isuŋ.
46 E despedido que foi o povo, retirou-se ao monte para orar.
47 Mbeŋ na, wooŋgo ila ma ipeete tai lukutuunu kek. Mi Yesu itutamen ta imbotmbot toono uunu.
47 À noite, achava-se a barca no meio do lago e ele, a sós, em terra.
48 Ni ire la pizin naŋgaŋ kini na, kembei tiseebe miiri mi mburan papiriizi pa puze. Ni imbotmbot ma lele imarmar, to imaŋga ma ipa se tai kuliini mi ikoŋuru zin naŋgaŋ kini ma ila. Ila ma isombe ikonzaala zin,
48 Vendo-os se fatigarem em remar, sendo-lhes o vento contrário, foi ter com eles pela quarta vigília da noite, andando por cima do mar, e fez como se fosse passar ao lado deles.
49 to tire lae pini na tiso ko kon sa ta ipa se tai kuliini. Tana tiŋarakrak ma kalŋan sanaana.
49 À vista de Jesus, caminhando sobre o mar, pensaram que fosse um fantasma e gritaram;
50 Pa zin ta boozomen tire i, mi timoto kan ma tisaana. To Yesu loŋa men mi iso pizin. Iso: “Hai! Komoto paso? Kakam ŋgar boozo pepe. Iŋgi nio tau.”
50 pois todos o viram e se assustaram. Mas ele logo lhes falou: Tranqüilizai-vos, sou eu; não vos assusteis!
51 Tona ise kizin. Isala wooŋgo na, miiri imap mi taun isu. Naŋgaŋ kini tire mos tina na, timurur pa. Tikam ŋgar pa ma tirao som.
51 E subiu para a barca, junto deles, e o vento cessou. Todos se achavam tomados de um extremo pavor,
52 Paso, lelen imun kat. Mos ta ni ikam pa narabu, ina ipei ŋgar kizin risa som.
52 pois ainda não tinham compreendido o caso dos pães; os seus corações estavam insensíveis.
53 To Yesu ziŋan naŋgaŋ kini tila ma sor lela kar Genesaret.
53 Navegaram para o outro lado e chegaram à região de Genesaré, onde aportaram.
54 Tilu zin su pa wooŋgo na, iwal biibi tikilaala Yesu.
54 Assim que saíram da barca, o povo o reconheceu.
55 Tabe tiloondo ma tila mi tiso uruunu ma irao lele tana. Tana tileŋ Yesu uruunu beso imbot swoi na, tisiŋ zin meteŋan mi tikoŋuru i ma tila.
55 Percorrendo toda aquela região, começaram a levar, em leitos, os que padeciam de algum mal, para o lugar onde ouviam dizer que ele se encontrava.
56 Mi Yesu ipa ma ila pa kar bibip mi kar munmun mi su tomini. Mi indeeŋe ta sombe ni ipet kar sa, na zin wal tiyyo meteŋan kizin ma tila tiluplup zin su kar keteene, mi titaŋroro i be irao zin wal meteŋan titeegi, som titeege mburu kini kwopiriini men. Mi wal boozomen ta titeegi na, mete kizin imap mi nin ambai.
56 Onde quer que ele entrasse, fosse nas aldeias ou nos povoados, ou nas cidades, punham os enfermos nas ruas e pediam-lhe que os deixassem tocar ao menos na orla de suas vestes. E todos os que tocavam em Jesus ficavam sãos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.