Lucas 20
Anutu Sua Kini Potomaxana (MNA) vs NTLH
1 Aigule ta na, Yesu, imbotmbot lela siiri ki Urum Merere leleene, mi ikamam sua pizin tomtom mi izzoyaryaara uruunu ambaiŋana pizin. Mi zin bibip kizin patoronŋana kan, ziŋan zin ŋgarŋan ki tutu mi zin peeze kan tilup zin mi tila tipet kini.
1 Certo dia, Jesus estava no pátio do Templo ensinando o povo e anunciando o evangelho . Então chegaram ali alguns chefes dos sacerdotes e alguns mestres da Lei, junto com alguns líderes do povo,
2 To tiso pini ta kembei. Tiso: “Ai, nu so yam lak. Uraata ta kamam na, nu zom pa? Mi asiŋ iuru pa?”
2 e perguntaram: — Diga para nós: com que autoridade você faz essas coisas? Quem lhe deu essa autoridade?
3 Yesu ipekel kwon ma iso: “Wiŋana tiom tana ambai. Mi nio aŋsombe aŋwi yom pa tio ta i.
3 Jesus respondeu:
4 Lak, Yoan ta muŋgu ikamam yok pizin tomtom na, asiŋ iuri pa uraata kini? Ni ta imbotmbot saamba a, som zin tomtom?”
4 Quem deu autoridade a João para batizar? Foi Deus ou foram pessoas?
5 Mi zin tipekel karau som. Tiparwwi zin ma tiso: “Wai, iŋgi kozo ko toso parei? Pa sombe toso: Ni ta imbotmbot saamba a iur Yoan pa uraata kini, to ni ko iso piti ta kembei: ‘Kena parei ta niom kuurla kini som?’
5 Aí eles começaram a dizer uns aos outros: — O que é que vamos dizer? Se dissermos que foi Deus, ele vai perguntar: “Então por que vocês não creram em João?”
6 Mi sombe toso: ‘A Yoan, tomtom tiuri pa uraata kini’, ina kozo ko iwal biibi ti timaŋga piti mi tipun ti pa pat. Pa timap ma tiurla kat ta kembei: Yoan ni Anutu kwoono ŋonoono.”
6 Mas, se dissermos que foram pessoas, esta multidão vai nos apedrejar, pois eles acham que João era profeta .
7 Tana zin tiso: “Ii, niam ti amute som. Yoan uraata kini tana imar ki parei?”
7 Por isso responderam: — Nós não sabemos quem deu autoridade a João para batizar.
8 To Yesu kadoono isu mi iso pizin ta kembei: “Kenako nio tomini, irao be aŋso yom pa Ni ta iur yo pa uraata tio i na som.”
8 Jesus disse:
9 Tona Yesu imaŋga mini mi ikam sua tooroŋana taiŋgi pizin iwal. Iso:
9 Depois Jesus contou esta parábola para o povo:
10 Imbot imbot ma indeeŋe mai ki baen keŋana, to iŋgo mbesooŋo kini ta ma ila kizin uraata kan, bekena ikam kana baen ŋonon pakan ma imar. Tamen mbesooŋo kini tana iwwa ma ila mi ipet kizin uraata kan na, tibalisi. To tiseri ma namaana men mi imiili ma ila ne.
10 Quando chegou o tempo da colheita, ele mandou um empregado para receber a sua parte. Mas os lavradores bateram nele e o mandaram de volta sem nada.
11 Tona baen katuunu iŋgo mbesooŋo kini toro ma ila. Tamen ni tomini, tibalisi mi tipamiaŋi. To tiseri ma namaana men mi imiili ma ila ne.
11 O dono mandou outro empregado, mas eles também bateram nele, depois o trataram de modo vergonhoso e o mandaram de volta sem nada.
12 Tona baen katuunu iŋgo mbesooŋo kini toro ma iwe tel pa ma ila. Beso ila ipet na, ni tomini, tipuni tipuni ma ruŋguunu isaana, to tiseri ma ila ne.
12 Então ele enviou um terceiro empregado, mas os lavradores também bateram nele e o expulsaram.
13 “Baen katuunu ire ma som, to isu na iso: ‘Wai, a iŋgi kembei men, mana ko aŋkam parei? Kenako aŋgo ituŋ lutuŋ tamenŋana ila. Pa ni, nako len ŋger pini mi tipou i.’
13 Aí o dono da plantação pensou: “O que vou fazer? Já sei: vou mandar o meu filho querido. Tenho certeza de que vão respeitá-lo.”
14 “Tana iŋgo lutuunu ma ila. Beso ber na, molo mi, uraata kan tiparso pizin ma tiso: ‘Ouo, kere. Iŋga biibi itunu lutuunu ta imar a. Ni tabe imender pa koroŋ ti pa kaimer. Lak, kozo tupuni ma imeete. Naso koroŋ ti imbot ma iwe lende.’
14 — Mas, quando os lavradores viram o filho, disseram: “Este é o filho do dono; ele vai herdar a plantação. Vamos matá-lo, e a plantação será nossa.”
15 Tana ni ipet, to tiyaaru tataati pera siiri ndemeene, mi tipuni ma kup.”
15 — Então eles jogaram o filho para fora da plantação e o mataram. Aí Jesus perguntou:
16 Ni kola imar mi ikas zin ma timetmeete lup, mi ikam baen lene kini tana ma iur la wal pakan naman be timboro kat.” Zin iwal tileŋ sua kini tana, to tiso: “E-e, so kembena pepe.”
16 Ele virá, matará aqueles homens e dará a plantação a outros lavradores. Então as pessoas que estavam ouvindo disseram: — Que Deus não permita que isso aconteça!
17 To Yesu igeede zin mi iso: “Nakena ko parei pa sua ki Anutu ta isombe:
17 Mas Jesus olhou bem para eles e disse:
18 Mi wal ta so titutkat zin sala pat tana, inako tisaana kat. Mi sombe pat tana itop sala ŋwan ma ipun zin, inako tiron murummurum ma imap.”
18 Quem cair em cima dessa pedra ficará em pedaços. E, se a pedra cair sobre alguém, essa pessoa vai virar pó.
19 Zin ŋgarŋan ki tutu ziŋan zin bibip kizin patoronŋana kan tileŋ sua tooroŋana tana na, tikilaala kembei Yesu iso sua tana ise kizin tau. Tana tisombe tikiskisi pataaŋa. Tamen timoto kan pizin iwal biibi. Tabe tikami som.
19 Os mestres da Lei e os chefes dos sacerdotes sabiam que era contra eles que Jesus havia contado essa parábola e queriam prendê-lo ali mesmo, porém tinham medo do povo.
20 Zin ŋgarŋan ki tutu ziŋan zin bibip kizin patoronŋana kan tirru Yesu le uunu. Tana tiŋgo tomtom pakan ta tipakaam kembei zin lelen kat be tileŋleŋ sua ki Yesu. Tamen zin tila be tireuti mi titoombi pa wiŋana pakan. Beso ipekel ŋoobo sua, to iwe le uunu be tiuri ila gabana ki Rom namaana.
20 Então começaram a vigiar Jesus. Pagaram alguns homens para fazerem perguntas a ele. Eles deviam fingir que eram sinceros e procurar conseguir alguma prova contra Jesus. Assim os mestres da Lei e os chefes dos sacerdotes teriam uma desculpa para o prender e entregar nas mãos do Governador romano.
21 Tana zin pautu tana tila ma tiso lae pa Yesu. Tiso: “Mos katuunu, niam amute: Nu nin tomtom sa som, mi lae ki tomtom sa som. Nu tomtom ki zzo sua ŋonoono men, mi paute katkat zin tomtom pa Anutu zaala kini.
21 Esses homens perguntaram: — Mestre, sabemos que aquilo que o senhor diz e ensina é certo. Sabemos também que o senhor não julga pela aparência e ensina a verdade sobre a maneira de viver que Deus exige.
22 Tana so yam lak. Tutu kiti iso parei? Iti sombe tigiibi takes ila ki Kaisa, ko indeeŋe, som som?”
22 Diga: é ou não é contra a nossa Lei pagar impostos ao Imperador romano?
23 Tamen Yesu, ni iute pakaamŋana kizin kek. Tana isu mi iso pizin. Iso: “Pat ta tiwirri pa takes na, kakam tasa imar ma aŋre.”
23 Mas Jesus percebeu a má intenção deles e disse:
24 Tikam ta ila kini, to iwi zin. Iso: “Lak, asiŋ ruŋguunu mi zaana ti?” To tiso: “Ina Kaisa tau.”
24 — Tragam aqui uma moeda. De quem são o nome e a cara que estão gravados nela? — São do Imperador! — responderam eles.
25 To Yesu iso: “Tana. Koroŋ ta Kaisa zaana pa na, ambai be imiili ma ila ki itunu. Mi koroŋ ki Anutu, to ila ki Anutu.”
25 Então Jesus disse:
26 Yesu ipekel ma len sua sa som. Timaane men. Pa titoombo be tipakaami ila iwal biibi matan, tamen tirao som.
26 Eles não puderam conseguir nenhuma prova contra Jesus diante do povo. Por isso ficaram calados, admirados com a resposta dele.
27 Zin sadusi na, zin Yuda pakan ta tiurla kembei Anutu ko ipei zin meeteŋan ma timaŋga mini som. Tana Yesu imbotmbot, mi zin sadusi pakan timar kini mi tiwi i ta kembei. Tiso:
27 Alguns saduceus , os quais afirmam que ninguém ressuscita, chegaram perto de Jesus
28 “Mos katuunu, Mose ibeede tutu piti ta kembei: Sombe tomooto sa iwoolo moori ma tipeebe sa som, mi imeete, to tiziini bela iwoolo ka nooro. Beso ipeebe ma iŋgi, to pikin ikel toono kolmanŋana ta imeete na.
28 e disseram: — Mestre, Moisés escreveu para nós a seguinte
29 Lak, lwoono ta na, toŋmatiziŋ lamata mi ru. Timbotmbot ma muŋgamuŋga iwoolo. Mi ikam kelŋana sa som, mi imeete.
29 Acontece que havia sete irmãos. O mais velho casou e morreu sem deixar filhos.
30 To tiziini ta ito i na ikam ka nooro. Mi tipeebe sa som, mi ni tomini ra, imeete.
30 Então o segundo casou com a viúva,
31 To tiziini ta iwe tel pa na, ikam mbulu raraate men. Ta kembei kembei ma zin lamata mi ru tana, timetmeete lup. Mi len kelŋan sa som.
31 e depois, o terceiro. E assim a mesma coisa aconteceu com os sete irmãos, isto é, todos morreram sem deixar filhos.
32 To kaimer na, moori tomini, ni imeete.
32 Depois a mulher também morreu.
33 Lak, indeeŋe mbeŋ kaimer ma zin meeteŋan tisombe timaŋga mini pa naala, nako moori tina iwe tomtom iŋgoi kusiini? Pa zin lamata mi ru ta tiwooli na.”
33 Portanto, no dia da ressurreição, de qual dos sete a mulher vai ser esposa? Pois todos eles casaram com ela!
34 Yesu ipekel kwon ma iso: “Zin tomooto ma moori ta timbot su toono ti na, tiparwolwoolo zin.
34 Jesus respondeu:
35 — ausente —
35 Mas as pessoas que merecem alcançar a ressurreição e a vida futura não vão casar lá,
36 — ausente —
36 pois serão como os anjos e não poderão morrer. Serão filhos de Deus porque ressuscitaram.
37 Mi niom na, sombe kakam kat ŋgar pa sua ki Mose, so kikilaala kembei Mose tomini iso zin meeteŋan ko timaŋga mini. Iŋgi aŋso pa sua ta ni ibeede pa mazwaana ta Anutu ipet kini na. Indeeŋe tana, Anutu iwe kembei you ta ikanan la ke leleene na, mi iso pa Mose ma iso:
37 E Moisés mostra claramente que os mortos serão ressuscitados. Quando fala do espinheiro que estava em fogo, ele escreve que o Senhor é “o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó.”
38 Sua tana iswe kembei zin matan yaryaara ma timbotmbot raama Anutu. Mibe timeete ma tila len kat, so ni irao ipaata itunu be Anutu kizin na som. Pa Anutu wal kini ta boozomen na, timbotmbot matan yaryaara men. Irao meeteŋana ikis zin na som.”
38 Isso mostra que Deus é Deus dos vivos e não dos mortos, pois para ele todos estão vivos.
39 Zin ŋgarŋan ki tutu pakan tileŋ sua ki Yesu tana, to timaŋga na tiso: “O mos katuunu, pekelŋana ku tana ambai kat.”
39 Aí alguns mestres da Lei disseram: — Boa resposta, Mestre!
40 Tana kaimer tomtom tiwi i pa kosa sa mini som. Pa timoto.
40 E não tinham coragem de lhe fazer mais perguntas.
41 Yesu imaŋga to iwi zin. Iso: “Lak, parei ta tisombe Mesia, ko iyooto pa king Dabit popoŋana kini?
41 Em seguida Jesus perguntou a eles:
42 Pa Dabit itunu ibeede sua ise ro ki mboe ta kembei:
42 Pois o próprio Davi diz assim no livro de Salmos:
43 ma irao aŋkoto kom koi bizin ma mburan imap kat,
43 até que eu ponha os seus inimigos
44 Tana Dabit itunu ipaata Mesia be Biibi kini. Lak, popoŋana sa ki Dabit ko irao be ilip pini be parei?”
44 Se Davi chama o Messias de Senhor, como é que o Messias pode ser descendente de Davi?
45 Iwal biibi timbotmbot, mi tileŋ Yesu iso pizin naŋgaŋ kini ta kembei. Iso:
45 O povo todo estava escutando, e Jesus disse aos discípulos:
46 “Motoyom iŋgalŋgal ituyom pizin ŋgarŋan ki tutu. Pa zin lelen be tirru pa mburu kizin ta mololo i. Mi tiwwa pa kar keteene, bekena tomtom tire zin mi tiso sua pakurŋana pizin. Mi sombe tilela pa lupŋana muriini, som tila pa kini kanŋana, to loŋa mi tiserseere ma tila be mbulen se mbalia mataana kana ta zin wal zanŋan murin na.
46 — Cuidado com os
47 Mi zin koroŋ to tiwadatkewe zin noroŋa, bekena tikem len ruumu kizin ramaki mburu kizin. Mi tipakamkaam ma tikamam suŋŋana molo. Tana kadoono tabe tikam pa mbulu kizin tana, ko sorok som kat.”
47 Exploram as viúvas e roubam os seus bens; e, para disfarçar, fazem orações compridas. Portanto, o castigo que eles vão sofrer será pior ainda!
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.