Jonas 3
Anutu Sua Kini Potomaxana (MNA) vs BKJ
1 — ausente —
1 E a palavra do SENHOR veio a Jonas pela segunda vez, dizendo:
2 — ausente —
2 Levanta-te, vai à Nínive, aquela grande cidade, e prega contra ela a mensagem que eu te ofereço.
3 Tana Yona ito sua ki Yooba mi imaŋga ma ila pa Ninibe. Ninibe tina, ina kar biibi kat. Tomtom sa isombe ipa ma ire le kar, nako ipa irao kembei aigule tel ma iŋgi.
3 Então Jonas se levantou, e foi a Nínive, segundo a palavra do SENHOR. Ora, Nínive era uma cidade muito grande, de três dias de jornada.
4 Yona imaŋga mi ilela kar biibi leleene. Iwwa pa aigule ta, mi ipaŋarai Yooba kalŋaana pizin. Iso ta kembei: “Aigule tomtooru isombe imap, tona Yooba ireege kar biibi Ninibe ma isu lene.”
4 E Jonas começou a entrar pela cidade jornada de um dia, e clamava, dizendo: ainda quarenta dias, e Nínive será derrubada.
5 Zin Ninibe kan tileŋ sua tana na, tiurla ki Anutu pataaŋa, mi lelen ipata pa sanaana kizin. Tana zin ta boozomen timbuk sua raraate be tiŋgalsek zitun pa kini kanŋana. Mi timap ma tiŋgun muuŋgu ma timbotmbot. Zin bibip mi zin sorrokŋan tomini.
5 Assim as pessoas de Nínive creram em Deus, e proclamaram um jejum, e vestiram-se de pano de saco, desde o maior até ao menor.
6 King ki Ninibe ileŋ sua tana na, ni tomini izem muriini peeze kana, mi ikinke mburu kini ndabokbokŋan su lene, mi iŋgun muuŋgu, mi mbuleene isu koukou uunu ma imbotmbot.
6 Assim, pois, a palavra chegou ao rei de Nínive; e ele levantou-se do seu trono, tirou de si as suas vestes, cobriu-se de pano de saco, e sentou-se sobre a cinza.
7 Mi iur sua mbolŋana ila pizin tomooto mi moori ta boozomen ki Ninibe ma iso ta kembei: “Nio niamŋan zin bibip pakan, amur sua mbolŋana ta kembei: “Kozo iti ta boozomen, ramaki mbili kiti, takan mi tiwin pepe. Tombot sorok men.
7 E ele fez com que isso fosse proclamado e divulgado através de Nínive, pelo decreto do rei e dos seus nobres, dizendo: nem homens, nem animais, nem bois, nem ovelhas provem coisa alguma; nem se lhes dê alimentos, nem bebam água;
8 Mi tamap ma tuŋgun muuŋgu, mi iti tataŋa tataŋroro Anutu. Mi iti tataŋa tipizil ndemende pa mbulu kiti sananŋana mi takam zaaba pizin tomtom mini pepe.
8 mas os homens e os animais sejam cobertos de pano de saco, e clamem poderosamente a Deus; sim, convertam-se, cada um do seu caminho mal, e da violência que está nas suas mãos.
9 Totoombo mi tere ten. Ko Anutu irao itooro ŋgar kini, mi leleene isaana piti ma ikoto kete malmalŋana kini. Naso irao temetmeete ma tala lende som.”
9 Quem pode dizer se Deus voltará e se arrependerá, e se apartará do furor da sua ira, para que nós não pereçamos?
10 Anutu ire zin tizem mbulu kizin sanaanaŋana mi titooro lelen, to leleene isaana pizin. Tana ipambiriizi zin som. Kadoono ta muŋgu ni isombe iur se kizin na, ikam som.
10 E Deus viu as suas obras, como se desviaram do seu mau caminho; e Deus se arrependeu do mal que tinha anunciado que faria a eles, e não o fez.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Jonas 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.