Jonas 3
Anutu Sua Kini Potomaxana (MNA) vs ACF
1 — ausente —
1 E veio a palavra do SENHOR segunda vez a Jonas, dizendo:
2 — ausente —
2 Levanta-te, e vai à grande cidade de Nínive, e prega contra ela a mensagem que eu te digo.
3 Tana Yona ito sua ki Yooba mi imaŋga ma ila pa Ninibe. Ninibe tina, ina kar biibi kat. Tomtom sa isombe ipa ma ire le kar, nako ipa irao kembei aigule tel ma iŋgi.
3 E levantou-se Jonas, e foi a Nínive, segundo a palavra do Senhor. Ora, Nínive era uma cidade muito grande, de três dias de caminho.
4 Yona imaŋga mi ilela kar biibi leleene. Iwwa pa aigule ta, mi ipaŋarai Yooba kalŋaana pizin. Iso ta kembei: “Aigule tomtooru isombe imap, tona Yooba ireege kar biibi Ninibe ma isu lene.”
4 E começou Jonas a entrar pela cidade caminho de um dia, e pregava, dizendo: Ainda quarenta dias, e Nínive será subvertida.
5 Zin Ninibe kan tileŋ sua tana na, tiurla ki Anutu pataaŋa, mi lelen ipata pa sanaana kizin. Tana zin ta boozomen timbuk sua raraate be tiŋgalsek zitun pa kini kanŋana. Mi timap ma tiŋgun muuŋgu ma timbotmbot. Zin bibip mi zin sorrokŋan tomini.
5 E os homens de Nínive creram em Deus; e proclamaram um jejum, e vestiram-se de saco, desde o maior até ao menor.
6 King ki Ninibe ileŋ sua tana na, ni tomini izem muriini peeze kana, mi ikinke mburu kini ndabokbokŋan su lene, mi iŋgun muuŋgu, mi mbuleene isu koukou uunu ma imbotmbot.
6 Esta palavra chegou também ao rei de Nínive; e ele levantou-se do seu trono, e tirou de si as suas vestes, e cobriu-se de saco, e sentou-se sobre a cinza.
7 Mi iur sua mbolŋana ila pizin tomooto mi moori ta boozomen ki Ninibe ma iso ta kembei: “Nio niamŋan zin bibip pakan, amur sua mbolŋana ta kembei: “Kozo iti ta boozomen, ramaki mbili kiti, takan mi tiwin pepe. Tombot sorok men.
7 E fez uma proclamação que se divulgou em Nínive, pelo decreto do rei e dos seus grandes, dizendo: Nem homens, nem animais, nem bois, nem ovelhas provem coisa alguma, nem se lhes dê alimentos, nem bebam água;
8 Mi tamap ma tuŋgun muuŋgu, mi iti tataŋa tataŋroro Anutu. Mi iti tataŋa tipizil ndemende pa mbulu kiti sananŋana mi takam zaaba pizin tomtom mini pepe.
8 Mas os homens e os animais sejam cobertos de sacos, e clamem fortemente a Deus, e convertam-se, cada um do seu mau caminho, e da violência que há nas suas mãos.
9 Totoombo mi tere ten. Ko Anutu irao itooro ŋgar kini, mi leleene isaana piti ma ikoto kete malmalŋana kini. Naso irao temetmeete ma tala lende som.”
9 Quem sabe se se voltará Deus, e se arrependerá, e se apartará do furor da sua ira, de sorte que não pereçamos?
10 Anutu ire zin tizem mbulu kizin sanaanaŋana mi titooro lelen, to leleene isaana pizin. Tana ipambiriizi zin som. Kadoono ta muŋgu ni isombe iur se kizin na, ikam som.
10 E Deus viu as obras deles, como se converteram do seu mau caminho; e Deus se arrependeu do mal que tinha anunciado lhes faria, e não o fez.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Jonas 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.