Êxodo 16

Anutu Sua Kini Potomaxana (MNA) vs BKJ

Sair da comparação
1 Zin Israel timaŋga ma tizem lele Elim, mi tiwwa ma tila, to tipet lele bilimŋana ta zaana Sin. Lele tana imbot la Elim mi Sinai mazwan. Indeeŋe tana, pai kizin tau timaŋga su Aikuptu mi tila tipet Sin na, ikam puulu ta mi pakaana kek.
1 E tomaram a sua jornada de Elim, e toda a congregação dos filhos de Israel veio ao deserto de Sim, que está entre Elim e Sinai, no décimo quinto dia do segundo mês depois da sua partida da terra do Egito.
2 Timbotmbot ma som, mi zin iwal biibi ki Israel timaŋga mini pa ŋoŋi. Ziŋan Mose ma Aron tau.
2 E toda a congregação dos filhos de Israel murmurou contra Moisés e Arão no deserto,
3 Timaŋga to tiso: “Niam ti, Yooba ikas yam isu Aikuptu pataaŋa, so ndabok. Pa ambotmbot tiŋga na, mboti tiam ambai. Ambombooreyam mi amkanan kini ma buzur ta sorok som ma kopoyam isaana. Tamen niomru kesegeede yam sorok ma amar lele bilimŋana ti, ta iŋgi petel yam mabe ametmeete lup i.”
3 e os filhos de Israel disseram a eles: Quem dera tivéssemos morrido pela mão do SENHOR na terra do Egito, quando estávamos assentados junto às panelas de carne, e quando comíamos pão à vontade; porque nos trouxestes para este deserto para matar toda esta assembleia de fome.
4 Tona Yooba iso pa Mose. Iso: “Iŋgi be aŋkam koyom kini saamba kana. Mi ko isuma ikot aigule ta boozomen. Tana niom sombe koyo koyom, na koyo ma boozo pepe. Koyo irao pa aigule tamen. Ina kembei nio aŋtoombo yom pa mibe aŋre: Ko keleŋ la sua tio, som som?
4 Então o SENHOR disse a Moisés: Eis que vos farei chover pão do céu, e o povo sairá e colherá a porção de cada dia, para que eu o prove se anda na minha lei ou não.
5 Mi sombe uraata iwe lamata mi ta, na koyo raraate kembei ta kakamam pa aigule pakan na. Pa sombe kuurpe, nako aŋpamasak ma irao pa aigule ru.”
5 E acontecerá que, no sexto dia, eles prepararão aquilo que trouxerem, e será duas vezes o que ajuntam diariamente.
6 — ausente —
6 Então disse Moisés e Arão a todos os filhos de Israel: À tarde sabereis que o SENHOR é quem vos tirou da terra do Egito,
7 — ausente —
7 e pela manhã, então vereis a glória do SENHOR; porque ele ouve as vossas murmurações contra o SENHOR. E quem somos nós, para que murmureis contra nós?
8 To Mose iseeŋge sua kini ma iso: “Keleŋ. Ŋoŋi ta kakamam pa Yooba na, ni ileŋ kek. Tana koozi rou, to itunu ko ikam koyom buzur. Mi berek, to ikam koyom kini ma irao leleyom. Naso ŋgar tiom ipet, mi kikilaala kembei pai kiti tiŋgi katuunu ta ni. Niam som. Tana ŋoŋi tiom tana, kakamam piam som. Niom koŋooŋo pini tau.”
8 E Moisés disse: Isso será quando o SENHOR à tarde vos der carne para comer, e pela manhã pão à vontade, pois o SENHOR ouve as vossas murmurações que murmurais contra ele. E quem somos nós? Vossas murmurações não são contra nós, mas contra o SENHOR.
9 To Mose iso pa Aron. Iso: “Yooba ileŋ ŋoŋi kizin Israel kek. Tana so pizin be timap ma timar timender su Yooba kereene uunu.”
9 E falou Moisés a Arão: Dize a toda a congregação dos filhos de Israel: Aproximai-vos diante do SENHOR, porque ele ouviu as vossas murmurações.
10 Aron izzo sua tana pizin iwal biibi ki Israel, mi matan ila pa lele bilimŋana na, tire Yooba iswe azuŋka kini ma iyaryaara lela miiri tieene leleene.
10 E aconteceu, quando Arão falou a toda a congregação dos filhos de Israel, que eles olharam para o deserto, e eis que a glória do SENHOR apareceu na nuvem.
11 To Yooba iso pa Mose. Iso:
11 E falou o SENHOR a Moisés, dizendo:
12 “Ŋoŋi kizin Israel, nio aŋleŋ kek. Tana so pizin ta kembei: Rou to, kan buzur isuma. Mi berek to, kan kini isuma be tikan ma kopon isaana. Naso tiute kat ta kembei: Nio Yooba aŋbotmbot. Mi nio ta Anutu tiom.”
12 Ouvi as murmurações dos filhos de Israel; fala-lhes, dizendo: À tarde comereis carne, e pela manhã vos fartareis com pão; e sabereis que eu sou o SENHOR vosso Deus.
13 Timbotmbot ma rorou to, kan man kiau dudut ma timar, mi tisu lele tana ma tilol ma imap. To berek na, tolou ipet.
13 E aconteceu que, à tarde subiram codornizes e cobriram o acampamento, e pela manhã estava o orvalho ao redor do arraial.
14 Tolou imap na, zin Israel tire koroŋ kokouŋana ta ilol lele kizin ma sik.
14 E quando o orvalho subiu, eis que sobre a face do deserto estava uma coisa pequena e redonda, tão pequena quanto a geada sobre o chão.
15 Tire na, tikankaana pa. Tabe tiparwwi zin pa ma tiso: “Wai, iŋgi sokorei?” To Mose iso pizin. Iso: “Ina kini ta Yooba ikam piom be kakan na.
15 E quando os filhos de Israel a viram, disseram uns aos outros: Isso é maná, porque não sabiam o que era. E Moisés lhes disse: Isto é o pão que o SENHOR vos deu para comer.
16 Mi ni iur ka tutu ta kembei: Sombe beeze ta ka tomtom bizin piizi, na tiyo ta irao zin men tana be tikan ma imap. Mi tiyo ma zaza pepe.”
16 Isto é o que o SENHOR vos ordenou: Ajuntai dele cada homem segundo o seu comer, um ômer para cada homem, de acordo com o número de vossas pessoas; tomai cada homem para aqueles que estão nas suas tendas.
17 Tana zin Israel tila mi tikam kembei ta Yooba iso na. Pakan tiyo biibi. Mi pakan tiyo rimen.
17 E os filhos de Israel assim fizeram, e colheram, alguns mais, outros menos.
18 Beso tikan na, zin wal ta tiyo biibi na, kini kizin irao kat zin. Mi kalwoono sa imbot som. Mi zin wal ta tiyo kini rimen na, zin tomini, kini kizin irao zin. Petel zin som. Tana zin ta boozomen tikam raraate men tau.
18 E quando o mediram com um ômer, o que tinha ajuntado muito não tinha demais, e o que tinha ajuntado pouco não tinha falta; ajuntaram cada homem de acordo com o seu comer.
19 Mi Mose iso pizin mini ma iso: “Kuur kalwoono sa ilae pa aigule toro pepe. Kozo kakan ma imap kat.”
19 E disse Moisés: Que nenhum homem deixe dele até de manhã.
20 Mi tomtom pakan, zin tizooro mi tisombe tiur kini kizin kalwoono ma imbot pa aigule toro. Tamen aigule toro, zoŋ ise na, motmooto tila kini tana ma bok, mi kuziini sananŋana. Mi Mose ire to keteene malmal kat pizin.
20 Mesmo assim, eles não ouviram a Moisés; mas alguns deles deixaram dele até a manhã seguinte, e criou vermes e cheirava mal. Moisés irou-se com eles.
21 Aigule ta boozomen, zoŋ ise na, tilala mi tiyyo kini ta irao zin, bekena tikan ma imap kat. Mi kini ta tiyo som mi tizem ma imborene na, sombe zoŋ ise ma biibi, to ikan mi ireere ma imap.
21 E o colheram todas as manhãs, cada homem conforme o seu comer; e aquecendo o sol, derretia-se.
22 Mi indeeŋe uraata iwe lamata mi ta na, kini ta tiyo pa aigule tana, ina irao pa aigule ru. Tana zin kolman kizin Israel tila ki Mose mi tisotaari pa.
22 E aconteceu que, no sexto dia, eles colheram duas vezes mais pão, dois ômeres para um homem; e todos os governantes da congregação vieram e contaram a Moisés.
23 Ni ileŋ, to iso pizin. Iso: “Keleŋ. Yooba iur sua ta kembei: Gaaga, iti ko irao takam uraata sa som. Pa ina aigule kini potomŋana be ketende su. Tana koozi kuurpe koyom kini ma iwe mazeene pataaŋa. Naso koyom kalwoono imbot pa gaaga.”
23 E disse-lhes: Isto é o que o SENHOR disse: Amanhã é o descanso do shabat santo ao SENHOR; o que quiserdes assar, assai-o, e o que quiserdes cozer, cozei-o; e o que restar guardai para vós até pela manhã.
24 Zin Israel tileŋ, to tikam kembei ta ni iso na. Mi aigule toro, zoŋ ise na, kini tana imbot ambai. Isaana som, motmooto tila som.
24 E eles o guardaram até a manhã seguinte, como Moisés ordenara, e não cheirou mal, nem havia verme algum nele.
25 Mose isu to iso pizin. Iso: “Koozi kini sa ko isu som. Pa iŋgi aigule potomŋana ki Yooba be ketende su pa uraata kiti. Tana kini kalwoono ta neeri kuur lae na, ina tana tabe kakan ta koozi.
25 E disse Moisés: Comei isso hoje; pois hoje é o dia do Shabat do SENHOR, pois hoje não o achareis no campo.
26 Pa uraata iwe ta, mi ila imiili uraata iwe lamata mi ta na, kini ko izzu be koyo koyom. Beso iwe lamata mi ru pa, inako som. Pa ina aigule potomŋana be ketende su. Ta kembei men mi ila.”
26 Seis dias o colhereis, mas no sétimo dia, que é o shabat, nele não haverá.
27 Mi wal pakan na, zin tizooro la Mose kalŋaana, mi tila be tiyo kan kini pa aigule potomŋana tana. Tamen tila na, tiru ma som.
27 E aconteceu que saíram alguns do povo no sétimo dia para ajuntar, e não acharam nada.
28 Tona Yooba iso pa Mose. Iso: “Niom talŋoyom som? Ŋiizi na zooroŋana tiom imap, mi koto tutu tio mi sua tio?
28 E disse o SENHOR a Moisés: Até quando recusareis obedecer aos meus mandamentos e às minhas leis?
29 Kere. Nio aŋur aigule potomŋana tio piom, bekena keteyom su. Tana sombe uraata iwe lamata mi ta, na aŋkamam koyom kini ta irao pa aigule ru pataaŋa. Mi sombe iwe lamata mi ru pa, na niom ta boozomen kala lele sa pepe. Kombotmbot ta muriyom men.”
29 Vede, pois o SENHOR vos deu o shabat, por isso ele vos dá no sexto dia o pão para dois dias. Permanecei cada homem no seu lugar; que nenhum homem saia de seu lugar no sétimo dia.
30 To zin Israel tileŋ la Anutu kalŋaana, mi keten su pa uraata kizin ta boozomen.
30 Assim o povo descansou no sétimo dia.
31 Zin Israel tiwatwaata kini ta Yooba ikamam pizin na be ‘manna.’ Manna na, kokouŋana mi inamut kembei ta bigil suruunu.
31 E a casa de Israel chamou o nome disso maná. E era como semente de coentro, branco, e o seu gosto era como coscorões feitos com mel.
32 Mose iso pizin Israel mini ta kembei. Iso: “Yooba iur sua piti be takam kuuru ta, mi toyo kini tiŋgi sula ma bok, to tuur lae ma imbotmbot. Beso kaimer ma popoŋana kiti tipet, to toso zin pa. To tiute mi tiso: ‘O, indeeŋe ta tumbundu bizin tizem Aikuptu na, Yooba ikamam kan koroŋ ta kembei isu lele bilimŋana.’”
32 E Moisés disse: Isto é o que o SENHOR ordenou: Enche um ômer dele e guarda-o para as vossas gerações, para que vejam o pão com o qual eu vos alimentei no deserto, quando vos tirei da terra do Egito.
33 Mi Mose iso pa Aron ma iso: “Kam kuuru ta, mi la ma yo manna isula. To la mi ur su Yooba kereene uunu. Naso iwe matamur pa zin popoŋana kiti tabe tipet pa kaimer i.”
33 E Moisés disse a Arão: Toma um vaso, e coloca um ômer de maná nele, e guarda-o diante do SENHOR, para ser guardado para as vossas gerações.
34 Aron ito sua tana mi iur manna pakan ilae. Mi kaimer ma zin Israel tiurpe beeze potomŋana ki Yooba ma imap, to tikam manna tana, mi tila tiur su Sua Mbukŋana Ka Koror ta tutu imbot lela na kereene uunu.
34 Assim como o SENHOR ordenara a Moisés, assim Arão o pôs diante do Testemunho, para ser guardado.
35 — ausente —
35 E os filhos de Israel comeram maná quarenta anos, até que chegaram a uma terra habitada; eles comeram o maná até que chegaram aos termos da terra de Canaã.
36 — ausente —
36 Ora, um ômer é a décima parte de um efa.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Êxodo 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.