Êxodo 16

Anutu Sua Kini Potomaxana (MNA) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Zin Israel timaŋga ma tizem lele Elim, mi tiwwa ma tila, to tipet lele bilimŋana ta zaana Sin. Lele tana imbot la Elim mi Sinai mazwan. Indeeŋe tana, pai kizin tau timaŋga su Aikuptu mi tila tipet Sin na, ikam puulu ta mi pakaana kek.
1 Depois partiram de Elim; e veio toda a congregação dos filhos de Israel ao deserto de Sim, que está entre Elim e Sinai, aos quinze dias do segundo mês depois que saíram da terra do Egito.
2 Timbotmbot ma som, mi zin iwal biibi ki Israel timaŋga mini pa ŋoŋi. Ziŋan Mose ma Aron tau.
2 E toda a congregação dos filhos de Israel murmurou contra Moisés e contra Arão no deserto.
3 Timaŋga to tiso: “Niam ti, Yooba ikas yam isu Aikuptu pataaŋa, so ndabok. Pa ambotmbot tiŋga na, mboti tiam ambai. Ambombooreyam mi amkanan kini ma buzur ta sorok som ma kopoyam isaana. Tamen niomru kesegeede yam sorok ma amar lele bilimŋana ti, ta iŋgi petel yam mabe ametmeete lup i.”
3 Pois os filhos de Israel lhes disseram: Quem nos dera que tivéssemos morrido pela mão do Senhor na terra do Egito, quando estávamos sentados junto às panelas de carne, quando comíamos pão até fartar! porque nos tendes tirado para este deserto, para matardes de fome a toda esta multidão.
4 Tona Yooba iso pa Mose. Iso: “Iŋgi be aŋkam koyom kini saamba kana. Mi ko isuma ikot aigule ta boozomen. Tana niom sombe koyo koyom, na koyo ma boozo pepe. Koyo irao pa aigule tamen. Ina kembei nio aŋtoombo yom pa mibe aŋre: Ko keleŋ la sua tio, som som?
4 Então disse o Senhor a Moisés: Eis que vos farei chover pão do céu; e sairá o povo e colherá diariamente a porção para cada dia, para que eu o prove se anda em minha lei ou não.
5 Mi sombe uraata iwe lamata mi ta, na koyo raraate kembei ta kakamam pa aigule pakan na. Pa sombe kuurpe, nako aŋpamasak ma irao pa aigule ru.”
5 Mas ao sexto dia prepararão o que colherem; e será o dobro do que colhem cada dia.
6 — ausente —
6 Disseram, pois, Moisés e Arão a todos os filhos de Israel: tarde sabereis que o Senhor é quem vos tirou da terra do Egito,
7 — ausente —
7 e amanhã vereis a glória do Senhor, porquanto ele ouviu as vossas murmurações contra o Senhor; e quem somos nós, para que murmureis contra nós?
8 To Mose iseeŋge sua kini ma iso: “Keleŋ. Ŋoŋi ta kakamam pa Yooba na, ni ileŋ kek. Tana koozi rou, to itunu ko ikam koyom buzur. Mi berek, to ikam koyom kini ma irao leleyom. Naso ŋgar tiom ipet, mi kikilaala kembei pai kiti tiŋgi katuunu ta ni. Niam som. Tana ŋoŋi tiom tana, kakamam piam som. Niom koŋooŋo pini tau.”
8 Disse mais Moisés: Isso será quando o Senhor à tarde vos der carne para comer, e pela manhã pão a fartar, porquanto o Senhor ouve as vossas murmurações, com que murmurais contra ele; e quem somos nós? As vossas murmurações não são contra nós, mas sim contra o Senhor.
9 To Mose iso pa Aron. Iso: “Yooba ileŋ ŋoŋi kizin Israel kek. Tana so pizin be timap ma timar timender su Yooba kereene uunu.”
9 Depois disse Moisés a Arão: Dize a toda a congregação dos filhos de Israel: Chegai-vos à presença do Senhor, porque ele ouviu as vossas murmurações.
10 Aron izzo sua tana pizin iwal biibi ki Israel, mi matan ila pa lele bilimŋana na, tire Yooba iswe azuŋka kini ma iyaryaara lela miiri tieene leleene.
10 E quando Arão falou a toda a congregação dos filhos de Israel, estes olharam para o deserto, e eis que a glória do Senhor, apareceu na nuvem.
11 To Yooba iso pa Mose. Iso:
11 Então o Senhor falou a Moisés, dizendo:
12 “Ŋoŋi kizin Israel, nio aŋleŋ kek. Tana so pizin ta kembei: Rou to, kan buzur isuma. Mi berek to, kan kini isuma be tikan ma kopon isaana. Naso tiute kat ta kembei: Nio Yooba aŋbotmbot. Mi nio ta Anutu tiom.”
12 Tenho ouvido as murmurações dos filhos de Israel; dize-lhes: À tardinha comereis carne, e pela manhã vos fartareis de pão; e sabereis que eu sou o Senhor vosso Deus.
13 Timbotmbot ma rorou to, kan man kiau dudut ma timar, mi tisu lele tana ma tilol ma imap. To berek na, tolou ipet.
13 E aconteceu que à tarde subiram codornizes, e cobriram o arraial; e pela manhã havia uma camada de orvalho ao redor do arraial.
14 Tolou imap na, zin Israel tire koroŋ kokouŋana ta ilol lele kizin ma sik.
14 Quando desapareceu a camada de orvalho, eis que sobre a superfície do deserto estava uma coisa miúda, semelhante a escamas, coisa miúda como a geada sobre a terra.
15 Tire na, tikankaana pa. Tabe tiparwwi zin pa ma tiso: “Wai, iŋgi sokorei?” To Mose iso pizin. Iso: “Ina kini ta Yooba ikam piom be kakan na.
15 E, vendo-a os filhos de Israel, disseram uns aos outros: Que é isto? porque não sabiam o que era. Então lhes disse Moisés: Este é o pão que o Senhor vos deu para comer.
16 Mi ni iur ka tutu ta kembei: Sombe beeze ta ka tomtom bizin piizi, na tiyo ta irao zin men tana be tikan ma imap. Mi tiyo ma zaza pepe.”
16 Isto é o que o Senhor ordenou: Colhei dele cada um conforme o que pode comer; um gômer para cada cabeça, segundo o número de pessoas; cada um tomará para os que se acharem na sua tenda.
17 Tana zin Israel tila mi tikam kembei ta Yooba iso na. Pakan tiyo biibi. Mi pakan tiyo rimen.
17 Assim o fizeram os filhos de Israel; e colheram uns mais e outros menos.
18 Beso tikan na, zin wal ta tiyo biibi na, kini kizin irao kat zin. Mi kalwoono sa imbot som. Mi zin wal ta tiyo kini rimen na, zin tomini, kini kizin irao zin. Petel zin som. Tana zin ta boozomen tikam raraate men tau.
18 Quando, porém, o mediam com o gômer, nada sobejava ao que colhera muito, nem faltava ao que colhera pouco; colhia cada um tanto quanto podia comer.
19 Mi Mose iso pizin mini ma iso: “Kuur kalwoono sa ilae pa aigule toro pepe. Kozo kakan ma imap kat.”
19 Também disse-lhes Moisés: Ninguém deixe dele para amanhã.
20 Mi tomtom pakan, zin tizooro mi tisombe tiur kini kizin kalwoono ma imbot pa aigule toro. Tamen aigule toro, zoŋ ise na, motmooto tila kini tana ma bok, mi kuziini sananŋana. Mi Mose ire to keteene malmal kat pizin.
20 Eles, porém, não deram ouvidos a Moisés, antes alguns dentre eles deixaram dele para o dia seguinte; e criou bichos, e cheirava mal; por isso indignou-se Moisés contra eles.
21 Aigule ta boozomen, zoŋ ise na, tilala mi tiyyo kini ta irao zin, bekena tikan ma imap kat. Mi kini ta tiyo som mi tizem ma imborene na, sombe zoŋ ise ma biibi, to ikan mi ireere ma imap.
21 Colhiam-no, pois, pela manhã, cada um conforme o que podia comer; porque, vindo o calor do sol, se derretia.
22 Mi indeeŋe uraata iwe lamata mi ta na, kini ta tiyo pa aigule tana, ina irao pa aigule ru. Tana zin kolman kizin Israel tila ki Mose mi tisotaari pa.
22 Mas ao sexto dia colheram pão em dobro, dois gômeres para cada um; pelo que todos os principais da congregação vieram, e contaram-no a Moisés.
23 Ni ileŋ, to iso pizin. Iso: “Keleŋ. Yooba iur sua ta kembei: Gaaga, iti ko irao takam uraata sa som. Pa ina aigule kini potomŋana be ketende su. Tana koozi kuurpe koyom kini ma iwe mazeene pataaŋa. Naso koyom kalwoono imbot pa gaaga.”
23 E ele lhes disse: Isto é o que o Senhor tem dito: Amanhã é repouso, sábado santo ao Senhor; o que quiserdes assar ao forno, assai-o, e o que quiserdes cozer em água, cozei-o em água; e tudo o que sobejar, ponde-o de lado para vós, guardando-o para amanhã.
24 Zin Israel tileŋ, to tikam kembei ta ni iso na. Mi aigule toro, zoŋ ise na, kini tana imbot ambai. Isaana som, motmooto tila som.
24 Guardaram-no, pois, até o dia seguinte, como Moisés tinha ordenado; e não cheirou mal, nem houve nele bicho algum.
25 Mose isu to iso pizin. Iso: “Koozi kini sa ko isu som. Pa iŋgi aigule potomŋana ki Yooba be ketende su pa uraata kiti. Tana kini kalwoono ta neeri kuur lae na, ina tana tabe kakan ta koozi.
25 Então disse Moisés: Comei-o hoje, porquanto hoje é o sábado do Senhor; hoje não o achareis no campo.
26 Pa uraata iwe ta, mi ila imiili uraata iwe lamata mi ta na, kini ko izzu be koyo koyom. Beso iwe lamata mi ru pa, inako som. Pa ina aigule potomŋana be ketende su. Ta kembei men mi ila.”
26 Seis dias o colhereis, mas o sétimo dia é o sábado; nele não haverá.
27 Mi wal pakan na, zin tizooro la Mose kalŋaana, mi tila be tiyo kan kini pa aigule potomŋana tana. Tamen tila na, tiru ma som.
27 Mas aconteceu ao sétimo dia que saíram alguns do povo para o colher, e não o acharam.
28 Tona Yooba iso pa Mose. Iso: “Niom talŋoyom som? Ŋiizi na zooroŋana tiom imap, mi koto tutu tio mi sua tio?
28 Então disse o Senhor a Moisés: Até quando recusareis guardar os meus mandamentos e as minhas leis?
29 Kere. Nio aŋur aigule potomŋana tio piom, bekena keteyom su. Tana sombe uraata iwe lamata mi ta, na aŋkamam koyom kini ta irao pa aigule ru pataaŋa. Mi sombe iwe lamata mi ru pa, na niom ta boozomen kala lele sa pepe. Kombotmbot ta muriyom men.”
29 Vede, visto que o Senhor vos deu o sábado, por isso ele no sexto dia vos dá pão para dois dias; fique cada um no seu lugar, não saia ninguém do seu lugar no sétimo dia.
30 To zin Israel tileŋ la Anutu kalŋaana, mi keten su pa uraata kizin ta boozomen.
30 Assim repousou o povo no sétimo dia.
31 Zin Israel tiwatwaata kini ta Yooba ikamam pizin na be ‘manna.’ Manna na, kokouŋana mi inamut kembei ta bigil suruunu.
31 A casa de Israel deu-lhe o nome de maná. Era como semente de coentro; era branco, e tinha o sabor de bolos de mel.
32 Mose iso pizin Israel mini ta kembei. Iso: “Yooba iur sua piti be takam kuuru ta, mi toyo kini tiŋgi sula ma bok, to tuur lae ma imbotmbot. Beso kaimer ma popoŋana kiti tipet, to toso zin pa. To tiute mi tiso: ‘O, indeeŋe ta tumbundu bizin tizem Aikuptu na, Yooba ikamam kan koroŋ ta kembei isu lele bilimŋana.’”
32 E disse Moisés: Isto é o que o Senhor ordenou: Dele enchereis um gômer, o qual se guardará para as vossas gerações, para que elas vejam o pão que vos dei a comer no deserto, quando eu vos tirei da terra do Egito.
33 Mi Mose iso pa Aron ma iso: “Kam kuuru ta, mi la ma yo manna isula. To la mi ur su Yooba kereene uunu. Naso iwe matamur pa zin popoŋana kiti tabe tipet pa kaimer i.”
33 Disse também Moisés a Arão: Toma um vaso, mete nele um gômer cheio de maná e põe-no diante do Senhor, a fim de que seja guardado para as vossas gerações.
34 Aron ito sua tana mi iur manna pakan ilae. Mi kaimer ma zin Israel tiurpe beeze potomŋana ki Yooba ma imap, to tikam manna tana, mi tila tiur su Sua Mbukŋana Ka Koror ta tutu imbot lela na kereene uunu.
34 Como o Senhor tinha ordenado a Moisés, assim Arão o pôs diante do testemunho, para ser guardado.
35 — ausente —
35 Ora, os filhos de Israel comeram o maná quarenta anos, até que chegaram a uma terra habitada; comeram o maná até que chegaram aos termos da terra de Canaã.
36 — ausente —
36 Um gômer é a décima parte de uma efa.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Êxodo 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.