Lucas 8
Lenavolo Lovoang Kaala Maxat La Sam (MMX) vs NVI
1 Melemu at lentaba levenaleng manga, Iesu gat pas kantubu at levenmenemen silok la lengkon menemen kakalik, ga vavang mi Lagale Lavavang at Linintoo at ne Moroa. Lasangaun legepura lavaun pinivu diga emu min,
1 Depois disso Jesus ia passando pelas cidades e povoados proclamando as boas novas do Reino de Deus. Os Doze estavam com ele,
2 la lentaba lavakin bok, gano ne Iesu ga lox avukat nedi basinge levenanmeres atdi la ga riki asu lubunggas basinge di. Ne Maria (laasen bok teren ne Magdalene) gano lavanuti lubunggas ga ravasu basinge i.
2 e também algumas mulheres que haviam sido curadas de espíritos malignos e doenças: Maria, chamada Madalena, de quem haviam saído sete demônios;
3 Joana, latkin at ne Kusa, laradi gomgo gak lok tatao at loogu at ne Erodes. La ne Susana, la nedi buaang bok lavakin diga lok tooro ne Iesu eburu mi lavaun pinivu ren mi levempilas nedi digak pakes tin.
3 Joana, mulher de Cuza, administrador da casa de Herodes; Susana e muitas outras. Essas mulheres ajudavam a sustentá-los com os seus bens.
4 Buaang limixin digat pot saparap ne Iesu boro at levenmenemen axap. Se diga vot eburu, Iesu ga tong lavapaase poovo ridi xeretna.Langas povolo at na lemenemen|alt="Entrance into a village" src="hk00241b.tif" size="span" loc="Luk 8:1-4" copy="BFBS (Knowles)" ref="Lu 8:1"
4 Reunindo-se uma grande multidão e vindo a Jesus gente de várias cidades, ele contou esta parábola:
5 “Lara laradi lotlo gat pas uto xataamang kusu natlotlo piao. Lentaba levenit piao ga subu ro at langa, la limixin digat pas teren, la lavapixa diga rava pot la diga rok axav i.
5 "O semeador saiu a semear. Enquanto lançava a semente, parte dela caiu à beira do caminho; foi pisada, e as aves do céu a comeram.
6 Lentaba levenit piao ga subu ro at loxongkangka laxanuat ga nemen teren. La se diga suu kaxat, diga met ta mila mo loxongkangka goxopmen tadan teren.
6 Parte dela caiu sobre pedras e, quando germinou, as plantas secaram, porque não havia umidade.
7 Lentaba levenit piao ga subu ro at livin gagas, la diga suu xat eburu mi nom livin gagas. Ketla livin gagas ga itis di.
7 Outra parte caiu entre espinhos, que cresceram com ela e sufocaram as plantas.
8 La lentaba levenit piao ga subu ro at loxongkangka avukat. La na levenit piao ga suu xat la ga visik laxampeven piao solo.”
8 Outra ainda caiu em boa terra. Cresceu e deu boa colheita, a cem por um". Tendo dito isso, exclamou: "Aquele que tem ouvidos para ouvir, ouça! "
9 Lavaun pinivu diga sue ne Iesu do ua lavasuun ap mo lavapaase poovo.
9 Seus discípulos perguntaram-lhe o que significava aquela parábola.
10 La ne Iesu ga lok tidi, “Moroa ira raba vam nimi mi lakleklen at Linintoo ren, gano ga nemen alipe. Ketla tinedi limixin petpes levelinga mumu Linintoo i lok ngan mun lavapaase poovo xusu limixin di noxo xasep teren. I ngan levelinga at Lovoang Kaala i lok keretna,
10 Ele disse: "A vocês foi dado o conhecimento dos mistérios do Reino de Deus, mas aos outros falo por parábolas, para que ‘vendo, não vejam; e ouvindo, não entendam’.
11 La ne Iesu ga lok tidi xeretna, “Lavasuun at na lavapaase poovo i lok keretna. Levenit neni levelinga at ne Moroa.
11 "Este é o significado da parábola: A semente é a palavra de Deus.
12 Ti levenit ga subu ro at langas, i ru katling nedi ding tonga mo levelinga. Ketla ne Satan i tupot la ik lok kepe nom levelinga basinge lebelen di, kusu ti lok pes lununu atdi la di noxo lok kaka lorooro.
12 As que caíram à beira do caminho são os que ouvem, e então vem o diabo e tira a palavra dos seus corações, para que não creiam e não sejam salvos.
13 Ti levenit no ga subu ro at loxot uat, i ru katling nedi di ronga levelinga la di momo xaka i, ketla kopmen na si aleng ukeneng at lorooro atdi. Di nunu mun at loxonatat aleng la do loklok tong pen i vot, dira subu manga.
13 As que caíram sobre as pedras são os que recebem a palavra com alegria quando a ouvem, mas não têm raiz. Crêem durante algum tempo, mas desistem na hora da provação.
14 Ti levenit ga subu to at loxongkangka mi laxan gagas, i ru katling nedi di ronga mo levelinga. Ketla levenainbulu la lapnovos la lomomo at na lorooro i umsu xeneng atdi la ira itis lorooro atdi. La kerepmo kopmen dina visik levempanga nunuan at lorooro atdi.
14 As que caíram entre espinhos são os que ouvem, mas, ao seguirem seu caminho, são sufocados pelas preocupações, pelas riquezas e pelos prazeres desta vida, e não amadurecem.
15 Ti levenit no ga subu ro at loxongkangka avukat, i ru katling nedi di ronga mo levelinga la di lok li avukar i xeneng at lebelen di, mo i nunuan axap. La nedi di nemen lolos se di visik levempeven avukat.”
15 Mas as que caíram em boa terra são os que, com coração bom e generoso, ouvem a palavra, a retêm e dão fruto, com perseverança".
16 La ne Iesu ga tong lavapaase poovo ridi keretna, “Kopmen teta na sox aros lababao la na vung pavaa i mi lavatbaaket kopla na lok li i maxopok at loora. Ketla neni ik lok li i ro at lenep kasep, kusu limixin diba ven losoosoo ren mo do dina beles to xeneng ap mo loogu.
16 "Ninguém acende uma candeia e a esconde num jarro ou a coloca debaixo de uma cama. Pelo contrário, coloca-a num lugar apropriado, de modo que os que entram possam ver a luz.
17 Lempanga mumu Linintoo no ga nemen alipe rinotno, naba ravasu ti lasaxaven. La levelinga, lavasuun teren no i nemen alipe, melemu naba xasep.
17 Porque não há nada oculto que não venha a ser revelado, e nada escondido que não venha a ser conhecido e trazido à luz.
18 Kuren la mina lok tatao avukat nimi, kusu ting tonga avukat levelinga at ne Moroa. Do tara na siam ka mo levelinga Moroa i raba i min, Moroa naba raba box i mi laxasep avukat at levelinga ren. Dola tara noxo siam ka levelinga at ne Moroa, Moroa naba lok pes bok laxasep kakalik teren, keke i do neni i doxoma i do im tebeng i.”
18 Portanto, considerem atentamente como vocês estão ouvindo. A quem tiver, mais lhe será dado; de quem não tiver, até o que pensa que tem lhe será tirado".
19 Nenen ne Iesu mi luvutneton diga vot pasa i, ketla di goxo epovo kusu dinat pas saparav i mila limixin diga umsu.
19 A mãe e os irmãos de Jesus foram vê-lo, mas não conseguiam aproximar-se dele, por causa da multidão.
20 Lara laradi ga lok ti ne Iesu, “Nenam eburu mi luvutnetam no di tu kamang la di vara i do dina epaase eburu minu.”
20 Alguém lhe disse: "Tua mãe e teus irmãos estão lá fora e querem ver-te".
21 Ketla ne Iesu ga lok tidi axap keretna, “Nedi mun ding tonga levelinga at ne Moroa la di mumu asu i, nedi mun luvutnaga mi luvutnetak.”
21 Ele lhe respondeu: "Minha mãe e meus irmãos são aqueles que ouvem a palavra de Deus e a praticam".
22 At lara laaleng Iesu ga emu eburu mi lavaun pinivu ren la ni ga lok tidi, “Ata sen polo na lavatdan kis uto at lenep meo.” La diga los kas at lesepang la diga sen kaxat.
22 Certo dia Jesus disse aos seus discípulos: "Vamos para o outro lado do lago". Eles entraram num barco e partiram.
23 Se diga sen, Iesu ga unga. La mo langsangan lamanman ga mas lolos mo lavatdan kis, la larapotas ga luxa lesepang la ga auret do lesepang na rem gili la nedi axap dina seeve.
23 Enquanto navegavam, ele adormeceu. Abateu-se sobre o lago um forte vendaval, de modo que o barco estava sendo inundado, e eles corriam grande perigo.
24 Lavaun pinivu diga vot pasa ne Iesu la diga sox aus i la diga lok, “Leeme Silok, Leeme Silok! Ata seeve nga na!”
24 Os discípulos foram acordá-lo, clamando: "Mestre, Mestre, vamos morrer! " Ele se levantou e repreendeu o vento e a violência das águas; tudo se acalmou e ficou tranqüilo.
25 La neni ga sue lavaun pinivu ren, “Kereva, kopmen tununu atnimi?”
25 "Onde está a sua fé? ", perguntou ele aos seus discípulos. Amedrontados e admirados, eles perguntaram uns aos outros: "Quem é este que até aos ventos e às águas dá ordens, e eles lhe obedecem? "
26 La ne Iesu mi lavaun pinivu ren diga rupot to loxon ap mo lavatdan kis to at lenep Gerasa, na lemenemen ga nemen saparap lavatdan kis Galili.
26 Navegaram para a região dos gerasenos que fica do outro lado do lago, frente à Galiléia.
27 La ne Iesu ga vas su uloxon la ni ga ekip tangarang mi lara laradi me go ap mo lemenemen, lubunggas ga nemen teren. Buaang levenmaares neni gak lok beleben mene, la ni goxo nemen to xolonu. Ketla neni ga nemen amisik to at levenbuang digak mikmit labarongan e.
27 Quando Jesus pisou em terra, foi ao encontro dele um endemoninhado daquela cidade. Fazia muito tempo que aquele homem não usava roupas, nem vivia em casa alguma, mas nos sepulcros.
28 Se neni ga ven ne Iesu, ni ga xup silok la ga xis tiktikbu mi luvatgulom teren to melamgo ren, la gap kup silok ti ne Iesu, “Iesu, Nitna Leeme Avolo, ne Moroa! Lavanga salai u vara i do una lox i ria? A sing u do nemen uta lox asongot aleng ia!”
28 Quando viu Jesus, gritou, prostrou-se aos seus pés e disse em alta voz: "Que queres comigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Rogo-te que não me atormentes! "
29 Ni ga tong i na mila ne Iesu ga tong pam i ri lagas kusu na vas su basinge i. Buaang laxanaleng na lagas ga sep kapmex i la ap mo levenaleng neni ga nemen maxopok at loklok tatao at limixin, diga xoxo lukngen la luxangkedek teren mi lemparoos sen. Ketla neni ga baba koxorop nom lemparoos sen la lagas ga sasat ka i uto at lenep goxopmen tempanga ren.
29 Pois Jesus havia ordenado que o espírito imundo saísse daquele homem. Muitas vezes ele tinha se apoderado dele. Mesmo com os pés e as mãos acorrentados e entregue aos cuidados de guardas, quebrava as correntes, e era levado pelo demônio a lugares solitários.
30 Iesu ga sue i, “Nege laasen taram?”
30 Jesus lhe perguntou: "Qual é o seu nome? " "Legião", respondeu ele; porque muitos demônios haviam entrado nele.
31 La mo lubunggas diga ngising ne Iesu do nemen neni guta sak tiki di uto at lemeroon.
31 E imploravam-lhe que não os mandasse para o abismo.
32 Buaang laxanbo mo diga nemen auret, diga anan to at lakaana. Lubunggas diga sing ne Iesu kusu na riki asu di uto at nom laxanbo. La ni ga ke aonon di.
32 Uma grande manada de porcos estava pastando naquela colina. Os demônios imploraram a Jesus que lhes permitisse entrar neles, e Jesus lhes deu permissão.
33 La lubunggas diga sixisu basinge nom laradi la diga vubeles uto xeneng at nom lababo. La nedi axap nom laxanbo diga sixisi at lakaana la diga los tup ukopok at lavatdan kis la diga xong axap.
33 Saindo do homem, os demônios entraram nos porcos, e toda a manada atirou-se precipício abaixo em direção ao lago e se afogou.
34 Luvuttadi digak lok tatao mo laxanbo diga ven i na, la diga sixit kaxat la diga tong aonon na levelinga ri mo limixin to at lemenemen atdi la ri limixin to at lentaba lengkot petpes bok.
34 Vendo o que acontecera, os que cuidavam dos porcos fugiram e contaram esses fatos, na cidade e nos campos,
35 La limixin digat pas kusu dina ven mo lavanga ga vot. Diga vot pasa ne Iesu la diga long lenget mo laradi, lubunggas ga vas su basinge vam i, mo gat kis saparap luxangkedek at ne Iesu, ga siga lempanga singsiga la lodoxoma ren ga xasep ta, la diga marat.
35 e o povo foi ver o que havia acontecido. Quando se aproximaram de Jesus, viram que o homem de quem haviam saído os demônios estava assentado aos pés de Jesus, vestido e em perfeito juízo, e ficaram com medo.
36 Nedi diga ven i na diga tong ri limixin do mo laradi ga lox avukat kereva.
36 Os que o tinham visto contaram ao povo como o endemoninhado fora curado.
37 La nom limixin ap mo lenep Gerasa diga sing ne Iesu kusu na onon ta, mila diga marat aleng. La ne Iesu ga los kas at lesepang la ga sen kaxat nga.
37 Então, todo o povo da região dos gerasenos suplicou a Jesus que se retirasse, porque estavam dominados pelo medo. Ele entrou no barco e regressou.
38 La mo laradi lubunggas ga vas su basinge i, ga sing ne Iesu, “A vara i do ana emu eburu minu.”
38 O homem de quem haviam saído os demônios suplicava-lhe que o deixasse ir com ele; mas Jesus o mandou embora, dizendo:
39 “Unamlong uto xolonu la una tong na lavanga ne Moroa i lok pam i ru.” La mo laradi gat pas maxeneng at nom lemenemen axap ga tong mo lavanga ne Iesu ga lok pam i rin.
39 "Volte para casa e conte o quanto Deus lhe fez". Assim, o homem se foi e anunciou a toda a cidade o quanto Jesus tinha feito por ele.
40 Se ne Iesu gamlong uto at lavatdan kis at lenep menak, buaang limixin diga paase momo min, mila nedi axap diga ngangais i.
40 Quando Jesus voltou, uma multidão o recebeu, pois todos o esperavam.
41 Ap mo mun loxonaleng lara laradi, laasen teren ne Jairas ga vot. Neni laradi gomgo at loogu singising me go. Ni ga xis tiktikbu mi luvatgulom teren saparap luxangkedek at ne Iesu la ga sing i xusu nat pas uto at loogu ren.
41 Então um homem chamado Jairo, dirigente da sinagoga, veio e prostrou-se aos pés de Jesus, implorando-lhe que fosse à sua casa
42 Mila legesolik mun teren ga lasangaun mi legepu maares teren mo ga auret kusu na met.
42 porque sua única filha, de cerca de doze anos, estava à morte. Estando Jesus a caminho, a multidão o comprimia.
43 La lara latkin mo ga nemen. Lanmeres gaaling gak lox amisik teren at levenaleng axap, ga epovo at lasangaun mi legepu maares. La buaang laxampilas teren ga xap gamasa mun ti luvuttadi sangsanga, ketla kopmen teta goxo epovo kusu na lox avukar i.
43 E estava ali certa mulher que havia doze anos vinha sofrendo de uma hemorragia e gastara tudo o que tinha com os médicos; mas ninguém pudera curá-la.
44 Neni gat pas eburu mi limixin to melemu at ne Iesu la ga long tu at lungusungus at lavanga singsiga at ne Iesu la soso mun nom lanmeres ga xap ta.
44 Ela chegou por trás dele, tocou na borda de seu manto, e imediatamente cessou sua hemorragia.
45 La ne Iesu ga sue di xeretna, “Nege i long tu rak?”
45 "Quem tocou em mim? ", perguntou Jesus. Como todos negassem, Pedro disse: "Mestre, a multidão se aglomera e te comprime".
46 Ketla ne Iesu ga lok, “Lara mo i long tu rak, a suma i do lolos i sixisu basinge ia.”
46 Mas Jesus disse: "Alguém tocou em mim; eu sei que de mim saiu poder".
47 La mo latkin ga ven i do diga long lenget ka i. Kuren la ni ga vot pasa ne Iesu, ga dede la ga xis tiktikbu mi luvatgulom teren saparav i. Mo go melamgo at limixin axap, neni ga tong asu ua lavasuun teren la ni ga long tu at ne Iesu la kereva neni ga lox avukat soso mun.
47 Então a mulher, vendo que não conseguiria passar despercebida, veio tremendo e prostrou-se aos seus pés. Na presença de todo o povo contou por que tinha tocado nele e como fora instantaneamente curada.
48 La ne Iesu ga lok tin, “Latkin, lununu ram i lox avukar u. Unat pas at lenmila.”
48 Então ele lhe disse: "Filha, a sua fé a curou! Vá em paz".
49 Iesu move ga paase na levelinga la lara laradi gat pas boro at loogu at laradi gomgo, ne Jairas. La ni ga lok ti ne Jairas, “Loolik taram ira met pam, la nemen uta lox angtang bok ba laradi loklox ase.”
49 Enquanto Jesus ainda estava falando, chegou alguém da casa de Jairo, o dirigente da sinagoga, e disse: "Sua filha morreu. Não incomode mais o Mestre".
50 Ketla ne Iesu ga ronga i la ga lok ti ne Jairas, “Nemen uta marat, una nunu mun la neni naba rooro.”
50 Ouvindo isso, Jesus disse a Jairo: "Não tenha medo; tão-somente creia, e ela será curada".
51 Se neni ga vot to at loogu, neni goxo siam abeles tara ukeneng at loogu xusu dita vubeles eburu min, ketla ne Pita, Jon la ne Jems la ne temen mi nenen nom loolik kusuk mun.
51 Quando chegou à casa de Jairo, não deixou ninguém entrar com ele, exceto Pedro, João, Tiago e o pai e a mãe da criança.
52 Limixin axap go digang teng la digak saxaanu ap mo loolik. La ne Iesu ga lok, “Nemen mitang teng. Loolik kopmen na met, neni mo i unga mun!”
52 Enquanto isso, todo o povo estava se lamentando e chorando por ela. "Não chorem", disse Jesus. "Ela não está morta, mas dorme".
53 Diga lok kalise i mila digaklen i do loolik mo gara met pam.
53 Todos começaram a rir dele, pois sabiam que ela estava morta.
54 Ketla ne Iesu ga ranga axatu i mi lekngen la ga vaase lolos keretna, “Loolik, una xatu kaxat!”
54 Mas ele a tomou pela mão e disse: "Menina, levante-se! "
55 Loroonan teren gamlong la ni ga xatu kaxat soso mun upana. La ne Iesu ga tong i ridi xusu dina raba i mi toxompanga anan.
55 O espírito dela voltou, e ela se levantou imediatamente. Então Jesus lhes ordenou que lhe dessem de comer.
56 Temen mi nenen duga sangu aleng, ketla ne Iesu ga vaase lolos di do nemen di guta tong i na lavanga ri teta.
56 Os pais dela ficaram maravilhados, mas ele lhes ordenou que não contassem a ninguém o que tinha acontecido.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.