Lucas 8

Lenavolo Lovoang Kaala Maxat La Sam (MMX) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Melemu at lentaba levenaleng manga, Iesu gat pas kantubu at levenmenemen silok la lengkon menemen kakalik, ga vavang mi Lagale Lavavang at Linintoo at ne Moroa. Lasangaun legepura lavaun pinivu diga emu min,
1 Aconteceu, depois disso, que Jesus andava de cidade em cidade e de aldeia em aldeia, pregando e anunciando o evangelho do Reino de Deus. Iam com ele os doze discípulos,
2 la lentaba lavakin bok, gano ne Iesu ga lox avukat nedi basinge levenanmeres atdi la ga riki asu lubunggas basinge di. Ne Maria (laasen bok teren ne Magdalene) gano lavanuti lubunggas ga ravasu basinge i.
2 e também algumas mulheres que haviam sido curadas de espíritos malignos e de enfermidades: Maria, chamada Madalena, da qual saíram sete demônios;
3 Joana, latkin at ne Kusa, laradi gomgo gak lok tatao at loogu at ne Erodes. La ne Susana, la nedi buaang bok lavakin diga lok tooro ne Iesu eburu mi lavaun pinivu ren mi levempilas nedi digak pakes tin.
3 Joana, mulher de Cuza, procurador de Herodes; Suzana e muitas outras, as quais, com os seus bens, ajudavam Jesus e os seus discípulos.
4 Buaang limixin digat pot saparap ne Iesu boro at levenmenemen axap. Se diga vot eburu, Iesu ga tong lavapaase poovo ridi xeretna.Langas povolo at na lemenemen|alt="Entrance into a village" src="hk00241b.tif" size="span" loc="Luk 8:1-4" copy="BFBS (Knowles)" ref="Lu 8:1"
4 Quando uma grande multidão se reuniu e pessoas de todas as cidades vieram até Jesus, ele disse por parábola:
5 “Lara laradi lotlo gat pas uto xataamang kusu natlotlo piao. Lentaba levenit piao ga subu ro at langa, la limixin digat pas teren, la lavapixa diga rava pot la diga rok axav i.
5 — Um semeador saiu a semear. E, ao semear, uma parte caiu à beira do caminho, foi pisada, e as aves do céu a comeram.
6 Lentaba levenit piao ga subu ro at loxongkangka laxanuat ga nemen teren. La se diga suu kaxat, diga met ta mila mo loxongkangka goxopmen tadan teren.
6 Outra parte caiu sobre a pedra e, tendo crescido, secou por falta de umidade.
7 Lentaba levenit piao ga subu ro at livin gagas, la diga suu xat eburu mi nom livin gagas. Ketla livin gagas ga itis di.
7 Outra caiu no meio dos espinhos; e os espinhos, ao crescerem com ela, a sufocaram.
8 La lentaba levenit piao ga subu ro at loxongkangka avukat. La na levenit piao ga suu xat la ga visik laxampeven piao solo.”
8 Outra, enfim, caiu em boa terra; cresceu e produziu a cem por um. Dizendo isto, Jesus clamou:
9 Lavaun pinivu diga sue ne Iesu do ua lavasuun ap mo lavapaase poovo.
9 Então os discípulos de Jesus lhe perguntaram o que significava essa parábola.
10 La ne Iesu ga lok tidi, “Moroa ira raba vam nimi mi lakleklen at Linintoo ren, gano ga nemen alipe. Ketla tinedi limixin petpes levelinga mumu Linintoo i lok ngan mun lavapaase poovo xusu limixin di noxo xasep teren. I ngan levelinga at Lovoang Kaala i lok keretna,
10 Jesus respondeu:
11 La ne Iesu ga lok tidi xeretna, “Lavasuun at na lavapaase poovo i lok keretna. Levenit neni levelinga at ne Moroa.
11 — Este é o significado da parábola: a semente é a palavra de Deus.
12 Ti levenit ga subu ro at langas, i ru katling nedi ding tonga mo levelinga. Ketla ne Satan i tupot la ik lok kepe nom levelinga basinge lebelen di, kusu ti lok pes lununu atdi la di noxo lok kaka lorooro.
12 Os que estão à beira do caminho são os que a ouviram; depois vem o diabo e tira-lhes a palavra do coração, para não acontecer que, crendo, sejam salvos.
13 Ti levenit no ga subu ro at loxot uat, i ru katling nedi di ronga levelinga la di momo xaka i, ketla kopmen na si aleng ukeneng at lorooro atdi. Di nunu mun at loxonatat aleng la do loklok tong pen i vot, dira subu manga.
13 Os que estão sobre a pedra são os que, ouvindo a palavra, a recebem com alegria. Estes não têm raiz, creem apenas por algum tempo e, na hora da provação, se desviam.
14 Ti levenit ga subu to at loxongkangka mi laxan gagas, i ru katling nedi di ronga mo levelinga. Ketla levenainbulu la lapnovos la lomomo at na lorooro i umsu xeneng atdi la ira itis lorooro atdi. La kerepmo kopmen dina visik levempanga nunuan at lorooro atdi.
14 A parte que caiu entre espinhos, estes são os que ouviram e, no decorrer dos dias, foram sufocados com as preocupações, as riquezas e os prazeres desta vida; os seus frutos não chegam a amadurecer.
15 Ti levenit no ga subu ro at loxongkangka avukat, i ru katling nedi di ronga mo levelinga la di lok li avukar i xeneng at lebelen di, mo i nunuan axap. La nedi di nemen lolos se di visik levempeven avukat.”
15 A parte que caiu na terra boa, estes são os que, tendo ouvido de bom e reto coração, retêm a palavra; estes frutificam com perseverança.
16 La ne Iesu ga tong lavapaase poovo ridi keretna, “Kopmen teta na sox aros lababao la na vung pavaa i mi lavatbaaket kopla na lok li i maxopok at loora. Ketla neni ik lok li i ro at lenep kasep, kusu limixin diba ven losoosoo ren mo do dina beles to xeneng ap mo loogu.
16 — Ninguém, depois de acender uma lamparina, a cobre com um vaso ou a põe debaixo de uma cama; pelo contrário, coloca-a num lugar em que ilumina bem, a fim de que os que entram vejam a luz.
17 Lempanga mumu Linintoo no ga nemen alipe rinotno, naba ravasu ti lasaxaven. La levelinga, lavasuun teren no i nemen alipe, melemu naba xasep.
17 Não há nada oculto que não venha a ser manifesto, nem escondido que não venha a ser conhecido e revelado.
18 Kuren la mina lok tatao avukat nimi, kusu ting tonga avukat levelinga at ne Moroa. Do tara na siam ka mo levelinga Moroa i raba i min, Moroa naba raba box i mi laxasep avukat at levelinga ren. Dola tara noxo siam ka levelinga at ne Moroa, Moroa naba lok pes bok laxasep kakalik teren, keke i do neni i doxoma i do im tebeng i.”
18 Portanto, vejam como vocês ouvem. Porque ao que tiver, mais será dado; e ao que não tiver, até aquilo que julga ter lhe será tirado.
19 Nenen ne Iesu mi luvutneton diga vot pasa i, ketla di goxo epovo kusu dinat pas saparav i mila limixin diga umsu.
19 A mãe e os irmãos de Jesus chegaram até onde ele estava, mas não podiam aproximar-se por causa da multidão.
20 Lara laradi ga lok ti ne Iesu, “Nenam eburu mi luvutnetam no di tu kamang la di vara i do dina epaase eburu minu.”
20 E lhe comunicaram: — A sua mãe e os seus irmãos estão lá fora e querem vê-lo.
21 Ketla ne Iesu ga lok tidi axap keretna, “Nedi mun ding tonga levelinga at ne Moroa la di mumu asu i, nedi mun luvutnaga mi luvutnetak.”
21 Jesus, porém, lhes respondeu:
22 At lara laaleng Iesu ga emu eburu mi lavaun pinivu ren la ni ga lok tidi, “Ata sen polo na lavatdan kis uto at lenep meo.” La diga los kas at lesepang la diga sen kaxat.
22 Aconteceu que, num daqueles dias, Jesus entrou num barco em companhia dos seus discípulos e lhes disse: E partiram.
23 Se diga sen, Iesu ga unga. La mo langsangan lamanman ga mas lolos mo lavatdan kis, la larapotas ga luxa lesepang la ga auret do lesepang na rem gili la nedi axap dina seeve.
23 Enquanto navegavam, ele adormeceu. E sobreveio uma tempestade de vento no lago, e eles corriam perigo.
24 Lavaun pinivu diga vot pasa ne Iesu la diga sox aus i la diga lok, “Leeme Silok, Leeme Silok! Ata seeve nga na!”
24 Chegando-se a Jesus, os discípulos o despertaram, dizendo: — Mestre, Mestre, estamos perecendo! Levantando-se, Jesus repreendeu o vento e a fúria da água. Tudo cessou e ficou bem calmo.
25 La neni ga sue lavaun pinivu ren, “Kereva, kopmen tununu atnimi?”
25 Então Jesus lhes perguntou: Eles, possuídos de temor e admiração, diziam uns aos outros: — Quem é este que até manda nos ventos e nas ondas, e lhe obedecem?
26 La ne Iesu mi lavaun pinivu ren diga rupot to loxon ap mo lavatdan kis to at lenep Gerasa, na lemenemen ga nemen saparap lavatdan kis Galili.
26 Então rumaram para a terra dos gerasenos, que fica de frente para a Galileia.
27 La ne Iesu ga vas su uloxon la ni ga ekip tangarang mi lara laradi me go ap mo lemenemen, lubunggas ga nemen teren. Buaang levenmaares neni gak lok beleben mene, la ni goxo nemen to xolonu. Ketla neni ga nemen amisik to at levenbuang digak mikmit labarongan e.
27 Logo que Jesus desembarcou, veio da cidade ao seu encontro um homem possuído de demônios que, havia muito, não se vestia, nem habitava em casa alguma, porém vivia nos túmulos.
28 Se neni ga ven ne Iesu, ni ga xup silok la ga xis tiktikbu mi luvatgulom teren to melamgo ren, la gap kup silok ti ne Iesu, “Iesu, Nitna Leeme Avolo, ne Moroa! Lavanga salai u vara i do una lox i ria? A sing u do nemen uta lox asongot aleng ia!”
28 Quando ele viu Jesus, prostrou-se diante dele, dizendo com voz forte: — O que você quer comigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Peço-lhe que não me atormente.
29 Ni ga tong i na mila ne Iesu ga tong pam i ri lagas kusu na vas su basinge i. Buaang laxanaleng na lagas ga sep kapmex i la ap mo levenaleng neni ga nemen maxopok at loklok tatao at limixin, diga xoxo lukngen la luxangkedek teren mi lemparoos sen. Ketla neni ga baba koxorop nom lemparoos sen la lagas ga sasat ka i uto at lenep goxopmen tempanga ren.
29 Porque Jesus havia ordenado ao espírito imundo que saísse do homem, pois muitas vezes se havia apoderado dele. E, embora procurassem conservá-lo preso com cadeias e correntes, despedaçava tudo e era impelido pelo demônio para o deserto.
30 Iesu ga sue i, “Nege laasen taram?”
30 Jesus perguntou a ele: Ele respondeu: — Legião. Isto porque muitos demônios tinham entrado nele.
31 La mo lubunggas diga ngising ne Iesu do nemen neni guta sak tiki di uto at lemeroon.
31 Estes pediram a Jesus que não os mandasse para o abismo.
32 Buaang laxanbo mo diga nemen auret, diga anan to at lakaana. Lubunggas diga sing ne Iesu kusu na riki asu di uto at nom laxanbo. La ni ga ke aonon di.
32 Ora, uma grande manada de porcos estava pastando ali no monte. E os demônios pediram a Jesus que os deixasse entrar naqueles porcos. E Jesus o permitiu.
33 La lubunggas diga sixisu basinge nom laradi la diga vubeles uto xeneng at nom lababo. La nedi axap nom laxanbo diga sixisi at lakaana la diga los tup ukopok at lavatdan kis la diga xong axap.
33 Tendo os demônios saído do homem, entraram nos porcos, e a manada precipitou-se despenhadeiro abaixo, para dentro do lago, e se afogou.
34 Luvuttadi digak lok tatao mo laxanbo diga ven i na, la diga sixit kaxat la diga tong aonon na levelinga ri mo limixin to at lemenemen atdi la ri limixin to at lentaba lengkot petpes bok.
34 Vendo o que tinha acontecido, os que tratavam dos porcos fugiram e foram anunciá-lo na cidade e pelos campos.
35 La limixin digat pas kusu dina ven mo lavanga ga vot. Diga vot pasa ne Iesu la diga long lenget mo laradi, lubunggas ga vas su basinge vam i, mo gat kis saparap luxangkedek at ne Iesu, ga siga lempanga singsiga la lodoxoma ren ga xasep ta, la diga marat.
35 Então o povo saiu para ver o que tinha acontecido. Aproximando-se de Jesus, encontraram o homem de quem tinham saído os demônios, vestido, em perfeito juízo, sentado aos pés de Jesus; e temeram.
36 Nedi diga ven i na diga tong ri limixin do mo laradi ga lox avukat kereva.
36 E algumas pessoas que tinham presenciado os fatos contaram-lhes também como o endemoniado tinha sido salvo.
37 La nom limixin ap mo lenep Gerasa diga sing ne Iesu kusu na onon ta, mila diga marat aleng. La ne Iesu ga los kas at lesepang la ga sen kaxat nga.
37 Todo o povo da terra dos gerasenos pediu a Jesus que se retirasse, pois ficaram com muito medo. E Jesus, entrando de novo no barco, voltou.
38 La mo laradi lubunggas ga vas su basinge i, ga sing ne Iesu, “A vara i do ana emu eburu minu.”
38 O homem de quem tinham saído os demônios lhe pediu que o deixasse estar com ele. Jesus, porém, o despediu, dizendo:
39 “Unamlong uto xolonu la una tong na lavanga ne Moroa i lok pam i ru.” La mo laradi gat pas maxeneng at nom lemenemen axap ga tong mo lavanga ne Iesu ga lok pam i rin.
39 — Volte para a sua casa e conte tudo o que Deus fez por você. Então ele foi, proclamando por toda a cidade o que Jesus lhe tinha feito.
40 Se ne Iesu gamlong uto at lavatdan kis at lenep menak, buaang limixin diga paase momo min, mila nedi axap diga ngangais i.
40 Quando Jesus voltou, a multidão o recebeu com alegria, porque todos o estavam esperando.
41 Ap mo mun loxonaleng lara laradi, laasen teren ne Jairas ga vot. Neni laradi gomgo at loogu singising me go. Ni ga xis tiktikbu mi luvatgulom teren saparap luxangkedek at ne Iesu la ga sing i xusu nat pas uto at loogu ren.
41 Eis que veio um homem chamado Jairo, que era chefe da sinagoga, e, prostrando-se aos pés de Jesus, suplicou-lhe que fosse até a sua casa.
42 Mila legesolik mun teren ga lasangaun mi legepu maares teren mo ga auret kusu na met.
42 Pois tinha uma filha única de uns doze anos, que estava morrendo. Enquanto Jesus caminhava, as multidões o apertavam.
43 La lara latkin mo ga nemen. Lanmeres gaaling gak lox amisik teren at levenaleng axap, ga epovo at lasangaun mi legepu maares. La buaang laxampilas teren ga xap gamasa mun ti luvuttadi sangsanga, ketla kopmen teta goxo epovo kusu na lox avukar i.
43 Certa mulher que, havia doze anos, vinha sofrendo de uma hemorragia e que havia gastado todos os seus bens com os médicos, sem que ninguém a pudesse curar,
44 Neni gat pas eburu mi limixin to melemu at ne Iesu la ga long tu at lungusungus at lavanga singsiga at ne Iesu la soso mun nom lanmeres ga xap ta.
44 veio por trás de Jesus e tocou na borda da capa dele. E logo a hemorragia dela estancou.
45 La ne Iesu ga sue di xeretna, “Nege i long tu rak?”
45 Mas Jesus perguntou: Como todos negassem, Pedro disse: — Mestre, é a multidão que o rodeia e aperta!
46 Ketla ne Iesu ga lok, “Lara mo i long tu rak, a suma i do lolos i sixisu basinge ia.”
46 Mas Jesus insistiu:
47 La mo latkin ga ven i do diga long lenget ka i. Kuren la ni ga vot pasa ne Iesu, ga dede la ga xis tiktikbu mi luvatgulom teren saparav i. Mo go melamgo at limixin axap, neni ga tong asu ua lavasuun teren la ni ga long tu at ne Iesu la kereva neni ga lox avukat soso mun.
47 A mulher, vendo que não podia passar despercebida, aproximou-se trêmula e, prostrando-se diante de Jesus, declarou, à vista de todo o povo, o motivo por que havia tocado nele e como imediatamente tinha sido curada.
48 La ne Iesu ga lok tin, “Latkin, lununu ram i lox avukar u. Unat pas at lenmila.”
48 Então Jesus lhe disse:
49 Iesu move ga paase na levelinga la lara laradi gat pas boro at loogu at laradi gomgo, ne Jairas. La ni ga lok ti ne Jairas, “Loolik taram ira met pam, la nemen uta lox angtang bok ba laradi loklox ase.”
49 Enquanto Jesus ainda falava, veio uma pessoa da casa do chefe da sinagoga, dizendo: — A sua filha já morreu; não incomode mais o Mestre.
50 Ketla ne Iesu ga ronga i la ga lok ti ne Jairas, “Nemen uta marat, una nunu mun la neni naba rooro.”
50 Mas Jesus, ouvindo isto, lhe disse:
51 Se neni ga vot to at loogu, neni goxo siam abeles tara ukeneng at loogu xusu dita vubeles eburu min, ketla ne Pita, Jon la ne Jems la ne temen mi nenen nom loolik kusuk mun.
51 Tendo chegado à casa, Jesus não permitiu que ninguém entrasse com ele, a não ser Pedro, João e Tiago, além do pai e da mãe da menina.
52 Limixin axap go digang teng la digak saxaanu ap mo loolik. La ne Iesu ga lok, “Nemen mitang teng. Loolik kopmen na met, neni mo i unga mun!”
52 E todos choravam e a pranteavam. Mas Jesus disse:
53 Diga lok kalise i mila digaklen i do loolik mo gara met pam.
53 E riam-se dele, porque sabiam que ela estava morta.
54 Ketla ne Iesu ga ranga axatu i mi lekngen la ga vaase lolos keretna, “Loolik, una xatu kaxat!”
54 Mas Jesus, tomando-a pela mão, disse em voz alta:
55 Loroonan teren gamlong la ni ga xatu kaxat soso mun upana. La ne Iesu ga tong i ridi xusu dina raba i mi toxompanga anan.
55 Voltou-lhe o espírito, ela imediatamente se levantou, e Jesus mandou que lhe dessem de comer.
56 Temen mi nenen duga sangu aleng, ketla ne Iesu ga vaase lolos di do nemen di guta tong i na lavanga ri teta.
56 Seus pais ficaram maravilhados, mas ele lhes advertiu que a ninguém contassem o que havia acontecido.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.