João 4
Lenavolo Lovoang Kaala Maxat La Sam (MMX) vs NTLH
1 Lubung Parisi diga ronga i do limixin solo diga mumu asu ne Iesu la ni ga sep susu di la kopmen bok ba timixin solo diga mumu asu ne Jon.
1 Os fariseus ouviram dizer que Jesus estava ganhando mais discípulos e batizava mais pessoas do que João.
2 Ne Iesu xa xopmen goxo sep susu tara. Ketla lavaun pinivu mun teren digap sep susu limixin.
2 (De fato, não era Jesus quem batizava, e sim os seus discípulos.)
3 Ne Iesu ga ronga i na levelinga la neni ga vas kaxat basinge nom lenep Judaia la gamlong manga uto Galili.
3 Quando Jesus ficou sabendo disso, saiu da Judeia e voltou para a Galileia.
4 At lavatpas teren ugo, ga epovo do neni nat pas keneng at lenep silok Samaria.
4 No caminho, ele tinha de passar pela região da Samaria.
5 Ni gat pas go Samaria la ga rupot to at lemenemen laasen teren Saikar. Goxo vaxalom solo boro at lenep kangka ne Jakop ga raba lamdak teren ne Josep min.
5 Ele chegou a uma cidade da Samaria, chamada Sicar, que ficava perto das terras que Jacó tinha dado ao seu filho José.
6 Lamamara dan at ne Jakop ga nemen e. La ne Iesu, ga molo ap mo lavatpas la ni ga xis go saparap lamamara dan. Taba ga xanangking.
6 Ali ficava o poço de Jacó. Era mais ou menos meio-dia quando Jesus, cansado da viagem, sentou-se perto do poço.
7 Lara latkin boro Samaria ga vas pot go xusu tintu dan. La ne Iesu ga lok tin, “Una raba ia mi toxondan ti inin.”
7 Uma mulher samaritana veio tirar água, e Jesus lhe disse:
8 Lavaun pinivu ren no nga di at lemenemen silok diga un panga anan.
8 (Os discípulos de Jesus tinham ido até a cidade comprar comida.)
9 La nom latkin ga lok tin keretna, “Nenu laradi boro Judaia la nenia mede Samaria, tila u sing ia do anantu ka toxondan tu la una in?” Leme Judaia dixo inin at leventingtigon dan leme Samaria ding long tu ren.
9 A mulher respondeu: — O senhor é judeu, e eu sou samaritana. Então como é que o senhor me pede água? (Ela disse isso porque os judeus não se dão com os samaritanos.)
10 La ne Iesu ga vorang i rin, “Do nenu giklen laramtaba at ne Moroa la mo laradi i sing u ri toxondan, i epovo do una sing i ri laxadan too, la ni naba raba u min.”
10 Então Jesus disse:
11 La nom latkin ga lok tin, “Leeme Silok, uxo ruuna tavat buxom silok kusu tintu dan la ladan no xa ik lok kopok. Uba lok ka rinotno nom laxadan too ua?
11 Ela respondeu: — O senhor não tem balde para tirar água, e o poço é fundo. Como é que vai conseguir essa água da vida?
12 Lurubuno atnema ne Jakop ga xe na lamamara dan tinama, la neni eburu mi laxamdak teren, la lempanga mi lavanuet kangkedek atdi, diga inin de. La kereva u lok do nenu mo u silok ti ne Jakop?”
12 Nosso antepassado Jacó nos deu este poço. Ele, os seus filhos e os seus animais beberam água daqui. Será que o senhor é mais importante do que Jacó?
13 La ne Iesu ga vorang i ri latkin keretna, “Do tara na in at nom laxadan, neni naba minu amu bok.
13 Então Jesus disse:
14 Ket do tara na inin at laxadan nenia ana raba i min, neni noxo minu bok ba. I ruturun do laxadan nia ana raba i min naba lok ngan loxodan i puuvut su xeneng at lorooro ren, la naba raba i mi lorooro avolo.”
14 mas a pessoa que beber da água que eu lhe der nunca mais terá sede. Porque a água que eu lhe der se tornará nela uma fonte de água que dará vida eterna.
15 La nom latkin ga lok tin, “Leeme silok, una raba ia mi nom ladan, kusu a noxok minu bok ba la a noxot pot amisik de kusu tin tuntu dan.”
15 Então a mulher pediu: — Por favor, me dê dessa água! Assim eu nunca mais terei sede e não precisarei mais vir aqui buscar água.
16 La ne Iesu ga lok tin, “Una onon be la una lam kaka latlok taram. La munamlong ba ude.”
16 — Vá chamar o seu marido e volte aqui! — ordenou Jesus.
17 Latkin ga lok tin, “Axo ruuna tatlok.”
17 — Eu não tenho marido! — respondeu a mulher. Então Jesus disse:
18 Ugara epot pam at lavalimo lavatlok la ti latlok monga nenu u epot teren, kopmen neni latlok tinotno ram. Lavapaase ram tia i ruturun.”
18 pois já teve cinco, e este que você tem agora não é, de fato, seu marido. Sim, você falou a verdade.
19 Latkin ga lok, “Leeme Silok, a ven kisip ba i do nenu leeme vapaase ali.
19 A mulher respondeu: — Agora eu sei que o senhor é um
20 Lavalabat atnama mede Samaria diga lotu parap ne Moroa at nai lakaana, ketla nemi leme Judaia mi tong i do lemenemen Jerusalem neni lenep ti lotu parap ne Moroa e.”
20 Os nossos antepassados adoravam a Deus neste monte , mas vocês, judeus, dizem que Jerusalém é o lugar onde devemos adorá-lo.
21 Iesu ga lok tin, “Latkin, una nunu at na levelinga rak. Laaleng naba vot la limixin axap di noxo lotu parap ne Moroa at na lakaana kopla to Jerusalem.
21 Jesus disse:
22 Nemi limixin boro Samaria mixoklen tinotno ne Moroa mi lotu parav i. Nema limixin me Judaia maklen ne Moroa mila Laradi Loklox Arooro neni at lubung mixin me Judaia.
22 Vocês, samaritanos, não sabem o que adoram, mas nós sabemos o que adoramos porque a salvação vem dos judeus.
23 Ketla mo laaleng naba vot, nanga ira vot pam, la limixin lotu ruturun dinaba lotu parap ne Temen di mi Loroonan Kaala la mi luruturun. Nedi mo limixin lotu ruturun, ne Temen di i vara di do dina lotu saparav i.
23 Mas virá o tempo, e, de fato, já chegou, em que os verdadeiros adoradores vão adorar o Pai em espírito e em verdade. Pois são esses que o Pai quer que o adorem.
24 Moroa neni loroonan. La nedi di lotu parav i, dina lotu saparav i mi Loroonan Kaala la mi luruturun.”
24 Deus é Espírito, e por isso os que o adoram devem adorá-lo em espírito e em verdade.
25 Latkin ga lok tin, “Aklen i do Lanarong, ne Karisito, naba vot. Do neni na vot, ni naba re axasep axap dik mi lempanga axap.”
25 A mulher respondeu: — Eu sei que o
26 Melemu ne Iesu ga lok tin, “Nenia vam na, mo nenu u epaase eburu min.”
26 Então Jesus afirmou:
27 Ap mo mun loxonaleng lavaun pinivu ren digamlong. La diga rakdu mila ne Iesu ga epaase eburu mi nom latkin. Ketla kopmen tara atdi ga sue latkin do, “U vara lavanga salai?” Kopla gita sue ne Iesu do, “Tila u epaase eburu mi nom latkin?”
27 Naquele momento chegaram os seus discípulos e ficaram admirados, pois ele estava conversando com uma mulher. Mas nenhum deles perguntou à mulher o que ela queria. E também não perguntaram a Jesus por que motivo ele estava falando com ela.
28 Latkin ga vas kaxat basinge lavatbuxom dan teren, la gamlong uto at lemenemen silok, la ga vaase ri limixin me go,
28 Em seguida, a mulher deixou ali o seu pote, voltou até a cidade e disse a todas as pessoas:
29 “Ude nimi la mina ven lara laradi. Neni i vaase axasev ia mi lempanga axap nenia agak lox i gano. Agut neni vam Lanarong.”
29 — Venham ver o homem que disse tudo o que eu tenho feito. Será que ele é o Messias?
30 Kuren la diga on basinge mo lemenemen la diga vas kaxat uto ri ne Iesu.
30 Muitas pessoas saíram da cidade e foram para o lugar onde Jesus estava.
31 Ap mo mun loxonaleng lavaun pinivu at ne Iesu, diga lok tin, “Rabai, una anan be.”
31 Enquanto isso, os discípulos pediam a Jesus: — Mestre, coma alguma coisa!
32 Ketla neni ga lok tidi xeretna, “Leveluxa mo rak ik lok ti anan la nemi mixoklen i.”
32 Jesus respondeu:
33 La lavaun pinivu ren diga esue xantubu atdi xeretna, “Kereva, tentaba go di raba i mi teveluxa?”
33 Então os discípulos começaram a perguntar uns aos outros: — Será que alguém já trouxe comida para ele?
34 Ketla Iesu ga lok lavapaase poovo ridi, “Leveluxa rak keretna, ana ronga res at lavavara at ne Moroa ga riki ia la ana lox axap lugugu neni ga raba ia min.
34 — A minha comida — disse Jesus — é fazer a vontade daquele que me enviou e terminar o trabalho que ele me deu para fazer.
35 Nemi mik lok do, ‘Lavanuet gaaling bok mo la melemu ba mina sep kin at laraamang.’ Ketla a tong i rinimi do mina ven avukat at laraamang. Levempeven panga monga ia mukun pam la monga i gagas.
35 Vocês costumam dizer: “Daqui a quatro meses teremos a colheita.” Mas olhem e vejam bem os campos: o que foi plantado já está maduro e pronto para a colheita.
36 Mo laradi ik lok kaka bubua levempipisik at laraamang, i gu kaxat pam la ira lok kaka luunun tin, la mo levempipisik teren i lok ngan lorooro avolo. La kerepmo mo laradi itlotlo la mo laradi ik lok kaka bubua levempipisik at laraamang, du buru duba momo.
36 Quem colhe recebe o seu salário, e o resultado do seu trabalho é a vida eterna para as pessoas. E assim tanto o que semeia como o que colhe se alegrarão juntos.
37 I lox asoorun na levelinga i lok keretna, ‘Lara itlotlo la lara vetpes ik lok kaka bubua levempipisik at laraamang.’
37 Porque é verdade o que dizem: “Um semeia, e outro colhe.”
38 La kerepmo aga riki vam nimi xusu ti lok ka lempanga anan at laraamang, nemi xa xopmen mi goxotlotlo li i. Lentaba vetpes digatlotlo li i go la nemi mik lok kaka levempipisik teren.”
38 Eu mandei vocês colherem onde não trabalharam; outros trabalharam ali, e vocês aproveitaram o trabalho deles.
39 Buaang atnedi limixin me Samaria ap mo lemenemen diga nunu at ne Iesu mila latkin ga lok do, “Neni ira tong axasep pam ia mi lempanga axap nenia agak lox i.”
39 Muitos samaritanos daquela cidade creram em Jesus porque a mulher tinha dito: “Ele me disse tudo o que eu tenho feito.”
40 Kuren la ap mo loxonaleng mo limixin diga vot pasa i, diga sing i xusu na nemen eburu be midi. La ne Iesu ga nemen eburu midi go at legepu aleng.
40 Quando os samaritanos chegaram ao lugar onde Jesus estava, pediram a ele que ficasse com eles, e Jesus ficou ali dois dias.
41 Buaang bok atnedi diga nunu at ne Iesu, mumu levelinga ren,
41 E muitos outros creram por causa da mensagem dele.
42 la diga lok ti mo latkin keretna, “Ma nunu ba, kopmen do at levelinga uga tong i, ketla nema axa mara ronga ba i, la maklen ba i do neni Laradi Loklox Arooro ruturun ti limixin at na lavatbung menemen.”
42 Eles diziam à mulher: — Agora não é mais por causa do que você disse que nós cremos, mas porque nós mesmos o ouvimos falar. E sabemos que ele é, de fato, o Salvador do mundo.
43 Melemu at legepu aleng Iesu ga nemen go Saikar, neni ga vas kaxat basinge di la gat pas uto Galili.
43 Depois de ficar dois dias ali, Jesus foi para a região da Galileia.
44 Ganoxa ne Iesu ga lok, “Laradi vapaase ali, kopmen di noxo lok ngangao ren to at lemenemen axa ren.”
44 Pois, como ele mesmo disse: “Um profeta não é respeitado na sua própria terra.”
45 Se neni ga vot go Galili, limixin me go diga lok momo aleng min, mila at loxonaleng nedi digat pas uto Jerusalem ti leluxa at Lovovolo Pe, diga ven lempanga axap ne Iesu ga lox i ap mo leluxa.
45 Quando chegou à Galileia, os moradores dali o receberam bem. É que eles tinham ido à Festa da Páscoa , em Jerusalém, e tinham visto tudo o que Jesus havia feito lá.
46 Iesu gamlong uto Kena at lenep Galili, lemenemen neni ga ba gili laxadan ti lavaen e.
46 Jesus voltou a Caná da Galileia, onde havia transformado água em vinho. Estava ali um alto funcionário público que morava em Cafarnaum. Ele tinha em casa um filho doente.
47 Se neni ga ronga i do ne Iesu ga vot boro Judaia la uto Galili, ni ga vot pasa i la ga sing i xusu nat pas uto Kaprenaum la na lox aroo lamdak teren, monga gak midi ameremet.
47 Quando ouviu dizer que Jesus tinha vindo da Judeia para a Galileia, foi pedir a ele que fosse a Cafarnaum e curasse o seu filho, que estava morrendo.
48 Iesu ga lok tin, “Kopmen tara atnimi noxo nunu se do mina ven lempanga sangsangu.”
48 Jesus disse ao funcionário:
49 Laradi gomgo ga lok tin, “Leeme Silok, una emu eburu minia. Dola kopmen, lamdak tarak naba met.”
49 Ele respondeu: — Senhor, venha depressa, antes que o meu filho morra!
50 Iesu ga lok tin, “Una onon, lamdak taram naba roo.”
50 — Volte para casa! O seu filho vai viver! — disse Jesus. Ele creu nas palavras de Jesus e foi embora.
51 At lavatpas teren uto xolonu lavasaxaruki ren diga xip tangarang kaka i la diga lok tin keretna, “Lamdak taram mo naba roo.”
51 No caminho encontrou-se com os seus empregados, que disseram: — O seu filho está vivo!
52 La neni ga sue di mi loxonaleng salai lamdak teren ga lox avukat, la diga lok, “At legesa xonaleng itinongo xanangking mo liplivi ita repes basinge i.”
52 Então ele perguntou a que horas o filho havia começado a melhorar. Os empregados responderam: — Ontem, à uma da tarde, a febre passou.
53 La temen lamdak ga doxoma bilong ti levelinga at ne Iesu ga vaase i rin at loxonaleng kerepmo do, “Lamdak taram naba roo.” Kuren la neni eburu minedi axap limixin diga nemen at loogu ren diga nunu at ne Iesu.
53 Aí o pai lembrou que havia sido naquela mesma hora que Jesus tinha dito: “O seu filho vai viver.” Então ele e toda a família creram em Jesus.
54 Na lavanga sangsangu, ni lugugu sepsev agepura at lempanga sangsangu ne Iesu ga lox i melemu at laaleng ni ga vas kaxat boro Judaia la uto Galili.
54 Esse foi o segundo milagre que Jesus fez depois de ter ido da Judeia para a Galileia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.