Mateus 27

Maŋkekerisiere Biŋe Quraŋ Jojofo Gariine (MLH) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Kae fufurere akoŋ soriŋ gio siŋaŋ sosowo eru kantrire minebobo (70) yoŋoji tumaŋgaru Yesu qabi komeinde buŋo mimane ebuŋ.
1 Assim que amanheceu, todos os chefes dos sacerdotes e os líderes judeus fizeram os seus planos para conseguir que Jesus fosse morto.
2 Mimane ebi tariko Yesu kiperu ogaru Rom gawana Pailotre meo ruabuŋ. Oŋu.
2 Eles o amarraram, levaram e entregaram ao governador Pilatos.
3 Yesu qabi komeinde buŋo mitaribi Judas babae bateya, iŋoji oi maneru mane sembeaku silwa moneŋ koruŋ 30 otebuŋ, oi roru soriŋ gio siŋaŋ eru kantrire minebobo yoŋoreo raru bokirie yareru iŋi yajiya,
3 Quando Judas, o traidor, viu que Jesus havia sido condenado, sentiu remorso e foi devolver as trinta moedas de prata aos chefes dos sacerdotes e aos líderes judeus,
4 “Nonji agiburaŋ eku ŋi bakaine tomiri oi babae batebe qabi komeiŋ.” Oŋu yajiyayoŋ, yoŋoji iŋi ojibuŋ, “Oi niŋore ya mata! Oi gogakuŋ manebu!”
4 dizendo: — Eu pequei, entregando à morte um homem inocente. Eles responderam: — O que é que nós temos com isso? O problema é seu.
5 Oŋu ojibi maneru silwa moneŋ koruŋ oi roru bokeme boji soriŋ maŋineo raya. Rako iŋoyoŋe bokeru raru niginji kiperu ubeine bobogaya.
5 Então Judas jogou o dinheiro para dentro do Templo e saiu. Depois foi e se enforcou.
6 Soriŋ gio siŋaŋ qoruine yoŋoji moneŋ koruŋ oi roru iŋi mibuŋ, “Moneŋ yo ŋi dariinere furi. Ore eru oi boji sorinde moneŋ rouŋgo ruakimiŋ ore so mata. Oŋu eru Mosesre Kadi buŋo egu odurekimiŋ.”
6 Os chefes dos sacerdotes pegaram o dinheiro e disseram: — Isto é dinheiro sujo de sangue, e é contra a nossa
7 Oŋu miku mimane eku moneŋ oiji afeji dero bobo ŋi more moreŋ rondiŋine mo furiine babi kotu ŋiŋigo yoŋore jiŋoruŋ fukeya.
7 Depois de conversarem sobre o assunto, resolveram usar o dinheiro para comprar o “Campo do Oleiro”, a fim de que servisse como cemitério para os não judeus.
8 Ore eru moreŋ rondiŋine ore tinaine oi damaŋ yoo oŋuakoŋ jikigaru “Moreŋ rondiŋ dariineke,” miegobi.
8 Por isso aquele campo é chamado até hoje de “Campo de Sangue”.
9 Kajeqouŋ ŋi Jeremaiaji buŋo ronekoŋ miya, oiji foriineke fukeya. Buŋo oi iŋi,
9 Assim aconteceu o que o profeta Jeremias tinha dito: “Eles pegaram as trinta moedas de prata, o preço que o povo de Israel tinha concordado em pagar por ele,
10 Yoŋoji oi roru oiji afeji dero bobo ŋi more moreŋ rondiŋine mo furiine babuŋ. Oi Ofonji mitiga noreya ore so oŋu babuŋ.” Oŋu.
10 e as usaram para comprar o campo do oleiro, como o Senhor me havia mandado fazer.”
11 Damaŋ oo Yesuji Pailotre jiŋo maio dimako iŋi weu teya, “Fofori, go Juda yoŋore kiŋ koito fukege me mata?” Weu teko Yesuji bokirieru ojiya, “Oi gogake mige, oŋu.”
11 Jesus estava em pé diante do Governador, e este o interrogou, dizendo: — Você é o rei dos judeus? Jesus respondeu:
12 Soriŋ gio siŋaŋ eru kantrire minebobo (70) yoŋoji buŋo kokoine Yesure sakigo ruaru mibuŋyoŋ, jibu buŋo tifeine mo so bokirieya.
12 Mas, quando foi acusado pelos chefes dos sacerdotes e pelos líderes judeus, Jesus não respondeu nada.
13 Buŋoine bokeru dimako Pailotji Yesu moke weu teru ojiya, “Mane! Yoŋoji buŋo kokoine gore sakigo ruaru kitiŋgaku migobi, oi manege me mata?”
13 Então Pilatos disse: — Você não está ouvindo as acusações que estão fazendo contra você?
14 Oŋu ojiyayoŋ, Yesuji sembene mo so eyayoŋ, jibu buŋo ore tifeine mo so bokirieya. Buŋoine bokeru dimako gawanaji kokoine waragaya. Oŋu.
14 Porém Jesus não disse nada, e o Governador ficou muito admirado com isso.
15 Rom gawanaji gosa so Pasowa jeri damaŋgo witi pigone ŋi moakoŋ aŋiyaŋunde so tinaine oŋgaku weubuŋ, oi pirue yabeeya.
15 Em toda Festa da Páscoa , Pilatos costumava soltar um dos presos, a pedido do povo.
16 Damaŋ oo ŋi mo tinaine Barabas mibuŋ, iŋoji witi pigo ŋeya. Oi sembeneinere mibaafa etebi goya.
16 Naquela ocasião estava preso um homem muito conhecido, chamado Jesus Barrabás.
17 Oŋu eko tumaŋgabi iŋi weu yareya, “Barabas me Yesu, tinaine Kristo miegobi, yokoreone mo piruebe ŋoŋoreo wakiiŋgo manegobi?”
17 Então, quando a multidão se reuniu, Pilatos perguntou: — Quem é que vocês querem que eu solte: Jesus Barrabás ou este Jesus, que é chamado de
18 Siŋaŋ yoŋoji Yesure maŋ aari manebuŋ ore eru oi gawanare meo ruabuŋ. Oi maneru aŋiyaŋunde oŋu weu yareya.
18 Pilatos sabia muito bem que os líderes judeus haviam entregado Jesus porque tinham inveja dele.
19 Oi maneyayoŋ, mimitarire morumboŋ ŋeŋeineo ŋeko ŋonuŋineji biŋe buŋo mo iŋi ruame wareya, “Noŋ muŋambe ubune pororo mo ŋoneru oo ŋi ore eru joiserereŋ afaine mata manego. Ore eru ŋi posiine oi yobiŋ so eteigoŋ.”
19 Enquanto Pilatos estava sentado no tribunal, a sua esposa lhe mandou o seguinte recado: — Não tenha nada a ver com esse homem inocente porque esta noite, num sonho, eu sofri muito por causa dele.
20 Buŋo oŋu wareyayoŋ, soriŋ gio siŋaŋ eru kantrire minebobo yoŋoji ŋiŋigo kubu maŋ bapakare eyareru iŋi yajibuŋ, “Go Barabas pirueru Yesu maripoŋgo qanimiŋ ore mi. Oŋu weu teniŋ.”
20 Os chefes dos sacerdotes e os líderes judeus convenceram a multidão a pedir ao governador Pilatos que soltasse Barrabás e condenasse Jesus à morte.
21 Oŋu mibi gawanaji bokirieru weu yareya, “Ŋi yoyoka yokoreone mo piruebe ŋoŋoreo wakiiŋgo manegobi?” Oŋu weu yareme “Barabas!” mibuŋ.
21 Então o Governador perguntou: — Qual dos dois vocês querem que eu solte? — Barrabás! — responderam eles.
22 Oŋu mibi Pailotji iŋi weu yareya, “Oŋu migobi ore Yesu, tinaine Kristo miegobi, nonji oi uruŋu eru etenobo?” Oŋu weu yareme yoŋoji sosowo oŋgabuŋ, “Oi maripoŋgo qanimiŋ mi!”
22 Pilatos perguntou: — Que farei então com Jesus, que é chamado de Messias? — Crucifica! — responderam todos.
23 Oŋu oŋgabi gawanaji miya, “Oi wamore? Iŋoji wamo sembene eya?” Oŋu miyayoŋ, yoŋoji oi maneru yameŋ keku jikigaru oŋga jojoraku iŋi oŋgabuŋ, “Oi maripoŋgo qanimiŋ mi!”
23 Ele perguntou: — Que crime ele cometeu? Aí começaram a gritar bem alto: — Crucifica!
24 Oŋu oŋgabi kajegi qabi oyowoqojibuji moke sogueko Pailotji oi ŋonemane eru jigo oyowo egu fukeiŋ ore obu roru meine ŋiŋigo kubu jiŋoyaŋuŋgo jureru iŋi yajiya, “Ŋi yoore dari kesiebi rakaiŋ, oiji nonde paio matayoŋ, oi ŋoŋo-ŋaŋunde paio ropeine.”
24 Então Pilatos viu que não conseguia nada e que o povo estava começando a se revoltar. Aí mandou trazer água, lavou as mãos diante da multidão e disse: — Eu não sou responsável pela morte deste homem. Isso é com vocês.
25 Oŋu miko ŋiŋigo kubu sosowo yoŋoji iŋi bokiriebuŋ, “Dariinere geo niŋo eru odu madepunoŋuŋ niŋore paio ropeine!”
25 E toda a multidão respondeu: — Que o castigo por esta morte caia sobre nós e sobre os nossos filhos!
26 Oŋu bokiriebi Pailotji Barabas pirueko yoŋoreo wakiyayoŋ, Yesure miko ŋoŋoru joruinekeji qaya baya qabuŋ. Oŋu qabi maripoŋgo qanimiŋ ore Rom mamari ŋi yoŋore meo ruaya. Oŋu.
26 Então Pilatos soltou Barrabás, como eles haviam pedido. Depois mandou chicotear Jesus e o entregou para ser crucificado.
27 Meyaŋuŋgo ruako Rom gawanare mamari ŋi yoŋoji Yesu ogaru gawanare morumboŋ pire sa maŋgo ropebuŋ. Roperu mamari kubu sosowo kepore yabebi wareru tumaŋgaru Yesu roregabuŋ.
27 Depois os soldados de Pilatos levaram Jesus para o Palácio do Governador e reuniram toda a tropa em volta dele.
28 Roregaru iŋoyoŋunde saki komoŋ kemukuru mariku boboroŋ yojuŋ iruine mo ke tebuŋ.
28 Tiraram a roupa de Jesus e o vestiram com uma capa vermelha.
29 Ke teku qiŋambu nigiŋ maŋgeŋgaru hendiŋ oŋuine qoruineo ketebi rakaya. Rakame sabara mo me furoineo ruaru dikanji keteru gogoukerekere eteru iŋi ojibuŋ, “Ohowe ohowe! Juda yoŋore kiŋ koito, ohowe!”
29 Fizeram uma coroa de ramos cheios de espinhos, e a puseram na sua cabeça, e colocaram um bastão na sua mão direita. Aí começaram a se ajoelhar diante dele e a caçoar, dizendo: — Viva o Rei dos Judeus!
30 Kobeqoqo oŋuine eru tifegaru qaku rau teru sabaraine yaororu oiji qoruineo qabuŋ.
30 Cuspiam nele, pegavam o bastão e batiam na sua cabeça.
31 Igosisi oŋuine eteru mariku boboroŋ yojuŋ iruine oi qomukuru iŋoyoŋunde saki komoŋ moke ke teku maripoŋgo qanimiŋ ore ogaru rabuŋ. Oŋu.
31 Depois de terem caçoado dele, tiraram a capa vermelha e o vestiram com as suas próprias roupas. Em seguida o levaram para o crucificarem.
32 Raru kadi yasogoo ŋi mo tinaine Saimon bofukebuŋ. Iŋoji Afrika siti tinaine Sairini ore ŋi. Bofukeru yoiŋgabi Yesure maripoŋ roru koboya.
32 Quando estavam saindo, os soldados encontraram um homem chamado Simão, da cidade de Cirene, e o obrigaram a carregar a cruz de Jesus.
33 Yesu oŋu ogaru moreŋ mo tinaine Golgota oi noŋunde buŋoo Qorusia, oo raru ropebuŋ.
33 Eles chegaram a um lugar chamado Gólgota. (Gólgota quer dizer “Lugar da Caveira”.)
34 Roperu wain obu eru marasiŋ tinaine mor oi qodureru bojiqojibu baku noiŋgo ore otebuŋyoŋ, Yesuji oi noku maneru takigaya.
34 Ali deram vinho misturado com fel para Jesus beber. Mas, depois que o provou, ele não quis beber.
35 Takigako dimaku maripoŋgo qabuŋ. Qabi dimako Yesure saki komoŋinere qosa qabi jare fukeko ore so botuyaŋuŋgo boroiŋgaru robuŋ.
35 Em seguida os soldados o crucificaram e repartiram as suas roupas entre si, tirando a sorte com dados, para ver qual seria a parte de cada um.
36 Oi roru ŋeku Yesu ru ba tebuŋ.
36 Depois disso sentaram ali e ficaram guardando Jesus.
37 Qoruineo paibe qabunde fuŋne oi iŋi quraŋgaru qabi dimaya, ‘Juda yoŋore kiŋ koito yo.’
37 Puseram acima da sua cabeça uma tabuleta onde estava escrito como acusação contra ele: “Este é Jesus, o Rei dos Judeus.”
38 Suroŋqoqo ŋi yoyoka oi iŋoke maripoŋgo yapebuŋ. Mo me furoineo, mo kijoineo mobemobe oŋu yapebuŋ.
38 Com Jesus, crucificaram também dois ladrões: um à sua direita e o outro à sua esquerda.
39 Ŋiŋigo odureru ra wareru nifebubu eteku igosisi eru qotikeru iŋi mibuŋ,
39 Os que passavam por ali caçoavam dele, balançavam a cabeça e o insultavam,
40 “Yei! Go boji soriŋ soine ketotiende moreŋgo wakiko una yokaomore maŋgo moke romaeŋgaru baiŋgo mimeŋ. O, go ŋi tinabiŋeke! Go Anuture Made fukege ine, soine gake babapi eku maripoŋgone waki.”
40 dizendo assim: — Ei, você que disse que era capaz de destruir o Templo e tornar a construí-lo em três dias! Se você é mesmo o Filho de Deus, desça da cruz e salve-se a si mesmo!
41 Soriŋ gio siŋaŋ, Kadi buŋore qaqaji eru kantrire minebobo yoŋoji oŋuakoŋ igosisi eteku iŋi mibuŋ,
41 Os chefes dos sacerdotes, os mestres da Lei e os líderes judeus também caçoavam dele, dizendo:
42 “Goine bapi yaberu goyayoŋ, iŋoyoŋe babapi eiŋgo embimbiŋgaga. Iŋoji Israelre kiŋ koito fukega ine, muŋambemeŋ yoo maripoŋgone wakiko ŋoneru oi manesiŋ ganobeŋ.
42 — Ele salvou os outros, mas não pode salvar a si mesmo! Ele é o Rei de Israel, não é? Se descer agora mesmo da cruz, nós creremos nele!
43 Iŋoji Anutu manesiŋ gaku kobiineke goku iŋoyoŋere ‘Anuture made fukego,’ miko manebeŋ. Ayo, Anutuji oi damaŋ yoo bomuku teiŋgo manega me mata, oi soine ŋonekimiŋ.” Oŋu mibuŋ.
43 Ele confiou em Deus e disse que era Filho de Deus. Vamos ver se Deus quer salvá-lo agora!
44 Suroŋqoqo ŋi iŋoke maripoŋgo yapebuŋ, yokoji oŋuakoŋ maŋqoqo buŋo fofoine mitebu. Oŋu.
44 E até os ladrões que foram crucificados com Jesus também o insultavam.
45 Una botuine 12 kilok fukeko oo akoŋ qisiriji wakiru moreŋ sosowo sagaru peko raru aua yokaomore so eya.
45 Ao meio-dia começou a escurecer, e toda a terra ficou três horas na escuridão.
46 Yesuji 3 kilok oo iŋoyoŋere buŋoo iŋi buŋo soguine oŋgaya, “Eli, Eli, lama sabaktani?” Oi noŋunde buŋoo: Anutune, Anutune, wamore ŋadi nuge?
46 Às três horas da tarde, Jesus gritou bem alto:
47 Oŋu oŋgako ŋi bembeŋgo dimabuŋ, yoŋoreone goineji oi maneru mibuŋ, “Oi Elaijare oŋgaga.”
47 Algumas pessoas que estavam ali ouviram isso e disseram: — Ele está chamando Elias.
48 Oo akoŋ yoŋoreone moji giniŋgaru raru yaŋgbuŋ mo yaga oŋuine oi roru wain obu jajainekeo igokurugaru yo didi tifeineo kiperu itigaru Yesure bibi sisiineo paibe ruame noya.
48 Uma dessas pessoas correu e molhou uma esponja em vinho comum, pôs na ponta de um bastão e deu para Jesus beber.
49 Noyayoŋ, goineji mibuŋ, “Oi bokebi iŋoyoŋe akoŋ dima. Elaijaji wareru bomukuko wakiiŋ me mata, oi ŋonekimiŋ.”
49 Mas outros disseram: — Espere. Vamos ver se Elias vem salvá-lo!
50 Oŋu ebi Yesuji moke buŋo soguine oŋgaku nakafe rombuŋ tatariine poreru komeya.
50 Aí Jesus deu outro grito forte e morreu.
51 Komeko oo akoŋ boji sorinde maŋgo kambaŋ dimaya, oiji paibeone botuineo sugaru wakiru yoyoka fukeya. Oŋu wakiko komeŋ yasogo bako ko soguine soguine bomukuya.
51 Então a cortina do Templo se rasgou em dois pedaços, de cima até embaixo. A terra tremeu, e as rochas se partiram.
52 Jiŋorunde ko kounde kimboŋ yoŋoyaŋekoŋ aŋgabi ŋiŋigo gbagbataeŋine komebuŋ, yoŋoreone kokoineji gboreru pakerebuŋ.
52 Os túmulos se abriram, e muitas pessoas do povo de Deus que haviam morrido foram ressuscitadas
53 Pakereru jiŋorunde ko kouŋyaŋuŋ bokeru Yesuji komegone pakereya, ore ŋadio Jerusalem siti tiriine oo wareru ŋiŋigo kokoine fuke yarebi ŋone yabebuŋ.
53 e saíram dos túmulos. E, depois da ressurreição de Jesus, entraram em Jerusalém, a Cidade Santa, onde muitos viram essas pessoas.
54 Mamari siŋaŋ eru mamari ŋi iŋoke Yesure ru bobo eku gobuŋ, yoŋoji komeŋ bako ya goine sosowo fukeya, oi ŋoneru popureru gburugburu afaine mata yabeko sombu eru iŋi mibuŋ, “Iŋoji fofori Anuture made fukega.”
54 O oficial do exército romano e os seus soldados, que estavam guardando Jesus, viram o terremoto e tudo o que aconteceu. Então ficaram com muito medo e disseram: — De fato, este homem era o Filho de Deus!
55 Ŋigo kokoineji taitai dimaku ya oi oŋuakoŋ ŋonebuŋ. Yoŋoji Yesu boyoberu Galilione wareru kiŋaŋ qateku gobuŋ.
55 Algumas mulheres estavam ali, olhando de longe. Eram as que tinham acompanhado Jesus desde a Galileia e o haviam ajudado.
56 Yoŋore botugo Maria Magdalane eru Maria Jeims eru Joses yokore maŋgo eru Zebedire madeyoka yokore maŋgo. Oŋu.
56 Entre elas estavam Maria Madalena; Maria, a mãe de Tiago e de José; e a mãe dos filhos de Zebedeu.
57 Iŋande fukeko Arimatia ŋi biŋeroroineke mo tinaine Josef wareya. Iŋoji oŋuakoŋ Yesure kiŋariŋ mo fukeya.
57 Já era quase noite quando chegou da cidade de Arimateia um homem rico chamado José. Ele também era seguidor de Jesus.
58 Iŋoji Pailotreo raru Yesure qoŋgbuŋ roiŋgo ore weuya. Weuko mamari ŋiji oi Josef oteninde mitiga yareya.
58 José foi e pediu a Pilatos o corpo de Jesus. E Pilatos mandou que o entregassem a ele.
59 Mitiga yareme Josefji raru Yesure qoŋgbuŋ roru wakiru kambaŋ yagaŋineji komoŋ gaya.
59 Então José pegou o corpo, enrolou num lençol novo de linho
60 Komoŋ garu roru jiŋoruŋgo raru iŋoyoŋere kouŋ gariine kogo gufubi dimaya, qoŋgbuŋine oi oo ruaya. Oŋu ruaru ko yasogo mo romaeŋgako ko kounde kimboŋ kejigako bokeru raya.
60 e o colocou no seu próprio túmulo, que há pouco tempo havia sido cavado na rocha. Depois rolou uma grande pedra para fechar a entrada do túmulo e foi embora.
61 Maria Magdalane eru Maria ogoine mo yokoji oo ko kouŋ maigaku ŋebu.
61 Maria Madalena e a outra Maria estavam ali, sentadas em frente do túmulo.
62 Sabat kombaŋ ŋeŋere ya bomogaru peru pakereru oo soriŋ gio siŋaŋ eru Farisi (Kadi buŋore yameŋyameŋ) yoŋoji Pailotreo raru tumaŋgaru iŋi mibuŋ,
62 No dia seguinte, isto é, o dia depois da sexta-feira, os chefes dos sacerdotes e os fariseus se reuniram com Pilatos
63 “Sogunenoŋuŋ, bojiqojibu maŋbapakare ŋi iŋoji sakike goya, damaŋ oo iŋi miko manebeŋ, ‘Nonji una yokaomo tariko moke gboreru pakerebemiŋ.’ Niŋoji buŋo oi manesugobeneŋ.
63 e disseram: — Governador, nós lembramos que, quando ainda estava vivo, aquele mentiroso disse: “Depois de três dias eu serei ressuscitado.”
64 “Ore eru goji soine mamari ŋipugo yajinde jiŋoruŋgo raru oi poretiŋ ru bobo eku gobi una yokaomo tariko bokenimiŋ. Oŋu so siŋaŋ ganimiŋ ine, kiŋariŋpuineji raru qoŋgbuŋine kamiine roru sumuŋgaru ŋiŋigo iŋi yajinimiŋ, ‘Yesuji komegone pakereya.’ Oŋu mibi eadu bojiqojibu buŋo tatariine oiji bojiqojibu buŋo fuŋfuŋgaine odureko egu sembeqombeaiŋ.”
64 Portanto, mande vigiar bem o túmulo até o terceiro dia, para os discípulos dele não poderem roubar o corpo e depois dizerem ao povo que ele foi ressuscitado. Pois esta última mentira seria pior do que a primeira.
65 Oŋu mibi iŋi yajiya, “Mamari ŋi yo soine oga yaberu raru igodoŋ yabebi jiŋoruŋ ko kounde kimboŋ oi poretiŋ siŋaŋ ga yobugainebi.”
65 Então Pilatos disse: — Levem estes soldados com vocês e guardem o túmulo o melhor que puderem.
66 Oŋu yajime jiŋoruŋgo raru ko kounde kimboŋgo ko yasogo ruabi kejigaru dimaya, oi sopuine bakatoru mamari ŋi igodoŋ yabebi ru bobo sanaŋine ebuŋ.
66 Eles foram, puseram um selo de segurança na pedra e deixaram os soldados ali, guardando o túmulo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.