Mateus 27
Maŋkekerisiere Biŋe Quraŋ Jojofo Gariine (MLH) vs ARA
1 Kae fufurere akoŋ soriŋ gio siŋaŋ sosowo eru kantrire minebobo (70) yoŋoji tumaŋgaru Yesu qabi komeinde buŋo mimane ebuŋ.
1 Ao romper o dia, todos os principais sacerdotes e os anciãos do povo entraram em conselho contra Jesus, para o matarem;
2 Mimane ebi tariko Yesu kiperu ogaru Rom gawana Pailotre meo ruabuŋ. Oŋu.
2 e, amarrando-o, levaram-no e o entregaram ao governador Pilatos.
3 Yesu qabi komeinde buŋo mitaribi Judas babae bateya, iŋoji oi maneru mane sembeaku silwa moneŋ koruŋ 30 otebuŋ, oi roru soriŋ gio siŋaŋ eru kantrire minebobo yoŋoreo raru bokirie yareru iŋi yajiya,
3 Então, Judas, o que o traiu, vendo que Jesus fora condenado, tocado de remorso, devolveu as trinta moedas de prata aos principais sacerdotes e aos anciãos, dizendo:
4 “Nonji agiburaŋ eku ŋi bakaine tomiri oi babae batebe qabi komeiŋ.” Oŋu yajiyayoŋ, yoŋoji iŋi ojibuŋ, “Oi niŋore ya mata! Oi gogakuŋ manebu!”
4 Pequei, traindo sangue inocente. Eles, porém, responderam: Que nos importa? Isso é contigo.
5 Oŋu ojibi maneru silwa moneŋ koruŋ oi roru bokeme boji soriŋ maŋineo raya. Rako iŋoyoŋe bokeru raru niginji kiperu ubeine bobogaya.
5 Então, Judas, atirando para o santuário as moedas de prata, retirou-se e foi enforcar-se.
6 Soriŋ gio siŋaŋ qoruine yoŋoji moneŋ koruŋ oi roru iŋi mibuŋ, “Moneŋ yo ŋi dariinere furi. Ore eru oi boji sorinde moneŋ rouŋgo ruakimiŋ ore so mata. Oŋu eru Mosesre Kadi buŋo egu odurekimiŋ.”
6 E os principais sacerdotes, tomando as moedas, disseram: Não é lícito deitá-las no cofre das ofertas, porque é preço de sangue.
7 Oŋu miku mimane eku moneŋ oiji afeji dero bobo ŋi more moreŋ rondiŋine mo furiine babi kotu ŋiŋigo yoŋore jiŋoruŋ fukeya.
7 E, tendo deliberado, compraram com elas o campo do oleiro, para cemitério de forasteiros.
8 Ore eru moreŋ rondiŋine ore tinaine oi damaŋ yoo oŋuakoŋ jikigaru “Moreŋ rondiŋ dariineke,” miegobi.
8 Por isso, aquele campo tem sido chamado, até ao dia de hoje, Campo de Sangue.
9 Kajeqouŋ ŋi Jeremaiaji buŋo ronekoŋ miya, oiji foriineke fukeya. Buŋo oi iŋi,
9 Então, se cumpriu o que foi dito por intermédio do profeta Jeremias: Tomaram as trinta moedas de prata, preço em que foi estimado aquele a quem alguns dos filhos de Israel avaliaram;
10 Yoŋoji oi roru oiji afeji dero bobo ŋi more moreŋ rondiŋine mo furiine babuŋ. Oi Ofonji mitiga noreya ore so oŋu babuŋ.” Oŋu.
10 e as deram pelo campo do oleiro, assim como me ordenou o Senhor.
11 Damaŋ oo Yesuji Pailotre jiŋo maio dimako iŋi weu teya, “Fofori, go Juda yoŋore kiŋ koito fukege me mata?” Weu teko Yesuji bokirieru ojiya, “Oi gogake mige, oŋu.”
11 Jesus estava em pé ante o governador; e este o interrogou, dizendo: És tu o rei dos judeus? Respondeu-lhe Jesus: Tu o dizes.
12 Soriŋ gio siŋaŋ eru kantrire minebobo (70) yoŋoji buŋo kokoine Yesure sakigo ruaru mibuŋyoŋ, jibu buŋo tifeine mo so bokirieya.
12 E, sendo acusado pelos principais sacerdotes e pelos anciãos, nada respondeu.
13 Buŋoine bokeru dimako Pailotji Yesu moke weu teru ojiya, “Mane! Yoŋoji buŋo kokoine gore sakigo ruaru kitiŋgaku migobi, oi manege me mata?”
13 Então, lhe perguntou Pilatos: Não ouves quantas acusações te fazem?
14 Oŋu ojiyayoŋ, Yesuji sembene mo so eyayoŋ, jibu buŋo ore tifeine mo so bokirieya. Buŋoine bokeru dimako gawanaji kokoine waragaya. Oŋu.
14 Jesus não respondeu nem uma palavra, vindo com isto a admirar-se grandemente o governador.
15 Rom gawanaji gosa so Pasowa jeri damaŋgo witi pigone ŋi moakoŋ aŋiyaŋunde so tinaine oŋgaku weubuŋ, oi pirue yabeeya.
15 Ora, por ocasião da festa, costumava o governador soltar ao povo um dos presos, conforme eles quisessem.
16 Damaŋ oo ŋi mo tinaine Barabas mibuŋ, iŋoji witi pigo ŋeya. Oi sembeneinere mibaafa etebi goya.
16 Naquela ocasião, tinham eles um preso muito conhecido, chamado Barrabás.
17 Oŋu eko tumaŋgabi iŋi weu yareya, “Barabas me Yesu, tinaine Kristo miegobi, yokoreone mo piruebe ŋoŋoreo wakiiŋgo manegobi?”
17 Estando, pois, o povo reunido, perguntou-lhes Pilatos: A quem quereis que eu vos solte, a Barrabás ou a Jesus, chamado Cristo?
18 Siŋaŋ yoŋoji Yesure maŋ aari manebuŋ ore eru oi gawanare meo ruabuŋ. Oi maneru aŋiyaŋunde oŋu weu yareya.
18 Porque sabia que, por inveja, o tinham entregado.
19 Oi maneyayoŋ, mimitarire morumboŋ ŋeŋeineo ŋeko ŋonuŋineji biŋe buŋo mo iŋi ruame wareya, “Noŋ muŋambe ubune pororo mo ŋoneru oo ŋi ore eru joiserereŋ afaine mata manego. Ore eru ŋi posiine oi yobiŋ so eteigoŋ.”
19 E, estando ele no tribunal, sua mulher mandou dizer-lhe: Não te envolvas com esse justo; porque hoje, em sonho, muito sofri por seu respeito.
20 Buŋo oŋu wareyayoŋ, soriŋ gio siŋaŋ eru kantrire minebobo yoŋoji ŋiŋigo kubu maŋ bapakare eyareru iŋi yajibuŋ, “Go Barabas pirueru Yesu maripoŋgo qanimiŋ ore mi. Oŋu weu teniŋ.”
20 Mas os principais sacerdotes e os anciãos persuadiram o povo a que pedisse Barrabás e fizesse morrer Jesus.
21 Oŋu mibi gawanaji bokirieru weu yareya, “Ŋi yoyoka yokoreone mo piruebe ŋoŋoreo wakiiŋgo manegobi?” Oŋu weu yareme “Barabas!” mibuŋ.
21 De novo, perguntou-lhes o governador: Qual dos dois quereis que eu vos solte? Responderam eles: Barrabás!
22 Oŋu mibi Pailotji iŋi weu yareya, “Oŋu migobi ore Yesu, tinaine Kristo miegobi, nonji oi uruŋu eru etenobo?” Oŋu weu yareme yoŋoji sosowo oŋgabuŋ, “Oi maripoŋgo qanimiŋ mi!”
22 Replicou-lhes Pilatos: Que farei, então, de Jesus, chamado Cristo? Seja crucificado! Responderam todos.
23 Oŋu oŋgabi gawanaji miya, “Oi wamore? Iŋoji wamo sembene eya?” Oŋu miyayoŋ, yoŋoji oi maneru yameŋ keku jikigaru oŋga jojoraku iŋi oŋgabuŋ, “Oi maripoŋgo qanimiŋ mi!”
23 Que mal fez ele? Perguntou Pilatos. Porém cada vez clamavam mais: Seja crucificado!
24 Oŋu oŋgabi kajegi qabi oyowoqojibuji moke sogueko Pailotji oi ŋonemane eru jigo oyowo egu fukeiŋ ore obu roru meine ŋiŋigo kubu jiŋoyaŋuŋgo jureru iŋi yajiya, “Ŋi yoore dari kesiebi rakaiŋ, oiji nonde paio matayoŋ, oi ŋoŋo-ŋaŋunde paio ropeine.”
24 Vendo Pilatos que nada conseguia, antes, pelo contrário, aumentava o tumulto, mandando vir água, lavou as mãos perante o povo, dizendo: Estou inocente do sangue deste [justo]; fique o caso convosco!
25 Oŋu miko ŋiŋigo kubu sosowo yoŋoji iŋi bokiriebuŋ, “Dariinere geo niŋo eru odu madepunoŋuŋ niŋore paio ropeine!”
25 E o povo todo respondeu: Caia sobre nós o seu sangue e sobre nossos filhos!
26 Oŋu bokiriebi Pailotji Barabas pirueko yoŋoreo wakiyayoŋ, Yesure miko ŋoŋoru joruinekeji qaya baya qabuŋ. Oŋu qabi maripoŋgo qanimiŋ ore Rom mamari ŋi yoŋore meo ruaya. Oŋu.
26 Então, Pilatos lhes soltou Barrabás; e, após haver açoitado a Jesus, entregou-o para ser crucificado.
27 Meyaŋuŋgo ruako Rom gawanare mamari ŋi yoŋoji Yesu ogaru gawanare morumboŋ pire sa maŋgo ropebuŋ. Roperu mamari kubu sosowo kepore yabebi wareru tumaŋgaru Yesu roregabuŋ.
27 Logo a seguir, os soldados do governador, levando Jesus para o pretório, reuniram em torno dele toda a coorte.
28 Roregaru iŋoyoŋunde saki komoŋ kemukuru mariku boboroŋ yojuŋ iruine mo ke tebuŋ.
28 Despojando-o das vestes, cobriram-no com um manto escarlate;
29 Ke teku qiŋambu nigiŋ maŋgeŋgaru hendiŋ oŋuine qoruineo ketebi rakaya. Rakame sabara mo me furoineo ruaru dikanji keteru gogoukerekere eteru iŋi ojibuŋ, “Ohowe ohowe! Juda yoŋore kiŋ koito, ohowe!”
29 tecendo uma coroa de espinhos, puseram-lha na cabeça e, na mão direita, um caniço; e, ajoelhando-se diante dele, o escarneciam, dizendo: Salve, rei dos judeus!
30 Kobeqoqo oŋuine eru tifegaru qaku rau teru sabaraine yaororu oiji qoruineo qabuŋ.
30 E, cuspindo nele, tomaram o caniço e davam-lhe com ele na cabeça.
31 Igosisi oŋuine eteru mariku boboroŋ yojuŋ iruine oi qomukuru iŋoyoŋunde saki komoŋ moke ke teku maripoŋgo qanimiŋ ore ogaru rabuŋ. Oŋu.
31 Depois de o terem escarnecido, despiram-lhe o manto e o vestiram com as suas próprias vestes. Em seguida, o levaram para ser crucificado.
32 Raru kadi yasogoo ŋi mo tinaine Saimon bofukebuŋ. Iŋoji Afrika siti tinaine Sairini ore ŋi. Bofukeru yoiŋgabi Yesure maripoŋ roru koboya.
32 Ao saírem, encontraram um cireneu, chamado Simão, a quem obrigaram a carregar-lhe a cruz.
33 Yesu oŋu ogaru moreŋ mo tinaine Golgota oi noŋunde buŋoo Qorusia, oo raru ropebuŋ.
33 E, chegando a um lugar chamado Gólgota, que significa Lugar da Caveira,
34 Roperu wain obu eru marasiŋ tinaine mor oi qodureru bojiqojibu baku noiŋgo ore otebuŋyoŋ, Yesuji oi noku maneru takigaya.
34 deram-lhe a beber vinho com fel; mas ele, provando-o, não o quis beber.
35 Takigako dimaku maripoŋgo qabuŋ. Qabi dimako Yesure saki komoŋinere qosa qabi jare fukeko ore so botuyaŋuŋgo boroiŋgaru robuŋ.
35 Depois de o crucificarem, repartiram entre si as suas vestes, tirando a sorte.
36 Oi roru ŋeku Yesu ru ba tebuŋ.
36 E, assentados ali, o guardavam.
37 Qoruineo paibe qabunde fuŋne oi iŋi quraŋgaru qabi dimaya, ‘Juda yoŋore kiŋ koito yo.’
37 Por cima da sua cabeça puseram escrita a sua acusação: Este é Jesus, o Rei dos Judeus .
38 Suroŋqoqo ŋi yoyoka oi iŋoke maripoŋgo yapebuŋ. Mo me furoineo, mo kijoineo mobemobe oŋu yapebuŋ.
38 E foram crucificados com ele dois ladrões, um à sua direita, e outro à sua esquerda.
39 Ŋiŋigo odureru ra wareru nifebubu eteku igosisi eru qotikeru iŋi mibuŋ,
39 Os que iam passando blasfemavam dele, meneando a cabeça e dizendo:
40 “Yei! Go boji soriŋ soine ketotiende moreŋgo wakiko una yokaomore maŋgo moke romaeŋgaru baiŋgo mimeŋ. O, go ŋi tinabiŋeke! Go Anuture Made fukege ine, soine gake babapi eku maripoŋgone waki.”
40 Ó tu que destróis o santuário e em três dias o reedificas! Salva-te a ti mesmo, se és Filho de Deus, e desce da cruz!
41 Soriŋ gio siŋaŋ, Kadi buŋore qaqaji eru kantrire minebobo yoŋoji oŋuakoŋ igosisi eteku iŋi mibuŋ,
41 De igual modo, os principais sacerdotes, com os escribas e anciãos, escarnecendo, diziam:
42 “Goine bapi yaberu goyayoŋ, iŋoyoŋe babapi eiŋgo embimbiŋgaga. Iŋoji Israelre kiŋ koito fukega ine, muŋambemeŋ yoo maripoŋgone wakiko ŋoneru oi manesiŋ ganobeŋ.
42 Salvou os outros, a si mesmo não pode salvar-se. É rei de Israel! Desça da cruz, e creremos nele.
43 Iŋoji Anutu manesiŋ gaku kobiineke goku iŋoyoŋere ‘Anuture made fukego,’ miko manebeŋ. Ayo, Anutuji oi damaŋ yoo bomuku teiŋgo manega me mata, oi soine ŋonekimiŋ.” Oŋu mibuŋ.
43 Confiou em Deus; pois venha livrá-lo agora, se, de fato, lhe quer bem; porque disse: Sou Filho de Deus.
44 Suroŋqoqo ŋi iŋoke maripoŋgo yapebuŋ, yokoji oŋuakoŋ maŋqoqo buŋo fofoine mitebu. Oŋu.
44 E os mesmos impropérios lhe diziam também os ladrões que haviam sido crucificados com ele.
45 Una botuine 12 kilok fukeko oo akoŋ qisiriji wakiru moreŋ sosowo sagaru peko raru aua yokaomore so eya.
45 Desde a hora sexta até à hora nona, houve trevas sobre toda a terra.
46 Yesuji 3 kilok oo iŋoyoŋere buŋoo iŋi buŋo soguine oŋgaya, “Eli, Eli, lama sabaktani?” Oi noŋunde buŋoo: Anutune, Anutune, wamore ŋadi nuge?
46 Por volta da hora nona, clamou Jesus em alta voz, dizendo: Eli, Eli, lamá sabactâni? O que quer dizer: Deus meu, Deus meu, por que me desamparaste?
47 Oŋu oŋgako ŋi bembeŋgo dimabuŋ, yoŋoreone goineji oi maneru mibuŋ, “Oi Elaijare oŋgaga.”
47 E alguns dos que ali estavam, ouvindo isto, diziam: Ele chama por Elias.
48 Oo akoŋ yoŋoreone moji giniŋgaru raru yaŋgbuŋ mo yaga oŋuine oi roru wain obu jajainekeo igokurugaru yo didi tifeineo kiperu itigaru Yesure bibi sisiineo paibe ruame noya.
48 E, logo, um deles correu a buscar uma esponja e, tendo-a embebido de vinagre e colocado na ponta de um caniço, deu-lhe a beber.
49 Noyayoŋ, goineji mibuŋ, “Oi bokebi iŋoyoŋe akoŋ dima. Elaijaji wareru bomukuko wakiiŋ me mata, oi ŋonekimiŋ.”
49 Os outros, porém, diziam: Deixa, vejamos se Elias vem salvá-lo.
50 Oŋu ebi Yesuji moke buŋo soguine oŋgaku nakafe rombuŋ tatariine poreru komeya.
50 E Jesus, clamando outra vez com grande voz, entregou o espírito.
51 Komeko oo akoŋ boji sorinde maŋgo kambaŋ dimaya, oiji paibeone botuineo sugaru wakiru yoyoka fukeya. Oŋu wakiko komeŋ yasogo bako ko soguine soguine bomukuya.
51 Eis que o véu do santuário se rasgou em duas partes de alto a baixo; tremeu a terra, fenderam-se as rochas;
52 Jiŋorunde ko kounde kimboŋ yoŋoyaŋekoŋ aŋgabi ŋiŋigo gbagbataeŋine komebuŋ, yoŋoreone kokoineji gboreru pakerebuŋ.
52 abriram-se os sepulcros, e muitos corpos de santos, que dormiam, ressuscitaram;
53 Pakereru jiŋorunde ko kouŋyaŋuŋ bokeru Yesuji komegone pakereya, ore ŋadio Jerusalem siti tiriine oo wareru ŋiŋigo kokoine fuke yarebi ŋone yabebuŋ.
53 e, saindo dos sepulcros depois da ressurreição de Jesus, entraram na cidade santa e apareceram a muitos.
54 Mamari siŋaŋ eru mamari ŋi iŋoke Yesure ru bobo eku gobuŋ, yoŋoji komeŋ bako ya goine sosowo fukeya, oi ŋoneru popureru gburugburu afaine mata yabeko sombu eru iŋi mibuŋ, “Iŋoji fofori Anuture made fukega.”
54 O centurião e os que com ele guardavam a Jesus, vendo o terremoto e tudo o que se passava, ficaram possuídos de grande temor e disseram: Verdadeiramente este era Filho de Deus.
55 Ŋigo kokoineji taitai dimaku ya oi oŋuakoŋ ŋonebuŋ. Yoŋoji Yesu boyoberu Galilione wareru kiŋaŋ qateku gobuŋ.
55 Estavam ali muitas mulheres, observando de longe; eram as que vinham seguindo a Jesus desde a Galileia, para o servirem;
56 Yoŋore botugo Maria Magdalane eru Maria Jeims eru Joses yokore maŋgo eru Zebedire madeyoka yokore maŋgo. Oŋu.
56 entre elas estavam Maria Madalena, Maria, mãe de Tiago e de José, e a mulher de Zebedeu.
57 Iŋande fukeko Arimatia ŋi biŋeroroineke mo tinaine Josef wareya. Iŋoji oŋuakoŋ Yesure kiŋariŋ mo fukeya.
57 Caindo a tarde, veio um homem rico de Arimateia, chamado José, que era também discípulo de Jesus.
58 Iŋoji Pailotreo raru Yesure qoŋgbuŋ roiŋgo ore weuya. Weuko mamari ŋiji oi Josef oteninde mitiga yareya.
58 Este foi ter com Pilatos e lhe pediu o corpo de Jesus. Então, Pilatos mandou que lho fosse entregue.
59 Mitiga yareme Josefji raru Yesure qoŋgbuŋ roru wakiru kambaŋ yagaŋineji komoŋ gaya.
59 E José, tomando o corpo, envolveu-o num pano limpo de linho
60 Komoŋ garu roru jiŋoruŋgo raru iŋoyoŋere kouŋ gariine kogo gufubi dimaya, qoŋgbuŋine oi oo ruaya. Oŋu ruaru ko yasogo mo romaeŋgako ko kounde kimboŋ kejigako bokeru raya.
60 e o depositou no seu túmulo novo, que fizera abrir na rocha; e, rolando uma grande pedra para a entrada do sepulcro, se retirou.
61 Maria Magdalane eru Maria ogoine mo yokoji oo ko kouŋ maigaku ŋebu.
61 Achavam-se ali, sentadas em frente da sepultura, Maria Madalena e a outra Maria.
62 Sabat kombaŋ ŋeŋere ya bomogaru peru pakereru oo soriŋ gio siŋaŋ eru Farisi (Kadi buŋore yameŋyameŋ) yoŋoji Pailotreo raru tumaŋgaru iŋi mibuŋ,
62 No dia seguinte, que é o dia depois da preparação, reuniram-se os principais sacerdotes e os fariseus e, dirigindo-se a Pilatos,
63 “Sogunenoŋuŋ, bojiqojibu maŋbapakare ŋi iŋoji sakike goya, damaŋ oo iŋi miko manebeŋ, ‘Nonji una yokaomo tariko moke gboreru pakerebemiŋ.’ Niŋoji buŋo oi manesugobeneŋ.
63 disseram-lhe: Senhor, lembramo-nos de que aquele embusteiro, enquanto vivia, disse: Depois de três dias ressuscitarei.
64 “Ore eru goji soine mamari ŋipugo yajinde jiŋoruŋgo raru oi poretiŋ ru bobo eku gobi una yokaomo tariko bokenimiŋ. Oŋu so siŋaŋ ganimiŋ ine, kiŋariŋpuineji raru qoŋgbuŋine kamiine roru sumuŋgaru ŋiŋigo iŋi yajinimiŋ, ‘Yesuji komegone pakereya.’ Oŋu mibi eadu bojiqojibu buŋo tatariine oiji bojiqojibu buŋo fuŋfuŋgaine odureko egu sembeqombeaiŋ.”
64 Ordena, pois, que o sepulcro seja guardado com segurança até ao terceiro dia, para não suceder que, vindo os discípulos, o roubem e depois digam ao povo: Ressuscitou dos mortos; e será o último embuste pior que o primeiro.
65 Oŋu mibi iŋi yajiya, “Mamari ŋi yo soine oga yaberu raru igodoŋ yabebi jiŋoruŋ ko kounde kimboŋ oi poretiŋ siŋaŋ ga yobugainebi.”
65 Disse-lhes Pilatos: Aí tendes uma escolta; ide e guardai o sepulcro como bem vos parecer.
66 Oŋu yajime jiŋoruŋgo raru ko kounde kimboŋgo ko yasogo ruabi kejigaru dimaya, oi sopuine bakatoru mamari ŋi igodoŋ yabebi ru bobo sanaŋine ebuŋ.
66 Indo eles, montaram guarda ao sepulcro, selando a pedra e deixando ali a escolta.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.