Mateus 22
Maŋkekerisiere Biŋe Quraŋ Jojofo Gariine (MLH) vs ARIB
1 Yesuji moke fuŋgaru soso buŋoo buŋo iŋi miya,
1 Então Jesus tornou a falar-lhes por parábolas, dizendo:
2 “Sombunde qorumaŋ oi yoore so fukega: Kiŋ ŋi koitoji madeinere suanjeŋ (bobotumaŋ) jebe burugaru bomogaya.
2 O reino dos céus é semelhante a um rei, que celebrou as bodas de seu filho.
3 Bomogaru kiŋaŋqoqopuine sore yaberu iŋi miya, ‘Nonji ŋiŋigo goine suanjeŋ jebego wareniminde manego. Ŋoŋo yoŋoreo kiŋaŋ raru warenimiŋ ore yajiinebi.’ Oŋu miko raru yajibuŋyoŋ, ŋiŋigo yoŋoji oi maneru wareiŋgo taki yabeme keoma ebuŋ.
3 Enviou os seus servos a chamar os convidados para a festa, e estes não quiseram vir.
4 “Ore ŋadiineo kiŋaŋqoqopuine goine moke sore yaberu iŋi miya, ‘Ŋiŋigo warenimiŋ ore miboŋ, yoŋoreo raru iŋi yajiinebi: Maneniŋ, nonji jebere uqone bomoga forebe ŋega. Nonde bulmakao ŋiine eru bulmakao goine gume yabebeneŋ jijiyaŋuŋke fukebuŋ, oi yaberu rigaru qamagabeneŋ ya sosowo jaueru pega. Ŋoŋo suanjeŋ jebego wareniŋ.’
4 Enviou ainda outros servos com este recado: Dizei aos convidados: Tenho já preparado o meu banquete; as minhas reses e os meus cevados estão mortos, e tudo está pronto; vinde às bodas.
5 “Oŋu miko rabi ŋiŋigo yoŋoji buŋo ore kaje so ruabuŋyoŋ, qaqouma kosa rabuŋ. Goineji uqo gioyaŋuŋgo rabi goineji rojiki-bajiki gioyaŋuŋgo rabuŋ.
5 Mas eles não fizeram caso e foram, um para o seu campo, outro para o seu negócio;
6 Goineji kiŋ koitore kiŋaŋqoqopu qafagaru oga yaberu poreru yobe imo eru yabebi komebuŋ.
6 e os outros, agarrando os servos, os ultrajaram e mataram.
7 Komebi kiŋ koitoji maŋine rigaŋgame mamari kubuine sore yabeko raru dimaku ŋiŋigo yayabe ŋi yoŋo ketotie yaberu taoŋ piyaŋuŋ oi rigabi jaya.
7 Irou-se o rei, e mandou as suas tropas exterminar aqueles assassinos e incendiar a sua cidade.
8 “Ore ŋadiineo kiŋ koitoji kiŋaŋqoqopuine oi iŋi yajiya, ‘Suanjeŋ jebe bomogabeneŋ jaueru ŋegayoŋ, ŋiŋigo warenimiŋ ore miboŋ, yoŋoji jeri jebeo warenimiŋ ore so, so fukegobi.
8 Então disse aos servos: As bodas estão preparadas, mas os convidados não eram dignos;
9 Ore eru ŋoŋo kadi sosoyakuŋgo eru pi kae jiŋoine jiŋoine oo raru ŋiŋigo oi me oi bofuke yabenimiŋ, oi suanjeŋ jebego warenimiŋ ore miku yameŋ keku bapakare yabeinebi.’
9 ide, pois, às encruzilhadas dos caminhos e chamai para as bodas a quantos encontrardes.
10 “Oŋu yajiko kiŋaŋqoqopuineji bokeru kadi pe rabuŋ, oo raru ŋiŋigo oi me oi bofuke yabebuŋ, oi sosowo keporeru qodure yaberu warebuŋ. So osoe yabebi ŋiŋigo fiine eru sembene oŋuakoŋ wareru suanjeŋ jebe pi puseru uqo ŋeŋe roregaru ŋebuŋ.
10 Indo aqueles servos pelos caminhos, reuniram todos os que encontraram, maus e bons; e a sala nupcial ficou cheia de convivas.
11 Uqo ŋeŋe roregaru ŋebuŋyoŋ, kiŋ koitoji oi ŋone yabeiŋgo wareru oo ŋi mo suanjeŋ jebere mariku yagaŋine so keya, oi ŋoneya.
11 Mas entrando o rei para ver os convivas, notou ali um homem que não trajava veste nupcial,
12 Ŋi oi ŋoneru iŋi ojiya, ‘Ogone, go suanjeŋ jebere mariku so keru jibu uruŋu eru pi yoore maŋgo warege?’ Oŋu ojime ŋi oiji buŋoine mataeme kamiine ŋeya.
12 e perguntou-lhe: Amigo, como entraste aqui sem veste nupcial? Ele, porém, emudeceu.
13 “Oŋu ŋeko kiŋ koitoji kiŋaŋqoqopuine iŋi mitiga yareya, ‘Ŋi oi roru me kufuine kiperu sakibe bokebi qisirigo rakaine.’ Oo gonimiŋ, yoŋoji kuyo jojoraku ŋiraŋyaŋuŋ kibi qako gonimiŋ.
13 Então o rei disse aos servos: Atai-o de pés e mãos, e lançai-o nas trevas exteriores; ali haverá o choro e o ranger de dentes.
14 Buŋo ore so Anutu ŋiŋigo boakonji warenimiŋ ore miyayoŋ, afaine yoŋoji buŋo oi roru mane sabareku wareru Anutuji kubu soguine roosoe yabeya, yoŋore botugo wapenimiŋ.” Oŋu.
14 Pois muitos são chamados, mas poucos escolhidos.
15 Ore ŋadiineo Farisi (Kadi buŋore yameŋyameŋ) yoŋoji raru mimane eku Yesu weu teru buŋore budunji furugame nigiŋganiminde buru ruabuŋ.
15 Então os fariseus se retiraram e consultaram entre si como o apanhariam em alguma palavra;
16 Buru oŋu ruaru kiŋariŋpuine eru gawana Herodre pati ogopu goine sore yabebi Yesureo wareru iŋi weu teru mibuŋ, “Qaqaji, goji ŋi foriine fukege, niŋo oi manegobeneŋ. Goji ŋiŋigo goine so ŋoneaŋi yaberu goine so sure yabeegeyoŋ, so moakonji osoe nobeege. Ore eru bapakare gubi so kasigaru sogune oi so komoŋ yabeegeyoŋ, Anuture kadi oi buŋo foriinere so qaji noreege. Goji Anuture buŋo poretiŋ oiji ropekiine eru wakiqoqoine sogokoŋ sosowo mi botiŋ enoreega.
16 Enviaram os seus discípulos, juntamente com os herodianos, a perguntar: Mestre, sabemos que és verdadeiro e que ensinas o caminho de Deus segundo a verdade, e não se te dá de ninguém, porque não te deixas levar de respeitos humanos;
17 Ore eru buŋo yoore uruŋu manesuge, oi minde manekimiŋ. Niŋo Sisa-kiŋ koitore takis ruaru oiji Mosesre Kadi buŋo ririkimiŋ me mata?”
17 dize-nos, pois, qual é o teu parecer; é lícito ou não pagar o tributo a César?
18 Oŋu weu tebi buruyaŋuŋ ikoine mane mukuru iŋi yajiya, “O maŋkekerisiere ŋi sasakiine, ŋoŋo wamore buŋore buduŋgo rua nunimiŋ ore esoi nugobi?
18 Porém Jesus, tendo percebido a malícia deles, respondeu-lhes: Por que me experimentais, hipócritas?
19 Soine takis ruruare moneŋ mo nadubi ŋonebemiŋ.” Oŋu yajiko silwa moneŋ mo roru warebuŋ.
19 Mostrai-me uma moeda de tributo. Trouxeram-lhe um denário.
20 Warebi iŋi weu yareya, “More sasako eru tina oi yoo quraŋgabi pega?”
20 Ele perguntou: De quem é esta efígie e inscrição?
21 “O oi Sisa-kinde,” oŋu bokirieru mibuŋ. Mibi iŋi yajiya, “Oŋu fukeko ya Sisa-kiŋ koitore sasakoke oi iŋore biŋe oteeinebi. Ya Anuture sasakoke pega, oi Anuture biŋe oteinebi.”
21 Responderam: De César. Então lhes disse Jesus: Dai, pois, a César o que é de César, e a Deus o que é de Deus.
22 Oŋu yajiko iŋore kokoine waragaru bokeru sakibe rabuŋ. Oŋu.
22 Ao ouvirem isto, admiraram-se e, deixando-o, foram-se.
23 Sadusi (Soriŋ giore yameŋyameŋ) yoŋoji “Komebuŋ, yoŋoji so pakerenimiŋ,” miku gobuŋ. Damaŋ oo yoŋoreone goineji Yesureo wareru iŋi weu teru mibuŋ,
23 No mesmo dia vieram alguns saduceus, que dizem não haver ressurreição, e o interrogaram, dizendo:
24 “Qaqaji, Mosesji iŋi mitiga noreme pega, ‘Ŋi mo ŋigo roko odumade so fukebi komeko gboineji soine kojeine roru goku odumade bofuke teko kakainere tina roru goiŋ.’
24 Mestre, Moisés disse: Se alguém morrer sem deixar filhos, seu irmão casará com a viúva e dará sucessão ao falecido.
25 Mane, damaŋ mogo kakagbo 7 gobuŋ. Kakayaŋuŋ fuŋfuŋgaineji ŋigo roru goku odumadeine tomiri mo goku komeya. Komeko gboineji kojeine oi roya.
25 Ora havia entre nós sete irmãos: o primeiro, depois de ter casado, morreu e, não havendo sucessão, deixou sua mulher a seu irmão;
26 “Roru goku komeko gboine moji kojeine oi roya. Roko ore ŋadiineo gboine moji ŋigo oi akoŋ roya. Oŋuakoŋ oŋu kakagbo 7 sosowo yoŋoji ŋigo moakoŋ oi akoŋ roru odumadeine tomiri goku kome forebuŋ.
26 do mesmo modo também o segundo e o terceiro, até o sétimo.
27 Kome forebi tatariine kojeyaŋuŋ oi oŋuakoŋ komeya.
27 Depois de todos eles morreu a mulher.
28 Goji ‘Komebuŋ, yoŋoji gboreru pakerenimiŋ,’ migeyoŋ, niŋo oi so manesiŋ gagobeneŋ. Mane, ŋi 7 sosowo oi moko pakerenobuŋ ine, ŋigo moakoŋ oi ŋonuŋyaŋuŋ robi goya ore eru more ŋonuŋ fukena?”
28 Na ressurreição, pois, a qual dos sete pertencerá a mulher? porque todos foram casados com ela.
29 Oŋu weu tebi Yesuji bokirieru iŋi yajiya, “Ŋoŋo buŋo mijibugagobi. Maŋkekerisiere Biŋe Quraŋ eru Anuture usuŋ so mane mukugobi ore tiŋtuŋ eegobi.
29 Respondeu-lhes Jesus: Errais, não sabendo as Escrituras, nem o poder de Deus.
30 Fofori, komegone pakereru damaŋ oo ŋoe ŋonuŋ so fukenimiŋyoŋ, mimerereŋ yoŋoji Sombuŋ kaeo gogobi oŋuine fukeru gonimiŋ.
30 Pois na ressurreição nem os homens casam, nem as mulheres são dadas em casamento porém são como os anjos no céu.
31 “Maneniŋ! Komebuŋ, yoŋoji gboreru pakareniminde buŋo Anutuji ŋoŋore miya, ŋoŋo oi osebuŋ me mata? Buŋo oi iŋi,
31 E, quanto à ressurreição dos mortos, não lestes o que foi dito por Deus:
32 ‘Nonji Anutu Abrahamde Ofoŋ, Aisakre Ofoŋ eru Jeikobre Ofoŋ go waperu gogo.’ Anutuji komekiine yoŋore Ofoŋ matayoŋ, gogo sanaŋine gogobi, yoŋore Ofoŋ goga.”
32 Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaque, e o Deus de Jacó? Ora, ele não é Deus de mortos, mas de vivos.
33 Yesuji ŋiŋigo kubu soguine oŋu qaji yareko maneru waragabuŋ. Oŋu.
33 E as multidões, ouvindo isso, se maravilhavam da sua doutrina.
34 Sadusi (Soriŋ giore yameŋyameŋ) yoŋoji Yesu weu tebi bokirieru misarigako buŋoyaŋuŋ mata eya, oi Farisi (Kadi buŋore yameŋyameŋ) yoŋoji maneru wareru tumaŋgabuŋ.
34 Os fariseus, quando souberam, que ele fizera emudecer os saduceus, reuniram-se todos;
35 Yoŋoreone qaqaji mo Kadi buŋo poretiŋ mane mukuya, iŋoji wareru Yesu buduŋ ruaru iŋi weu teya,
35 e um deles, doutor da lei, para o experimentar, interrogou-o, dizendo:
36 “Qaqaji, Mosesre Kadi buŋo maŋgo wamo mimipaŋ buŋo oi yasogo yobu fukega?”
36 Mestre, qual é o grande mandamento na lei?
37 Weu teko bokirieya, “Qoruine soguine oi iŋi, ‘Go maŋgo, iirugo eru mamanesugo jumuine oiji Ofoŋ Anutugo manjoko eteru goigoŋ.’
37 Respondeu-lhe Jesus: Amarás ao Senhor teu Deus de todo o teu coração, de toda a tua alma, e de todo o teu entendimento.
38 Oiji mimipaŋ buŋo qoruine eru ropekiine fukega.
38 Este é o grande e primeiro mandamento.
39 Mimipaŋ buŋo ore ogoine oi iŋi, ‘Gake manji jojoko eege, oŋuine akoŋ ŋiŋigo sosowo manji jojoko eyareru goigoŋ.’
39 E o segundo, semelhante a este, é: Amarás ao teu próximo como a ti mesmo.
40 Mimipaŋ buŋo yoyoka oi Mosesre Kadi buŋo eru kajeqouŋ ŋiŋigo yoŋore Biŋe Quraŋ sosowo ore qoruine fukega.” Oŋu.
40 Destes dois mandamentos dependem toda a lei e os profetas.
41 Farisi (Kadi buŋore yameŋyameŋ) yoŋoji wareru tumaŋgabi Yesuji iŋi weu yareya,
41 Ora, enquanto os fariseus estavam reunidos, interrogou-os Jesus, dizendo:
42 “Ŋoŋo Kristore uruŋu manegobi? Iŋoji more made fukega?” Oŋu weu yareme bokirieru mibuŋ, “Oi kiŋ Deiwidre osigida fukega.”
42 Que pensais vós do Cristo? De quem é filho? Responderam-lhe: De Davi.
43 Yesuji mibi maneru yajiya, “Oŋu fukegayoŋ, uruŋu eru Moro Tiriineji Deiwid boburo teme iŋore ‘Nakene Ofoŋne,’ oŋgaku iŋi miya,
43 Replicou-lhes ele: Como é então que Davi, no Espírito, lhe chama Senhor, dizendo:
44 ‘Anutuji dimaku nonde Ofoŋ iŋi ojiya, Goji yoo wareru nonde me furoneo ŋende nonji damaŋ botuineo rosipugo ode rondiŋ yaberu gbiŋ eyareru gore kufu yukuo rua yabebemiŋ.
44 Disse o Senhor ao meu Senhor: Assenta-te à minha direita, até que eu ponha os teus inimigos de baixo dos teus pés?
45 Deiwidji iŋoyoŋe oŋu miku tinaine ‘Nonde Ofoŋ’ miga. Ofoŋne miku uruŋu eru iŋore osigida oŋuakoŋ fukena?”
45 Se Davi, pois, lhe chama Senhor, como é ele seu filho?
46 Oŋu yajiko ore tifeine moji mo bokirieiŋgo embimbiŋgaru buŋoyaŋuŋ mataeme dimabuŋ. Una oone akoŋ sosowo yoŋoji Yesu moke buŋo more weu tenimiŋ ore fogaturuŋ eru bokebuŋ. Oŋu.
46 E ninguém podia responder-lhe palavra; nem desde aquele dia jamais ousou alguém interrogá-lo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.