Mateus 20
Maŋkekerisiere Biŋe Quraŋ Jojofo Gariine (MLH) vs ARIB
1 Yesuji miya, “Sombunde qorumaŋ oi iŋi: Moreŋ rauine moji kae fufurere akoŋ pakereru sakibe raru ŋi goine ŋone yaberu wain gioineo moneŋ gio baninde weu yareya.
1 Porque o reino dos céus é semelhante a um homem, proprietário, que saiu de madrugada a contratar trabalhadores para a sua vinha.
2 Weu yareme ‘Soine,’ mibi giobobo moakonde furi (Kina 20) yareiŋ ore maŋmoakoŋ ebi sore yabeme wain gioineo rabuŋ.
2 Ajustou com os trabalhadores o salário de um denário por dia, e mandou-os para a sua vinha.
3 “Rabi 9 kilok ore so fukeko moke jikigaru raru ŋi goine nareŋgareŋ kae jiŋoineo mo dimabi ŋone yabeya.
3 Cerca da hora terceira saiu, e viu que estavam outros, ociosos, na praça,
4 Ŋone yaberu iŋi yajiya, ‘Ŋoŋo oŋuakoŋ nonde wain gioo raru gio babi furiŋaŋuŋ soineo akoŋ ŋarebemiŋ.’
4 e disse-lhes: Ide também vós para a vinha, e dar-vos-ei o que for justo. E eles foram.
5 “Oŋu yajiko wain gioo rabuŋ. Rabi 12 kilok eko moke raya eru iŋande 3 kilok ore so ŋeŋeineo moke sakibe raru oŋuakoŋ eya.
5 Outra vez saiu, cerca da hora sexta e da nona, e fez o mesmo.
6 Oŋu eru iŋande 5 kilok ore so sakibe rako ŋi goine ŋeŋeineo moke mo kosa dimabi ŋone yabeya. Ŋone yaberu iŋi weu yareya, ‘Ŋoŋo wamore una joroine yo mo gogobi?’
6 Responderam-lhe eles: Porque ninguém nos contratou. Disse-lhes ele: Ide também vós para a vinha.
7 “Oŋu weu yareme iŋi bokiriebuŋ, ‘Moji moneŋ gio bakimiŋ ore so weu norega. Ore eru mo yoo dimagobeneŋ.’ Bokiriebi iŋi yajiya, ‘Ŋoŋo oŋuakoŋ nonde wain gioo raru gio baniŋ.’
7 Responderam-lhe eles: Porque ninguém nos contratou. Disse-lhes ele: Ide também vós para a vinha.
8 Gio babi kae iŋaŋgako wain gio rauineji gio siŋaŋine keporeru iŋi ojiya, ‘Go gio bobo ŋi oŋga yarende warebi furiyaŋuŋ yare. Tatariine kae iŋaŋgako waregobi, yoŋoreone fuŋgaru furiyaŋuŋ yareraku rande kaere akoŋ waregobi, yoŋoreo tariine.’
8 Ao anoitecer, disse o senhor da vinha ao seu mordomo: Chama os trabalhadores, e paga-lhes o salário, começando pelos últimos até os primeiros.
9 “Oŋu ojime iŋande 5 kilok gioo warebuŋ, yoŋoji wapebi giobobo moakonde furi (Kina 20) oi moakoŋ moakoŋ yareya.
9 Chegando, pois, os que tinham ido cerca da hora undécima, receberam um denário cada um.
10 Rone gioo warebuŋ, yoŋoji waperu furiyaŋuŋ odureru roniminde manesubuŋyoŋ, oi moakoŋ moakoŋ oŋuakoŋ una moakonde furi yareya.
10 Vindo, então, os primeiros, pensaram que haviam de receber mais; mas do mesmo modo receberam um denário cada um.
11 Furi moakoŋ oi akoŋ roru fuŋgaru moreŋ rauinere maŋyaŋuŋgo ŋunuŋ-ŋunuŋ miku miteru iŋi mibuŋ,
11 E ao recebê-lo, murmuravam contra o proprietário, dizendo:
12 ‘Niŋo wegi joinekeo suŋoŋ rauku giore yobiŋ osigagobeneŋyoŋ, ŋi yoŋo muŋambemeŋ wareru gio baninde weu yarege. Yoŋoji aua moakonde so gio bagobiyoŋ, goji jibu yoŋore mane yarende niŋoke sogokoŋ fukegobi. Oi so sagaga.’
12 Estes últimos trabalharam somente uma hora, e os igualastes a nós, que suportamos a fadiga do dia inteiro e o forte calor.
13 “Oŋu mibuŋyoŋ, yoŋoreone more iŋi bokirieru ojiya, ‘Ogone, noŋ goke buŋo miku giobobo moakonde furi (Kina 20) garebemiŋ ore maŋmoakoŋ egobere. Ore so furi oi akoŋ garebe sagaga. Go oi manesuigoŋ.
13 Mas ele, respondendo, disse a um deles: Amigo, não te faço injustiça; não ajustaste comigo um denário?
14 Maŋgo ore eru sembeaiŋ ine, go gakere furi roru raigoŋ. Ŋi muŋambemeŋ gio baninde weu yareba, yoŋore oŋuakoŋ furi garego, oi akoŋ yarebeminde manego.
14 Toma o que é teu, e vai-te; eu quero dar a este último tanto como a ti.
15 ‘Nakene monenji nake aŋire so ebe sagaga me mata? Nonji wiriine akoŋ ŋarego ore maŋgoji anda eru jiŋogo posoega me?’”
15 Não me é lícito fazer o que quero do que é meu? Ou é mau o teu olho porque eu sou bom?
16 Yesuji buŋo oi miforeru iŋi miya, “Ore so tatariine yoŋoji fuŋfuŋgaine fukebi fuŋfuŋgaine yoŋoji tatariine fukenimiŋ.” Oŋu.
16 Assim os últimos serão primeiros, e os primeiros serão últimos.
17 Yesuji Jerusalem sitio ropeiŋgo ore moreŋ kadi rakabi kiŋariŋpuine 12 oi kepore yaberu qaŋaŋineo raru iŋi yajiya,
17 Estando Jesus para subir a Jerusalém, chamou à parte os doze e no caminho lhes disse:
18 “Maneniŋ, noŋuŋ Jerusalem ropekimiŋ. Oo moji Sombuŋ eru morende Ŋi foriine babae ba teme soriŋ gio siŋaŋ eru Kadi buŋore qaqaji yoŋore meo raiŋ. Yoŋo komeinde buŋoine miforeru
18 Eis que subimos a Jerusalém, e o Filho do homem será entregue aos principais sacerdotes e aos escribas, e eles o condenarão à morte,
19 kotu gawman yoŋore meo ruanimiŋ. Ruabi igosisi eteku ŋoŋoru joruinekeji qotimberu qotibotiganimiŋ. Qotimberu qotibotigaru maripoŋgo qabi komeiŋ. Komeru una yokaomo fukeko komegone pakereiŋ.” Oŋu.
19 e o entregarão aos gentios para que dele escarneçam, e o açoitem e crucifiquem; e ao terceiro dia ressuscitará.
20 Damaŋ oo Zebedire madeyoka yokore maŋgoji madeyokaine yokoke Yesureo wareru dikanji keteru ya fuŋine more karieiŋgo miya.
20 Aproximou-se dele, então, a mãe dos filhos de Zebedeu, com seus filhos, ajoelhando-se e fazendo-lhe um pedido.
21 Oŋu miko weu teya, “Go wamo yare eru egarega?” Weu teko iŋi ojiya, “Goji soine mitigande nonde madeyoka yo yokoji gore qorumaŋgo paibe roperu moji me furogoo eru moji me kijoo ŋeku ya sosowo siŋaŋ ganobu.”
21 Perguntou-lhe Jesus: Que queres? Ela lhe respondeu: Concede que estes meus dois filhos se sentem, um à tua direita e outro à tua esquerda, no teu reino.
22 Oŋu ojiyayoŋ, Yesuji bokirieru iŋi miya, “Ŋoŋo ore fuŋine so mane mukuku kariegobi. Nonji popu jajaineke nobemiŋ, ŋoko oi soine noku joiserereŋ manenimi me mata?” Oŋu miko maneru “Soine nonimi,” ojibu.
22 Jesus, porém, replicou: Não sabeis o que pedis; podeis beber o cálice que eu estou para beber? Responderam-lhe: Podemos.
23 Ojibire iŋi yasiya, “Oi fofori! Nonji popu jajaineke nobemiŋ, ŋoko oi oŋuine akoŋ nonimiyoŋ, nonde me furoneo me kijoneo moji ŋeiŋ, nonji buŋo oi mitigabemiŋ ore so mata. Nonde Mamaji ŋeŋe yoyoka oi uri yokore bomogaya, oi yokore yateme noke ŋeku ya sosowo siŋaŋ gaekimiŋ.” Oŋu.
23 Então lhes disse: O meu cálice certamente haveis de beber; mas o sentar-se à minha direita e à minha esquerda, não me pertence concedê-lo; mas isso é para aqueles para quem está preparado por meu Pai.
24 Kakagbo yoyoka yokoji oŋu karie tebire ogopuyakuŋ 10 yoŋoji oi maneru maŋyaŋuŋ sembeaya.
24 E ouvindo isso os dez, indignaram-se contra os dois irmãos.
25 Oŋu sembeayayoŋ, Yesuji oŋga yareko warebi iŋi yajiya, “Morende kantriine kantriine yoŋore muraŋpuji ŋi koito oŋu eyareegobi. Yoŋore soguneji buŋo mitigaru ŋiŋigo botiŋ yabeku usuŋyaŋuŋ yaduegobi. Ŋoŋo yoŋore fuŋne oi soine manegobi.
25 Jesus, pois, chamou-os para junto de si e lhes disse: Sabeis que os governadores dos gentios os dominam, e os seus grandes exercem autoridades sobre eles.
26 Ŋoŋore botugo mosi oŋuine egu peineyoŋ, moji ŋoŋore botugo soguneŋaŋuŋ fukeiŋgo manega, iŋoji kiŋaŋ qa ŋareku goine.
26 Não será assim entre vós; antes, qualquer que entre vós quiser tornar-se grande, será esse o que vos sirva;
27 “Oŋuakoŋ moji ŋoŋore botugo minebobo fuŋfuŋgaine goiŋgo manega, iŋoji ŋoŋore mea yukuo goku kiŋaŋqoqoŋaŋuŋ omaine fukeine.
27 e qualquer que entre vós quiser ser o primeiro, será vosso servo;
28 Sombuŋ eru morende Ŋi foriineji oŋuakoŋ mosi oŋuine ŋaduru iŋoyoŋe kiŋaŋ qa tenimiŋ ore eru so wareyayoŋ, kiŋaŋ qa ŋareku ŋiŋigo sosowo yoŋore due baiŋ ore eru wakiru gogoine kisiŋgaru bokeiŋ.” Oŋu.
28 assim como o Filho do homem não veio para ser servido, mas para servir, e para dar a sua vida em resgate de muitos.
29 Yesuji kiŋariŋpuine yoŋoke Jeriko siti bokeiŋgo ebi ŋiŋigo kubu sogoji boyobe yabeku ŋadiyaŋuŋgo warebuŋ.
29 Saindo eles de Jericó, seguiu-o uma grande multidão;
30 Oŋu warebi ŋi jiŋokombi yoyoka kadi qaŋaŋineo ŋebu. Ŋebire “Yesuji ŋatureiŋgo ega,” mibi maneru iŋi oŋgabu, “Ofoŋ Deiwidre osigida, go ŋonemaiŋ enote!”
30 e eis que dois cegos, sentados junto do caminho, ouvindo que Jesus passava, clamaram, dizendo: Senhor, Filho de Davi, tem compaixão de nós.
31 Oŋu oŋgakabire ŋiŋigo kubu soguine yoŋoji “Mo ŋenimi!” miki qomuku yatebuŋyoŋ, yokoji yameŋ keku iŋi oŋgabu, “Ofoŋ Deiwidre osigida, go ŋonemaiŋ enote!”
31 E a multidão os repreendeu, para que se calassem; eles, porém, clamaram ainda mais alto, dizendo: Senhor, Filho de Davi, tem compaixão de nós.
32 Oŋu oŋgakabire Yesuji ode niniŋgaru “Nondeo wareni!” miku oŋgame warebire iŋi weu yateya, “Ogoyokane, nonji wamo ya eŋateiŋgo manegobire?”
32 E Jesus, parando, chamou-os e perguntou: Que quereis que vos faça?
33 Oŋu weu yateko iŋi ojibu, “Ofoŋ, niko jiŋonokuŋ moke piiŋgo manegobere.”
33 Disseram-lhe eles: Senhor, que se nos abram os olhos.
34 Oŋu ojibire Yesuji yokore beusembe maneru jiŋoyakuŋ yoŋoko oo akoŋ untoko piku Yesu boyoberu ŋadiineo rabu. Oŋu.
34 E Jesus, movido de compaixão, tocou-lhes os olhos, e imediatamente recuperaram a vista, e o seguiram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.