Marcos 6

Maŋkekerisiere Biŋe Quraŋ Jojofo Gariine (MLH) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Oi fukeme Yesuji Jairusre kae moreŋ bokeme kiŋariŋpuineji boyoberu iŋoke raru Yesure sosogue taoŋgo ropebuŋ.
1 E, partindo dali, chegou à sua terra, e os seus discípulos o seguiram.
2 Sabat kombaŋgo wareme oŋgawowosi pigo roperu Biŋe buŋo fuŋgaru qaji yareya. Qaji yareme maneru ŋiŋigo kokoineji popureru waragaru iŋi mibuŋ, “Yei, kajegi! Ya sosowo yo urone maneru miga? Maŋgboroŋine oi moji qaji teme miga? Eme mosi qoqowirie usuŋineke oŋu oi moji dobe gako meineo bako fukega?
2 E, chegando o sábado, começou a ensinar na sinagoga; e muitos, ouvindo- o, se admiravam, dizendo: De onde lhe vêm essas coisas? E que sabedoria é esta que lhe foi dada? E como se fazem tais maravilhas por suas mãos?
3 Ŋi yo kae yoore ketigaqoqo ŋiine. Mariare made eru Jeims, Josef, Juda eru Saimon yoŋore kaka. Seŋpuineji botunoŋuŋgo yo gogobi.” Nazaret yoŋoji oŋu mibi maŋyaŋunji sembeako oo embimbiŋgabuŋ.
3 Não é este o carpinteiro, filho de Maria e irmão de Tiago, e de José, e de Judas, e de Simão? E não estão aqui conosco suas irmãs? E escandalizavam-se nele.
4 Embimbiŋgabi Yesuji iŋi yajiya, “Kajeqouŋ ŋire daritife eru tifepuineji iŋoyoŋunde taoŋgo mipemiriŋ eteegobiyoŋ, kae goine oo oŋu mata.”
4 E Jesus lhes dizia: Não há profeta sem honra, senão na sua terra, entre os seus parentes e na sua casa.
5 Oŋu ebuŋ ore Yesuji jibe ŋiŋigo moakoŋ moakoŋ meine paiyaŋuŋgo ruaru bobiaŋ yabeyayoŋ, mosi qoqowirie usuŋineke goine baiŋgo ore embimbiŋgaya.
5 E não podia fazer ali obras maravilhosas; somente curou alguns poucos enfermos, impondo-lhes as mãos.
6 Oŋu fukeme mamanesiŋyaŋunji so fukeko qoqomukuyaŋuŋ ore eru popureya. Popureru boke yaberu Nazaret bembeŋgo kaeine kaeine roregaru Biŋe buŋo qaji yareru goya. Oŋu.
6 E estava admirado da incredulidade deles. E percorreu as aldeias vizinhas, ensinando.
7 Yesuji kiŋariŋpuine 12 oi oga yabeme warekabuŋ fuŋgaru yoyoka yoyoka sosowo sore yabeya. Sore yaberu gemokaku yobe yabenimiŋ ore usuŋine yareya.
7 Chamou a si os doze, e começou a enviá-los de dois a dois, e deu-lhes poder sobre os espíritos imundos,
8 Oi yareru iŋi mitiga yareya, “Kadi raiŋgogobi ore tokuŋaŋuŋ roru ranimiŋ. Ya goine mo so roniŋ. Kadi tebuŋaŋuŋ mata, kekereŋaŋuŋ mata me siqojiŋo oi bifuŋ nigiŋ-ŋaŋuŋgo so kipeinebi.
8 e ordenou-lhes que nada tomassem para o caminho, senão um bordão; nem alforje, nem pão, nem dinheiro no cinto;
9 Kufu komoŋ soine kufuŋaŋuŋgo kipeinebi. Mariku tebuine matayoŋ, mariku moakoŋ baniŋ.”
9 mas que calçassem sandálias e que não vestissem duas túnicas.
10 Oŋu miku iŋi yajiya, “Raru pi uri uri ropenimiŋ, oo akoŋ goku gio baku taoŋ oi bokeru kadi rainebi.
10 E dizia-lhes: Na casa em que entrardes, ficai nela até partirdes dali.
11 Raru goku pi mogo ropebi so ke pore ŋaberu buŋoŋaŋuŋ so manebi ketayaŋuŋ iŋi miku yaduinebi, ‘Niŋo ŋoŋore moreŋgo warebeneŋ rufe kufu tapenoŋuŋgo bakatoga, oi oderu qakiokabi ŋoŋo-ŋaŋundeo kirieru rakaiŋ.’ Oŋu mibi fuŋneŋaŋuŋ posiine mane mukubi soine kae me taoŋ oi bokeru jikigaru rainebi.”
11 E, quando alguns vos não receberem, nem vos ouvirem, saindo dali, sacudi o pó que estiver debaixo dos vossos pés, em testemunho contra eles. Em verdade vos digo que haverá mais tolerância no Dia do Juízo para Sodoma e Gomorra do que para os daquela cidade.
12 Oŋu yajime bokeru raru ŋiŋigo maŋyaŋuŋ bokirienimiŋ ore Biŋe buŋoine oi misaueku gobuŋ.
12 E, saindo eles, pregavam ao povo que se arrependesse.
13 Goku gemokaku kokoine yobe yabeku jibe ŋiŋigo kokoine jijiji rau yareru bobiaŋ yabebuŋ. Oŋu.
13 E expulsavam muitos demônios, e ungiam muitos enfermos com óleo, e os curavam.
14 Yesure tinabiŋeji saueru kiŋ Herodre kajeineo rakame maneya. Ŋiŋigoji iŋi mibuŋ, “Jon Mitimeso ŋiji komegone pakereru gioine bame mosi qoqowirie usuŋineke fukeega.”
14 E ouviu isso o rei Herodes (porque o nome de Jesus se tornara notório) e disse: João, o que batizava, ressuscitou dos mortos, e por isso estas maravilhas operam nele.
15 Oŋu mibiyoŋ, goineji iŋi mibuŋ, “Oi Elaija.” Goineji jikigaru mibuŋ, “Oi kajeqouŋ ŋi raŋgbaŋine yoŋoreone mo.”
15 Outros diziam: É Elias. E diziam outros: É um profeta ou como um dos profetas.
16 Oŋu mibuŋyoŋ, kiŋ Herodji oi maneru iŋi miya, “Jon Mitimeso ŋi nonji mikabe ubeine ketigabuŋ, iŋoji komegone pakereru goga.” Manebu eku oŋu miya.
16 Herodes, porém, ouvindo isso, disse: Este é João, que mandei degolar; ressuscitou dos mortos.
17 Oi iŋi ore miya: Herodji gboine Filip ŋonuŋine Herodias sumuŋgaru roko Jon Mitimeso ŋiji kiŋ koito ojiku miya ore kambanti sore yabeme raru Jon roru kiperu witi pigo ruabi.
17 Porquanto o mesmo Herodes mandara prender a João e encerrá-lo manietado no cárcere, por causa de Herodias, mulher de Filipe, seu irmão, porquanto tinha casado com ela.
18 Jonji Herodre buŋo iŋi miya: “Go simogo sumuŋgaru roru goku Kadi buŋo odurege.”
18 Pois João dizia a Herodes: Não te é lícito possuir a mulher de teu irmão.
19 Oŋu miko Herodiasji Jon rosi eteme qabi komeiŋ ore maneyayoŋ, ore fuŋine mo so bofukeya.
19 E Herodias o espiava e queria matá-lo, mas não podia;
20 So bofukeme Jonji ŋi posiine eru gbagbataeŋine tiriine fukeya, Herodji oi maneru sa kiperu iporo keku maro qoso oteru Jonde kokoi maneru goya. Oŋu goku Herodji Jonde migone buŋo maneya, oi maŋine bapakarebi buŋo kokoineore maŋyoyoka maneya. Oi jibu Jonde buŋo maneiŋgo aŋi maneya.
20 porque Herodes temia a João, sabendo que era varão justo e santo; e guardava-o com segurança e fazia muitas coisas, atendendo-o, e de boa vontade o ouvia.
21 Oŋu fukeme Herodiasji Jon qaiŋgo ore fuŋine so bofukeru gome ore damaŋine fiine oi iŋi wareru fukeya: Kiŋ koitore fufuke damanji wareme jebe ruaru muraŋ eru mamari siŋaŋpuine eru Galili prowinsre minebobopu qoruine oi kepore yabeme waperu ŋebuŋ.
21 E, chegando uma ocasião favorável em que Herodes, no dia do seu aniversário, dava uma ceia aos grandes, e tribunos, e príncipes da Galileia,
22 Waperu ŋebi Herodias oduineji pi ore maŋineo waperu boji bame Herod eru iŋoke uqo ŋeŋe roregaru ŋebuŋ, yoŋoji ore ŋone aŋiine kokoine manebuŋ. Oŋu manebi kiŋ koitoji ŋigo jeŋoŋ oi iŋi ojiya, “Odune, go wamo yare aŋi manemiŋ, oi soine weu narende kisiŋga garebemiŋ.”
22 entrou a filha da mesma Herodias, e dançou, e agradou a Herodes e aos que estavam com ele à mesa. Disse, então, o rei à jovem: Pede-me o que quiseres, e eu to darei.
23 Oŋu ojiru buŋo oi mimipaŋ buŋoji misanaŋgaru iŋi ojiya, “Wamo yare weu narende, oi soine garebemiŋ. Ya oi me oi me prowins siŋaŋ yabeego, oi oŋuakoŋ soine boroiŋgaru mobeine mo garebe siŋaŋyaŋuŋ fukeigoŋ.”
23 E jurou-lhe, dizendo: Tudo o que me pedires te darei, até metade do meu reino.
24 Oŋu ojime sakibe raru maŋgoine iŋi weu teya, “Maŋgone, noŋ Kiŋ koitoji wamo ya nareiŋ ore weu tenobo?”
24 E, saindo ela, perguntou à sua mãe: Que pedirei? E ela disse: A cabeça de João Batista.
25 Oŋu bokirieme oo akoŋ pi maŋineo giniŋgaru kiŋ koitoreo roperu iŋi weuku ojiya: “Mama, nonji aŋi iŋi manego: Goji mitigande Jon Mitimeso ŋire ube ketigaru qoruine jambeo ruaru roru ware oi muŋambe yo nareigoŋ.”
25 E, entrando apressadamente, pediu ao rei, dizendo: Quero que, imediatamente, me dês num prato a cabeça de João Batista.
26 Oŋu ojime kiŋ koitore manji jajabame beusembe maneyayoŋ, mimipaŋ buŋoine kipeme sogunepuine yoŋo oi manebuŋ, yoŋore jiŋoo egu waki qaiŋ ore weweuine ŋadi gaiŋgo maneme yobiŋgame bokeya.
26 E o rei entristeceu-se muito; todavia, por causa do juramento e dos que estavam com ele à mesa, não lha quis negar.
27 Bokeru oo akoŋ kambantiine mo soreru ojiya, “Go bio raru Jonde ube ketigaru qoruine roru wareigoŋ.”
27 E, enviando logo o rei o executor, mandou que lhe trouxessem ali a cabeça de João. E ele foi e degolou-o na prisão.
28 Oŋu ojiru soreme witi pi yukuineo raru ubeine ketigaru qoruine juago ruaru roru wareru ŋigo jeŋoŋ oi oteme maŋgoine oteya.
28 E trouxe a cabeça num prato e deu-a à jovem, e esta a deu à sua mãe.
29 Jonde kiŋariŋpuineji ore biŋeine maneru raru qoŋgbuŋine roru jiŋarunde ko kouŋgo ruaru yaŋgabuŋ. Oŋu fukeya ore eru kiŋ Herodji jiki Yesure miya, “Jonji komegone gboreru pakere goga.” Oŋu.
29 E os seus discípulos, tendo ouvido isso, foram, tomaram o seu corpo e o puseram num sepulcro.
30 Sosore ŋi aposol yoŋoji Yesureo wareru tumaŋgaru ya baku ŋiŋigo qaji yarebuŋ, ore sundu sosowo ojibuŋ.
30 E os apóstolos ajuntaram-se a Jesus e contaram-lhe tudo, tanto o que tinham feito como o que tinham ensinado.
31 Ojibi ŋiŋigo jijiki raware ebi sakiyaŋuŋ takireyayoŋ, uqo nonimiŋ ore damaŋine so fukeya. Ore eru Yesuji kiŋariŋpuine iŋi yajiya, “Ŋoŋo noke warebi moreŋ qotigo noŋuŋ jikoŋ raru goku gbiŋ mendaine rokimiŋ.”
31 E ele disse-lhes: Vinde vós, aqui à parte, a um lugar deserto, e repousai um pouco. Porque havia muitos que iam, e vinham, e não tinham tempo para comer.
32 Oŋu yajime ŋiŋigo boke yaberu ogâo roperu moreŋ qotigo mogo yoŋoyoŋe jikoŋ goiŋgo rabuŋ.
32 E foram sós num barco para um lugar deserto.
33 Rabi ŋiŋigoji oi ŋoneru kokoineji ore biŋeine maneru taoŋ eru moreŋ so oone moreŋ kadi giniŋgaru bonieru raru oo ropebuŋ.
33 E a multidão viu-os partir, e muitos os conheceram, e correram para lá, a pé, de todas as cidades, e ali chegaram primeiro do que eles, e aproximavam-se deles.
34 Ropebi Yesuji ogâone waki ŋiŋigo kubu soguine ŋone yabekame lama siŋaŋyaŋuŋ tomiri kamasi siŋsaŋ qaru gobi yoŋore beusembe maneya. Beusembe maneru fuŋgaru Biŋe buŋo fuŋne fuŋne qaji yareya. Oŋu.
34 E Jesus, saindo, viu uma grande multidão, e teve compaixão deles, porque eram como ovelhas que não têm pastor; e começou a ensinar-lhes muitas coisas.
35 Oŋu eru goko wegi jiŋo mukuru rakaiŋgo eme kiŋariŋpuineji Yesureo wareru iŋi ojibuŋ, “Qaqaji, Niŋo moreŋ qotigo yo gobeneŋ kae ubu eiŋgo ega.
35 E, como o dia fosse já muito adiantado, os seus discípulos se aproximaram dele e lhe disseram: O lugar é deserto, e o dia está já muito adiantado;
36 Ore eru go soine ŋiŋigo yo sore yabende kae eru pi memendaine bembeŋgo ŋe ragobi, oo raru uqo munjaŋ furiine baku nonimiŋ.”
36 despede-os, para que vão aos campos e aldeias circunvizinhas e comprem pão para si, porque não têm o que comer.
37 Oŋu mibiyoŋ, iŋi kerisieru yajiya, “Ŋoŋoji ŋoŋo-ŋaŋe oi uqo gume yabeniŋ.” Oŋu yajime weu tebuŋ, “Niŋoji bio uruŋu enobeŋ? Gio bobo damaŋ 200:re furi (Kina 2,000) pega. Moneŋ oi roru raru uqo poroŋ furiine baru gume yabeiŋgo ore mige me?”
37 Ele, porém, respondendo, lhes disse: Dai-lhes vós de comer. E eles disseram-lhe: Iremos nós e compraremos duzentos dinheiros de pão para lhes darmos de comer?
38 Oŋu weu tebi miya, “Ŋoŋo-ŋaŋunde uqo poroŋ wojimu pega? Oi raru ŋoneniŋ.” Oŋu miko kekereyaŋuŋ basiru mibuŋ, “Poroŋ 5 eru jembaeŋ yoyoka oŋumeŋ baru gogobeneŋ.”
38 E ele disse-lhes: Quantos pães tendes? Ide ver. E, sabendo-o eles, disseram: Cinco pães e dois peixes.
39 Oŋu mikabuŋ Yesuji ŋiŋigo kubu iŋi mitiga yareya, “Ŋiŋigo sosowo, ŋoŋo roiŋgaru uqo noiŋgo qoko memendaine tumaŋgaru kegbaŋ rekagarigo rakaru ŋeniŋ.”
39 E ordenou-lhes que fizessem assentar a todos, em grupos, sobre a erva verde.
40 Oŋu mitiga yareme bembeŋgo qokoine qokoine roiŋgaru ŋebuŋ. Kubu goine 100 eru goine 50 oŋu oŋu qodureru ŋe rabuŋ.
40 E assentaram-se repartidos de cem em cem e de cinquenta em cinquenta.
41 Ŋe rabi poroŋ 5 eru jembaeŋ yoyoka oi roru Sombuŋgo pime ropeme mifiagaru poroŋ bajiku kiŋariŋpuine yareme ŋiŋigo qoko so boroiŋgaru botuyaŋuŋgo ruabuŋ. Jembaeŋ yoyoka oi oŋuakoŋ qoko sosowo yoŋore boroiŋgaya.
41 E, tomando ele os cinco pães e os dois peixes, levantou os olhos ao céu, e abençoou, e partiu os pães, e deu- os aos seus discípulos para que os pusessem diante deles. E repartiu os dois peixes por todos.
42 Boroiŋgame ŋiŋigo sosowo noku gaba yabeya.
42 E todos comeram e ficaram fartos,
43 Noku gaba yabeme uqo tifeine tifeine bokebuŋ, oi kiŋariŋ yoŋoji roru qojugabi jambe 12 oo rakaru puseya. Oŋuakoŋ jembaeŋ tifeine oi roru qojugabuŋ. Oŋu.
43 e levantaram doze cestos cheios de pedaços de pão e de peixe.
44 Ŋi poroŋ nobuŋ, yoŋore jare oi 5,000. Oŋu.
44 E os que comeram os pães eram quase cinco mil homens.
45 Nobi tarime Yesuji oo akoŋ kiŋariŋpuine mitiga yareru iŋi miya, “Ŋoŋo ogâo roperu bonieru obu joguŋ petigaru aribe Betsaida kaeo raniŋ. Nonji soine damaŋ botuineo ŋiŋigo kubu yo sore yaberu warebemiŋ.”
45 E logo obrigou os seus discípulos a subir para o barco, e passar adiante, para o outro lado, a Betsaida, enquanto ele despedia a multidão.
46 Oŋu miku momojoyaŋuŋ yajiru tukuo roperu oŋga wosiya.
46 E, tendo-os despedido, foi ao monte para orar.
47 Oŋga wosiru gokame kae ubu eme iŋoyoŋe akoŋ tukuo gokame ogâyaŋunji joguŋ botuineo raya.
47 E, sobrevindo a tarde, estava o barco no meio do mar, e ele, sozinho em terra.
48 Rako qaqaji qaku qaku esegaru kitiŋgabi rako gbiŋgo rabuŋ, ore oobene qaku wareme yobiŋgame manebu sogo manebuŋ. Kae fufurere (3-6 kilok) oŋuine oo Yesuji oŋu ŋone yaberu obu joguŋ paio ode ode kiŋariŋpuine yoŋoreo raru yadureiŋgo eya.
48 E, vendo que se fatigavam a remar, porque o vento lhes era contrário, perto da quarta vigília da noite, aproximou-se deles, andando sobre o mar, e queria passar adiante deles,
49 Obu joguŋ paio ode ode rame oi ŋoneru “Koe Dabodanji warega!” miku fuŋgaru oŋga jojorabuŋ.
49 mas, quando eles o viram andar sobre o mar, pensaram que era um fantasma e deram grandes gritos.
50 Oŋga jojoraku sosowoji oi ŋoneru kokoi manekabuŋyoŋ, Yesuji oo akoŋ buŋo waigomeŋ miku iŋi yajiya,
50 Porque todos o viram e perturbaram-se; mas logo falou com eles e disse-lhes: Tende bom ânimo, sou eu; não temais.
51 Oŋu miku yoŋoreo ogâo ropeme gbinji niniŋgaya. Niniŋgame gburugburu yabeme mokemoke yobu popurebuŋ.
51 E subiu para o barco para estar com eles, e o vento se aquietou; e, entre si, ficaram muito assombrados e maravilhados,
52 Rone poroŋ ba saueru gume yabeya, ore fuŋine so mane taniŋgabuŋyoŋ, maŋyaŋunji kebojigame oŋuakoŋ popureru ŋebuŋ. Oŋu.
52 pois não tinham compreendido o milagre dos pães; antes, o seu coração estava endurecido.
53 Obu joguŋ petigaru aribe Genesaret moreŋgo roperu ogâ bokeru mageŋgo rakabuŋ.
53 E, quando já estavam no outro lado, dirigiram-se à terra de Genesaré e ali atracaram.
54 Ogâ bokeru mageŋgo rakakabi ŋiŋigoji Yesu oo akoŋ mane mukubuŋ.
54 E, saindo eles do barco, logo o reconheceram;
55 Mane mukubi buŋo ruabi roru giniŋgaru qoqodure dobu kaeyaŋuŋgo kae so roregabuŋ. Roregabi maneru fuŋgaru jibe ŋiŋigo reŋgo kobe yaberu Yesuji kae uri goya ore so oga yaberu warebuŋ.
55 e, percorrendo toda a terra em redor, começaram a trazer em leitos, onde quer que sabiam que ele estava, os que se achavam enfermos.
56 Kae so, taoŋ, pi me ako more maŋgo raya ore so jibe ŋiŋigo oga yaperu kae jiŋoyaŋuŋgo rua yabebuŋ. Rua yaberu Yesure sakio me marikure tifeo bouaiŋ ore karie teru gobuŋ. Bouabuŋ, sosowo yoŋoji bio fia forebuŋ. Oŋu.
56 E, onde quer que entrava, ou em cidade, ou em aldeias, ou no campo, apresentavam os enfermos nas praças e rogavam-lhe que os deixasse tocar ao menos na orla da sua veste, e todos os que lhe tocavam saravam.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.