Lucas 9

Maŋkekerisiere Biŋe Quraŋ Jojofo Gariine (MLH) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Yesuji kiŋariŋpuine 12 yoŋo tumaŋgabi gemokaku sosowo yobe yabeniminde eru jibe wi bobiaŋganiminde usuŋ tobiri suŋsuŋineke yareya.
1 Reunindo Jesus os doze apóstolos, deu-lhes poder e autoridade sobre todos os demônios, e para curar enfermidades.
2 Usuŋ yareru iŋi miku sore yabeya, “Ŋoŋo raru Anuture qorumande fuŋne ŋiŋigo mitaniŋga yareru jibe ŋiŋigo bobiaŋ yaberu goinebi.”
2 Enviou-os a pregar o Reino de Deus e a curar os enfermos.
3 Sore yaberu yajiya, “Ŋoŋo kadi ranimiŋ ore ya mo so roru rainebi, toku gbaru mata, kekere mata, kadi tebu mata eru siqojiŋo mata. Mariku tebuine matayoŋ, moakoŋ roinebi.
3 Disse-lhes: Não leveis coisa alguma para o caminho, nem bordão, nem mochila, nem pão, nem dinheiro, nem tenhais duas túnicas.
4 “Raru pi uro uro ropenimiŋ, oo akoŋ goku gio baku taoŋ oi bokeru kadi rainebi.
4 Em qualquer casa em que entrardes, ficai ali até que deixeis aquela localidade.
5 Raru goku pi mogo ropebi so kepore ŋaberu buŋoŋaŋuŋ so manebi ketayaŋuŋ iŋi miku yaduinebi, ‘Niŋo ŋoŋore moreŋgo warebeneŋ rufe kufu tapenoŋuŋgo bakatoga, oi qoigabeneŋ ŋoŋo-ŋaŋundeo kirieru rakaiŋ.’ Oŋu mibi fuŋneŋaŋuŋ posiine mane mukubi soine taoŋ oi bokeru jikigaru rainebi.”
5 Onde ninguém vos receber, deixai aquela cidade e em testemunho contra eles sacudi a poeira dos vossos pés.
6 Oŋu yajiko bokeru raru moreŋine moreŋine roregaru pi so Bobiaŋ Biŋe mitaniŋgaru jibe ŋiŋigo bobiaŋ yaberu gobuŋ. Oŋu.
6 Partiram, pois, e percorriam as aldeias, pregando o Evangelho e fazendo curas por toda parte.
7 Ya sosowo fukeya, ore tinabiŋeineji saueru moreŋ mobeinere (Galili prowinsre) kiŋ Herod iŋore kajego rakame maneya. Ŋiŋigo goineji iŋi mibuŋ, “Jon Mitimeso ŋiji komegone pakereru goga.” Ore eru kiŋ koitoji buŋore baaru kou baya.
7 O tetrarca Herodes ouviu falar de tudo o que Jesus fazia e ficou perplexo. Uns diziam: É João que ressurgiu dos mortos; outros: É Elias que apareceu;
8 Bayayoŋ, goineji mibuŋ, “Elaijaji moke fukeru goga.” Goineji jikigaru mibuŋ, “Kajeqouŋ ŋi raŋgbaŋine yoŋoreone moji gboreru pakereru goga.”
8 e ainda outros: É um dos antigos profetas que ressuscitou.
9 Oŋu mibuŋyoŋ, kiŋ Herodji iŋi miya, “Jon Mitimeso ŋi oi nonji mibe ubeine ketigabuŋyoŋ, more buŋo oŋu mibi manego, oi moji?” Oŋu miku Yesu ŋoneiŋgo yameŋ keku origaya. Oŋu.
9 Mas Herodes dizia: Eu degolei João. Quem é, pois, este, de quem ouço tais coisas? E procurava ocasião de vê-lo.
10 Sosore ŋi aposol yoŋoji Yesureo kirieru ya eru babuŋ, ore binaŋ sosowo ojibuŋ. Ojibi oga yaberu ŋiŋigo tumoqoqo kae jiŋoyaŋuŋ bokeru taoŋ tinaine Betsaida ore bembeŋgo yoŋoyoŋekoŋ tuhuo gonimiŋ ore rabuŋ.
10 Os apóstolos, ao voltarem, contaram a Jesus tudo o que haviam feito. Tomando-os ele consigo à parte, dirigiu-se a um lugar deserto para o lado de Betsaida.
11 Rabuŋyoŋ, ŋiŋigo kubu yoŋoji oi maneru Yesu ŋadiineo boyoberu rabuŋ. Raru Yesureo warebi kepore yaberu Anuture qorumande fuŋne mitaniŋgaru jibe ŋiŋigo bobiaŋ yabeya.
11 Logo que a multidão o soube, o foi seguindo; Jesus recebeu-os e falava-lhes do Reino de Deus. Restabelecia também a saúde dos doentes.
12 Oŋu eru gome wegi jiŋoine tariru rakaiŋgo eya. Oŋu fukeko kiŋariŋ 12 yoŋoji wareru Yesu iŋi ojibuŋ, “Niŋo moreŋ tuhuo yo oo gogobeneŋ ore go soine ŋiŋigo kubu yo sore yabende kae pi bembeŋgo bembeŋgo ŋe ragobi, oo raru pepe pi eru uqo munjaŋ bofukeinebi.”
12 Ora, o dia começava a declinar e os Doze foram dizer-lhe: Despede as turbas, para que vão pelas aldeias e sítios da vizinhança e procurem alimento e hospedagem, porque aqui estamos num lugar deserto.
13 Oŋu ojibuŋyoŋ, iŋi yajiya, “Ŋoŋoji ŋoŋo-ŋaŋe yoŋo uqo gume yabeniŋ.” Oŋu yajiko bokiriebuŋ, “Niŋo poroŋ 5 eru jembaeŋ yoyoka oi akoŋ baru gogobeneŋ. Ore eru uruŋu enobeŋ? Niŋo soine raru ŋiŋigo kubu yo sosowo yoŋore uqo furiine banobeŋ me?
13 Jesus replicou-lhes: Dai-lhes vós mesmos de comer. Retrucaram eles: Não temos mais do que cinco pães e dois peixes, a menos que nós mesmos vamos e compremos mantimentos para todo este povo.
14 (Yoŋoji ŋi 5,000 ore so gogobi.)” Oŋu bokiriebi kiŋariŋpuine iŋi yajiya, “Ŋoŋoji ŋiŋigo yajiru boroiŋ yabebi kubu so 50 ore so uqo nonimiŋ ore tumaŋgaru wakiru ŋeinebi.”
14 {Pois eram quase cinco mil homens.} Jesus disse aos discípulos: Mandai-os sentar, divididos em grupos de cinqüenta.
15 Yajime oŋu eru boroiŋ yabebi ŋiŋigo sosowoji wakiru qokoine qokoine ŋe rabuŋ.
15 Assim o fizeram e todos se assentaram.
16 Ŋe rabi poroŋ 5 eru jembaeŋ yoyoka oi roru Sombuŋgo pime ropeko mifiaya. Mifiagaru poroŋ bajiru kiŋariŋpuine yareme ŋiŋigo kubu so boroiŋgaru botuyaŋuŋgo ruabuŋ.
16 Então Jesus tomou os cinco pães e os dois peixes, levantou os olhos ao céu, abençoou-os, partiu-os e deu-os a seus discípulos, para que os servissem ao povo.
17 Botuyaŋuŋgo ruabi sosowo noru gaba yabeya. Uqo tifeine kuŋgaŋine bokebuŋ, oi kiŋariŋ yoŋoji roru qojugabi jambe 12 oo rakaru puseya. Oŋu.
17 E todos comeram e ficaram fartos. Do que sobrou recolheram ainda doze cestos de pedaços.
18 Damaŋ mogo Yesuji iŋoyoŋe akoŋ kae mogo oŋga wosiko kiŋariŋpuineji iŋoke gokabi weu yareru iŋi yajiya, “Ŋiŋigoji nonde uruŋu miegobi? Noŋ mo fukego?”
18 Num dia em que ele estava a orar a sós com os discípulos, perguntou-lhes: Quem dizem que eu sou?
19 Yajime bokirieru iŋi mibuŋ, “Goineji ‘Go Jon Mitimeso ŋi fukege,’ miegobiyoŋ, goineji ‘Go Elaija fukege,’ miegobi eru goineji jikigaru iŋi miegobi, ‘Go kajeqouŋ ŋi raŋgbaŋine yoŋoreone moji komegone pakereru goge.’”
19 Responderam-lhe: Uns dizem que és João Batista; outros, Elias; outros pensam que ressuscitou algum dos antigos profetas.
20 Oŋu mibi iŋi weu yareya, “Eme ŋoŋo-ŋaŋe nonde uruŋu migobi? Noŋ mo fukego?” Weu yareme Pitaji bokirieru ojiya, “Go Anuture Munaŋqoqo Rau Kristo fukege.” Oŋu.
20 Perguntou-lhes, então: E vós, quem dizeis que eu sou? Pedro respondeu: O Cristo de Deus.
21 Oŋu weu yareme fuŋine totogo mibi moji manenimiŋ ore agi sanaŋine bayareya.
21 Ordenou-lhes energicamente que não o dissessem a ninguém.
22 Yesuji miya, “Sombuŋ eru morende Ŋi foriineji joiserereŋ kokoine maneiŋ. Kantrire minebobo, soriŋ gio siŋaŋ eru Kadi buŋore qaqaji yoŋoji ŋadi gaku qabi komeiŋ. Komeru una yokaomo fukeko komegone pakereiŋ.” Oŋu.
22 Ele acrescentou: É necessário que o Filho do Homem padeça muitas coisas, seja rejeitado pelos anciãos, pelos príncipes dos sacerdotes e pelos escribas. É necessário que seja levado à morte e que ressuscite ao terceiro dia.
23 Yesuji ŋiŋigo sosowo yoŋo buŋo iŋi yajiya, “Moji nonde ŋadio boyobe nuru wareiŋgo manega, iŋoji iŋoyoŋunde maŋ sakire aŋi sanaŋine sembene ŋadi garu ‘Biŋe gariine roru warega,’ miku misombeŋ ebi joiserereŋ oi koboeine. Yobiŋ oi maripoŋgo komeiŋ ore so maneku karieru noŋ boyobe nuru wareine.
23 Em seguida, dirigiu-se a todos: Se alguém quer vir após mim, renegue-se a si mesmo, tome cada dia a sua cruz e siga-me.
24 “Moji gogoine iŋoyoŋunde sabareku iŋoyoŋunde aŋigo goga, iŋoji gogoine foriine kipeme jibugaiŋ. Jibugaiŋyoŋ, moji morende gogoine nonde eru kisiŋgaru mitari nareiŋ, iŋoji gogo foriinere fuŋne bofukeru sanaŋgaru goiŋ.
24 Porque, quem quiser salvar a sua vida, perdê-la-á; mas quem sacrificar a sua vida por amor de mim, salvá-la-á.
25 “Moji moreŋine moreŋine yoŋore yareya sosowo keporeko biŋeine ra foreme maŋinere gogo bojibugaru keoma goku komeko Anutuji buŋoine mitariko misi korugo rakaru qoqotiineji sibirigame so sagaiŋ. Meboine oiji manjeri so eteiŋ. Mata yobu!
25 Pois que aproveita ao homem ganhar o mundo inteiro, se vem a perder-se a si mesmo e se causa a sua própria ruína?
26 “Moji nonde tina eru Biŋe buŋone bawakiru ruaga, iŋo Sombuŋ eru morende Ŋi foriineji oŋuakoŋ ŋone takigaiŋ. Iŋoji jiki Sombuŋ mimerereŋ tiriine yoŋoke yoo wakibi yoŋore, iŋoyoŋere eru Mamainere kuririquraŋyaŋuŋ ŋoneru popurenimiŋ. Damaŋ oo ŋi me ŋigo oŋuine ŋone takireiŋ.
26 Se alguém se envergonhar de mim e das minhas palavras, também o Filho do Homem se envergonhará dele, quando vier na sua glória, na glória de seu Pai e dos santos anjos.
27 Nonji buŋo foriine mo iŋi ŋajibe maneniŋ: Yo dimagobi, ŋoŋore botugone goineji Anuture qorumande foriji fukeiŋ, oi ŋone mukunimiŋ. Sakike goku komere joiserereŋ so manebi fukeko oi ŋonenimiŋ.” Oŋu.
27 Em verdade vos digo: dos que aqui se acham, alguns há que não morrerão, até que vejam o Reino de Deus.
28 Buŋo oi yajime una 8 ore so tariko Yesuji Pita, Jon eru Jeims oga yaberu tukuo roperu Anutu oŋga wosi eteya.
28 Passados uns oitos dias, Jesus tomou consigo Pedro, Tiago e João, e subiu ao monte para orar.
29 Oŋga wosi eteru oo jiŋo maiinere kamasiji qowirieru fuŋine mo fukeya. Marikuineji gbagbataeŋine fukeru buruburuineke tamaeya.
29 Enquanto orava, transformou-se o seu rosto e as suas vestes tornaram-se resplandecentes de brancura.
30 Oo akoŋ ŋonebi ŋi yoyokaji fukeru Yesuke bubuŋo mimane ebuŋ. Oi Moses eru Elaija.
30 E eis que falavam com ele dois personagens: eram Moisés e Elias,
31 Kuririquraŋ maŋineo fukeru Yesuke buŋo iŋi mimane ebuŋ, “Anutuji Yesu joiserereŋ maneru komeiŋ ore soreme wakiru pipa Jerusalem sitio rako buru oiji foriineke fuke foreiŋ.”
31 que apareceram envoltos em glória, e falavam da morte dele, que se havia de cumprir em Jerusalém.
32 Oŋu mimane ebuŋyoŋ, Pitaji ogoyokaine yokoke jiŋoyaŋuŋ yobiŋgame kubaŋ pebuŋ. Pebuŋyoŋ, kubaŋgone maŋyaŋuŋ gboreko jiŋoyaŋuŋ piku Yesure kuririquraŋ eru ŋi yoyoka iŋoke dimabi, oi ŋone yabebuŋ.
32 Entretanto, Pedro e seus companheiros tinham-se deixado vencer pelo sono; ao despertarem, viram a glória de Jesus e os dois personagens em sua companhia.
33 Ŋone yabebi dimaku Yesu bokenimi ore ebi Pitaji Yesu ojiya, “Sogunenoŋuŋ, niŋoji yo oo beufi manegobeneŋ. Ore eru niŋoji soine ako yokaomo bakimiŋ: Gore mo, Mosesre mo eru Elaijare mo.” Pitaji oŋu ojiyayoŋ, iŋoyoŋunde buŋore fuŋne oi so mane mukuya.
33 Quando estes se apartaram de Jesus, Pedro disse: Mestre, é bom estarmos aqui. Podemos levantar três tendas: uma para ti, outra para Moisés e outra para Elias!... Ele não sabia o que dizia.
34 Oŋu miku dimako kuaŋ moji wakiru konuineo komoŋ yabeme kuaŋ maŋgo goku waragaku gburugburu yabeya.
34 Enquanto ainda assim falava, veio uma nuvem e encobriu-os com a sua sombra; e os discípulos, vendo-os desaparecer na nuvem, tiveram um grande pavor.
35 Gburugburu yabeko dimabi kuaŋ maŋineone buŋo maru mo iŋi wakiko manebuŋ, “Ŋi yo oi nakene made. Oi ŋiŋigo munaŋ qa yareiŋ ore roosoeboŋ. Ŋoŋo iŋore buŋo maneru goinebi.”
35 Então da nuvem saiu uma voz: Este é o meu Filho muito amado; ouvi-o!
36 Buŋo maru oiji wakiko maneru kiŋariŋ yoŋoji oo akoŋ piku Yesuji akoŋ dimako ŋonebuŋ. Tukuo ya ŋonebuŋ, ore biŋe oi damaŋ oo so miku buŋoyaŋuŋ mataeme gobi moji mo so maneya. Oŋu.
36 E, enquanto ainda ressoava esta voz, achou-se Jesus sozinho. Os discípulos calaram-se e a ninguém disseram naqueles dias coisa alguma do que tinham visto.
37 Peku pakerebi Yesuji kiŋariŋpuine yokaomo yoŋoke tukuone wakiru pagaŋgo ŋiŋigo kubu sogo ŋone yabebuŋ.
37 No dia seguinte, descendo eles do monte, veio ao encontro de Jesus uma grande multidão.
38 Ŋone yabebi ŋiŋigo kubuone ŋi moji oŋgaku iŋi ojiya, “Qaqaji, nonde made begu fukega ore wareru oi ŋone. Ore eru oŋga wosi garego.
38 Eis que um homem exclamou do meio da multidão: Mestre, rogo-te que olhes para meu filho, pois é o único que tenho.
39 Mane, gemo moji oi bodugame oo akoŋ oŋga jojoraku yoyowo gako suriŋsuriŋ bame miineone tiferuruine wakiega. Gemo oiji poreru ro imagaru damaŋ kokoine so bokeega.
39 Um espírito se apodera dele e subitamente dá gritos, lança-o por terra, agita-o com violência, fá-lo espumar e só o larga depois de o deixar todo ofegante.
40 Oŋu fukeko gore kiŋariŋpuji gemo oi yobenimiŋ ore karie yaregoyoŋ, yoŋoji oi embimbiŋgagobi.”
40 Pedi a teus discípulos que o expelissem, mas não o puderam fazer.
41 Oŋu ojime Yesuji bokirie teru miya, “Yei, morende ŋiŋigo qoqomuku eru iŋgoŋmaŋgoŋineke, nonji damaŋ wojimu ŋoŋoke goku qataŋ ŋabebe Anutu so manesiŋ gabi joiserereŋ maneebemiŋ? Madego ronde yo wareni.”
41 Respondeu Jesus: Ó geração incrédula e perversa, até quando estarei convosco e vos aturarei? Traze cá teu filho.
42 Made oi roru wareko damaŋ oo oŋuakoŋ gemoji made furu yoyou eteme yoyowo garu suriŋsuriŋ baya. Oŋu fukeyayoŋ, Yesuji gemo oi miteme bokeme made bobiaŋ garu mamaine oteya.
42 E quando ele ia chegando, o demônio lançou-o por terra e agitou-o violentamente. Mas Jesus intimou o espírito imundo, curou o menino e o restituiu a seu pai.
43 — ausente —
43 Todos ficaram pasmados ante a grandeza de Deus. Como todos se admirassem de tudo o que Jesus fazia, disse ele a seus discípulos:
44 “Buŋo yo kaje ruaru maneniŋ: Anutuji Sombuŋ eru morende Ŋi foriine oi moreŋ ŋiŋigo kekesuesueyaŋuŋke yoŋore meo ruako rakaiŋ.”
44 Gravai nos vossos corações estas palavras: O Filho do Homem há de ser entregue às mãos dos homens!
45 Buŋo koruŋ oi yajiyayoŋ, oi so mane mukubuŋ. Anutuji oi kefagame soŋsoŋgo peko oi so mane taniŋgabuŋ eru fuŋine uruŋu, oi weu tenimiŋgo fogaturuŋ ebuŋ. Oŋu.
45 Eles, porém, não entendiam esta palavra e era-lhes obscura, de modo que não alcançaram o seu sentido; e tinham medo de lhe perguntar a este respeito.
46 Kiŋariŋ niŋoreone ‘Moji ropekiine fukega?’ miku buŋo oi manesubuŋ.
46 Veio-lhes então o pensamento de qual deles seria o maior.
47 Oi manesubuŋyoŋ, Yesuji maŋ mamanesuyaŋuŋ mane mukuru made mendaine mo roru keririŋineo ruame dimaya.
47 Penetrando Jesus nos pensamentos de seus corações, tomou um menino, colocou-o junto de si e disse-lhes:
48 Dimako iŋi yajiya, “Sosowo ŋoŋoreone moji wawakiine tatariine fukega, iŋoji ropekiine fukega. Ore eru moji made yo nonde tinao piineo keporeru siŋaŋ gaku maŋgo eteiŋ, iŋoji noŋ kepore nuiŋ. Moji noŋ kepore nuiŋ, iŋoji sore nuya, oi oŋuakoŋ keporeiŋ.” Oŋu.
48 Todo o que recebe este menino em meu nome, a mim é que recebe; e quem recebe a mim, recebe aquele que me enviou; pois quem dentre vós for o menor, esse será grande.
49 Damaŋ oo Jonji fuŋgaru buŋo iŋi ojiya, “Sogunene, ŋi moji gore tinao gemokaku yobe yabeme ŋonebeŋ. Iŋoji niŋoke so roregaru goga ore niŋo iŋo qomuku tebeŋ.”
49 João tomou a palavra e disse: Mestre, vimos um homem que expelia demônios em teu nome, e nós lho proibimos, porque não é dos nossos.
50 Oŋu ojiyayoŋ, Yesuji iŋi ojiya, “Iŋo so qomuku teinebi. Moji so qomuku ŋareega, iŋoji ŋoŋo-ŋaŋunde buruo goga. (Ore eru ŋoŋo nonde ogopu goine oi sisiri egu eyarenimiŋ.)” Oŋu.
50 Mas Jesus lhe disse: Não lho proibais; porque, o que não é contra vós, é a vosso favor.
51 Yesuji Sombuŋgo ropeiŋgo eya. Ore damaŋine bembeŋgaga ore Yesuji dimaku “Jerusalem sitio rabemiŋ,” miku misanaŋgaru fuŋgaru kadio raya.
51 Aproximando-se o tempo em que Jesus devia ser arrebatado deste mundo, ele resolveu dirigir-se a Jerusalém.
52 Raru kiŋaŋ bonieru sore yabeme rabuŋ. Kadio raru goku Samaria prowinsre kae mogo roperu “Yesu wareiŋgo ore boemasaŋ ekimiŋgo ore waregobeneŋ,” mibuŋ.
52 Enviou diante de si mensageiros que, tendo partido, entraram em uma povoação dos samaritanos para lhe arranjar pousada.
53 Mibuŋyoŋ, Samaria yoŋoji Juda eru Jerusalem mipemiriŋ eyareebuŋ ore Yesuji “Noŋ Judia prowinsgo Jerusalem soriŋ oobe rabemiŋ,” miya ore pi sabareru momojo buŋoyaŋuŋ so yajibuŋ.
53 Mas não o receberam, por ele dar mostras de que ia para Jerusalém.
54 Oŋu ebi kiŋariŋyokaine Jeims eru Jon yokoji oi ŋoneru mibu, “O Ofoŋ, qonikiŋgone misi wakiru ja yabeko mataenobuŋ, oŋu oŋga wosikimiŋgo manege me mata?”
54 Vendo isto, Tiago e João disseram: Senhor, queres que mandemos que desça fogo do céu e os consuma?
55 Oŋu mibuyoŋ, Yesuji kirieru kane yaperu miyateya.
55 Jesus voltou-se e repreendeu-os severamente. {Não sabeis de que espírito sois animados.
56 Oone jikigaru kae mogo rabuŋ. Oŋu.
56 O Filho do Homem não veio para perder as vidas dos homens, mas para salvá-las.} Foram então para outra povoação.
57 Kadio rakabi ŋi moji wareru Yesu ojiya, “Go uro uro ramiŋ, nonji oo go boyobe guru warebemiŋ.”
57 Enquanto caminhavam, um homem lhe disse: Senhor, seguir-te-ei para onde quer que vás.
58 Oi maneru Yesuji iŋi ojiya, “Gomende qoro yoŋoji ko siroŋyaŋuŋgo pebi sowoo webo yoŋoji youyaŋuŋ baku goegobiyoŋ, Sombuŋ eru morende Ŋi foriineji uro obe raru qoruine wamo roŋguŋgo roegaru pema nena?”
58 Jesus replicou-lhe: As raposas têm covas e as aves do céu, ninhos, mas o Filho do Homem não tem onde reclinar a cabeça.
59 Yesuji ŋi more ojiya, “Go wareru noŋ boyobe nuigoŋ.” Ojiyayoŋ, iŋi bokirieya, “Ofoŋ, oi soineyoŋ, mamaneji komeiŋgo ega. Ore eru bonieru minde raru siŋaŋ gabe komeko yaŋ gabe tarime.”
59 A outro disse: Segue-me. Mas ele pediu: Senhor, permite-me ir primeiro enterrar meu pai.
60 Oŋu bokirieyayoŋ, Yesuji buŋoine bokirieru ojiya, “Boke! Komeine yoŋoji qoŋgbuŋyaŋuŋ komekiine oi soine yaŋ ganimiŋyoŋ, goji raru Anuture qorumande fuŋne mitaniŋga yareru goigoŋ.”
60 Mas Jesus disse-lhe: Deixa que os mortos enterrem seus mortos; tu, porém, vai e anuncia o Reino de Deus.
61 Moke ŋi moji waperu ojiya, “Ofoŋ, nonji go boyobe gubeminde aŋi manegoyoŋ, mane, go soine minde bonieru pigo raru tifepune momojo buŋoyaŋuŋ mibe tarime.”
61 Um outro ainda lhe falou: Senhor, seguir-te-ei, mas permite primeiro que me despeça dos que estão em casa.
62 Ojiyayoŋ, Yesuji bokirieya, “Moji moreŋ banjaŋgaiŋgo kiju oi bafalo ŋadio kiperu meineji kiju kifuineo roru dimako rako moke kirieru ŋadiineo ŋonega, iŋoji Anuture qorumaŋgo roperu gioine baiŋ ore so, so fukega.” Oŋu.
62 Mas Jesus disse-lhe: Aquele que põe a mão no arado e olha para trás, não é apto para o Reino de Deus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.