Lucas 6

Maŋkekerisiere Biŋe Quraŋ Jojofo Gariine (MLH) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Ore ŋadiineo Sabat kombaŋ mogo Yesuji wit kurumbu gio rondiŋ soguine petigaru raya. Rako kiŋariŋpuineji uqore komeru wit foriine moakoŋ moakoŋ meyaŋunji bajiku jomugaru nobuŋ.
1 Aconteceu que, num sábado, passando Jesus pelas searas, os seus discípulos colhiam e comiam espigas, debulhando-as com as mãos.
2 Oŋu nobuŋ ore Farisi (Kadi buŋore yameŋyameŋ) goineji oi ŋoneru iŋi yajibuŋ, “Ŋoŋo wamore Sabat kombande gio bobo agi oduregobi?”
2 E alguns dos fariseus lhes disseram: Por que fazeis o que não é lícito aos sábados?
3 Oŋu yajibuŋyoŋ, Yesuji iŋi bokirieya, “Kiŋ Deiwidji mamari ŋipuine yoŋoke roregaru uqore komeru ya ebuŋ, oi osebuŋ me mata?
3 Respondeu-lhes Jesus: Nem ao menos tendes lido o que fez Davi, quando teve fome, ele e seus companheiros?
4 Iŋoji Anuture kambaŋ seri soriŋgo roperu poroŋ mokiine Anuture jiŋo maio koro alatao ruabi ŋeko usuŋineji kefagame qomukubuŋ, oi roko nobuŋ. Poroŋ mokiine bobokeine oi soriŋ gio siŋaŋ yoŋoji akoŋ noku gobuŋ. Iŋoji eru iŋore osigidapuji oi egu nonimiŋ ore agi peyayoŋ, oi jibu nobuŋ.”
4 Como entrou na casa de Deus, tomou, e comeu os pães da proposição, e os deu aos que com ele estavam, pães que não lhes era lícito comer, mas exclusivamente aos sacerdotes?
5 Oŋu miku iŋi yajiya, “Qorumaŋ eru morende Ŋi foriineji Sabat kombande Ofoŋ fukega.” Oŋu.
5 E acrescentou-lhes: O Filho do Homem é senhor do sábado.
6 Yesuji Sabat kombaŋ mogo oŋgawowosi pigo roperu Biŋe buŋo qaji yareya. Oo ŋi mo meine furoine gbaŋiko ŋeya.
6 Sucedeu que, em outro sábado, entrou ele na sinagoga e ensinava. Ora, achava-se ali um homem cuja mão direita estava ressequida.
7 Kadi buŋore qaqaji eru Farisi (Kadi buŋore yameŋyameŋ) yoŋoji Yesu ŋoneru buŋo koroineo ruaniminde fuŋne baaru “Ŋi oi Sabat kombaŋgo bobiaŋgaiŋ me mata?” oŋu miku ru baku ŋebuŋ.
7 Os escribas e os fariseus observavam-no, procurando ver se ele faria uma cura no sábado, a fim de acharem de que o acusar.
8 Ŋebuŋyoŋ, Yesuji mamanesuyaŋuŋ oi mane mukuru ŋi meine gbagbaŋine oi iŋi ojiya, “Go pakereru jiŋo mainoŋuŋgo dima.” Oŋu ojime pakereru dimaya.
8 Mas ele, conhecendo-lhes os pensamentos, disse ao homem da mão ressequida: Levanta-te e vem para o meio; e ele, levantando-se, permaneceu de pé.
9 Dimako Yesuji oŋu miya, “Kadi buŋo boyoberu Sabat kombaŋgo ya fiine me sembene ekimiŋ? Soine more qoru kipekimiŋ me bokebeneŋ sibirigaiŋ. Uruŋu ebeneŋ sagaiŋ? Oi weu ŋarebe miinebi.”
9 Então, disse Jesus a eles: Que vos parece? É lícito, no sábado, fazer o bem ou o mal? Salvar a vida ou deixá-la perecer?
10 Oŋu miku peperisieru sosowo ŋone yabe foreru ŋi oi ojiya, “Go bio mego poretiŋga.” Oŋu ojime meine poretiŋgame moke fiine fukeya.
10 E, fitando todos ao redor, disse ao homem: Estende a mão. Ele assim o fez, e a mão lhe foi restaurada.
11 Fiine fukeyayoŋ, siŋaŋ yoŋoji maŋyaŋuŋ kokoine rigaŋgame “Yesu uruŋu etekimiŋ?” miku yoŋoyoŋe mimane ebuŋ. Oŋu.
11 Mas eles se encheram de furor e discutiam entre si quanto ao que fariam a Jesus.
12 Damaŋ oo Yesuji tukuo oŋga wosiiŋ ore roperu ubu joroine oi Anutu oŋga wosi teru gome kae fureya.
12 Naqueles dias, retirou-se para o monte, a fim de orar, e passou a noite orando a Deus.
13 Kae fureme kiŋariŋpuine oŋga yareru yoŋoreone 12 roosoe yaberu sosore ŋi aposol tina oi yareya.
13 E, quando amanheceu, chamou a si os seus discípulos e escolheu doze dentre eles, aos quais deu também o nome de apóstolos:
14 Tinayaŋuŋ oi iŋi miya: Saimon, Yesuji tinaine Pita oteya, iŋore gboine Andru eru Jeims, Jon, Filip, Bartolomyu,
14 Simão, a quem acrescentou o nome de Pedro, e André, seu irmão; Tiago e João; Filipe e Bartolomeu;
15 Matyu, Tomas, Jeims Alfiusre made eru Saimon tinaine mo Pururu ŋi mibuŋ.
15 Mateus e Tomé; Tiago, filho de Alfeu, e Simão, chamado Zelote;
16 Judas Jeimsre made eru Judas Iskariot. Kariot ŋi oiji jiki babae ŋi fukeya.
16 Judas, filho de Tiago, e Judas Iscariotes, que se tornou traidor.
17 Yesuji aposolpuine yoŋoke tukuone wakiru moreŋ rondiŋgo raru dimabuŋ. Dimabi kiŋariŋ kubu soguine eru ŋiŋigo kubu sogo yoŋoji iŋore tumaŋgaru odigabuŋ. Yoŋoji “Biŋeine miko manebeneŋ jibenoŋuŋ bobiaŋgaiŋ,” miku ore eru Judia prowins sosowo, Jerusalem siti eru koe qaŋaŋineone Taia eru Saidon taoŋ oone wareru tumaŋgabuŋ.
17 E, descendo com eles, parou numa planura onde se encontravam muitos discípulos seus e grande multidão do povo, de toda a Judeia, de Jerusalém e do litoral de Tiro e de Sidom,
18 Gemokakuji bapeboriŋ eyareya, yoŋoji oŋuakoŋ wareru fiabuŋ.
18 que vieram para o ouvirem e serem curados de suas enfermidades; também os atormentados por espíritos imundos eram curados.
19 Usuŋineji iŋoreone mukuru yoŋoreo ropeko sosowo bobiaŋ yabeya. Ore eru ŋiŋigo sosowoji Yesu bouaiŋgo janjaŋbumbuŋ odebuŋ. Oŋu.
19 E todos da multidão procuravam tocá-lo, porque dele saía poder; e curava todos.
20 Yesuji kiŋariŋpuine qokiraŋgaru ŋone yaberu iŋi yajiya,
20 Então, olhando ele para os seus discípulos, disse-lhes:
21 “Damaŋ yoo uqore oŋuine komeru yaimaiŋ qaku gogobi, Anutuji ŋoŋore aŋi oi bomukuiŋ. Ore eru ŋoŋo kiwaqawaineke fukegobi. Damaŋ yoo kuyogobi, ŋoŋoji jeribari eru gouenimiŋ. Ore eru beusembe gogobi, ŋoŋo kiwaqawaineke fukegobi.
21 Bem-aventurados vós, os que agora tendes fome, porque sereis fartos.
22 “Ŋiŋigoji ŋoŋo Sombuŋ eru morende Ŋi foriinere eru rosi eru yoberu sakiŋaŋuŋo ruaru maŋqoqo buŋo fofoine miŋareru qoro sowesembeine oŋuine tinaŋaŋuŋ ketigaru ketotienimiŋ, ŋoŋo kiwaqawaineke fukegobi.
22 Bem-aventurados sois quando os homens vos odiarem e quando vos expulsarem da sua companhia, vos injuriarem e rejeitarem o vosso nome como indigno, por causa do Filho do Homem.
23 “Apa ŋasopuŋaŋunji ore so kajeqouŋ ŋiŋigo yoŋo eyareku gobuŋ. Maneniŋ! Anutuji furiŋaŋuŋ ropekiine Sombuŋ kaeo ruame pega. Ore eru oŋu eŋarebi damaŋ oo ŋoŋo jerieru kokoriaŋ romaiŋgainebi.
23 Regozijai-vos naquele dia e exultai, porque grande é o vosso galardão no céu; pois dessa forma procederam seus pais com os profetas.
24 “Ŋoŋo kiwaqawaineke gogobiyoŋ, biŋeroro meboŋaŋuŋke ŋoŋo gogo batiqatiine tomiri gogobi, oi tariiŋ. Ore eru nonji ŋoŋore oŋga joraku ‘O yei!’ migo.
24 Mas ai de vós, os ricos! Porque tendes a vossa consolação.
25 “Damaŋ yoo no gaba eru gogobi, ŋoŋo uqore komeru roro gonimiŋ. Ore eru nonji ŋoŋore oŋga joraku ‘O yei!’ migo. Damaŋ yoo jeribari eru gouegobi, ŋoŋo soguŋ baru kuyonimiŋ. Ore eru nonji ŋoŋore oŋga joraku ‘O yei!’ migo.
25 Ai de vós, os que estais agora fartos! Porque vireis a ter fome.
26 “Apa ŋasopuŋaŋunji kajeqouŋ ŋiŋigo qaqajibuine mimiteŋ yaberu gobuŋ. Ŋiŋigo sosowo ore so eŋarebi nonji yoŋore oŋga joraku ‘O yei!’ migo.” Oŋu.
26 Ai de vós, quando todos vos louvarem! Porque assim procederam seus pais com os falsos profetas.
27 “Sembene eŋarenimiŋyoŋ, ŋoŋo buŋone maneru gogobi, nonji ŋoŋore iŋi ŋajibe maneniŋ: Ŋoŋo rosipuŋaŋuŋ maŋ-ŋaŋunji manjoko eyareru goinebi. Uri yoŋoji rosi eŋaregobi, oi fiine akoŋ eyareku goinebi.
27 Digo-vos, porém, a vós outros que me ouvis: amai os vossos inimigos, fazei o bem aos que vos odeiam;
28 “Uri yoŋoji qaiso eru sowe ŋabegobi, oi romaiŋgaru mifia yareinebi. Pore kane eŋaregobi, yoŋore ore Anuture oŋga wosiinebi.
28 bendizei aos que vos maldizem, orai pelos que vos caluniam.
29 “Moji maugo mobeine qame aribe oŋuakoŋ bokirie ote. Moji marikugo paiine roru kambaŋgo dikiine oŋuakoŋ roiŋgo maneko go oi so sabareigoŋ.
29 Ao que te bate numa face, oferece-lhe também a outra; e, ao que tirar a tua capa, deixa-o levar também a túnica;
30 “Yare karie garebi oi sosowo yareigoŋ. Moji gore mebo yago roko oi kerisie gareiŋ ore so yameŋ keku weuteigoŋ.
30 dá a todo o que te pede; e, se alguém levar o que é teu, não entres em demanda.
31 Ŋiŋigoji ŋoŋo ya eŋareiŋgo maneegobi, ore so yoŋore oŋuakoŋ eyareru goinebi.
31 Como quereis que os homens vos façam, assim fazei-o vós também a eles.
32 “Morende agiburaŋ ŋiŋigo ogopuyaŋunji manjoko eyarebi tifeine bokirieru manjoko eyareru mimiteŋ eegobi. Ŋoŋo ore so morende kamasi boyobeegobi ine, Anuture tife so fukeko uruŋu ŋoŋo miteŋ ŋabena? Ogopunoŋuŋ eru rosipuŋaŋuŋ oi moko manjoko eyarebi furi ŋareme seŋgiŋbaŋgiŋ fukenimiŋ.
32 Se amais os que vos amam, qual é a vossa recompensa? Porque até os pecadores amam aos que os amam.
33 “Morende agiburaŋ ŋiŋigo ogopuyaŋunji ya fiine eyarebi tifeine bokirie yareru ogo bobo eru mimiteŋ eegobi. Ŋoŋo ore so eru morende kamasi boyobeegobi ine, Anuture tife so fukeko ŋoŋo so miteŋ ŋabeiŋ.
33 Se fizerdes o bem aos que vos fazem o bem, qual é a vossa recompensa? Até os pecadores fazem isso.
34 “Morende agiburaŋ ŋiŋigoji moneŋ ya oi agiburaŋ ŋiŋigo goine yoŋore yareru tifeine oŋuakoŋ bokirie yarenimiŋgo yameŋ keegobi. Oi morende eebobo. Ŋoŋo goineji tifeŋaŋuŋ bokirie yarenimiŋgo odigabi Anutuji uruŋu miteŋ ŋabena? Goineji tifeŋaŋuŋ so bokirie ŋarebi Anutuji tifeine oi bokirieru furi ŋareiŋ.
34 E, se emprestais àqueles de quem esperais receber, qual é a vossa recompensa? Também os pecadores emprestam aos pecadores, para receberem outro tanto.
35 “Ŋoŋo Sombuŋ Rauinere eebobo eba eku goinebi. Moreŋ ŋiŋigoji sembene eru daŋge so miegobiyoŋ, Anutuji jibu oi ya fiine eyareega. Ore eru ŋoŋo rosipuŋaŋuŋ manjoko eyareru fiine akoŋ eyareku moneŋ ya yareru ore tife mo bokirie ŋarenimiŋgo so maneru odigainebi. Oŋu eru gobi furiŋaŋunji saueru ropekiine fukeko Anutu ropekiinere odumadepu fukeru gonimiŋ.
35 Amai, porém, os vossos inimigos, fazei o bem e emprestai, sem esperar nenhuma paga; será grande o vosso galardão, e sereis filhos do Altíssimo. Pois ele é benigno até para com os ingratos e maus.
36 “Sombuŋ Mamaŋaŋunji sosowo ŋonemaiŋ eŋareiŋgo manega, ŋoŋo ore so ŋiŋigo sosowo ŋonemaiŋ eyareru goinebi.” Oŋu.
36 Sede misericordiosos, como também é misericordioso vosso Pai.
37 “Ŋiŋigo goine yoŋore buŋo oi so osoeru mitariinebi. Oi so mitari yabebi Anutuji ŋoŋo-ŋaŋe oŋuakoŋ so mitari ŋareiŋ. Ŋoŋo goine yoŋore agiburande geo oi so bokirie yareinebi. Oi so bokirie yarebi Anutuji ŋoŋo-ŋaŋunde agiburande geo oi oŋuakoŋ so bokirie ŋareiŋ. Ŋoŋo goine yoŋore agiburaŋ bokeinebi. Oi bokebi Anutuji ŋoŋo-ŋaŋunde agiburaŋ oŋuakoŋ jureru bokeiŋ.
37 Não julgueis e não sereis julgados; não condeneis e não sereis condenados; perdoai e sereis perdoados;
38 “Ŋoŋo ŋiŋigo goine yoŋore ya eyarebi Anutuji ore so osoeru ya oi bokirieru ŋoŋo oŋuakoŋ eŋareiŋ. Ore eru ŋoŋo ya yauŋ yareeinebi. Oŋu yarebi Anutuji oŋuakoŋ yauŋ ŋareeiŋ. Fofori, Anutuji oi dukuŋ beugoro so maneru bapi ŋabeeiŋ. Anutuji osoeru ŋoŋo ya yarebuŋ, ore soine sosowo roru popugo keseme mau siroŋgo wapeko itiriŋgako sogokoŋ fukeko bodugame rakako jikigaru paiineo keseme soine odureru siŋsaŋ wakiko oi kekereŋaŋuŋgo nikeru ŋareiŋ.” Anuture fuŋne oŋu.
38 dai, e dar-se-vos-á; boa medida, recalcada, sacudida, transbordante, generosamente vos darão; porque com a medida com que tiverdes medido vos medirão também.
39 Yesuji soso buŋo mo iŋi yajiya, “Jiŋokombi ŋiŋigo moji jiŋokombi ogoine mo soine meineo roru ogagaiŋ me mata? Oŋu ranobu moko yoŋgo rakaru yapena.
39 Propôs-lhes também uma parábola: Pode, porventura, um cego guiar a outro cego? Não cairão ambos no barranco?
40 Kiŋarinji qaqajiine so odurega. Qaqajiyaŋunji mamane sosowo poretiŋ qaji yareme mane mukunimiŋ, sosowo yoŋoji qaqajiyaŋuŋ oŋuine fukenimiŋ.
40 O discípulo não está acima do seu mestre; todo aquele, porém, que for bem-instruído será como o seu mestre.
41 “Go wamore ogogore jiŋoo kubuke mendaine ŋonegeyoŋ, gakere jiŋoo yo diŋiŋine soguine pega, oi uruŋu so ŋone mukuge?
41 Por que vês tu o argueiro no olho de teu irmão, porém não reparas na trave que está no teu próprio?
42 Gogakere jiŋoo yo diŋiŋine soguine pega, oi so ŋone mukuru uruŋu ore ogogore iŋi minoŋ, ‘Ogone mane! Jiŋogoo paibe kubuke rakaru ŋega, oi soine qopiebe wakiiŋ.’ O maŋkekerisiere sasaki ŋi, go bonieru gakere jiŋoone yo diŋiŋine soguine oi roru bokeigoŋ. Oi roru bokeru poretiŋ ŋone mukuru ogogore jiŋoo kubuke rakaru ŋega, oi soine qopiende wakiiŋ.” Oŋu.
42 Como poderás dizer a teu irmão: Deixa, irmão, que eu tire o argueiro do teu olho, não vendo tu mesmo a trave que está no teu? Hipócrita, tira primeiro a trave do teu olho e, então, verás claramente para tirar o argueiro que está no olho de teu irmão.
43 “Yo fiine moji foriine sembene so fukeega. Oŋuakoŋ yo sembene moji foriine fiine so fukeega.
43 Não há árvore boa que dê mau fruto; nem tampouco árvore má que dê bom fruto.
44 Geme koruŋine oi atiŋgo fukeko roiŋgo embimbiŋgaegobeneŋ eru gudere foriine oi fobuo fukeko bomukuiŋgo embimbiŋgaegobeneŋ. Ore so yore foriine ŋoneru osoeru fuŋine mane mukuinebi.
44 Porquanto cada árvore é conhecida pelo seu próprio fruto. Porque não se colhem figos de espinheiros, nem dos abrolhos se vindimam uvas.
45 “Ŋi maŋgo ya puseko pega, oi mi bibiineji totogo miega. Ore eru ŋi oroinere maŋ rouŋgo ya fiinere moriri pega, iŋoji fiine oi totogo akoŋ miega. Ŋi sembenere maŋ rouŋgo ya sembene pega, iŋoji sembene oi totogo miega.” Oŋu.
45 O homem bom do bom tesouro do coração tira o bem, e o mau do mau tesouro tira o mal; porque a boca fala do que está cheio o coração.
46 “Ŋoŋo nonde ‘Ofoŋ Ofoŋ!’ buŋo oi wamore miegobiyoŋ, nonji ya banimiŋ ore miego, oi so reŋgaru baegobi.
46 Por que me chamais Senhor, Senhor, e não fazeis o que vos mando?
47 “Uri yoŋoji nondeo wareru buŋone maneru reŋgaru egobi, nonji yoŋore fuŋne ŋaduru soso buŋoji mibemiŋ.
47 Todo aquele que vem a mim, e ouve as minhas palavras, e as pratica, eu vos mostrarei a quem é semelhante.
48 Iŋoji ketigaqoqo ŋi yoore so fukega: Ŋi oiji pi babemiŋ miki yoŋ joroine sikeru rakaru otuŋine ko oŋgiŋ (simeŋ) paio igodoŋgaru basanaŋgame dimaya. Oŋu dimako kueyoiko damaŋgo obu yoiko soguine qaku pi botuineo bapakareyayoŋ, fiine akoŋ baku baporeko dimaya ore bajiiŋgo qaku bibieko sanaŋgaru dimaya.
48 É semelhante a um homem que, edificando uma casa, cavou, abriu profunda vala e lançou o alicerce sobre a rocha; e, vindo a enchente, arrojou-se o rio contra aquela casa e não a pôde abalar, por ter sido bem-construída.
49 Qaku bibieyayoŋ, moji buŋone maneru so reŋgaru ega, iŋoji ketigaqoqo ŋi yoore so fukega: Iŋoji pi babemiŋ miki otuŋine so sikeru sariru moreŋ paio qoti jigo akoŋ ruaru baya. Bako dimako kueyoiko damaŋgo obu yoiko soguine qaku pi botuineo bapakareko pi oi oo akoŋ bakaigame rinduŋgaru wakiya.” Oŋu.
49 Mas o que ouve e não pratica é semelhante a um homem que edificou uma casa sobre a terra sem alicerces, e, arrojando-se o rio contra ela, logo desabou; e aconteceu que foi grande a ruína daquela casa.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.