Lucas 22

Maŋkekerisiere Biŋe Quraŋ Jojofo Gariine (MLH) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Oŋu gobuŋyoŋ, poroŋ yistine tomiri ore kombaŋ, tinaine Pasowa kombaŋ miegobeneŋ, oi bombeŋgaya
1 Aproximava-se a festa dos pães sem fermento, chamada Páscoa.
2 Bombeŋgako oo soriŋ gio siŋaŋ eru Kadi buŋore qaqaji yoŋoji ŋiŋigo kubu yoŋore kokoi manebuŋ ore eru yoŋoyoŋe akoŋ tumaŋgaru “Uruŋu ebeneŋ qabi komena?” miku kadi baaru mimane ebuŋ.
2 Os príncipes dos sacerdotes e os escribas buscavam um meio de matar Jesus, mas temiam o povo.
3 Damaŋ oo Satanji Judasre maŋgo rakaya. Judas iŋo Yesure kiŋariŋpu 12 yoŋoreone mo. Kariot kaeone wareya ore tinaine mo Iskariot mibuŋ.
3 Entretanto, Satanás entrou em Judas, que tinha por sobrenome Iscariotes, um dos Doze.
4 Iŋoji soriŋ gio siŋaŋ eru sorinde sa siŋaŋ qoruine yoŋoreo raru Yesu babae baru meyaŋuŋgo ruainde buŋo yajiya.
4 Judas foi procurar os príncipes dos sacerdotes e os oficiais para se entender com eles sobre o modo de lho entregar.
5 Yoŋoji oi maneru “Ayo!” miku maŋyaŋunji fiame furiine moneŋ oteiŋgo ore buŋo kipebuŋ.
5 Eles se alegraram com isso, e concordaram em lhe dar dinheiro.
6 Buŋo kipebi Judasji Yesu kamiine babae baru meyaŋuŋgo ruainde kadi baaru ŋone yoyoberu goya. Oŋu.
6 Também ele se obrigou. E buscava ocasião oportuna para o trair, sem que a multidão o soubesse.
7 Poroŋ yistine tomiri ore kombaŋ una mogo Pasowa lama qaku rigaebuŋ, damaŋ oiji ware fukeya.
7 Raiou o dia dos pães sem fermento, em que se devia imolar a Páscoa.
8 Yesuji Pita eru Jon iŋi yasiru sore yapeya, “Ŋoko raru Pasowa lama bomogabire nokimiŋ.”
8 Jesus enviou Pedro e João, dizendo: Ide e preparai-nos a ceia da Páscoa.
9 Oŋu yasiru sore yapeme weu tebire, “Oi uro raru bomoganimi?”
9 Perguntaram-lhe eles: Onde queres que a preparemos?
10 Weu tebire iŋi bokirieya, “Maneni, ŋoko sitio ropebire ŋi mo obu dero kukugaru wareko bofukenimi. Bofukeru iŋo boyoberu raru pi ropeiŋ, oo ropeni.
10 Ele respondeu: Ao entrardes na cidade, encontrareis um homem carregando uma bilha de água; segui-o até a casa em que ele entrar,
11 Roperu pi rauine iŋi ojini, ‘Qaqajiji gore miga: Ogo pigo uro? Niŋoji soine ore maŋineo wareru kiŋariŋpune yoŋoke Pasowa lama nokimiŋ?’
11 e direis ao dono da casa: O Mestre pergunta-te: Onde está a sala em que comerei a Páscoa com os meus discípulos?
12 Oŋu ojibire maneru pi paiineo paibe roperu maŋine soguine mo ŋatuiŋ. Oo ŋeŋe ya bomogabi ŋega. Oi ŋatuko oo lama qaku rigani.”
12 Ele vos mostrará no andar superior uma grande sala mobiliada, e ali fazei os preparativos.
13 Oŋu miku sore yapeme raru Yesuji buŋo miya, ore so bofukeru dimaku lama qaku rigaru bomogabu. Oŋu.
13 Foram, pois, e acharam tudo como Jesus lhes dissera; e prepararam a Páscoa.
14 Uqo damaŋineji wareko Yesuji aposolpuine yoŋoke uqo nokimiŋ ore wakiru ŋebuŋ.
14 Chegada que foi a hora, Jesus pôs-se à mesa, e com ele os apóstolos.
15 Ŋebi iŋi yajiya, “Nonji Pasowa lama yo ŋoŋoke nokimiŋ ore aŋi kokoine maneru goboŋ. Uqo yo nobe tariko joiserereŋ manebemiŋ. Ore damaŋineji bembeŋgaga.
15 Disse-lhes: Tenho desejado ardentemente comer convosco esta Páscoa, antes de sofrer.
16 Oi bembeŋgaga ore iŋi ŋajibe maneniŋ: Nonji Pasowa lama moreŋgo yoo jikigaru so nobemiŋ. Jiki uqo tebu yoore foriine fuŋine mo fukeiŋ, oi Anuture qorumaŋ maŋgo paibe nobemiŋ.”
16 Pois vos digo: não tornarei a comê-la, até que ela se cumpra no Reino de Deus.
17 Oŋu yajiru wain popu roru mifiagaru iŋi miya, “Yo roru ŋoŋo-ŋaŋe boroiŋgaru noniŋ.
17 Pegando o cálice, deu graças e disse: Tomai este cálice e distribuí-o entre vós.
18 Nonji iŋi ŋajibe maneniŋ: Noŋ wain niginde foriine yoo moke jikigaru so nobemiŋ. Moke nobemiŋ, oi Anuture qorumaŋ fuke foreko oo nobemiŋ.”
18 Pois vos digo: já não tornarei a beber do fruto da videira, até que venha o Reino de Deus.
19 Oŋu miku poroŋ roru mifiagaru baji yareru iŋi miya, “Yo nakene fune. Oi ŋoŋore eru ŋarego. Oi noku noŋ manesu nuinebi.”
19 Tomou em seguida o pão e depois de ter dado graças, partiu-o e deu-lho, dizendo: Isto é o meu corpo, que é dado por vós; fazei isto em memória de mim.
20 Oi yareme nobi wain popu oŋuakoŋ roru iŋi miya, “Popu yo oi jojofo buru gariinere popu fukega. Nonji munaŋ qa ŋarebemiŋ ore eru darine keseru komebemiŋ. Dari oiji Anuture jojofo buru oi basanaŋgaiŋ.
20 Do mesmo modo tomou também o cálice, depois de cear, dizendo: Este cálice é a Nova Aliança em meu sangue, que é derramado por vós...
21 “Oŋu fukegayoŋ, maneniŋ, babae banuiŋ, iŋoji moko yoo uqo noku ŋegobeneŋ.
21 Entretanto, eis que a mão de quem me trai está à mesa comigo.
22 Fofori, Anutuji mitigaya ore so Sombuŋ eru morende Ŋi foriineji moreŋ bokeru raiŋ. Raiŋyoŋ, babae bateiŋ, iŋore oŋga joraku ‘O yei!’ migo. Anutuji geoine ropekiine kerisieru oteiŋ.”
22 O Filho do Homem vai, segundo o que está determinado, mas ai daquele homem por quem ele é traído!
23 Oŋu miko kiŋariŋpuineji fuŋgaru botuyaŋuŋgo mi maneru weweu eku mibuŋ, “Niŋoreone moji babae batena?” Oŋu.
23 Perguntavam então os discípulos entre si quem deles seria o que tal haveria de fazer.
24 “Kiŋariŋ niŋoreone moji minebobo qoruine fukega?” oŋu mibi ore eru oŋuakoŋ botuyaŋuŋgo migobobo ebuŋ.
24 Surgiu também entre eles uma discussão: qual deles seria o maior.
25 Oŋu ebi Yesuji iŋi yajiya, “Morende kantriine kantriine yoŋore kiŋ koitoji ŋi ofoŋ oŋuine fukeru siŋaŋ yabeegobi. Yoŋore koito wakimiine muraŋyaŋunji buŋo mitigaku kufufuŋyaŋuŋ botiŋ yabebi kiŋaŋ qa yareku ‘Ŋi fiine!’ miku miteŋ yabeegobi.
25 E Jesus disse-lhes: Os reis dos pagãos dominam como senhores, e os que exercem sobre eles autoridade chamam-se benfeitores.
26 Oŋu eegobiyoŋ, ŋoŋoji ore so, so einebi. Ŋoŋore botugo moji soguneŋaŋuŋ fukega, iŋoji wawakiine oŋuine fukeru goine. Mineboboine qoruineji kiŋaŋqoqo oŋuine fukeru goine.
26 Que não seja assim entre vós; mas o que entre vós é o maior, torne-se como o último; e o que governa seja como o servo.
27 “Moji ŋeku uqo noko moji uqo keku oteru ra wareega, yokoreone ropekiine oi moji? Fofori, ‘Ŋeku uqo noga, iŋoji ropekiine fukega.’ Oŋu ŋajiegobiyoŋ, nonji ŋoŋore botugo kiŋaŋqoqo oŋuine fukeru gogo.
27 Pois qual é o maior: o que está sentado à mesa ou o que serve? Não é aquele que está sentado à mesa? Todavia, eu estou no meio de vós, como aquele que serve.
28 “Oŋu gobe esoi nubi koŋkoŋ sombuineke ore maŋineo ropebe ŋoŋo jibu yameŋ keku noke qakatoru go wapegobi.
28 E vós tendes permanecido comigo nas minhas provações;
29 Mamaneji mitiga nareme nonji iŋore qorumaŋ usuŋ paiineo siŋaŋ gaego. Ore eru nonji jikigaru mitiga ŋarebe ŋoŋo oŋuakoŋ usuŋ paiineo ŋiŋigo kiŋ oŋuine siŋaŋ yabeenimiŋ.
29 eu, pois, disponho do Reino a vosso favor, assim como meu Pai o dispôs a meu favor,
30 Ore eru ŋoŋo soine nonde qorumaŋgo roperu uqo ŋeŋene roregaru ŋeku obu eru uqo noku gonimiŋ eru ŋi ofoŋ ŋeŋeo ŋeku Israel kufufuŋ kubu 12 yoŋore buŋo osoeru mitari yarenimiŋ.” Oŋu.
30 para que comais e bebais à minha mesa no meu Reino e vos senteis em tronos, para julgar as doze tribos de Israel.
31 Yesuji miya, “O Saimon Saimon, mane! Kesari ŋiji wit kurumbu koruŋ juago ruaru tieko komoŋine roiŋgaru wakiega, Satanji ore so ŋoŋoji wirieru iŋore meo wakinimiŋgo itiriŋgaru esoi eŋareiŋgo yameŋ keku jauega.
31 Simão, Simão, eis que Satanás vos reclamou para vos peneirar como o trigo;
32 Jauegayoŋ, gore mamanesinji gbaŋiru egu mataeiŋ ore nonji gore oŋga wosiru goboŋ. Ore eru damaŋ mogo maŋgo moke kerisieru nondeo waremiŋ, oo maŋkekerisie ogopugo kitiŋgaku basanaŋ yabeigoŋ.”
32 mas eu roguei por ti, para que a tua confiança não desfaleça; e tu, por tua vez, confirma os teus irmãos.
33 Oŋu miko Saimonji bokirieya, “Ofoŋ, nonji goke witi pigo ranimi ore eru moko komenimi ore jaueru gogo.”
33 Pedro disse-lhe: Senhor, estou pronto a ir contigo tanto para a prisão como para a morte.
34 Oŋu bokirieyayoŋ, Yesuji ojiya, “Pita, nonji iŋi gajibe mane: Qoquji muŋambe so oŋgame goji bonieru ‘Iŋo so manego,’ miku noŋ muga nunde ateine yokaomo fukeiŋ.”
34 Jesus respondeu-lhe: Digo-te, Pedro, não cantará hoje o galo, até que três vezes hajas negado que me conheces.
35 Yesuji kiŋariŋpuine iŋi weu yareya, “Nonji ŋoŋo bonieru kekereŋaŋuŋ tomiri, moneŋ kopu kekereŋaŋuŋ tomiri, kufu komoŋ-ŋaŋuŋ tomiri oŋu sore ŋabebe rabuŋ, damaŋ oo ya more embimbiŋgabuŋ me mata?” Weu yareme “Ya more so embimbiŋgabeŋ,” ojibuŋ.
35 Depois ajuntou: Quando vos mandei sem bolsa, sem mochila e sem calçado, faltou-vos porventura alguma coisa? Eles responderam: Nada.
36 Ojibi iŋi jikigaru yajiya, “Rone oŋu ebuŋyoŋ, damaŋ yoo more kekere eru moneŋ kopu kekere pega, oi roru ruberu goigoŋ. Jigore siqo sogo oi more so pega, iŋoji marikuine furiine banimiŋ ore ruaru moneŋ bofukeru siqo oi furiine baigoŋ.
36 Mas agora, disse-lhes ele, aquele que tem uma bolsa, tome-a; aquele que tem uma mochila, tome-a igualmente; e aquele que não tiver uma espada, venda sua capa para comprar uma.
37 Nonji ore eru iŋi ŋajibe maneniŋ: Anuture buŋoo nonde mibi pega, buŋo sosowo oi foriineke fuke foreiŋ. Ore damanji ware fukeiŋgo ega. Biŋe buŋo mo oi iŋi quraŋgabi pega, ‘Iŋoji sembene bobo yoŋore kubuo peine, mibuŋ.’ Ore eru migo: Buŋo ore foriine oi nondeo fuke foreiŋ.”
37 Pois vos digo: é necessário que se cumpra em mim ainda este oráculo: E foi contado entre os malfeitores {Is 53,12}. Com efeito, aquilo que me diz respeito está próximo de se cumprir.
38 Oŋu yajiko kiŋariŋpuineji ojibuŋ, “Ofoŋ ŋone, jigore siqo sogo yoyoka yoo ŋegobire.” Oŋu ojibi “Oi sagaga,” miku bokirie yareya. Oŋu.
38 Eles replicaram: Senhor, eis aqui duas espadas. Basta, respondeu ele.
39 Yesuji pi bokeru mosiine boyoberu Oliwe yo tukuo ropeko kiŋariŋpuineji ŋadiineo rabuŋ.
39 Conforme o seu costume, Jesus saiu dali e dirigiu-se para o monte das Oliveiras, seguido dos seus discípulos.
40 Oo roperu iŋi yajiya, “Eesoigo egu waki ŋabeiŋ ore oŋgawowosi gio baniŋ.”
40 Ao chegar àquele lugar, disse-lhes: Orai para que não caiais em tentação.
41 Oŋu yajiru boke yaberu ko bokebeneŋ raega, ore so raru dikanji keru oŋga wosiya.
41 Depois se afastou deles à distância de um tiro de pedra e, ajoelhando-se, orava:
42 Oŋga wosiru iŋi miya, “Mamane, goji maŋ aŋigo manege ine, joisererende popu yoji nonde paio egu ropeiŋ ore oga nu. Oga numiŋ me mata, oi gakere maŋ aŋire so fukeine. Oi nonde aŋire so mata.”
42 Pai, se é de teu agrado, afasta de mim este cálice! Não se faça, todavia, a minha vontade, mas sim a tua.
43 Oŋu oŋga wosiko mimerereŋ moji Sombuŋgone fukeru basanaŋgaya.
43 Apareceu-lhe então um anjo do céu para confortá-lo.
44 Basanaŋgako koŋkoŋ ropekiine maneru yameŋ keku maŋine qojugaru oŋga wosiya. Oŋga wosime foroine oi dari jeje oŋuine oderu moreŋgo wakiya.
44 Ele entrou em agonia e orava ainda com mais instância, e seu suor tornou-se como gotas de sangue a escorrer pela terra.
45 Oŋga wosi foreru pakereru kiŋariŋpuine yoŋoreo raya. Raru bofukeru ŋone yabeme beusembeji bawaki yabeko kubaŋ pebuŋ.
45 Depois de ter rezado, levantou-se, foi ter com os discípulos e achou-os adormecidos de tristeza.
46 Pebi yajiya, “Ŋoŋo wamore kubaŋ akoŋ pegobi? Pakereru eesoigo egu waki ŋabeiŋ ore oŋga wosiniŋ.” Oŋu.
46 Disse-lhes: Por que dormis? Levantai-vos, orai, para não cairdes em tentação.
47 Yesuji oŋu miku dimako oo akoŋ ŋi kubu wapebuŋ. Kiŋariŋpuine 12 yoŋoreone mo tinaine Judas iŋoji miine eyareku Yesureo waperu mi bibiine mudugaya.
47 Ele ainda falava, quando apareceu uma multidão de gente; e à testa deles vinha um dos Doze, que se chamava Judas. Achegou-se de Jesus para o beijar.
48 Mudugayayoŋ, Yesuji iŋi ojiya, “Judas, go mi bibine mudugaru oŋuine oiji Sombuŋ eru morende Ŋi foriine babae ege me?”
48 Jesus perguntou-lhe: Judas, com um beijo trais o Filho do Homem!
49 Oŋu fukeko goineji Yesu roregaru dimabuŋ, yoŋoji ya fukeiŋgo eme oi ŋoneru mibuŋ, “Ofoŋ, niŋo jigore siqo sogoji yabekimiŋ me?”
49 Os que estavam ao redor dele, vendo o que ia acontecer, perguntaram: Senhor, devemos atacá-los à espada?
50 Oŋu miku yoŋoreone moji soriŋ gio siŋaŋ qoruinere kiŋaŋqoqo qaku kaje furoine kemukume wakiya.
50 E um deles feriu o servo do príncipe dos sacerdotes, decepando-lhe a orelha direita.
51 Wakiyayoŋ, Yesuji kirieru “Oi boke!” miku kiŋaŋqoqore kaje kemukuya, oi yoŋoko fiaya.
51 Mas Jesus interveio: Deixai, basta. E, tocando na orelha daquele homem, curou-o.
52 Fiame dimaku soriŋ gio siŋaŋpuyaŋuŋ, sorinde sa siŋaŋ (sikiriti) qoruine eru kantrire minebobo yoŋoji Yesu roiŋgo wapebuŋ, yoŋo iŋi yajiya, “Noŋ suroŋqoqo ŋi matayoŋ, jibu nonde oŋu maneru jigore siqo sogo eru damu roru wapegobi.
52 Voltando-se para os príncipes dos sacerdotes, para os oficiais do templo e para os anciãos que tinham vindo contra ele, disse-lhes: Saístes armados de espadas e cacetes, como se viésseis contra um ladrão.
53 Nonji una so boji soriŋgo ŋoŋoke gobe ŋoŋoji meŋaŋuŋ sineru noŋ so oga nubuŋ. Oi matayoŋ, muŋambe yoo qisirire usunji gbiŋ eru totogo fukeko ŋoŋore damanji ware fukega.” Oŋu.
53 Entretanto, eu estava todos os dias convosco no templo, e não estendestes as mãos contra mim; mas esta é a vossa hora e do poder das trevas.
54 Oŋu fukeko mamari ŋi yoŋoji Yesu roru kiperu ogagaru soriŋ gio siŋaŋ qoruinere pigo rabuŋ. Rabi Pitaji ŋadiyaŋuŋgo taitai yobe yabeku raya.
54 Prenderam-no então e conduziram-no à casa do príncipe dos sacerdotes. Pedro seguia-o de longe.
55 Oo raru morumboŋ pire sa maŋineo rakaru kae jiŋo botuineo misi rigaru moko ŋebuŋ. Pitaji oŋuakoŋ yoŋore botugo ŋeya.
55 Acenderam um fogo no meio do pátio, e sentaram-se em redor. Pedro veio sentar-se com eles.
56 Ŋeko kiŋaŋqoqo ŋigo moji Pitaji misi bembeŋgo ŋeko bibitatara eru iŋi miya, “Ŋi yoji oŋuakoŋ iŋoke goya.”
56 Uma criada percebeu-o sentado junto ao fogo, encarou-o de perto e disse: Também este homem estava com ele.
57 Oŋu miyayoŋ, Pitaji mugaru iŋi ojiya, “Ŋigomeŋ, nonji oi so manego.”
57 Mas ele negou-o: Mulher, não o conheço.
58 Oŋu ojiru ŋeko so joroko ŋi moji iŋo ŋoneru ojiya, “Go oŋuakoŋ yoŋoreone mo fukege.” Oŋu ojiyayoŋ, Pitaji bokirieya, “Ogone, noŋ mata.”
58 Pouco depois, viu-o outro e disse-lhe: Também tu és um deles. Pedro respondeu: Não, eu não o sou.
59 Aua moakonde so tariko moji buŋo oi moke yameŋ keku miya, “Ŋi yoji oŋuakoŋ fofori iŋoke goya. Iŋoji Galili ŋi fukega.”
59 Passada quase uma hora, afirmava um outro: Certamente também este homem estava com ele, pois também é galileu.
60 Oŋu miyayoŋ, Pitaji bokirieya, “Ŋimeŋ, buŋo mige, nonji oi kikiraŋgago.” Oŋu bokirieru miku dimako oo akoŋ qoquji oŋgaya.
60 Mas Pedro disse: Meu amigo, não sei o que queres dizer. E no mesmo instante, quando ainda falava, cantou o galo.
61 Oŋgame Ofonji kirieru Pita piku ŋoneko oo akoŋ buŋoine iŋi miya, oi manesuya, “Go muŋambe ateine yokaomo muga nunde qoquji oŋgaiŋ.”
61 Voltando-se o Senhor, olhou para Pedro. Então Pedro se lembrou da palavra do Senhor: Hoje, antes que o galo cante, negar-me-ás três vezes.
62 Buŋo oi manesuku beuine pougaiŋgo eko sakibe rakaru bobiqobiri eku kuyoya. Oŋu.
62 Saiu dali e chorou amargamente.
63 Mamari ŋi Yesu roru kipebuŋ, yoŋoji igosisi eteru dimaku kepiebuŋ.
63 Entretanto, os homens que guardavam Jesus escarneciam dele e davam-lhe bofetadas.
64 Kepieru jiŋo maiine komoŋ garu weu teru ojibuŋ, “Go kajeqouŋ ŋi fukege ore moji guga, iŋore tina miigoŋ!”
64 Cobriam-lhe o rosto e diziam: Adivinha quem te bateu!
65 Oŋu miku kokoine oŋga rurugaku igosisi eteku mi qopiebuŋ. Oŋu.
65 E injuriavam-no ainda de outros modos.
66 Miku qopieru gokabi kae fureme kantrire minebobo eru soriŋ gio siŋaŋ eru Kadi buŋore qaqaji yoŋoji tumaŋgaru Yesu ogagaru Juda yoŋore soriŋ kaunsol kubu yoŋore jiŋo maio ruabuŋ.
66 Ao amanhecer, reuniram-se os anciãos do povo, os príncipes dos sacerdotes e os escribas, e mandaram trazer Jesus ao seu conselho.
67 Oo ruabi ojibuŋ, “Goji Munaŋqoqo Rauine Kristo fukege ine, oi totogo misoguende manekimiŋ.” Oŋu ojibi bokirieya, “Oi ŋajinoboyoŋ, oi so manesiŋ ganimiŋ.
67 Perguntaram-lhe: Dize-nos se és o Cristo! Respondeu-lhes ele: Se eu vo-lo disser, não me acreditareis;
68 Me weu ŋarenoboyoŋ, oi so bokirie narenimiŋ.
68 e se vos fizer qualquer pergunta, não me respondereis.
69 Oŋu manegoyoŋ, damaŋ yoo akoŋ fuŋgaru Sombuŋ eru morende Ŋi foriine iŋoji Anutu, usuŋ Rauinere me furoineo ŋeku goiŋ.”
69 Mas, doravante, o Filho do Homem estará sentado à direita do poder de Deus.
70 Oŋu bokirieme oo akoŋ sosowo yoŋoji iŋi miku weubuŋ, “Fofori, go Anuture made fukege me mata?” Oŋu weu tebi iŋi bokirie yareya, “Oi fukeinde buŋo oi ŋoŋo-ŋaŋe migobi.”
70 Então perguntaram todos: Logo, tu és o Filho de Deus? Respondeu: Sim, eu sou.
71 Bokirie yareko mibuŋ, “Iŋoyoŋe sakigo rua qaku komeinde kikitiŋ buŋoine iŋoyoŋunde miineji miko mane foregobeneŋ. Ore eru goineji buŋoine kitiŋganimiŋ ore wamore moke weu yarenobeŋ?” Oŋu.
71 Eles então exclamaram: Temos nós ainda necessidade de testemunho? Nós mesmos o ouvimos da sua boca.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.