Lucas 19
Maŋkekerisiere Biŋe Quraŋ Jojofo Gariine (MLH) vs VC
1 Yesu Jeriko taoŋgo waperu petigaru raiŋgo eya.
1 Jesus entrou em Jericó e ia atravessando a cidade.
2 Oo ŋi mo tinaine Zakius goya. Iŋoji ŋi tinabiŋeineke fukeru takis roro yoŋore minebobo goya.
2 Havia aí um homem muito rico chamado Zaqueu, chefe dos recebedores de impostos.
3 Iŋoji Yesure kamasi ŋoneiŋgo aŋi maneyayoŋ, ŋi pompoŋine ore ŋiŋigo kubu botuyaŋuŋgo dimaku tiŋtiŋneku embimbiŋgaya.
3 Ele procurava ver quem era Jesus, mas não o conseguia por causa da multidão, porque era de baixa estatura.
4 “Yesuji yo ware nodureiŋ,” mibi maneru ŋoneiŋgo giniŋgaru raru ŋiŋigo yadureru Sikamore yo paiineo roperu ŋeya.
4 Ele correu adiande, subiu a um sicômoro para o ver, quando ele passasse por ali.
5 Ŋeko Yesuji oo roperu jiŋo pime ropeko ŋoneru iŋi ojiya, “Zakius, go pipa waki. Noŋ muŋambe gore pigo warebe moko ŋenomi.”
5 Chegando Jesus àquele lugar e levantando os olhos, viu-o e disse-lhe: Zaqueu, desce depressa, porque é preciso que eu fique hoje em tua casa.
6 Oŋu miko pipa wakiru jerieru keporeme piineo rabu.
6 Ele desceu a toda a pressa e recebeu-o alegremente.
7 Rakabire ŋiŋigo sosowoji oi ŋoneru ŋunuŋ-ŋunuŋ eru iŋi mibuŋ, “Wamore eru agiburaŋ ŋi oŋuinere pigo roperu ŋega?”
7 Vendo isto, todos murmuravam e diziam: Ele vai hospedar-se em casa de um pecador...
8 Oŋu mibuŋyoŋ, Zakiusji ŋiŋigo botuyaŋuŋgo totogo pakereru dimaku Ofoŋ iŋi ojiya, “Ofoŋ mane, nonji tebemarone botuineo boroiŋgaru mobeine ŋiŋigo wakiqoqoine yoŋore yarebemiŋ eru uri yoŋore yareya mo so odureru eadu eru roboŋ, oi ateine 4 ore so jikigaru bokirie yarebemiŋ.”
8 Zaqueu, entretanto, de pé diante do Senhor, disse-lhe: Senhor, vou dar a metade dos meus bens aos pobres e, se tiver defraudado alguém, restituirei o quádruplo.
9 Oŋu ojiko Yesuji iŋore fuŋnere iŋi miya, “Anutuji muŋambe pi yoore rauine munaŋ qoqo eteko qowiriega. Iŋoji oŋuakoŋ Abrahamde osigidapu yoŋore botugo goga.
9 Disse-lhe Jesus: Hoje entrou a salvação nesta casa, porquanto também este é filho de Abraão.
10 Sombuŋ eru morende Ŋi foriineji ŋiŋigo jibugabuŋ, oi baaru munaŋ qa yareiŋ ore eru wakiya.” Oŋu.
10 Pois o Filho do Homem veio procurar e salvar o que estava perdido.
11 Yesuji wareru Jerusalem siti bombeŋgaru buŋo miko ŋiŋigo oi manebuŋ, yoŋoji iŋi manesubuŋ, “Anuture qorumande foriji pipa fukeiŋ.” Oŋu manesubuŋ ore Yesuji soso buŋo mo iŋi miya,
11 Ouviam-no falar. E como estava perto de Jerusalém, alguns se persuadiam de que o Reino de Deus se havia de manifestar brevemente; ele acrescentou esta parábola:
12 “Ŋi biŋeroroineke moji iŋi miya, ‘Noŋ kaene bokeru kantri mogo jorigo rabe oiji noŋ ŋi koito bapakare nubi goku kirieru warebemiŋ.’
12 Um homem ilustre foi para um país distante, a fim de ser investido da realeza e depois regressar.
13 Oŋu moreŋ jorigo raiŋgo miku gio ŋipuine 10 oŋga yareko warebi moneŋ komoŋ 10 boroiŋga yareru iŋi yajiya, ‘Nonji raru goku jiki kirieru warebemiŋ. Ŋoŋoji damaŋ botuineo moneŋ yoji rojiki-bajiki gio baku oi basaueinebi.’
13 Chamou dez dos seus servos e deu-lhes dez minas, dizendo-lhes: Negociai até eu voltar.
14 Oŋu miku rayayoŋ, kufufuŋpuineji rosi eteru iŋi mibuŋ, ‘Niŋo ŋi yoji noŋunde ŋi koito fukeru siŋaŋ nobeiŋ ore taki nobega.’ Oŋu miku kiŋaŋ ŋi goine sore yabebi ŋadiineo raru biŋe oi ojibuŋ.
14 Mas os homens daquela região odiavam-no e enviaram atrás dele embaixadores, para protestarem: Não queremos que ele reine sobre nós.
15 “Oŋu ojibuŋyoŋ, jibu kantri raya, yoŋoji iŋo ŋi koito igodoŋgabi iŋoyoŋunde prowinsgo moke kirieru wareya. Wareru gio ŋipuine moneŋ komoŋ yareya, oi miko iŋore jiŋo maio wapebuŋ. Moakoŋ moakoŋ yoŋoji rojiki-bajiki gio baku moneŋ basauebi wojimu fukeya, oi odubi ŋoneiŋgo weu yareya.
15 Quando, investido da dignidade real, voltou, mandou chamar os servos a quem confiara o dinheiro, a fim de saber quanto cada um tinha lucrado.
16 Gio ŋi boboniji jiŋo maiineo waperu miya, ‘Ofoŋ, nonji moneŋ komoŋgo basauebe jikigaru moke komoŋ 10 bofukeboŋ.’
16 Veio o primeiro: Senhor, a tua mina rendeu dez outras minas.
17 “Oŋu miko iŋi ojiya, ‘Oi fiine. Go gio bobo ŋi fiine. Go ya mendaine roru oi yameŋ keku siŋaŋ garu gokande saueya. Ore eru nonji taoŋ moreŋ 10 qodureru gore meo ruabe yoŋore siŋaŋ goigoŋ.’
17 Ele lhe disse: Muito bem, servo bom; porque foste fiel nas coisas pequenas, receberás o governo de dez cidades.
18 Oŋu ojime gio ŋi ogoineji jiŋo maiineo waperu iŋi ojiya, ‘Ofoŋ, nonji gore moneŋ komoŋgo basauebe jikigaru moke komoŋ 5 bofukeboŋ.’
18 Veio o segundo: Senhor, a tua mina rendeu cinco outras minas.
19 Oŋu ojiko iŋo oŋuakoŋ iŋi ojiya, ‘Oi fiine. Nonji taoŋ moreŋ 5 qodureru gore meo ruabe yoŋore siŋaŋ goigoŋ.’
19 Disse a este: Sê também tu governador de cinco cidades.
20 “Moke moji waperu ojiya, ‘Ofoŋ ŋone. Gore moneŋ komoŋgo yo. Oi kambanji komoŋ garu aimuŋ ruabe peya.
20 Veio também o outro: Senhor, aqui tens a tua mina, que guardei embrulhada num lenço;
21 Goji ŋi joineke fukege ore eru gore kokoi maneru goboŋ. Go gake mebo ya rouŋgo so ruameŋ, oi jibu roiŋgo maneege. Go gake uqo koruŋine so sarinde fukeya, ore foriine oi jibu ketigaru roiŋgo maneege.’
21 pois tive medo de ti, por seres homem rigoroso, que tiras o que não puseste e ceifas o que não semeaste.
22 “Oŋu ojiko bokirieru iŋi miteya, ‘Go gio ŋi sembene. Gogake buŋo mige, nonji ore so osoe gareru geoine bokirie garebemiŋ. Noŋ ŋi joineke fukego. Nake ya rouŋgo so ruaru oi roiŋgo maneego. Nake uqo koruŋine so sariru ore foriine oi jibu ketigaru roiŋgo maneego. Oi soine maneru gomeŋ.
22 Replicou-lhe ele: Servo mau, pelas tuas palavras te julgo. Sabias que sou rigoroso, que tiro o que não depositei e ceifo o que não semeei...
23 Go fuŋnene oŋu maneru wamore moneŋ komoŋne oi moneŋ pigo so ruande sogueya. Oi rojiki-bajiki gioo ruanoŋ ine, oiji saueko nonji wareru tifeineke ronobo.’
23 Por que, pois, não puseste o meu dinheiro num banco? Na minha volta, eu o teria retirado com juros.
24 “Oŋu miteku ŋi bembeŋgo dimagobi, yoŋo iŋi yajiya, ‘Ŋoŋo iŋore meone moneŋ komoŋine oi roru komoŋ 10 bofukeya, iŋo oteniŋ.’
24 E disse aos que estavam presentes: Tirai-lhe a mina, e dai-a ao que tem dez minas.
25 Yajime maneru iŋi ojibuŋ, ‘Ofoŋ, iŋore moneŋ komoŋ 10 oi pe forega.’
25 Replicaram-lhe: Senhor, este já tem dez minas!...
26 Oŋu ojibi bokirieru miya, ‘Nonji iŋi ŋajibe maneniŋ: Ŋiŋigo ya pe yareko gioine baegobi, sosowo yoŋore Anutuji oi jikiga yareko saueiŋyoŋ, more ya mendaine mo peko gioine so baega, Anutuji oi oŋuakoŋ yoogo rome omaine yobu goiŋ.’
26 Eu vos declaro: a todo aquele que tiver, dar-se-lhe-á; mas, ao que não tiver, ser-lhe-á tirado até o que tem.
27 Oŋu migoyoŋ, ‘Rosipuneji noŋ ŋi koito fukeru siŋaŋ yabebemiŋgo taki yabeya, yoŋo oga yaberu warebi ŋone yaberu mitigabe yabebi komenimiŋ.’” Oŋu.
27 Quanto aos que me odeiam, e que não me quiseram por rei, trazei-os e massacrai-os na minha presença.
28 Yesuji buŋo oi miforeru bokeru Jerusalem sitio ropeiŋgo bonieru raya.
28 Depois destas palavras, Jesus os foi precedendo no caminho que sobe a Jerusalém.
29 Raru Betfage eru Betani kae yoyoka maŋfuŋyakuŋgo wareru tuku tinaine Oliwe yo tuku miegobi, oo roperu kiŋariŋyokaine yoyoka sore yapeya. Sore yapeiŋgo eru
29 Chegando perto de Betfagé e de Betânia, junto do monte chamado das Oliveiras, Jesus enviou dois dos seus discípulos e disse-lhes:
30 iŋi yasiya, “Kae jiŋo maiyakuŋgo ŋega, ŋoko oo rani. Raru oo roperu doŋgi madeine niginji kipebi dimaga, oi bofukenimi. Doŋgi oi gariine, ŋi moji paiineo so ŋeŋeine. Oi pirueru ogaru yoo wareni.
30 Ide a essa aldeia que está defronte de vós. Entrando nela, achareis um jumentinho atado, em que nunca montou pessoa alguma; desprendei-o e trazei-mo.
31 Piruebire moji ‘Oi wamore piruegobire?’ miku weu ŋateme iŋi ojini, ‘Ofoŋnokunji ore eru embimbiŋgaga.’”
31 Se alguém vos perguntar por que o soltais, responder-lhe-eis assim: O Senhor precisa dele.
32 Oŋu sore yapeme raru yasiya ore so bofukebu.
32 Partiram os dois discípulos e acharam tudo como Jesus tinha dito.
33 Bofukeru doŋgi madeine pirueiŋgo ebire rauine yoŋoji yasibuŋ, “Hei! Doŋgi madeine oi wamore piruegobire?”
33 Quando desprendiam o jumentinho, perguntaram-lhes seus donos: Por que fazeis isto?
34 Yasibi iŋi bokiriebu, “Ofoŋnokunji ore eru embimbiŋgaga.”
34 Eles responderam: O Senhor precisa dele.
35 Oŋu bokirieru ogagaru Yesureo wareru marikuyaŋuŋ qomukuru doŋgi paiineo ramegaru mibi Yesuji roperu ŋeya.
35 E trouxeram a Jesus o jumentinho, sobre o qual deitaram seus mantos e fizeram Jesus montar.
36 Oŋu ŋeku rako ŋiŋigo kubu sogo yoŋoji araŋ baku kambaŋ marikuyaŋuŋ qomukuru kadi sogoo ramegabuŋ.
36 À sua passagem, muitas pessoas estendiam seus mantos no caminho.
37 Ramegabi raru Jerusalem bombeŋgaru Oliwe yo tukure pagaŋgo rakame kiŋariŋ kubu sosowoji fuŋgaru jerieru mosi qoqowirie sosowo usuŋ paiineo bako ŋonebuŋ, ore eru buŋo soguine oŋgaku Anutu miteŋ garu
37 Quando já se ia aproximando da descida do monte das Oliveiras, toda a multidão dos discípulos, tomada de alegria, começou a louvar a Deus em altas vozes, por todas as maravilhas que tinha visto.
38 iŋi miku oŋgabuŋ, “Anutu miteŋ gagobeneŋ. Kiŋ Ofonde tinao wareiŋ, Anutuji oi mifiaine. Womogo eru tinabiŋego miteŋ gabeneŋ Sombuŋ paibe ropega. Ohowe ohowe!”
38 E dizia: Bendito o rei que vem em nome do Senhor! Paz no céu e glória no mais alto dos céus!
39 Oŋu oŋgabi Farisi (Kadi buŋore yameŋyameŋ) goineji ŋiŋigo kubu botuyaŋuŋgo dimaku iŋi mitebuŋ, “Qaqaji, kiŋariŋpugo buŋo miyare.”
39 Neste momento, alguns fariseus interpelaram a Jesus no meio da multidão: Mestre, repreende os teus discípulos.
40 Oŋu mitebi iŋi bokirieya, “Nonji iŋi ŋajibe maneniŋ: Yoŋoji niniŋ dimanobuŋ ine, ko yoŋoji jojoraku oŋganobuŋ.” Oŋu.
40 Ele respondeu: Digo-vos: se estes se calarem, clamarão as pedras!
41 Yesuji Jerusalem bombeŋgaru siti oi ŋoneru kuyoya.
41 Aproximando-se ainda mais, Jesus contemplou Jerusalém e chorou sobre ela, dizendo:
42 Kuyoru iŋi miya, “Ŋoŋoreo womo uruŋu fukena! Ŋoŋo ore fuŋine una yoo mane mukubi saganayoŋ, damaŋ yoo oi jiŋoŋaŋuŋ so tiŋaga ore eru soŋsoŋgo pega.
42 Oh! Se também tu, ao menos neste dia que te é dado, conhecesses o que te pode trazer a paz!... Mas não, isso está oculto aos teus olhos.
43 Ore fuŋine oi iŋi: Damaŋ mo ware fukeiŋ, oo rosi yoŋoji waperu sa sanaŋ qaŋqaŋineji siti yo baru roregaru mobemobe paibe yukube rande ruaru rubaru suroŋqoqo eŋarenimiŋ.
43 Virão sobre ti dias em que os teus inimigos te cercarão de trincheiras, te sitiarão e te apertarão de todos os lados;
44 Anutuji mai eŋareku oŋga ŋareko ŋoŋo damaŋ qoruine oi so mane mukuru keta eru Anutu ŋadi gaku jibu go wapegobi, ore eru rosi yoŋoji ketoqototie ŋarebi pire ko mo oi ko more paio so dimaiŋyoŋ, siti yoji siŋsaŋ peiŋ. Yoŋoji soriŋ piŋaŋuŋ ketotieru odumadepuŋaŋuŋ siti maŋineo gogobi, yoŋo yabe ima eiŋ.” Oŋu.
44 destruir-te-ão a ti e a teus filhos que estiverem dentro de ti, e não deixarão em ti pedra sobre pedra, porque não conheceste o tempo em que foste visitada.
45 Yesuji buŋo oi miforeru boji sorinde jokoroŋ maŋgo raru mebo furiine banimiŋ ore ruabuŋ, oi fuŋgaru yobe yabeme wakibuŋ.
45 Em seguida, entrou no templo e começou a expulsar os mercadores.
46 Yobe yaberu iŋi yajiya, “Aisaiaji buŋo mo iŋi quraŋgame pega, ‘Nonde sorinji oŋgawowosi piŋaŋuŋ fukeiŋ.’ Buŋo oi pegayoŋ, ŋoŋo oi kerisiebi suroŋqoqo yoŋore kouŋ oŋuine fukega.”
46 Disse ele: Está escrito: A minha casa é casa de oração! Mas vós a fizestes um covil de ladrões {Is 56,7; Jr 7,11}.
47 Yesuji damaŋ so boji soriŋgo roperu Biŋe buŋo qaji yareru goya. Oŋu goyayoŋ, soriŋ gio siŋaŋ eru Kadi buŋore qaqaji yoŋoji tumaŋgaru kantri soriŋ kaunsol yoŋoke mimane eku iŋi mibuŋ, “Iŋo uruŋu mibeneŋ qabi komena?”
47 Todos os dias ensinava no templo. Os príncipes dos sacerdotes, porém, os escribas e os chefes do povo procuravam tirar-lhe a vida.
48 Oŋu mibuŋyoŋ, ŋiŋigo kubu soguine sosowo yoŋoji iŋoke qakatoru Biŋeine kaje ruaru maneebuŋ. Ore eru “Noŋuŋ uruŋu enobeŋ?” miku kadi mo so bofukebuŋ. Oŋu.
48 Mas não sabiam como realizá-lo, porque todo o povo ficava suspenso de admiração, quando o ouvia falar.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.