Lucas 10

Maŋkekerisiere Biŋe Quraŋ Jojofo Gariine (MLH) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Ore ŋadiineo Ofonji kiŋariŋ goine 72 oi roosoe yabeya. Iŋoyoŋe “Taoŋine taoŋine kaeine kaeine rabemiŋ,” miku oo yoyoka yoyoka bopo yaberu bonieru sore yabeya.
1 Depois disso o Senhor escolheu mais setenta e dois dos seus seguidores e os enviou de dois em dois a fim de que fossem adiante dele para cada cidade e lugar aonde ele tinha de ir.
2 “Sore ŋabebemiŋ,” miku iŋi yajiko manebuŋ, “Anuture gioo uqo foriine kokoine gumuŋgaru pegayoŋ, oi roru qojugakimiŋ ore gio bobo ŋiŋigo noŋuŋ afaineji gogobeneŋ. Ore eru uqo foriine roqojure Rauine oŋga wosi tebi gio bobo ŋiŋigo sore yabeme foriine roru qojuganimiŋ.
2 Antes de os enviar, ele disse:
3 “Ŋoŋo rainebi. Maneniŋ, lama yoŋoji gomende qoro rigaŋine yoŋore botugo rakabi riŋaru egu ki ŋabenimiŋ, nonji ŋoŋo ore kamasi oŋuine sore ŋabebe ranimiŋ.
3 Vão! Eu estou mandando vocês como ovelhas para o meio de lobos.
4 Ŋoŋo moneŋ bifuŋ nigiŋ me kekere mo me kufu komoŋ oi so roru rainebi. Raru kadio ŋiŋigo ŋone yaberu midobodo eru momojo buŋoyaŋuŋ so miinebi.
4 Não levem bolsa, nem sacola, nem sandálias. E não parem no caminho para cumprimentar ninguém.
5 “Raru pi mogo roperu rone iŋi yajiinebi, ‘Anutuji pi yoo womo ŋareme waigo goinebi.’
5 Quando entrarem numa casa, façam primeiro esta saudação: “Que a paz esteja nesta casa!”
6 Oŋu mibi moji womo ro sabareiŋ ore so fukeiŋ ine, womoŋaŋunji iŋore paio ropeiŋyoŋ, moji oi so ro sabareiŋ ine, womoŋaŋunji kirieru ŋoŋo-ŋaŋunde paio ropeiŋ.
6 Se um homem de paz morar ali, deixem a saudação com ele; mas, se o homem não for de paz, retirem a saudação.
7 Pi ropenimiŋ, oo akoŋ goku gio bainebi. Ŋiŋigoji gio bobo ŋiŋigo gogoŋaŋuŋ kitiŋ ganimiŋ ore so fukegobi. Ore eru yoŋoji uqo eru obu ŋarenimiŋ, oi noinebi. Pi goineo kosabasa so peinebi. Pi buru so ra wareinebi.
7 Fiquem na mesma casa e comam e bebam o que lhes oferecerem, pois o trabalhador merece o seu salário. Não fiquem mudando de uma casa para outra.
8 “Taoŋ oo me oo ropebi kepore ŋaberu uqo ŋarenimiŋ, oi noinebi.
8 — Quando entrarem numa cidade e forem bem-recebidos, comam a comida que derem a vocês.
9 Noku goineji oo jibe ba yabeme penimiŋ, yoŋo bobiaŋ yabeinebi. Oŋu eru iŋi mibi maneinebi, ‘Anuture qorumanji bembeŋgo wareme ore maŋgo ropeniŋ.’
9 Curem os doentes daquela cidade e digam ao povo dali: “O
10 Oŋu einebiyoŋ, taoŋ mogo ropebi ŋadi ŋabenimiŋ, oo nareŋgareŋ kaeo me kae jiŋoo raru iŋi yajiinebi,
10 Porém, quando entrarem numa cidade e não forem bem-recebidos, vão pelas ruas, dizendo:
11 ‘Niŋo ŋoŋore taoŋgo warebeneŋ rufe ya kufu tapenoŋuŋgo bakatoga, oi oderu keririkebeneŋ ŋoŋo-ŋaŋundeo kirieru rakaiŋ. Rakaiŋyoŋ, buŋo yo mane mukuinebi: Anutu qorumanji maŋfuŋ-ŋaŋuŋgo fukega.’
11 “Até a poeira desta cidade que grudou nos nossos pés nós sacudimos contra vocês! Mas lembrem disto: o Reino de Deus chegou até vocês.”
12 Nonji iŋi ŋajibe maneniŋ: Anutuji damaŋ sogoo qaqosoriyaŋunde geo kerisieme taoŋ ore paiineo ropeiŋ, so oiji Sodom yoŋore joisererende so oi odureru jikiga ŋareiŋ.”
12 E Jesus disse mais isto:
13 “O Korasin rauine, nonji ŋoŋore ‘Yei!’ miku kuyogo eru Betsaida rauine, ŋoŋore oŋuakoŋ ‘Yei!’ miku kuyogo. Nonji yoŋoreo raru buŋone mibe keposikeko mosi qoqowiriene usuŋineke fukeyayoŋ, maŋyaŋuŋ jibu so kerisiebuŋ. Mosi qoqowirie oi kotu moreŋgo Taia (Tiro) eru Saidon sitio fukena ine, yoŋoji damaŋ joroine maŋyaŋuŋ kerisienimiŋ ore sosoine yaduru gijeŋ rau ega kome rauru kuyonobuŋ.
13 Jesus continuou:
14 “Kuyonobuŋyoŋ, Anutuji jiki Korasin eru Betsaida yoŋore buŋo mitariku geoine bokirieme joiserereŋ manenimiŋ, damaŋ sogo oo oi Taia (Tiro) eru Saidon yoŋore joisererende so oi odureru manenimiŋ.
14 No Dia do Juízo, Deus terá mais pena de Tiro e de Sidom do que de vocês, Corazim e Betsaida!
15 Eme Kaperneam rauine, Anutuji ŋoŋo soine romaeŋ ŋabeko Sombuŋ kaeo ropenimiŋ me mata? Mata yobu! Ŋoŋo komere joiserereŋ kaeo rakanimiŋ.
15 E você, cidade de Cafarnaum, acha que vai subir até o céu? Pois será jogada no
16 “Moji buŋoŋaŋuŋ maneiŋ, iŋoji nonde buŋo maneiŋ. Moji ŋadi ŋabeiŋ, iŋoji noŋ ŋadi nuiŋyoŋ, moji noŋ ŋadi nuiŋ, iŋoji sore nuya, oi ŋadi gaiŋ.” Oŋu.
16 Então disse aos discípulos:
17 Kiŋariŋ 72 yoŋoji goku kirieru wareru jerieru iŋi mibuŋ, “Ofoŋ, niŋo gore tinao gemokaku mitiga yarebeneŋ yoŋoji oŋuakoŋ buŋonoŋuŋ yukuineo raru useru rabuŋ.”
17 Os setenta e dois voltaram muito alegres e disseram a Jesus: — Até os demônios nos obedeciam quando, pelo poder do nome do senhor, nós mandávamos que saíssem das pessoas!
18 Oŋu mibi Yesuji bokirieya, “Nonji Satan yobebi Sombuŋgone riŋaru kirabori ore so igogako rakame ŋoneboŋ.
18 Jesus respondeu:
19 Maneniŋ, nonji usuŋ ŋarebe ŋoŋo soine kobeŋ, qoti, omeqoqo eru rosinoŋunde usuŋ suŋsuŋ miineke sosowo odebi wakiko gbiŋ enimiŋ. Ore eru ya moji ŋaberu kesibiri so eŋareiŋ.
19 Escutem! Eu dei a vocês poder para pisar cobras e escorpiões e para, sem sofrer nenhum mal, vencer a força do inimigo.
20 “Ore eru gemokaku yoŋoji buŋoŋaŋuŋ yukuineo ragobiyoŋ, jibu ŋoŋore jeribari qoruine oi ore eru so jerieinebi. Ŋoŋore tina Sombuŋ kaeo quraŋgabi Anuture tina buru buk papiago pega, ore eru mokemoke yobu jerieinebi.” Oŋu.
20 Porém não fiquem alegres porque os espíritos maus lhes obedecem, mas sim porque o nome de cada um de vocês está escrito no céu.
21 Damaŋ oo Moro Tiriineji Yesu dobe gako jerieru buŋo iŋi miya, “O Mamane, goji Biŋe buŋogo maŋgboroŋ ŋiŋigo mamane soguine robuŋ, yoŋoreo sumuŋgameŋyoŋ, ŋiŋigo odumade oŋuine yoŋoyaŋunde manebi qaqouma fukega, oi yoŋore barariŋga yarende mane taniŋgagobi. Ore eru nonji Sombuŋ morende Ofoŋ go miteŋ gugo. O Mamane, go gake oŋu fukeiŋgo manende sagako fiine fukeya.
21 Naquele momento, pelo poder do Espírito Santo, Jesus ficou muito alegre e disse:
22 “Mamaneji ya sosowo mitigako nonde biŋe fukeya. Mamaneji madeinere fuŋne iŋoyoŋe akoŋ mane mukuko moji oi so manega. Oŋuakoŋ moji Mamainere fuŋne so mane mukuko Madeineji akoŋ oi manega eru ŋiŋigo roosoe yaberu yoŋore oi yadureiŋ, yoŋoji Mama mane tenimiŋ.”
22 — O meu Pai me deu todas as coisas. Ninguém sabe quem é o Filho, a não ser o Pai; e ninguém sabe quem é o Pai, a não ser o Filho e também aqueles a quem o Filho quiser mostrar quem o Pai é.
23 Yesuji oŋu miku kiŋariŋpuine yoŋoreo kirieru yoŋoyoŋe akoŋ kamiine iŋi yajiya, “Uri yoŋoji ŋoŋo ya ŋonegobi, oi ŋoneru jiŋoyaŋunde eru kiwaqawaineke fukegobi.
23 Então Jesus virou-se para os discípulos e disse só para eles:
24 Ore fuŋine oi iŋi: Nonji buŋo iŋi ŋajibe maneniŋ, Kajeqouŋ ŋiŋigo eru kiŋ koito kokoineji ŋoŋo ya yo ŋonegobi, oi ŋonenimiŋ ore aŋi sogo maneru gobuŋyoŋ, oi so ŋonebuŋ. Ŋoŋo buŋo yo manegobi, yoŋoji oi manenimiŋ ore aŋi sogo maneru gobuŋyoŋ, oi so manebuŋ.” Oŋu.
24 Eu afirmo a vocês que muitos
25 Kadi buŋore qaqaji moji pakereru Yesu buduŋ ruaru iŋi weu teru ojiya, “Qaqaji, nonji uruŋu eru gogo sanaŋine tatariine tomirire biŋe fukenobo?”
25 Um mestre da Lei se levantou e, querendo encontrar alguma prova contra Jesus, perguntou: — Mestre, o que devo fazer para conseguir a vida eterna?
26 Ojiko Yesuji iŋi bokirieru weuya, “Mosesre Kadi buŋoo buŋo uruŋu quraŋgabi pega? Ore fuŋine oi uruŋu?”
26 Jesus respondeu:
27 Weume bokirieru miya, “‘Go maŋgo, qoqotigo, usuŋgo eru mamanesugo jumuine oiji Ofoŋ Anutugo manjoko eteru goigoŋ,’ eru ‘Gake manji jojoko eege, oŋuine akoŋ ŋiŋigo sosowo manjoko eyareru goigoŋ.’”
27 O homem respondeu: — “Ame o Senhor, seu Deus, com todo o coração, com toda a alma, com todas as forças e com toda a mente. E ame o seu próximo como você ama a você mesmo.”
28 Miko Yesuji bokirieya, “Poretiŋ bokiriege. Oi reŋgaru gogo sanaŋinere biŋe fukemiŋ.”
28 — A sua resposta está certa! — disse Jesus. — Faça isso e você viverá.
29 Oŋu bokirieyayoŋ, Kadi buŋore qaqajiji ‘Oi reŋgaru posiine fukego,’ oŋu manesuku fuŋneine oduteiŋgo maneru Yesu ojiya, “Ŋiŋigo botuyaŋuŋgo go wapeboŋ, yoŋoreone wamore mige? Noŋ mo so manjoko etenobo?”
29 Porém o mestre da Lei, querendo se desculpar, perguntou: — Mas quem é o meu próximo?
30 Oŋu miko Yesuji bokirieru miya, “Ŋi moji Jerusalem siti bokeru Jeriko kaeo rakaru kadio suroŋqoqo yoŋore meo rakame robuŋ. Roru mebo yaine roru kambaŋine qomukuru jobu qaku bokeru rabi komeiŋgo eru peya.
30 Jesus respondeu assim:
31 Peru odigame soriŋ gio siŋaŋ moji kadi oo akoŋ raru ŋone takireru kadi mobego raru odureru raya.
31 Acontece que um sacerdote estava descendo por aquele mesmo caminho. Quando viu o homem, tratou de passar pelo outro lado da estrada.
32 Rako odigame soriŋ gio ŋi (Liwait) moji oo waperu ŋoneru oŋuakoŋ takigame odureru raya.
32 Também um
33 Rayayoŋ, Samaria prowinsre ŋi moji kadi oi akoŋ raru peya, oo roperu ŋoneru beusembe maneru ŋoneru emboŋ eya.
33 Mas um
34 “Ŋoneru emboŋ eru bembeŋgo rakaru wiine jiji eru wain obuineji rau teru komoŋ gaya. Wiine komoŋ garu roru romaiŋgaru doŋgiinere paio ruaru ogaru tumoqoqo pepe pigo raru ruaru siŋaŋ gaya.
34 Então chegou perto dele, limpou os seus ferimentos com azeite e vinho e em seguida os enfaixou. Depois disso, o samaritano colocou-o no seu próprio animal e o levou para uma pensão, onde cuidou dele.
35 Siŋaŋ garu peku pakereru kae fufurere akoŋ giobobo yoyokare furiine (Kina 20) uduru tumoqoqo pi rauine oteru ojiya, ‘Ŋi yo siŋaŋ garu gokande moneŋ garego, oi so sagaru odureiŋ ine, oi kirieru wareto oo jikigaru garebemiŋ.’
35 No dia seguinte, entregou duas moedas de prata ao dono da pensão, dizendo:
36 Ŋi yokaomo fuŋneyaŋuŋ oŋu odubi. Ŋi suroŋqoqo yoŋore meo rakaya, iŋore ogo moji fukeya? Yoŋoreone more manende, iŋo maŋyauŋ eteya?”
36 Então Jesus perguntou ao mestre da Lei:
37 Weu teko bokirieya, “Ŋonemaiŋ oteya, iŋoji.” Oŋu bokirieme Yesuji ojiko maneya, “Go raru oŋuakoŋ eru goigoŋ.” Oŋu.
37 — Aquele que o socorreu! — respondeu o mestre da Lei. E Jesus disse:
38 Yesuji kiŋariŋpuine yoŋoke kadio rabi Ofoŋyaŋunji kae mogo ropeya. Ropeko ŋigo mo tinaine Marta iŋoji kepore teme piineo ropeya.
38 Jesus e os seus discípulos continuaram a sua viagem e chegaram a um povoado. Ali uma mulher chamada Marta o recebeu na casa dela.
39 Marta qoine tinaine Maria goya. Iŋoji Ofoŋ ŋoneru bembeŋgo wakiru ŋeku Biŋe buŋo miya, oi kaje ruaru mane jijiweru maneya.
39 Maria, a sua irmã, sentou-se aos pés do Senhor e ficou ouvindo o que ele ensinava.
40 Maneyayoŋ, Martaji jebe gioji poreme ra wareru embiŋqombiŋ eru Yesu ojiya, “Ofoŋ, qoneji boke nuko nakekoŋ kiŋaŋ gio babe manende sagaga me mata? Ore eru Maria minde wareru bapi nuine.”
40 Marta estava ocupada com todo o trabalho da casa. Então chegou perto de Jesus e perguntou: — O senhor não se importa que a minha irmã me deixe sozinha com todo este trabalho? Mande que ela venha me ajudar.
41 Ojiko Ofonji bokirieru ojiya, “Marta Marta, go ya fuŋne fuŋne ore manebu maneru manetiqoti eku janjaŋbumbuŋ goku joineke eru dimage.
41 Aí o Senhor respondeu:
42 Oŋu dimageyoŋ, manebu moakoŋ mo eru ba sanaŋgabeneŋ sagaiŋ. Niŋo ya boakoŋ ore so embimbiŋgagobeneŋ. Mariaji osoeru mande mobe bobiaŋgaiŋ ore roosoeru kiwaqawaineke fukega. Gogore mobe fiine oi moji mo so ogagaiŋ.” Oŋu.
42 mas apenas uma é necessária! Maria escolheu a melhor de todas, e esta ninguém vai tomar dela.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.