João 19
Maŋkekerisiere Biŋe Quraŋ Jojofo Gariine (MLH) vs NAA
1 Jojoraku oŋgabi Pailotji Yesu roru raru miko mamari ŋi yoŋoji ŋoŋoru joruinekeji qotiboti qabuŋ.
1 Por isso, Pilatos tomou Jesus e mandou açoitá-lo.
2 Mamari ŋi yoŋoji qotibotigaru igosisi iŋi etebuŋ: yoŋoji Yesu qaku nigiŋ joruineke roru puteru hendiŋ bobiaŋgaru qoruineo ketebi rakame mariku boboroŋ yojuŋiruke oi ketebi rakaya.
2 Os soldados teceram uma coroa de espinhos e a puseram na cabeça de Jesus. Também o vestiram com um manto de púrpura.
3 Oŋu eru bembeŋgo burugaru dimaku mibuŋ, “Ohowe ohowe! Juda yoŋore Kiŋ Koito, ohowe!” Oŋu miku mauineo kokoine qabuŋ.
3 Chegavam-se a ele e diziam: — Salve, rei dos judeus! E davam-lhe bofetadas.
4 Oŋu igosisi etebuŋ Pailotji moke sakibe rakaru iŋi yajiya, “Maneniŋ! Nonji ŋi oi osoeru bakaine mo so bofukego. Ore eru oi moke roru ŋoŋore jiŋoo wakibe fuŋine oŋu mane mukuru ŋonenimiŋ.”
4 Pilatos saiu outra vez e disse aos judeus: — Eis que eu o apresento a vocês, para que saibam que não encontro nele crime algum.
5 Oŋu yajime Yesuji wakiru korogo dimako iŋi ŋonebuŋ: Goineji nigiŋ joruinekeji hendiŋ kiperu qoruineo keku mariku boboroŋ yojuŋiruineke ketebi dimako Pailotji iŋi yajiya, “Ŋoŋo ŋi foriine yo ŋoneniŋ!”
5 Então Jesus saiu, trazendo a coroa de espinhos e o manto de púrpura. E Pilatos lhes disse: — Eis o homem!
6 Oŋu yajime soriŋ gio siŋaŋ eru mendi siŋaŋ (sikiriti) yoŋo oi ŋoneru buŋo fofoineke oŋgaku mibuŋ, “Maripoŋgo qabi komenoŋ. Maripoŋgo qabi komenoŋ.” Oŋu mikabi Pailotji miyaŋuŋgo roku iŋi yajiya, “Nonji bakaine mo so bofukego. Ore eru ŋoŋo ŋoŋo-ŋaŋe akoŋ oi roru maripoŋgo qabi komena.”
6 Quando viram Jesus, os principais sacerdotes e os seus guardas gritaram: — Crucifique! Crucifique! Pilatos repetiu: — Levem-no daqui vocês mesmos e o crucifiquem, porque eu não encontro nele crime algum.
7 Juda minebobo yoŋoji buŋo oi maneru yameŋ keku iŋi mibuŋ, “Niŋore Kadi buŋo pega. Buŋo ore so osoebeneŋ komeiŋ ore so fukega. Iŋoyoŋe mojiine ba ropeku ‘Anuture made fukego,’ miega. Ore eru komere biŋe fukeko sagaiŋ.”
7 Os judeus responderam: — Temos uma lei e, segundo essa lei, ele deve morrer, porque se fez Filho de Deus.
8 Oŋu yameŋ keku mikabi Pailotji maneru moji sikiine pakereko gburugburu qame kokoi maneya.
8 Pilatos, ouvindo tal declaração, ficou ainda mais atemorizado
9 Oŋu maneru Yesu roru moke morumboŋ pi maŋineo roperu iŋi weu teya, “Go urone?” Weu teyayoŋ, iŋoji mobeine mo so bokirieru buŋoine mataeme dimaya.
9 e, entrando outra vez no Pretório, perguntou a Jesus: — De onde você é? Mas Jesus não lhe deu resposta.
10 Buŋoine mataeme dimako iŋi ojiya, “Go nonde buŋo mobe mo bokiriemiŋ me mata? Nonji mitaribe pirue gunimiŋ me maripoŋgo gubi komemiŋ. Ore usuŋine oi nonde pega. Ore fuŋine manege me mata?”
10 Então Pilatos o advertiu: — Você não me responde? Não sabe que tenho autoridade tanto para soltar você como para crucificá-lo?
11 Oŋu miko maneru iŋi bokirie teya, “Moji paibene usuŋ so egareya ine, go ŋi omaine goku ya enareiŋgo ore embimbiŋganoŋ. Ore eru ŋi mo moji noŋ gore meo rua nuga, iŋore agiburanji gore baka odureru soguine fukega.”
11 Jesus respondeu:
12 Oŋu bokirie teya ore eru Pailotji Yesu pirueko wakiiŋ ore yameŋ keko. Oŋu yameŋ keyayoŋ, Juda yoŋoji oŋga jojoraru iŋi mibuŋ, “Piruende wakiiŋ ine, Sisa-kiŋ koitore ogo so jikigaru fukeru gomiŋ. Moji nakenere maneme ropeko ‘Kiŋ ofoŋ fukego’ miga, iŋoji Sisa-kiŋ kiso etega.”
12 A partir desse momento, Pilatos queria soltá-lo, mas os judeus gritavam: — Se você soltar este homem, não é amigo de César! Todo aquele que se faz rei é contra César!
13 Oŋu mibi buŋo oi maneru mitigako Yesu roru sakibe wakibuŋ. Wakibi gawana Pailotji koro mo koji baru ramegabi peya, oo roperu buŋo mimitarire ŋeŋeo wakiru ŋeya. Koro ore tinaine Hibru buŋoo Gabata miku gobuŋ. Oi noŋunde buŋoo Koro koji ba rumagakiine.
13 Quando Pilatos ouviu essas palavras, trouxe Jesus para fora e sentou-se no tribunal, no lugar chamado Pavimento, em hebraico Gabatá.
14 Wakiru ŋeya, Juda ŋiŋigoji una oo ŋonemaiŋ kombaŋ ŋeiŋ ore jauebuŋ. Una oi fukeko una botuine bombeŋgako Pailotji ŋeŋeineo ŋeku Juda yoŋore iŋi yajiya, “Ŋoneniŋ, ŋoŋore kiŋ koito yo!”
14 E era a preparação da Páscoa, por volta do meio-dia. E Pilatos disse aos judeus: — Eis aqui o rei de vocês.
15 Oŋu miko maneru oŋga jojorabuŋ, “Mataeiŋ! Mataeiŋ! Maripoŋgo qabi komenoŋ!” Oŋga jojorakabi iŋi miya, “Ŋoŋore kiŋ koitore buŋo mitaribe maripoŋgo ropeiŋ ore migobi me?” Oŋu miko soriŋ gio siŋaŋ yoŋoji kerisieru mibuŋ, “Sisa-kinji moakoŋ kiŋ koitonoŋuŋ fukega. Niŋore ŋi koito furuine mo so ŋega.”
15 Eles, porém, clamavam: — Fora! Fora! Crucifique-o! Então Pilatos perguntou: — Devo crucificar o rei de vocês? Os principais sacerdotes responderam: — Não temos rei, senão César!
16 Oŋu kerisieru mibi Pailotji Yesure buŋo mitariru maripoŋgo qabi komeiŋ ore meyaŋuŋgo ruaya. Meyaŋuŋgo ruame mamari ŋi yoŋoji Yesu roru siŋaŋ gabuŋ.
16 Então Pilatos entregou Jesus para ser crucificado, e eles o levaram.
17 Siŋaŋ gabi iŋoyoŋunde maripoŋ iŋoyoŋe koboru siti petigaru sakibe rakaru moreŋ mo tinaine Qorusia miegobi, oo rabuŋ. Qorusia tina oi Hibru buŋoo Golgota miegobi.
17 Jesus, carregando ele mesmo a sua cruz, saiu para o lugar chamado Calvário, Gólgota em hebraico.
18 Oo raru maripoŋgo qabuŋ eru iŋoke ŋi yoyoka mobemobe moko yaperu Yesu botuyakuŋgo ruabi dimabuŋ.
18 Ali o crucificaram e com ele outros dois, um de cada lado, e Jesus no meio.
19 Oŋu qabi Pailotji quraŋ quraŋgaru miko maripoŋgo Yesure qorugo paibe ruaru qabuŋ. Quraŋ oi iŋi quraŋgako dimaya, “Yesu Nazaret rauine, Juda yoŋore kiŋ koito yo.”
19 Pilatos escreveu também um título e o colocou no alto da cruz. E o que estava escrito era: “ Jesus Nazareno, o Rei dos Judeus ”.
20 Yesu maripoŋgo qabuŋ, moreŋ oi siti bembeŋgo peko eru quraŋ oi buŋo yokaomo, Hibru, Latin eru Grik buŋoo quraŋgame dimaya. Ore eru Juda ŋiŋigo kokoineji odureru roware eru paibe piku quraŋ oi osebuŋ.
20 Muitos judeus leram este título, porque o lugar em que Jesus havia sido crucificado era perto da cidade; e estava escrito em hebraico, latim e grego.
21 Oŋu quraŋgako Juda yoŋore soriŋ gio siŋaŋ yoŋoji Pailot iŋi ojibuŋ, “‘Juda yoŋore kiŋ koito yo,’ oŋu so quraŋgayoŋ, iŋi quraŋga, ‘Iŋoyoŋunde Juda kiŋ Koitoyaŋuŋ ego, miya.’”
21 Os principais sacerdotes dos judeus disseram a Pilatos: — Não escreva: “Rei dos judeus”, e sim: “Ele disse: Sou o rei dos judeus.”
22 Oi maneru Pailotji buŋo iŋi bokirieya, “Buŋo quraŋga forego ore oi oŋu peine.”
22 Pilatos respondeu: — O que escrevi escrevi.
23 Mamari ŋi yoŋoji Yesu maripoŋgo qaki kambaŋ sakikomoŋ yareyaine roru ŋi 4 botuyaŋuŋgo boroiŋgaru 4 fukeko soyaŋuŋgo robuŋ. Oŋu robi marikuine peko robuŋyoŋ, oi iŋi ore soine so boroiŋgabuŋ: Oi sosowo akoŋ kambaŋ mobeine moakonji bakine. Kambaŋ mobeine mobeine so qodureru paibene rorerore gboduru babi yuku rarakaine peya. Ore eru oi egu sembeaiŋ ore boroiŋganimiŋgo embimbiŋgabuŋ.
23 Os soldados, pois, quando crucificaram Jesus, pegaram as roupas dele e dividiram em quatro partes, uma parte para cada soldado; e pegaram também a túnica. A túnica, porém, era sem costura, toda tecida de alto a baixo.
24 Embimbiŋgaru mimane eku iŋi mibuŋ, “Oi ketigabeneŋ so sagaiŋ. Ore eru soine ore qouŋ qabeneŋ rauine fukeiŋ.” Oŋu miku qouŋ qabi Biŋe buŋo mo foriineke fukeya. Buŋo oi iŋi quraŋgame pega,
24 Por isso, os soldados disseram uns aos outros: — Não a rasguemos, mas vamos tirar a sorte para ver quem ficará com ela. Isso aconteceu para que se cumprisse a Escritura, que diz: “Repartiram entre si as minhas roupas e sobre a minha túnica lançaram sortes.” E foi isso que os soldados fizeram.
25 Yesu maripoŋgo qabi dimako ŋigo yo iŋiji kufuineo dimabuŋ: Yesure maŋgo, maŋgo gboine eru Klopasre ŋonuŋ tinaine Maria eru Maria Magdalane.
25 E junto à cruz estavam a mãe de Jesus, a irmã dela, Maria, mulher de Clopas, e Maria Madalena.
26 Yesuji maŋgoine eru yoro kiŋariŋine bembeŋgo dimabire ŋone yaperu maŋgoinere iŋi miya, “Maŋgone, go madego yo ŋoneru siŋaŋ gaku getireru goigoŋ.”
26 Vendo Jesus a sua mãe e junto dela o discípulo amado, disse:
27 Oŋu miku kiŋariŋ oi iŋi ojiya, “Go maŋgogo yo ŋoneru siŋaŋ gaku getireru goigoŋ.” Oŋu miko maneru Yesure maŋgo damaŋ oo akoŋ ogame piineo raru moko gobu. Oŋu.
27 Depois, disse ao discípulo: Dessa hora em diante, o discípulo a tomou para casa.
28 Yesuji gioine sosowo baforeya, oi maneru oo Biŋe Qurande buŋo moji foriineke fukeiŋ ore iŋi miya, “Noŋ obure manego.”
28 Depois, vendo Jesus que tudo já estava consumado, para que se cumprisse a Escritura, disse:
29 Oo gonja mo wain obu jajaineke oiji puseru ŋeya. Oi ŋeko koe yaŋgbuŋ mo yaga kamasi oŋu oi roru wain obuo igokurugaru supesupe tifeine qondeŋgaru ruabi ropeko bibiineo ruabuŋ.
29 Estava ali um vaso cheio de vinagre. Embeberam de vinagre uma esponja e, fixando-a num caniço de hissopo, aproximaram a esponja da boca de Jesus.
30 Ruabi wain obu jajaineke oi noku miya, “Oi tariga.” Oŋu miku gogoine bokeiŋgo ore ubeine kasigaru wakiko qoqotiine wapeko niniŋgaya. Oŋu.
30 Quando Jesus tomou o vinagre, disse: E, inclinando a cabeça, entregou o espírito.
31 Yesuji niniŋgame Juda ŋiŋigoji una oo ŋonemaiŋ kombaŋ ŋeiŋ ore jauebuŋ. Ŋonemaiŋ Sabat kombaŋ oi kombaŋ damaŋ yasogo fukeya. Ore eru Juda minebobo yoŋo manemeja maneru iŋi mibuŋ, “Qoŋgbuŋ yoŋoji Sabat kombaŋ damaŋgo maripoŋgo dimakabi so sagaga.” Oŋu miku gawana Pailotreo raru iŋi weu tebuŋ, “Go soine mitarinde raru maripoŋgo yabebi, yoŋore qu sia qajibi qoŋgbuŋyaŋuŋ bomukubeneŋ wakinimiŋ?”
31 Então, para que os corpos não ficassem na cruz durante o sábado, visto que era o dia da preparação e era grande o dia daquele sábado, os judeus pediram a Pilatos que fossem quebradas as pernas dos crucificados e fossem tirados das cruzes.
32 Weu tebi mitarime mamari ŋiji wapebuŋ. Waperu Yesuke maripoŋgo yapebuŋ, oi pipa komenimi ore rone yokoreone more qu sia qajiru aribe raru moreo oŋuakoŋ ebuŋ.
32 Os soldados quebraram as pernas dos homens que tinham sido crucificados com Jesus, primeiro de um, depois do outro.
33 Oŋu ebuŋyoŋ, Yesureo waperu ŋonebi komeya. Oŋu ŋoneru siaine so qajibuŋ.
33 Quando, porém, chegaram a Jesus, vendo que já estava morto, não lhe quebraram as pernas.
34 So qajibuŋyoŋ, mamari ŋi yoŋoreone moji damu roru tambaraŋine qosuko oo akoŋ dari eru obu wakiya.
34 Mas um dos soldados lhe abriu o lado com uma lança, e logo saiu sangue e água.
35 Oŋu ekabi moji ya oi jiŋoineji ŋoneya, iŋoji oi kitiŋgaku miku yo quraŋgame peko muŋambe yo osegobi. Buŋo kitiŋgaku miku quraŋgame pega, oi buŋo foriine fukega. Ŋoŋo oŋuakoŋ oi manesiŋ ganiminde maneru buŋo foriine manega ore so miga.
35 Aquele que viu isso dá testemunho, e o testemunho dele é verdadeiro. E ele sabe que diz a verdade, para que também vocês creiam.
36 Ya oi fukeya, oi Biŋe Qurande buŋo moji foriineke fukeiŋ ore fukeya. Buŋo oi iŋi,
36 E isso aconteceu para que se cumprisse a Escritura: “Nenhum dos seus ossos será quebrado.”
37 Eme Biŋe Qurande buŋo mo iŋi pega,
37 E outra vez diz a Escritura: “Olharão para aquele a quem traspassaram.”
38 Ore ŋadiineo Arimatia taoŋ rauine tinaine Josef wareya. Iŋoji Yesure kiŋariŋ fukeru goyayoŋ, Juda minebobo yoŋore eru kokoi maneru mamanesiŋine kesoŋgaru goya. Iŋoji wareru gawana Pailotreo raru Yesure qoŋgbuŋ bomukuiŋgo weu teya. Weu teme maneru mitarime wareru bomukuya.
38 Depois disso, José de Arimateia, que era discípulo de Jesus — ainda que em segredo, porque tinha medo dos judeus —, pediu a Pilatos permissão para tirar o corpo de Jesus. E Pilatos deu permissão. Então José de Arimateia foi e retirou o corpo de Jesus.
39 Ŋi tinaine Nikodemus rone Yesureo ubuo wareya, iŋoji oŋuakoŋ wareya. Wareru qoŋgbuŋ rauteiŋ ore jiji kouineke tinaine mor oi repa obuineke kerisiebuŋ, oi komoŋ mo yobiŋine 30 kilogram ore so furiine baru wareru Josef bapi gaya.
39 E Nicodemos, aquele que anteriormente tinha ido falar com Jesus à noite, também foi, levando cerca de trinta e cinco quilos de um composto de mirra e aloés.
40 Bapi garu moko Yesure qoŋgbuŋ bomukubu. Bomukuru juŋ jinaŋ kouine fiine roru qoŋgbuŋ sakiineo ruaru kambaŋ yagaŋine oiji foforibu. Juda ŋiŋigo niŋoji qoŋgbuŋnoŋuŋ oŋu eru bomogaru yaŋga yabe eegobeneŋ.
40 Tomaram, pois, o corpo de Jesus e o envolveram em lençóis com os óleos aromáticos, como é costume entre os judeus na preparação para o sepultamento.
41 Yesu maripoŋgo qabuŋ, moreŋ ore mobeineo kaesesu mo peya. Kaesesu oiji jiŋorunde ko kouŋ gariine mo gufubi dimaya. Oo qoŋgbuŋ mo so ruabi taine peya.
41 No lugar onde Jesus foi crucificado havia um jardim; neste jardim havia um túmulo novo, no qual ninguém ainda tinha sido colocado.
42 Taine fukeru bembeŋgo peko Juda ŋiŋigoji ŋonemaiŋ kombaŋ ŋeiŋ ore jauebi damaŋyaŋuŋ qondiŋgaya. Ore eru Yesure qoŋgbuŋ roru oo ruaru yoŋga yabe ebu. Oŋu.
42 Ali, por causa da preparação dos judeus e porque o túmulo ficava perto, colocaram o corpo de Jesus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.