João 19
Maŋkekerisiere Biŋe Quraŋ Jojofo Gariine (MLH) vs BKJ
1 Jojoraku oŋgabi Pailotji Yesu roru raru miko mamari ŋi yoŋoji ŋoŋoru joruinekeji qotiboti qabuŋ.
1 Então, pois, Pilatos tomou a Jesus, e o açoitou.
2 Mamari ŋi yoŋoji qotibotigaru igosisi iŋi etebuŋ: yoŋoji Yesu qaku nigiŋ joruineke roru puteru hendiŋ bobiaŋgaru qoruineo ketebi rakame mariku boboroŋ yojuŋiruke oi ketebi rakaya.
2 E os soldados, entrelaçando uma coroa de espinhos, puseram-lha sobre a sua cabeça, e eles colocaram-lhe um manto de púrpura.
3 Oŋu eru bembeŋgo burugaru dimaku mibuŋ, “Ohowe ohowe! Juda yoŋore Kiŋ Koito, ohowe!” Oŋu miku mauineo kokoine qabuŋ.
3 E diziam: Salve, Rei dos Judeus! E eles golpearam-lhe com as suas mãos.
4 Oŋu igosisi etebuŋ Pailotji moke sakibe rakaru iŋi yajiya, “Maneniŋ! Nonji ŋi oi osoeru bakaine mo so bofukego. Ore eru oi moke roru ŋoŋore jiŋoo wakibe fuŋine oŋu mane mukuru ŋonenimiŋ.”
4 Então, Pilatos saiu outra vez, e disse-lhes: Eis que vo-lo trago para vocês, para que saibais que não acho nele nenhuma culpa.
5 Oŋu yajime Yesuji wakiru korogo dimako iŋi ŋonebuŋ: Goineji nigiŋ joruinekeji hendiŋ kiperu qoruineo keku mariku boboroŋ yojuŋiruineke ketebi dimako Pailotji iŋi yajiya, “Ŋoŋo ŋi foriine yo ŋoneniŋ!”
5 Saiu então Jesus, vestido com o manto de púrpura e a coroa de espinhos. E disse-lhes Pilatos: Eis o homem!
6 Oŋu yajime soriŋ gio siŋaŋ eru mendi siŋaŋ (sikiriti) yoŋo oi ŋoneru buŋo fofoineke oŋgaku mibuŋ, “Maripoŋgo qabi komenoŋ. Maripoŋgo qabi komenoŋ.” Oŋu mikabi Pailotji miyaŋuŋgo roku iŋi yajiya, “Nonji bakaine mo so bofukego. Ore eru ŋoŋo ŋoŋo-ŋaŋe akoŋ oi roru maripoŋgo qabi komena.”
6 Quando os principais sacerdotes e os oficiais o viram, gritaram, dizendo: Crucifica-o, crucifica-o. Disse-lhes Pilatos: Tomai-o vós, e crucificai-o, porque nenhuma culpa eu acho nele.
7 Juda minebobo yoŋoji buŋo oi maneru yameŋ keku iŋi mibuŋ, “Niŋore Kadi buŋo pega. Buŋo ore so osoebeneŋ komeiŋ ore so fukega. Iŋoyoŋe mojiine ba ropeku ‘Anuture made fukego,’ miega. Ore eru komere biŋe fukeko sagaiŋ.”
7 Responderam-lhe os judeus: Nós temos uma lei, e, segundo a nossa lei, ele deve morrer, porque ele se fez Filho de Deus.
8 Oŋu yameŋ keku mikabi Pailotji maneru moji sikiine pakereko gburugburu qame kokoi maneya.
8 E Pilatos, quando ouviu essa palavra, ele ficou mais atemorizado;
9 Oŋu maneru Yesu roru moke morumboŋ pi maŋineo roperu iŋi weu teya, “Go urone?” Weu teyayoŋ, iŋoji mobeine mo so bokirieru buŋoine mataeme dimaya.
9 e entrou outra vez na sala de julgamento, e disse a Jesus: De onde és tu? Mas Jesus não lhe deu resposta.
10 Buŋoine mataeme dimako iŋi ojiya, “Go nonde buŋo mobe mo bokiriemiŋ me mata? Nonji mitaribe pirue gunimiŋ me maripoŋgo gubi komemiŋ. Ore usuŋine oi nonde pega. Ore fuŋine manege me mata?”
10 Disse-lhe, então, Pilatos: Tu não falas comigo? Não sabes tu que tenho poder para te crucificar, e tenho poder para te soltar?
11 Oŋu miko maneru iŋi bokirie teya, “Moji paibene usuŋ so egareya ine, go ŋi omaine goku ya enareiŋgo ore embimbiŋganoŋ. Ore eru ŋi mo moji noŋ gore meo rua nuga, iŋore agiburanji gore baka odureru soguine fukega.”
11 Jesus respondeu: Tu não poderias ter poder contra mim, se de cima não te fora dado; por isso aquele que me entregou a ti, maior pecado tem.
12 Oŋu bokirie teya ore eru Pailotji Yesu pirueko wakiiŋ ore yameŋ keko. Oŋu yameŋ keyayoŋ, Juda yoŋoji oŋga jojoraru iŋi mibuŋ, “Piruende wakiiŋ ine, Sisa-kiŋ koitore ogo so jikigaru fukeru gomiŋ. Moji nakenere maneme ropeko ‘Kiŋ ofoŋ fukego’ miga, iŋoji Sisa-kiŋ kiso etega.”
12 Daí em diante Pilatos procurava soltá-lo; mas os judeus gritavam, dizendo: Se tu deixares este homem ir, não és amigo de César; todo aquele que se faz rei fala contra César!
13 Oŋu mibi buŋo oi maneru mitigako Yesu roru sakibe wakibuŋ. Wakibi gawana Pailotji koro mo koji baru ramegabi peya, oo roperu buŋo mimitarire ŋeŋeo wakiru ŋeya. Koro ore tinaine Hibru buŋoo Gabata miku gobuŋ. Oi noŋunde buŋoo Koro koji ba rumagakiine.
13 Ouvindo, então, Pilatos esse dito, ele trouxe Jesus para fora e sentou-se no assento de julgamento, no lugar que é chamado Pavimento, mas, em hebraico, Gábata.
14 Wakiru ŋeya, Juda ŋiŋigoji una oo ŋonemaiŋ kombaŋ ŋeiŋ ore jauebuŋ. Una oi fukeko una botuine bombeŋgako Pailotji ŋeŋeineo ŋeku Juda yoŋore iŋi yajiya, “Ŋoneniŋ, ŋoŋore kiŋ koito yo!”
14 E era a preparação da páscoa, e cerca da hora sexta; e ele disse aos judeus: Eis o vosso Rei!
15 Oŋu miko maneru oŋga jojorabuŋ, “Mataeiŋ! Mataeiŋ! Maripoŋgo qabi komenoŋ!” Oŋga jojorakabi iŋi miya, “Ŋoŋore kiŋ koitore buŋo mitaribe maripoŋgo ropeiŋ ore migobi me?” Oŋu miko soriŋ gio siŋaŋ yoŋoji kerisieru mibuŋ, “Sisa-kinji moakoŋ kiŋ koitonoŋuŋ fukega. Niŋore ŋi koito furuine mo so ŋega.”
15 Mas eles gritavam: Fora com ele, fora com ele, crucifica-o. Disse-lhes Pilatos: Eu devo crucificar o vosso Rei? Responderam os principais sacerdotes: Nós não temos rei, senão César.
16 Oŋu kerisieru mibi Pailotji Yesure buŋo mitariru maripoŋgo qabi komeiŋ ore meyaŋuŋgo ruaya. Meyaŋuŋgo ruame mamari ŋi yoŋoji Yesu roru siŋaŋ gabuŋ.
16 Então, entregou-lho para que fosse crucificado. E eles tomaram a Jesus, e o levaram.
17 Siŋaŋ gabi iŋoyoŋunde maripoŋ iŋoyoŋe koboru siti petigaru sakibe rakaru moreŋ mo tinaine Qorusia miegobi, oo rabuŋ. Qorusia tina oi Hibru buŋoo Golgota miegobi.
17 E, carregando ele a sua cruz, saiu para um lugar chamado o lugar de uma caveira, que é chamado em hebraico Gólgota;
18 Oo raru maripoŋgo qabuŋ eru iŋoke ŋi yoyoka mobemobe moko yaperu Yesu botuyakuŋgo ruabi dimabuŋ.
18 onde o crucificaram, e com ele outros dois, um de cada lado, e Jesus no meio.
19 Oŋu qabi Pailotji quraŋ quraŋgaru miko maripoŋgo Yesure qorugo paibe ruaru qabuŋ. Quraŋ oi iŋi quraŋgako dimaya, “Yesu Nazaret rauine, Juda yoŋore kiŋ koito yo.”
19 E Pilatos escreveu um título, e pô-lo em cima da cruz. E nele estava escrito: JESUS DE NAZARÉ, O REI DOS JUDEUS.
20 Yesu maripoŋgo qabuŋ, moreŋ oi siti bembeŋgo peko eru quraŋ oi buŋo yokaomo, Hibru, Latin eru Grik buŋoo quraŋgame dimaya. Ore eru Juda ŋiŋigo kokoineji odureru roware eru paibe piku quraŋ oi osebuŋ.
20 Muitos dos judeus leram este título, porque o lugar onde Jesus foi crucificado era próximo da cidade; e estava escrito em hebraico, e grego, e latim.
21 Oŋu quraŋgako Juda yoŋore soriŋ gio siŋaŋ yoŋoji Pailot iŋi ojibuŋ, “‘Juda yoŋore kiŋ koito yo,’ oŋu so quraŋgayoŋ, iŋi quraŋga, ‘Iŋoyoŋunde Juda kiŋ Koitoyaŋuŋ ego, miya.’”
21 Então, diziam os principais sacerdotes dos judeus a Pilatos: Não escrevas: O Rei dos Judeus, mas que ele disse: Eu sou Rei dos Judeus.
22 Oi maneru Pailotji buŋo iŋi bokirieya, “Buŋo quraŋga forego ore oi oŋu peine.”
22 Respondeu Pilatos: O que eu escrevi, eu escrevi.
23 Mamari ŋi yoŋoji Yesu maripoŋgo qaki kambaŋ sakikomoŋ yareyaine roru ŋi 4 botuyaŋuŋgo boroiŋgaru 4 fukeko soyaŋuŋgo robuŋ. Oŋu robi marikuine peko robuŋyoŋ, oi iŋi ore soine so boroiŋgabuŋ: Oi sosowo akoŋ kambaŋ mobeine moakonji bakine. Kambaŋ mobeine mobeine so qodureru paibene rorerore gboduru babi yuku rarakaine peya. Ore eru oi egu sembeaiŋ ore boroiŋganimiŋgo embimbiŋgabuŋ.
23 Então os soldados, tendo crucificado a Jesus, tomaram as suas vestes, e fizeram quatro partes, para cada soldado uma parte, e também sua túnica; mas a túnica era sem costura, toda tecida de alto a baixo.
24 Embimbiŋgaru mimane eku iŋi mibuŋ, “Oi ketigabeneŋ so sagaiŋ. Ore eru soine ore qouŋ qabeneŋ rauine fukeiŋ.” Oŋu miku qouŋ qabi Biŋe buŋo mo foriineke fukeya. Buŋo oi iŋi quraŋgame pega,
24 Portanto, eles disseram entre si: Não a rasguemos, mas lancemos a sorte sobre ela, para ver de quem será; para que possa se cumprir a escritura, que diz: Eles repartiram entre si as minhas vestes, e sobre a minha túnica lançaram a sorte. Os soldados, pois, fizeram essas coisas.
25 Yesu maripoŋgo qabi dimako ŋigo yo iŋiji kufuineo dimabuŋ: Yesure maŋgo, maŋgo gboine eru Klopasre ŋonuŋ tinaine Maria eru Maria Magdalane.
25 E, junto à cruz de Jesus, estavam em pé sua mãe, e a irmã de sua mãe, Maria, mulher de Cléofas, e Maria Madalena.
26 Yesuji maŋgoine eru yoro kiŋariŋine bembeŋgo dimabire ŋone yaperu maŋgoinere iŋi miya, “Maŋgone, go madego yo ŋoneru siŋaŋ gaku getireru goigoŋ.”
26 Ora, Jesus, vendo ali sua mãe, e ao lado dela o discípulo a quem ele amava, ele disse à sua mãe: Mulher, eis o teu filho!
27 Oŋu miku kiŋariŋ oi iŋi ojiya, “Go maŋgogo yo ŋoneru siŋaŋ gaku getireru goigoŋ.” Oŋu miko maneru Yesure maŋgo damaŋ oo akoŋ ogame piineo raru moko gobu. Oŋu.
27 Então ele disse ao discípulo: Eis a tua mãe! E desde aquela hora o discípulo a recebeu em sua própria casa.
28 Yesuji gioine sosowo baforeya, oi maneru oo Biŋe Qurande buŋo moji foriineke fukeiŋ ore iŋi miya, “Noŋ obure manego.”
28 Depois disso, sabendo Jesus que todas as coisas já estavam terminadas, para que pudesse se cumprir a escritura, disse: Tenho sede.
29 Oo gonja mo wain obu jajaineke oiji puseru ŋeya. Oi ŋeko koe yaŋgbuŋ mo yaga kamasi oŋu oi roru wain obuo igokurugaru supesupe tifeine qondeŋgaru ruabi ropeko bibiineo ruabuŋ.
29 Ora, estava ali um vaso cheio de vinagre; e embeberam uma esponja de vinagre, e pondo-a sobre um hissopo, a colocaram na sua boca.
30 Ruabi wain obu jajaineke oi noku miya, “Oi tariga.” Oŋu miku gogoine bokeiŋgo ore ubeine kasigaru wakiko qoqotiine wapeko niniŋgaya. Oŋu.
30 Quando Jesus tomou o vinagre, disse: Está consumado; e ele, inclinando a cabeça, entregou o espírito.
31 Yesuji niniŋgame Juda ŋiŋigoji una oo ŋonemaiŋ kombaŋ ŋeiŋ ore jauebuŋ. Ŋonemaiŋ Sabat kombaŋ oi kombaŋ damaŋ yasogo fukeya. Ore eru Juda minebobo yoŋo manemeja maneru iŋi mibuŋ, “Qoŋgbuŋ yoŋoji Sabat kombaŋ damaŋgo maripoŋgo dimakabi so sagaga.” Oŋu miku gawana Pailotreo raru iŋi weu tebuŋ, “Go soine mitarinde raru maripoŋgo yabebi, yoŋore qu sia qajibi qoŋgbuŋyaŋuŋ bomukubeneŋ wakinimiŋ?”
31 Os judeus, pois, porque era a preparação, para que os corpos não ficassem na cruz no dia do shabat, (porque foi aquele shabat um grande dia), pediram a Pilatos que se lhes quebrassem as pernas, e que fossem tirados dali.
32 Weu tebi mitarime mamari ŋiji wapebuŋ. Waperu Yesuke maripoŋgo yapebuŋ, oi pipa komenimi ore rone yokoreone more qu sia qajiru aribe raru moreo oŋuakoŋ ebuŋ.
32 Foram então os soldados, e quebraram as pernas do primeiro, e do outro que com ele fora crucificado.
33 Oŋu ebuŋyoŋ, Yesureo waperu ŋonebi komeya. Oŋu ŋoneru siaine so qajibuŋ.
33 Mas, vindo a Jesus, e vendo-o já morto, eles não quebraram as suas pernas.
34 So qajibuŋyoŋ, mamari ŋi yoŋoreone moji damu roru tambaraŋine qosuko oo akoŋ dari eru obu wakiya.
34 Mas, um dos soldados lhe perfurou o lado com uma lança, e imediatamente saiu sangue e água.
35 Oŋu ekabi moji ya oi jiŋoineji ŋoneya, iŋoji oi kitiŋgaku miku yo quraŋgame peko muŋambe yo osegobi. Buŋo kitiŋgaku miku quraŋgame pega, oi buŋo foriine fukega. Ŋoŋo oŋuakoŋ oi manesiŋ ganiminde maneru buŋo foriine manega ore so miga.
35 E aquele que o viu testificou, e o seu testemunho é verdadeiro; e ele sabe que é verdade o que diz, para que também vós o creiais.
36 Ya oi fukeya, oi Biŋe Qurande buŋo moji foriineke fukeiŋ ore fukeya. Buŋo oi iŋi,
36 Pois estas coisas foram feitas, para que se cumprisse a escritura: Nenhum dos seus ossos será quebrado.
37 Eme Biŋe Qurande buŋo mo iŋi pega,
37 E outra vez diz a escritura: Eles olharão para o qual perfuraram.
38 Ore ŋadiineo Arimatia taoŋ rauine tinaine Josef wareya. Iŋoji Yesure kiŋariŋ fukeru goyayoŋ, Juda minebobo yoŋore eru kokoi maneru mamanesiŋine kesoŋgaru goya. Iŋoji wareru gawana Pailotreo raru Yesure qoŋgbuŋ bomukuiŋgo weu teya. Weu teme maneru mitarime wareru bomukuya.
38 E depois disso, José de Arimateia, sendo discípulo de Jesus, mas em secreto, por medo dos judeus, pediu a Pilatos que lhe permitisse tirar o corpo de Jesus; e Pilatos o deixou. Portanto, ele foi e tomou o corpo de Jesus.
39 Ŋi tinaine Nikodemus rone Yesureo ubuo wareya, iŋoji oŋuakoŋ wareya. Wareru qoŋgbuŋ rauteiŋ ore jiji kouineke tinaine mor oi repa obuineke kerisiebuŋ, oi komoŋ mo yobiŋine 30 kilogram ore so furiine baru wareru Josef bapi gaya.
39 E foi também Nicodemos, aquele que antes viera ter com Jesus de noite, trazendo uma mistura de mirra e aloés, pesando cerca de cem libras.
40 Bapi garu moko Yesure qoŋgbuŋ bomukubu. Bomukuru juŋ jinaŋ kouine fiine roru qoŋgbuŋ sakiineo ruaru kambaŋ yagaŋine oiji foforibu. Juda ŋiŋigo niŋoji qoŋgbuŋnoŋuŋ oŋu eru bomogaru yaŋga yabe eegobeneŋ.
40 Eles tomaram então o corpo de Jesus, e o envolveram em panos de linho com as especiarias, de acordo com os costumes judaicos de sepultamento.
41 Yesu maripoŋgo qabuŋ, moreŋ ore mobeineo kaesesu mo peya. Kaesesu oiji jiŋorunde ko kouŋ gariine mo gufubi dimaya. Oo qoŋgbuŋ mo so ruabi taine peya.
41 Ora, no lugar onde ele fora crucificado havia um jardim, e nesse jardim, um sepulcro novo, em que nenhum homem havia sido colocado.
42 Taine fukeru bembeŋgo peko Juda ŋiŋigoji ŋonemaiŋ kombaŋ ŋeiŋ ore jauebi damaŋyaŋuŋ qondiŋgaya. Ore eru Yesure qoŋgbuŋ roru oo ruaru yoŋga yabe ebu. Oŋu.
42 Eles colocaram Jesus ali, por ser dia da preparação dos judeus, e visto que o sepulcro ficava perto.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.