Atos 7
Maŋkekerisiere Biŋe Quraŋ Jojofo Gariine (MLH) vs NAA
1 Stiwen buŋo koroineo ruabi dimako soriŋ siŋaŋ qoruineji iŋi weu teya, “Buŋo oi foriine me ikoine?”
1 Então o sumo sacerdote perguntou a Estêvão: — Isso de fato é assim?
2 Weu teme mobeine iŋi bokirieya, “Ŋipune, mama kakagbopune, nonji iŋi ŋajibe maneniŋ: Noŋunde ŋaso Abrahamji Mesopotemia moreŋgo goko kuririquraŋ Rauine Anutu iŋoji fuke teme Mesopotemia bokeru Haran kaeo raru goya.
2 Estêvão respondeu: — Irmãos e pais, escutem. O Deus da glória apareceu a Abraão, nosso pai, quando este estava na Mesopotâmia, antes de morar em Harã,
3 Anutuji iŋi ojiya,
3 e lhe disse: “Saia da sua terra e do meio da sua parentela e vá para a terra que eu lhe mostrarei.”
4 Oŋu ojime maneru Kaldia moreŋ bokeru Haran kaeo raru goya. Oo gokame mamaineji komeme Anutuji soreko ŋoŋo damaŋ yoo yo gogobi, moreŋ yoo wareru fuŋgaru ŋeku goya.
4 Então Abraão saiu da terra dos caldeus e foi morar em Harã. E dali, com a morte de seu pai, Deus o trouxe para esta terra em que vocês agora estão morando.
5 Moreŋ yoo ŋeku goko Anutuji moreŋ mobeine kokiine mo kufu seseinere so oi so biŋe qa teya. Moreŋ yo ore rauine so yobu fukeyayoŋ, Abrahamde osigida so fukeme Anutuji damaŋ oo akoŋ iŋore buŋo ronekoŋ iŋi mikipeya,
5 Nela, não lhe deu herança, nem sequer o espaço de um pé; mas prometeu dar-lhe a posse dela e, depois dele, à sua descendência, embora Abraão ainda não tivesse filhos.
6 Oŋu miku jikigaru buŋo iŋi miya,
6 E Deus falou que a descendência dele seria peregrina em terra estrangeira, onde seriam escravizados e maltratados durante quatrocentos anos.
7 Oŋu gonimiŋyoŋ, nonji jiki moreŋ ŋiŋigo kiŋaŋyaŋuŋ qaku gonimiŋ, oi buŋoo ruaru mitari ŋarebemiŋ.’
7 — Deus disse ainda: “Castigarei a nação da qual forem escravos; e, depois disso, sairão daí e me servirão neste lugar.”
8 “Anutuji Abraham oŋu ojiru moge iŋi enimiŋ ore miko maneya, ‘Ŋoŋo noke jojofo enimiŋ ore nonde soi moge keku ŋi sakiyaŋuŋ ketigaru goinebi.’ Ore so Abrahamji madeine Aisak fukeko una 8 tariko oo Anuture moge baku sakiine ketigaya. Aisakji madeine Jeikob bofukeru moge oi ketigako eru Jeikobji madepuine bofuke yaberu ore so keti yabeya. Jeikob madepuine 12 yoŋoji Israel niŋore apa ŋasopu fukebuŋ.
8 Então lhe deu a aliança da circuncisão. Assim, Abraão gerou Isaque e o circuncidou no oitavo dia; e Isaque gerou Jacó, e Jacó gerou os doze patriarcas.
9 “Apa ŋasopunoŋunji gboyaŋuŋ Josef oi ŋadi gaku furiine banimiŋ ore ruabi goineji furiine baku roru Ijipt moreŋgo raru ruabi goya. Oo goyayoŋ, Anutuji iŋoke goya.
9 — Os patriarcas, invejosos de José, venderam-no para ser levado para o Egito. Mas Deus estava com ele
10 Iŋoke goko koŋkoŋ fuŋne fuŋne paio ropeko maneya, sosowo oone bomukuya. Bomukuru yauŋmoririine oteme maŋgboroŋine fiine fukeya. Oi fukeme Ijipt kantrire farao kiŋ iŋore jiŋoo ropeko ŋoneme sagako ŋi koito igodoŋgako Ijipt kantri eru farao koitore morumboŋ pi yaine siŋaŋ yaberu goya.
10 e o livrou de todas as suas aflições, concedendo-lhe também graça e sabedoria diante de Faraó, rei do Egito, que o constituiu governador daquela nação e de toda a casa real.
11 Siŋaŋ yabeko roro damaŋine wareru fukeko Ijipt sosowo eru Keinan moreŋ oi sagaya. Ore eru ŋiŋigo yoŋoji manebu yasogo maneru bakaqakamaŋ gobuŋ. Oŋu goku noŋunde ŋasopuji uqo munjaŋ bofukenimiŋ ore basiqasi ebuŋ.
11 Depois houve fome e grande sofrimento em todo o Egito e em Canaã, e nossos pais não achavam o que comer.
12 “Oŋu basiqasi ebuŋ ‘Ijipt moreŋgo kurumbu koruŋ pega,’ oŋu mibi Jeikobji maneya. Oŋu maneru madepuine, noŋunde ŋasopu oi ate fuŋfuŋgaine sore yabeya oo rabuŋ.
12 Mas, quando Jacó ouviu que no Egito havia trigo, mandou, pela primeira vez, os nossos pais até lá.
13 Oŋu raru goku kirieru mamayaŋundeo warebuŋ. Jiki ateine mo moke rabi Josefji fuŋneine barariŋga yareko manebuŋ. Manebi farao kiŋ koitoji oŋuakoŋ tifeine ŋone yaberu fuŋneyaŋuŋ mane mukuya.
13 Na segunda vez, José se fez reconhecer pelos seus irmãos, e o Faraó veio a conhecer a família de José.
14 Mane mukuru Josefji buŋo ruaru mamaine Jeikob eru tifepuine sosowo oi kepore yabeko iŋoreo rabuŋ. Ŋiŋigo rabuŋ, yoŋore jare oi 75 fukeya.
14 Então José mandou chamar Jacó, seu pai, e toda a sua parentela, isto é, setenta e cinco pessoas.
15 “Jeikob oŋu ogabi Ijipt moreŋgo raya. Raru goku oo komeya. Ŋasopunoŋunji oŋuakoŋ kome forebuŋ.
15 Jacó foi para o Egito, e ali morreu ele e também os nossos pais.
16 Kome forebi qoŋgbuŋyaŋuŋ roru koboru Keinan moreŋgo kirieru Sekem kaeo wareru yaŋga yabebuŋ. Ronekoŋ Abrahamji Sekem (Sikem) goku moreŋ mo ŋi tinaine Hamor iŋore osigidapu yoŋoreone monenji furiine baya, ore jiŋoruŋineji ko kouŋ gufuru oo rua yabebuŋ.” Oŋu.
16 Depois eles foram transportados para Siquém e postos no túmulo que Abraão tinha comprado dos filhos de Hamor, em Siquém, pagando um certo preço.
17 Stiwenji jikigaru iŋi miya, “Anutuji ronekoŋ jojofo buŋo Abraham oteya, oi foriineke fukeinde damaŋ bombeŋgaya. Bombeŋgaya, ore so Israel yoŋoji Ijipt moreŋgo fukeru saueru gobi kubuyaŋunji sogueru ropeya.
17 — E, quando já estava próximo o tempo em que Deus cumpriria a promessa feita a Abraão, o povo cresceu e se multiplicou no Egito,
18 Sogueru ropeko farao kiŋ moji pakereru fuŋgaru Ijipt siŋaŋ yabeya. Farao kiŋ gariine iŋoji Josefre fuŋne so maneru goya.
18 até que se levantou ali outro rei, que não conhecia José.
19 Iŋore fuŋne so maneru noŋunde kufufuŋ oi sinefuru paio eadu eru ŋasopunoŋuŋ eyareru bawaki yabeko gobuŋ. Oŋu gobi kiŋ koitoji Israel yoŋore mimiti sanaŋine iŋi ruaya, ‘Ŋoŋo koko madepuŋaŋuŋ memenda oi ro yaberu sakiineo raru obuo bokebi rakaru komenimiŋ.’
19 Este outro rei tratou com astúcia a nossa gente e torturou os nossos pais, a ponto de forçá-los a abandonar seus meninos recém-nascidos, para que não sobrevivessem.
20 “Mimiti oŋu ruame damaŋ oo akoŋ made mo tinaine Moses fukeya. Anutuji oi ŋoneru maneko sagaya. Moses fukeko maŋgo mamaineji oi kaiŋ yokaomo oŋu piyakuŋgo siŋaŋ gaku gobu.
20 Por esse tempo nasceu Moisés, que era formoso aos olhos de Deus. Durante três meses ele foi mantido na casa de seu pai.
21 Kaiŋ yokaomo oi tariko maŋgoineji roru sakiineo raru jambeo obu paiineo ruaru bosoŋgame. Bosoŋgaru rako farao kiŋ koitore oduji bofukeru roko madeine fukeko siŋaŋ garu goya.
21 Quando tiveram de abandoná-lo, a filha de Faraó o recolheu e criou como seu próprio filho.
22 Oŋu goko Ijipt yoŋore mamane eru eebobo sosowo oi qaji tebuŋ ore so Ijipt yoŋore maŋgboroŋ ŋi soguine fukeya. Iŋoji buŋoine eru eeboboine oi usuŋ suŋsuŋ paiineo miku eru goya.
22 E Moisés foi educado em toda a ciência dos egípcios e era poderoso em palavras e obras.
23 “Moses gosaine 40 tariko oo Israel kakagbopuine yoŋore prowinsgo raru ŋone yabeiŋgo manesuku buŋoine kiperu raya.
23 — Quando completou quarenta anos, Moisés teve a ideia de visitar os seus irmãos, os filhos de Israel.
24 Raru Ijipt ŋiji Israel ŋi mo iŋoke omaine yobu kekepari eru poreru ro furu eteru qame ŋoneya. Ŋoneru raru Israel ŋi oi bapi garu ŋadiineo raru geoine bokirieru Ijipt ŋi oi qaku qame komeya.
24 Vendo um homem ser maltratado, saiu em defesa dele e vingou o oprimido, matando o egípcio.
25 Qako komeme Anutuji Mosesre roegaru Israel ŋiŋigo farao koitore meone bomuku yabeiŋgo ore usuŋ oteko wareya. Yoŋoji Moses ŋoneru fuŋneine oi soine mane taniŋgagobi, oŋu manesuyayoŋ, yoŋoji oi so mane taniŋgaru omaine mutu gobuŋ.
25 Ora, Moisés pensava que seus irmãos entenderiam que Deus queria salvá-los por meio dele; eles, porém, não entenderam.
26 “Kae fureko moke yoŋoreo rako Israel ŋi yoyokaji qoqo ebire ŋone yapeya. Ŋone yaperu esoigaru botuyakuŋgo womo fukeiŋ ore maneru iŋi yasiya, ‘Ŋi yoyoka, ŋoko kakagbo. Ŋokoŋake moakonji wamore oŋu sisibiri egobire?’
26 No dia seguinte, Moisés aproximou-se de uns que brigavam e procurou reconduzi-los à paz, dizendo: “Homens, vocês são irmãos; por que estão maltratando um ao outro?”
27 Oŋu yasiyayoŋ, ŋiji ogoine bosembea teya, iŋoji Moses joineke qopieru iŋi ojiya, ‘Go niŋore siŋaŋyayabe eru mimitari ŋi fukege me? Moji igodoŋ gume dimage?
27 Mas o que agredia o seu próximo repeliu Moisés, dizendo: “Quem colocou você como chefe e juiz sobre nós?
28 Go yane Ijipt ŋi qande komee, oŋuakoŋ noŋ nuiŋgo mige me?’
28 Será que quer me matar, assim como ontem matou o egípcio?”
29 Oŋu weu teme buŋo ore eru Ijipt kantri bokeru sumuŋgaru Midian moreŋgo raru kotu goya. Oo goku ŋonuŋ roru madeyokaine yoyoka bofuke yapeko gobuŋ.” Oŋu.
29 Ao ouvir isto, Moisés fugiu e se tornou peregrino na terra de Midiã, onde lhe nasceram dois filhos.
30 Stiwenji buŋo jikigaru iŋi miya, “Oŋu gobi gosa 40 tariko oo Mosesji moreŋ buroineo roregaru tuku tinaine Sainai ore fuŋineo gome Sombuŋ mimerereŋ moji fukeya. Oi yo sokokoŋ botuineo misi boruŋ fukeru so ja foreya, oo fuke teya.
30 — Passados quarenta anos, apareceu-lhe, no deserto do monte Sinai, um anjo, por entre as chamas de uma sarça que estava queimando.
31 Oŋu fuke teme kamasi ore eru waragaru fuŋine ŋoneru mane mukuiŋ ore bembeŋgo rako Anutureone buŋo mo iŋi fukeko maneya,
31 Moisés ficou maravilhado diante daquela visão e, aproximando-se para contemplá-la, ouviu-se a voz do Senhor, que disse:
32 ‘Nonji gore apa ŋasopu yoŋore Anutu fukego. Nonji Abraham, Aisak, Jeikob yoŋore Ofoŋ go waperu gogo.’ Buŋo oŋu fukeko maneru maŋine fuŋgaru gburugburu qako oŋube piru ŋoneiŋgo kokoi maneya.
32 “Eu sou o Deus dos seus pais, o Deus de Abraão, de Isaque e de Jacó.” Moisés, tremendo de medo, não ousava contemplar a sarça.
33 “Kokoi maneyayoŋ, Ofonji iŋi ojiya, ‘Moreŋ oderu dimage, oi moreŋ mokiine. Ore eru go kufu komoŋgo qomukuigoŋ.
33 Então o Senhor disse: “Tire as sandálias dos pés, porque o lugar em que você está é terra santa.
34 Nonde ŋiŋigo kubupu Ijipt gogobi, oi eru ode yabebi pipiguguriŋ paio jogbasasanaŋ eru gogobi. Nonji oi ŋone mukuru gogo. Yoŋoji nakafe yabeko kuyoku kariegobi, nonji oi mane forego. Nonji yoŋore meone bomuku yabeiŋgo ore wakigo. Ore eru go muŋambe yo pakereru kadi sore gube Ijipt raigoŋ!’ Oŋu ojiya.”
34 Certamente vi o sofrimento do meu povo no Egito, ouvi o seu gemido e desci para libertá-lo. Venha, agora; vou mandar você para o Egito.”
35 Stiwenji buŋo jikigaru iŋi miya, “Yoŋoji Moses mugaru kikiraŋga teru iŋi ojibuŋ, ‘Go siŋaŋyayabe eru mimitari ŋi fukege me? Moji igodoŋga guko oŋu dimage?’ Oŋu mugaru ojibuŋyoŋ, Anutuji Moses oi soreme yoŋore ŋi koitoyaŋuŋ fukeya. Sombuŋ mimererenji yo sokokoŋgo boruŋ jako oo fuke teya, iŋoji Anuture biŋe buŋo oi baku wareru maŋine bapakareko bobomuku ŋiyaŋuŋ fukeya.
35 — A este Moisés, a quem tinham rejeitado, dizendo: “Quem colocou você como chefe e juiz?”, Deus enviou como chefe e libertador, com a assistência do anjo que lhe apareceu na sarça.
36 Israel bobomuku ŋiyaŋuŋ fukeru ŋiŋigopuine oi soi mosi qoqowirie fuŋne fuŋne baku Ijipt kantrione bomuku yabeme bokeru Koe Boboroŋ oo warebuŋ. Yukube warebi oo eru moreŋ buroineo oŋuakoŋ jikigaru soi mosi qoqowirie furuine furuine oi gosa 40:re maŋgo baku yaduko ŋoneru gobuŋ.
36 Foi Moisés quem os tirou de lá, fazendo prodígios e sinais na terra do Egito, no mar Vermelho e no deserto, durante quarenta anos.
37 Mosesji ŋi koitoyaŋuŋ goku Israel kufufuŋ oi iŋi yajiya, ‘Anutuji Juda kubu ŋoŋore botugone kajeqouŋ ŋi mo roosoeru igodoŋgame noŋ oŋuine fukeiŋ.’
37 Foi ainda Moisés quem disse aos filhos de Israel: “Deus fará com que, do meio dos irmãos de vocês, se levante um profeta semelhante a mim.”
38 “Israel yoŋoji moreŋ buroineo wareru gobi ŋi koitoyaŋuŋ fukeru noŋunde apa ŋasopu yoŋoke goku kufufuŋyaŋuŋ siŋaŋ yabeya. Siŋaŋ yaberu tuku tinaine Sainai oo ropeme Sombuŋ mimerereŋ moji buŋo ojime maneru iŋoke goya. Oŋu goku Anutuji gogo sanaŋinere buŋoine jijiki ojime maneru goya, iŋoji buŋo oi ore so miko niŋore Biŋe fukeya.
38 É este Moisés quem esteve na congregação no deserto, com o anjo que lhe falava no monte Sinai e com os nossos pais. Foi ele quem recebeu palavras vivas para nos transmitir.
39 “Iŋoji ŋi koitoyaŋuŋ goyayoŋ, noŋunde apa ŋasopu yoŋoji buŋoine reŋga teiŋgo ore taki yabeme ŋadi gabuŋ. Ŋadi gaku kepieru maŋyaŋuŋ kerisieme Ijipt moreŋgo moke kirienimiŋ ore aŋi manebuŋ.
39 — Nossos pais não quiseram obedecer a Moisés, mas o rejeitaram e, no seu coração, voltaram para o Egito,
40 Oŋu maneru Moses kakaine Aron oi iŋi ojibuŋ, ‘Mosesji ŋi Koitonoŋuŋ fukeru Ijipt kantrione bomuku nobeko warebeŋ, iŋoji tukuo roperu kamasi uruŋu fukega, niŋo oi so manegobeneŋ. Oi so manegobeneŋ ore goji soine nemu gboŋ bande oiji minebobonoŋuŋ fukebi kufuyaŋuŋgo jikigaru rakimiŋ.’
40 dizendo a Arão: “Faça para nós deuses que vão adiante de nós; porque, quanto a este Moisés, que nos tirou da terra do Egito, não sabemos o que lhe aconteceu.”
41 “Oŋu ojiru oo akoŋ goul roru oo nemu mo bulmakao madeinere kamasi babuŋ. Oi baku boji roru wareru eteme jebe rigaru ya meyaŋunji babuŋ, ore jeri eru miteŋ gabuŋ.
41 Naqueles dias, fizeram um bezerro e ofereceram sacrifício ao ídolo, alegrando-se com as obras das suas mãos.
42 Oŋu ebuŋyoŋ, Anutuji oi ŋoneru takigame ŋadi yabeko Qonikinde bobuŋ Rau ohoweyaŋuŋ baku miteŋ yabenimiŋ ore boke yabeya. Kajeqouŋ ŋi Amosji buŋo mo quraŋgako Biŋe Quraŋgo pega, ore so iŋi ruabi,
42 Mas Deus se afastou e os entregou à adoração das estrelas do céu, como está escrito no Livro dos Profetas: “Ó casa de Israel, será que foi para mim que vocês ofereceram vítimas e sacrifícios no deserto, durante quarenta anos?
43 Oi matayoŋ, ŋoŋoji nemu tinaine Molek iŋore kambaŋ seri ako oi kobobi eru nemu tinaine Refan iŋore bobuŋ sasako oi koboru wareru gobuŋ.
43 Não é verdade que vocês levantaram o tabernáculo de Moloque e a estrela de Renfã, o deus de vocês, imagens que vocês fizeram para as adorar? Por isso, vou mandar vocês ao exílio para além da Babilônia.”
44 “Apa ŋasopunoŋuŋ yoŋoji moreŋ buroineo wareru goku Anuture munaŋ moge bapakareru kambaŋ seri soriŋ baku koboru gobuŋ. Oi baku koboru Anutuji soriŋine banimiŋ ore Moses mitiga teku sasako sosoine odu teko ŋoneya, ore so babi dimaya.
44 — O tabernáculo do testemunho estava entre nossos pais no deserto, como havia ordenado aquele que disse a Moisés que o fizesse segundo o modelo que tinha visto.
45 Mosesji apa ŋasopunoŋuŋ siŋaŋ yabeko yoŋoji kambaŋ seri soriŋ oi koboru gobuŋ. Jiki Josuaji pakereru siŋaŋ yabeko osigidapuyaŋunji soriŋ oi biŋe qaku koboru jikigaru wareru goku kantri yoo wapebuŋ. Kantri yoo wapebi Anutuji moreŋ rauine kubuine kubuine yobe yabeme rabi moreŋyaŋuŋ sabareku robuŋ. Roru ŋeku gobi kiŋ Deiwid fukeya.
45 Também nossos pais, com Josué, tendo recebido o tabernáculo, o levaram, quando tomaram posse das nações que Deus expulsou da presença deles. Foi assim até os dias de Davi,
46 “Iŋoji fukeru Anuture jiŋo maio yauŋmoririine bofukeru iŋi weu teya, ‘Anutu Jeikobre ofoŋ, goji soine minde nonji mitigabe niŋo gore boji soriŋ qoruine bakimiŋ.’
46 que obteve o favor de Deus e pediu autorização para construir uma casa para o Deus de Jacó.
47 Oŋu weu teyayoŋ, Solomonji mitigako Anuture boji soriŋ babuŋ.
47 Mas foi Salomão quem lhe edificou a casa.
48 Oi babuŋyoŋ, Ropekiine iŋoji ŋiji pi meyaŋunji babuŋ, oo so goga. Ore buŋoine kajeqouŋ ŋi moji iŋi quraŋgame pega,
48 Entretanto, o Altíssimo não habita em casas feitas por mãos humanas. Como diz o profeta:
49 ‘Ofonji miga: Nonde morumboŋ toŋ ŋeŋene oi Sombuŋgo peko moreŋ oi kufunere kojiine fukeko oo oderu ŋego.
49 “O céu é o meu trono, e a terra é o estrado dos meus pés. Que casa vocês edificarão para mim, diz o Senhor, ou qual é o lugar do meu repouso?
50 Ya sosowo oi nake nakene meji bofuke yarebe, oi manegobi.’” Oŋu.
50 Não é fato que a minha mão fez todas estas coisas?”
51 “O buŋoqoqo ŋiŋigo, ŋoŋore manji gigako yauraine fukegobi. Kajeŋaŋunji foŋgako so yobu untoga! Oi gigaga ore Anuture buŋo qomukuru kajeboji eegobi. Apa ŋasopuŋaŋunji Moro Tiriine kiso eteru gobi ŋoŋoji yoŋore so jikigaru oŋuakoŋ Moro Tiriine jijiki ŋadi gaegobi!
51 — Homens teimosos e incircuncisos de coração e de ouvidos, vocês sempre resistem ao Espírito Santo. Vocês fazem exatamente o mesmo que fizeram os seus pais.
52 Ŋoŋore apa ŋasopuji kajeqouŋ ŋiŋigo afaine mata kekesuesue eyareme gobuŋ. Yoŋoreone moji sisikoŋkoŋ so bofukeya? Yoŋoji Ŋi Posiineji fukeiŋ ore kajeqouŋ buŋo mibi oi yabebi komebuŋ. Yoŋoji komebi Ŋi Posiineji iŋoyoŋe fukeko ŋoŋoji oi babae bateku qabi komeya.
52 Qual dos profetas os pais de vocês não perseguiram? Eles mataram os que anteriormente anunciavam a vinda do Justo, do qual vocês agora se tornaram traidores e assassinos,
53 Anutuji mimerereŋpuine sore yabeme Sombuŋgone wakiru Kadi buŋo ŋarebi Biŋeŋaŋuŋ fukeyayoŋ, ŋoŋoji oi so reŋgaru boyoberu gobuŋ.” Oŋu.
53 vocês que receberam a lei por ministério de anjos e não a guardaram.
54 Stiwenji buŋo oŋu miko soriŋ kaunsol yoŋoji manebuŋ, oi maŋyaŋuŋ siqoji keketi oŋu ketigaya. Ketigako maŋyaŋuŋ jo jako momuŋ kiru pakereru dimabuŋ.
54 Ao ouvirem isto, ficaram com o coração cheio de raiva e rangiam os dentes contra ele.
55 Oŋu ebuŋyoŋ, Moro Tiriineji Stiwende maŋ puseko jiŋoine Sombuŋgo pime ropeko Yesu Anuture kuririquraŋ maŋgo paibe Anuture me furoineo dimako ŋoneya.
55 Mas Estêvão, cheio do Espírito Santo, fitou os olhos no céu e viu a glória de Deus e Jesus, que estava à direita de Deus.
56 Yesu ŋoneru miya, “Maneniŋ! Sombuŋ aŋgame Sombuŋ eru morende Ŋi foriineji Anuture me furoineo dimako ŋonego.”
56 Então disse: — Eis que vejo os céus abertos e o Filho do Homem, em pé à direita de Deus.
57 Oŋu miko maneru oŋga jojorabi fonuŋ yasogo pakereme kajeyaŋuŋ meyaŋunji bojigaru sosowoji riŋaru raru qafagaru robuŋ.
57 Eles, porém, gritando bem alto, taparam os ouvidos e, unânimes, avançaram contra ele.
58 Oŋu roru taoŋ qaŋaŋineo furugaru raru sakibe ruaru koji fuŋgaru bokeru qabuŋ. Oŋu qabi goineji oi ŋoneru dimaku marikuyaŋuŋ qomukuru bonusuŋgaru ŋi jeŋoŋ Solre bembeŋgo ruabuŋ.
58 E, expulsando-o da cidade, o apedrejaram. As testemunhas deixaram as capas deles aos pés de um jovem chamado Saulo.
59 Oŋu eru koji bokeru qaki akoŋ dimabi Stiwenji Anuture oŋga wosiru iŋi miya, “O Ofoŋ Yesu, go iirune roru sabare!”
59 E enquanto o apedrejavam, Estêvão orava, dizendo: — Senhor Jesus, recebe o meu espírito!
60 Oŋu miku rakaru dikanji keru oŋga jojoraru miya, “Ofoŋ, agiburaŋ yo egobi, ore yobiŋ yoŋore paio so ruaigoŋ!” Oŋu miku niniŋgaru komeya. Oŋu.
60 Então, ajoelhando-se, gritou bem alto: — Senhor, não os condenes por causa deste pecado! E, depois que ele disse isso, morreu.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.