2 Coríntios 1
Maŋkekerisiere Biŋe Quraŋ Jojofo Gariine (MLH) vs ACF
1 Anutuji maŋ aŋiinere so Pol noŋ igodoŋ nuko Kristo Yesure sosore ŋi aposol fukego. Nonji maŋkekerisie ogonoŋuŋ Timotike ŋegobere. Korint sitio Anuture maŋkekerisie kufufuŋ gogobi eru ŋiŋigo gbagbataeŋine sosowo Akaia prowinsyaŋuŋ sagaru gogobi, nikoji ŋoŋoke Biŋe buŋo mimane ekimiŋ ore wareru quraŋ yo quraŋgabere.
1 Paulo, apóstolo de Jesus Cristo, pela vontade de Deus, e o irmão Timóteo, à igreja de Deus, que está em Corinto, com todos os santos que estão em toda a Acaia.
2 Anutu Mamanoŋuŋ eru Ofoŋ Yesu Kristo yokoji yauŋmoriri ŋarekabire womoo goinebi.
2 Graça a vós e paz da parte de Deus nosso Pai, e da do Senhor Jesus Cristo.
3 Niŋo Ofoŋnoŋuŋ Yesu Kristore Mama Anutu miteŋ gaegobeneŋ. Iŋoji ŋonemaiŋ Rauine eru bobomiriŋ sosowo noreega ore Anutu fukega.
3 Bendito seja o Deus e Pai de nosso Senhor Jesus Cristo, o Pai das misericórdias e o Deus de toda a consolação;
4 Niŋo sisikoŋkoŋ fuŋne fuŋne bofukeegobeneŋ, damaŋ oo Anutuji maŋnoŋuŋ bomunaŋgaega. Maŋnoŋuŋ bomunaŋgako maneru ore paio dimabeneŋ goineji sisikoŋkoŋ fuŋne fuŋne bofukeegobi, oi soine afagaru bomunaŋ yabeekimiŋ.
4 Que nos consola em toda a nossa tribulação, para que também possamos consolar os que estiverem em alguma tribulação, com a consolação com que nós mesmos somos consolados por Deus.
5 Ore fuŋine oi iŋi: Kristoke qakatokabeneŋ iŋore joiserereŋineji painoŋuŋgo ropeko boakoŋ yobu maneegobeneŋyoŋ, ore so maŋnoŋuŋ oŋuakoŋ bomunaŋgako Kristoke qakatokabeneŋ bobomiriŋineji maŋnoŋuŋgo rakame boakoŋ yobu maneegobeneŋ.
5 Porque, como as aflições de Cristo são abundantes em nós, assim também é abundante a nossa consolação por meio de Cristo.
6 Niŋoji koŋkoŋ maŋgo gogobeneŋ ine, Anutuji ŋoŋore maŋ bomunaŋgako maŋ-ŋaŋuŋ moke kerisieru seŋgiŋbaŋgiŋ fukenimiŋ ore manega. Anutuji maŋnoŋuŋ bomunaŋgako ŋoŋoji oi ŋoneru ŋoŋo-ŋaŋe maŋ bobomunaŋ eku goinebi. Anutuji bomunaŋ ŋabeega ore foriineji maŋ-ŋaŋuŋgo iŋi fukeega: Niŋo joiserereŋ manebeneŋ ŋoŋoji oŋuakoŋ joiserereŋ oi akoŋ bofukenimiŋ ine, oi soine maneku karieru sanaŋgaru gonimiŋ.
6 Mas, se somos atribulados, é para vossa consolação e salvação; ou, se somos consolados, para vossa consolação é, a qual se opera suportando com paciência as mesmas aflições que nós também padecemos;
7 Joisererenji paiŋaŋuŋgo ropeko maneegobi, maŋ bobomirinji oŋuakoŋ ŋoŋore paio ropeko gogobi, oi manegobeneŋ. Oi maneru ore eru ŋoŋoji dima sanaŋganimiŋ ore odigaru oori sanaŋ qaŋqaŋine eegobeneŋ.
7 E a nossa esperança acerca de vós é firme, sabendo que, como sois participantes das aflições, assim o sereis também da consolação.
8 O maŋkekerisie ogopune, niŋo Eisia prowins maŋineo gio baku goku giore joiserereŋ maneru sisikoŋkoŋ bofukeru manebeŋ, ŋoŋo ore qaqouma egu gonimiŋ ore manegobeneŋ. Giore yobinji tobirinoŋuŋ odureru ropekiine fukeru boduŋ nobeko dimaku sanaŋgakimiŋ ore embimbiŋgabeŋyoŋ, jibu yameŋ kebeneŋ bawaki nobeko gobeŋ. Oŋu fukeko jikigaru jiŋonoŋuŋke gonobeŋ me mata, ore eru oŋuakoŋ oorinoŋuŋ mata eko gobeŋ.
8 Porque não queremos, irmãos, que ignoreis a tribulação que nos sobreveio na Ásia, pois que fomos sobremaneira agravados mais do que podíamos suportar, de modo tal que até da vida desesperamos.
9 Oŋu goku maŋnoŋuŋgo iŋi manesubeŋ: Moji komekiminde buŋo mitariko buŋo oiji painoŋuŋgo ropeko sibirigakimiŋ ore odigabeŋ. Noŋunde usuŋgoo roegaru egu gokimiŋyoŋ, Anuture usuŋ paio roegaru gokimiŋ eru oŋu fukeya. Anutuji komekiine bogbore yabeko pakerenimiŋ, iŋoji afagaru niŋo oŋuakoŋ bapi nobeeiŋ.
9 Mas já em nós mesmos tínha- mos a sentença de morte, para que não confiássemos em nós, mas em Deus, que ressuscita os mortos;
10 Egu komekiminde kokoinoŋuŋ soguine yobu manebeŋyoŋ, Anutuji oone bomuku nobeya. Bomuku nobeya eru jikigaru bomuku nobeeiŋ. Niŋo oorinoŋuŋ Anutureo ruaru oŋu manesiŋ gaku dimagobeneŋ.
10 O qual nos livrou de tão grande morte, e livra; em quem esperamos que também nos livrará ainda,
11 Ŋoŋo oŋuakoŋ bapi noberu niŋore eru oŋga wosibi bomuku nobeeiŋ. Kokoineji niŋore eru oŋga wosibi Anutuji maneru ore tifeine bokirieko yauŋmoririineji saga nobeko ŋone noberu emboŋ eeiŋ. Oŋu bomuku nobeko ogopune kokoineji oi maneru niŋore eru qodureru miteŋ gabi oŋgawowosiyaŋunji kokoriaŋ oŋuine roperu Anuture kajego rakaeiŋ. Ore eru jikigaru nonde eru Anutu oŋga wosieinebi. Oŋu weugo.
11 Ajudando-nos também vós com orações por nós, para que pela mercê, que por muitas pessoas nos foi feita, por muitas também sejam dadas graças a nosso respeito.
12 Goine ŋoŋoji nonde fuŋnere maŋyoka egobi, ore eru buŋo iŋi mibemiŋ: Anutuji posiine gokimiŋ ore maneega, niŋoji ore so kaeine kaeine roregaru oo eebobo gbagbataeŋine oi damaŋ so boyoberu gobeŋ. Ŋoŋore botugo oi yameŋ keku poretiŋ boyoberu gobeŋ. Oi moreŋ ŋiŋigo maŋgboroŋnoŋunde so matayoŋ, Anuture yauŋmoririji dobe nobeya ore so oi eba eku gobeŋ. Anutuji eebobone oi ŋoneru kitiŋgaku “Sagaga,” miko maŋkajeneji buŋo oi maneego eku ore eru sakinoŋuŋ ba ropeegobeneŋ.
12 Porque a nossa glória é esta: o testemunho da nossa consciência, de que com simplicidade e sinceridade de Deus, não com sabedoria carnal, mas na graça de Deus, temos vivido no mundo, e de modo particular convosco.
13 Quraŋ quraŋgaego, ore buŋoine sosowo soine osegaru mane taniŋganimiŋ ore so fukega. Buŋone oi kikoine tomiri. Buŋo fuŋne soŋsoŋine mo so quraŋgaego. Oi totogo akoŋ pega. Ore eru nonde fuŋne oi sosowo mane taniŋganimiŋ ore maneru oori ego.
13 Porque nenhumas outras coisas vos escrevemos, senão as que já sabeis ou também reconheceis; e espero que também até ao fim as reconhecereis.
14 Nonde fuŋne oi mobeine akoŋ iŋi mane taniŋgagobi: Ofoŋnoŋuŋ Yesuji moke fukeiŋ, nonji damaŋ oo ŋoŋore eru sakine ba ropebemiŋ. Ore so ŋoŋoji oŋuakoŋ soine nonde eru ŋoŋo-ŋaŋunde saki miteŋ gabi sagaiŋ. Ŋoŋo nonde fuŋne oŋu mane taniŋganimiŋ ore manego.
14 Como também já em parte reconhecestes em nós, que somos a vossa glória, como também vós sereis a nossa no dia do Senhor Jesus.
15 Nonji buŋo ore paio koimo dimaboŋ ore eru rone ŋoŋoreo wareru ŋone ŋabebemiŋ ore buru ruaboŋ. Ateine yoyoka wareru ŋone ŋabebe mifia ronimiŋ ore eru kadi warebemiŋ ore buru iŋi ruabe peya:
15 E com esta confiança quis primeiro ir ter convosco, para que tivésseis uma segunda graça;
16 Masedonia prowinsgo rabeminde kadio rone ŋoŋo ŋone ŋaberu jikigaru Masedonia raru kirieru moke ŋoŋoreo warebemiŋ ore miboŋ. Wareru gobe ya goine bapi nuru sore nubi boke ŋaberu Judia prowinsgo rabemiŋ ore maneboŋ.
16 E por vós passar à macedônia, e da macedônia ir outra vez ter convosco, e ser guiado por vós à Judéia.
17 Burune oŋu ruabe peyayoŋ, oi kepieboŋ. Oŋu eru raqowareqo paio gbedigaru kosa so eboŋ. Nakene buru oi moreŋ ŋiŋigo yoŋore so nakenere kosa manesuku so ruaboŋ. Oŋu so manesuinebi. Buŋo rombuŋ moakoŋ oo akoŋ “Oŋ, soine warebemiŋ,” eru “So warebemiŋ,” buŋo yoyoka oi qodureru so miboŋ. Noŋ eebobo gbagbataeŋine boyobeego.
17 E, deliberando isto, usei porventura de leviandade? Ou o que delibero, o delibero segundo a carne, para que haja em mim sim, sim, e não, não?
18 Anutuji buŋo miku ore so damaŋ so eega, niŋoji iŋore jiŋoo iŋi misanaŋgagobeneŋ: Niŋoji damaŋ mogo “Oŋ, oi soine ekimiŋ,” miku kiperu ore ŋadio “Oi so ekimiŋ,” qoqomuku oŋu babokiri so miku gobeŋ.
18 Antes, como Deus é fiel, a nossa palavra para convosco não foi sim e não.
19 Anutu Madeinere fuŋne oi iŋi: Noŋ, Sailas eru Timoti niŋoji ŋoŋore botugo Kristo Yesure fuŋne mitaniŋgaru gobeŋ, Kristo oi “Anuture mi reŋgabemiŋ,” eru “So reŋgabemiŋ,” buŋo maru yoyokare paio babokiri eiŋ ore so fukeru goyayoŋ, Anutuji buŋo miku kipeya, ore so “Oŋ!” miku bako foriineke fukeya.
19 Porque o Filho de Deus, Jesus Cristo, que entre vós foi pregado por nós, isto é, por mim, Silvano e Timóteo, não foi sim e não; mas nele houve sim.
20 Anutuji mimipaŋ buŋo (promis) boakoŋ wojimu noreya, jareyaŋuŋ so manegobeneŋyoŋ, Kristoji buŋo sosowo ore “Oŋ!” miku basanaŋgame sanaŋ qaŋqaŋine pega. Ore eru Kristoji oŋuakoŋ maŋgo enoreko buŋo ore foriyaŋunji fukeko maneru “Buŋo oi foriine,” mikimiŋ. Oŋu ebeneŋ Anuture tinabiŋeji saueeiŋ.
20 Porque todas quantas promessas há de Deus, são nele sim, e por ele o Amém, para glória de Deus por nós.
21 Anutu iŋoyoŋe niŋo eru ŋoŋo oŋuakoŋ basanaŋ nobeko Kristoke qakatoru dimaku sanaŋgakimiŋ. Iŋoji Biŋe buŋo misauekimiŋ ore eru bogunu ba nobeko gogobeneŋ.
21 Mas o que nos confirma convosco em Cristo, e o que nos ungiu, é Deus,
22 Anutuji maŋnoŋuŋgo Moro Tiriine bakatoko iŋoji seŋgiŋbaŋgiŋ gokiminde buŋoine kitiŋgaku misanaŋgaega. Anutuji oŋu eku biŋeine fukekiminde giri mogeine oi bakato nobeya.
22 O qual também nos selou e deu o penhor do Espírito em nossos corações.
23 Nonji kanegaru yobiŋ egu ŋarebemiŋ ore maneru pipa Korint ŋoŋoreo so kirieru wareboŋ. Oŋu miku Anuture tina mibe soine buŋone oi kitiŋgaku miiŋ.
23 Invoco, porém, a Deus por testemunha sobre a minha alma, que para vos poupar não tenho até agora ido a Corinto;
24 Mosi uruŋu eru Anutu manesiŋ gaegobi, oo qoduŋaŋuŋ fukeiŋgo so manego. Mamanesiŋ-ŋaŋunji odesiŋ ŋabe foreko dimaku sanaŋgaegobi. Ore eru jeri paio gonimiŋ ore bapi ŋabebemiŋ ore maneru ŋoŋoke moko mande gio baekimiŋ. Oŋu.
24 Não que tenhamos domínio sobre a vossa fé, mas porque somos cooperadores de vosso gozo; porque pela fé estais em pé.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.