Romanos 8
Tu̱hun sa̱á ña̱ na̱jándacoo Jesucristo nu̱ yo̱: El Nuevo Testamento en el mixteco de Silacayoapan (MKSNT) vs VC
1 Ta sa̱há ña̱ in na̱nduú xi̱hi̱n Jesucristo sa̱há ña̱ cán quéa̱ a̱ chínúu Ndióxi̱ cua̱chi ja̱ta̱ yo̱ viti. Jáchi̱ co̱ cája ga̱ í ña̱ xíca̱ ini yiquí cu̱ñu í. Ña̱ cája í cúú ña̱ cúni̱ ínima̱ yi̱i̱ Ndióxi̱.
1 De agora em diante, pois, já não há nenhuma condenação para aqueles que estão em Jesus Cristo.
2 Jáchi̱ xi̱hín ña̱ na̱caja Jesucristo na̱jáca̱cu ínima̱ yi̱i̱ Ndióxi̱ mí ta na̱sa̱hnu̱ a̱ cua̱chí já ná a̱ cúhu̱n yó indayá.
2 A lei do Espírito de Vida me libertou, em Jesus Cristo, da lei do pecado e da morte.
3 Co̱ó na̱cuu caja í tócó ndihi ña̱ sáhndá ley Moisés ña̱ cán quéa̱ co̱ó na̱cuu nduu nda̱a̱ yó nu̱ Ndióxi̱ xi̱hi̱n mé ley. Ña̱ cán quéa̱ na̱caja Ndióxi̱ inga ña̱ha tá na̱chindahá mé á Jesucristo, ja̱hyi a. Na̱nduu Jesucristo in ña̱yivi ta tá quia̱hva cácu ña̱yivi quia̱hva já na̱cacu Jesucristo ñuyíví. Ta tá na̱xi̱hi̱ mé á ndi̱ca crúxu̱ já na̱cha̱hvi a sa̱ha̱ tócó ndihi cua̱chí sa̱há ña̱ cán quéa̱ co̱ sáhndá ga̱ cua̱chi chuun nu̱ yo̱.
3 O que era impossível à lei, visto que a carne a tornava impotente, Deus o fez. Enviando, por causa do pecado, o seu próprio Filho numa carne semelhante à do pecado, condenou o pecado na carne,
4 Ta na̱caja Ndióxi̱ ña̱ yóho já ná cuu xi̱nu̱ co̱o í caja í ña̱ sáhndá ley mé á tá ndáca ínima̱ yi̱i̱ Ndióxi̱ mí. Jíin va caja í viti jáchi̱ co̱ ndúu ga̱ yó ndahá cua̱chi.
4 a fim de que a justiça, prescrita pela lei, fosse realizada em nós, que vivemos não segundo a carne, mas segundo o espírito.
5 Ña̱yivi, na̱ cája ña̱ xíca̱ ini yiquí cu̱ñu, na̱ cán cúú na̱ ndícani cua̱há ini sa̱há yiquí cu̱ñu. Joo na̱ cája ña̱ cúni̱ ínima̱ yi̱i̱ Ndióxi̱ na̱ cán cúú ná ndúcú jácavatá na̱ Ndióxi̱.
5 Os que vivem segundo a carne gostam do que é carnal; os que vivem segundo o espírito apreciam as coisas que são do espírito.
6 Tá ná ndicani cua̱há ini na sa̱há ña̱ cúni̱ yiquí cu̱ñu na já quéa̱ cu̱hu̱n na̱ indayá. Joo tá ná ndicani ini na sa̱há ña̱ cúni̱ ínima̱ yi̱i̱ Ndióxi̱ já quéa̱ coo va̱ha ini na ta ñe̱he̱ táhvi̱ ná cu̱hu̱n na̱ indiví.
6 Ora, a aspiração da carne é a morte, enquanto a aspiração do espírito é a vida e a paz.
7 Joo ña̱yivi ndícani ini sa̱ha̱ yiquí cu̱ñu, na̱ cán cúú ná na̱ i̱hvi̱ Ndióxi̱ jáchi̱ co̱ cúni̱ na̱ caja na ña̱ cáchí ley Ndióxi̱ ta ni a̱ cu̱ú caja na ña̱.
7 Porque o desejo da carne é hostil a Deus, pois a carne não se submete à lei de Deus, e nem o pode.
8 Sa̱há ña̱ cán quéa̱ tá cómí cua̱chi cuéntá sa̱ha̱ ná já quéa̱ a̱ cu̱ú caja na ña̱ cáji̱i̱ ini Ndióxi̱ xi̱hi̱n.
8 Os que vivem segundo a carne não podem agradar a Deus.
9 Ta tá mé a̱ nda̱a̱ ndáca̱a̱n ínima̱ yi̱i̱ Ndióxi̱ ini ndó já quéa̱ co̱ ndíco̱ ga̱ ndó íchi̱ cuéntá ña̱ núu, ña̱ na̱sacaja ndó jihna. Ta viti ndíco̱ ndó íchi̱ va̱ha ta cája ndó ña̱ cúni̱ Ndióxi̱. Jáchi̱ ndá na̱ co̱ ndáca̱a̱n ínima̱ Jesucristo ini, na̱ cán co̱ cúú ná cuéntá mé á.
9 Vós, porém, não viveis segundo a carne, mas segundo o Espírito, se realmente o espírito de Deus habita em vós. Se alguém não possui o Espírito de Cristo, este não é dele.
10 Tá ndáca̱a̱n Jesucristo ini ínima̱ ndo̱ va̱xi qui̱vi̱ quivi yiquí cu̱ñu ndó sa̱há cua̱chi na̱caja ndó. Joo mé a̱ nda̱a̱ catacu ínima̱ ndo̱ nu̱ íin Ndióxi̱ a̱nda̱ ama cáa qui̱vi̱ jáchi̱ na̱nduu nda̱a̱ ndó nu̱ Ndióxi̱ na̱caja mé á.
10 Ora, se Cristo está em vós, o corpo, em verdade, está morto pelo pecado, mas o Espírito vive pela justificação.
11 Na̱caja ínima̱ yi̱i̱ Ndióxi̱ ña̱ ná nditacu tucu Jesucristo ta tá ndáca̱a̱n ínima̱ yi̱i̱ Ndióxi̱ ini ínima̱ ndo̱ já tandaa qui̱vi̱ caja mé á ña̱ ná nditacu tucu yiquí cu̱ñu ndó sa̱ha̱ mé ínima̱ yi̱i̱ Ndióxi̱ ndíca̱a̱n ini ndó.
11 Se o Espírito daquele que ressuscitou Jesus dos mortos habita em vós, ele, que ressuscitou Jesus Cristo dos mortos, também dará a vida aos vossos corpos mortais, pelo seu Espírito que habita em vós.
12 Cande̱hé ndó ñani mí i̱, na̱ cúú cuéntá Jesús. Co̱ ndítahan nu̱ ndó caja ndó ña̱ núu, ña̱ xíca̱ ini ndó caja ndó.
12 Portanto, irmãos, não somos devedores da carne, para que vivamos segundo a carne.
13 Jáchi̱ tá ndinuhu ini ndó caja ndó ña̱ núu, ña̱ xíca̱ ini ndó já quéa̱ ndítahan nu̱ ndó cu̱hu̱n ndó indayá. Joo tá xi̱hi̱n ndée̱ ínima̱ yi̱i̱ Ndióxi̱ jándihi ndó sa̱há ña̱ núu xíca̱ ini ndó caja ndó já quéa̱ va̱xi qui̱ví cu̱hu̱n ndó coo ndó xi̱hi̱n mé á a̱nda̱ ama cáa qui̱vi̱.
13 De fato, se viverdes segundo a carne, haveis de morrer; mas, se pelo Espírito mortificardes as obras da carne, vivereis,
14 Ndá na̱ na̱ndiquia̱hva mé ndáha̱ ínima̱ yi̱i̱ Ndióxi̱ ña̱ ná candaca a̱ na̱, mé a̱ nda̱a̱ táhyí cúú ná ja̱hyi Ndióxi̱.
14 pois todos os que são conduzidos pelo Espírito de Deus são filhos de Deus.
15 Na̱sa̱ha̱n Ndióxi̱ ínima̱ yi̱i̱ mé á nu̱ ndo̱ joo co̱ó na̱sa̱ha̱n ña̱ nu̱ ndo̱ ña̱ ná cata̱vi̱ nihni a ndo̱hó ta já quixi ña̱ jáyi̱hví a̱ ndo̱hó. Na̱sa̱ha̱n Ndióxi̱ ínima̱ yi̱i̱ mé á nu̱ ndo̱ jáchi̱ xi̱hín ña̱ yóho ndája Ndióxi̱ ndo̱hó ja̱hyi mé á ta sa̱ha̱ mé ínima̱ yi̱i̱ yóho cáha̱n yó xi̱hi̱n Ndióxi̱ ta cáchí yo̱: “Tátá ma̱ní i̱.”
15 Porquanto não recebestes um espírito de escravidão para viverdes ainda no temor, mas recebestes o espírito de adoção pelo qual clamamos: Aba! Pai!
16 Ta cáchí ínima̱ yi̱i̱ Ndióxi̱ xi̱hi̱n ínima̱ yo̱ ña̱ mé a̱ nda̱a̱ cúú yó ja̱hyi Ndióxi̱.
16 O Espírito mesmo dá testemunho ao nosso espírito de que somos filhos de Deus.
17 Ta sa̱há ña̱ cúú yó ja̱hyi mé á sa̱há ña̱ cán quéa̱ ñe̱he̱ táhvi̱ mí ví ndiquehé ña̱ na̱cachi Ndióxi̱ quia̱hva nu̱ yo̱. Ta sa̱ mé ña̱ ñe̱he̱ táhvi̱ yo̱ yóho tahnda java ña̱ xi̱hi̱n Jesucristo. Tá ta̱ mé a̱ nda̱a̱ táhyí ndoho iní xi̱hi̱n á já quéa̱ tá na̱ndihi co̱hó coo í xi̱hi̱n mé á indiví ta cán ndicáhnu í xi̱hi̱n á.
17 E, se filhos, também herdeiros, herdeiros de Deus e co-herdeiros de Cristo, contanto que soframos com ele, para que também com ele sejamos glorificados.
18 Co̱ó a̱ caja toho a tá ná ndoho ini í ñuyíví yóho jáchi̱ va̱xi qui̱ví ndicáhnu ndiva̱ha í xi̱hi̱n Jesucristo caja Ndióxi̱.
18 Tenho para mim que os sofrimentos da presente vida não têm proporção alguma com a glória futura que nos deve ser manifestada.
19 Tócó ndihi ña̱ na̱cava̱ha mé á ndáti ndihi a ta ndiáva̱ íní a̱ ña̱ ná tandaa quíi̱ qui̱vi̱ cachi Ndióxi̱ ndá ña̱yivi cúú cuéntá mé á.
19 Por isso, a criação aguarda ansiosamente a manifestação dos filhos de Deus.
20 Na̱caja Ndióxi̱ ña̱ ná ndoho ini tócó ndihi ña̱ na̱cava̱ha mé á. Mé ña̱ha na̱cava̱ha Ndióxi̱ co̱ cúni̱ a̱ ndoho ini a joo sácú ini Ndióxi̱ ña̱ ná ndoho ini tócó ndihi ña̱ na̱cava̱ha mé á. Ta ndáti tia̱hva ndihi ña̱ha
20 Pois a criação foi sujeita à vaidade {não voluntariamente, mas por vontade daquele que a sujeitou},
21 a̱nda̱ tandaa qui̱vi̱ caja Ndióxi̱ ña̱ ja̱ni̱ ña̱ já ná a̱ cácomí ga̱ cua̱chi cuéntá sa̱há já ná a̱ tíví ga̱ ña̱. Ta ñúchí ndiva̱ha mé qui̱ví já tá caji̱i̱ ini tócó ndihi ña̱ha na̱cava̱ha Ndióxi̱ xi̱hi̱n tócó ndihi na̱ cúú ja̱hyi mé á. Jáchi̱ a̱ cácomí ga̱ cua̱chi cuéntá sa̱ha̱ ná.
21 todavia com a esperança de ser também ela libertada do cativeiro da corrupção, para participar da gloriosa liberdade dos filhos de Deus.
22 Sa̱ xíni̱ yo̱ ña̱ ja̱nda̱ sa̱nahá ndiva̱ha ta a̱nda̱ viti tána ndiva̱ha tócó ndihi ña̱ na̱cava̱ha Ndióxi̱ ta ndóho ndiva̱ha ini a tátu̱hun ndóho ini in ñáñáha̱ tá ndúcú ndéé ña̱ cacu ja̱hyi ñá.
22 Pois sabemos que toda a criação geme e sofre como que dores de parto até o presente dia.
23 Ta quia̱hva já ndóho ri ini mí ví. Ínima̱ yi̱i̱ Ndióxi̱ cúú ña̱ sáhan tia̱hva mé á nu̱ yo̱ já ná canda̱a̱ iní ndá quia̱hva íin ña̱ quia̱hva mé á nu̱ yo̱ chága̱ chí nu̱u̱. Ta tána ndiva̱ha í a̱nda̱ quia̱hva ná ya̱ha ña̱ ndóho iní. Ta ndátí tandaa qui̱vi̱ ndaja Ndióxi̱ tócó ndihi mí ná nduú ja̱hyi mé á já ná ndiquehé yiquí cu̱ñu sa̱á.
23 Não só ela, mas também nós, que temos as primícias do Espírito, gememos em nós mesmos, aguardando a adoção, a redenção do nosso corpo.
24 Na̱jáca̱cu Ndióxi̱ mí jáchi̱ na̱candeé iní mé á va̱tí co̱ó na̱xiní ña̱ na̱cachi mé á quia̱hva nu̱ yo̱. Tá xíní cáxí yo̱ in ña̱ha já cánda̱a̱ iní ña̱ co̱ xíní ñúhú toho candatí quehé ña̱ jáchi̱ co̱ xíní ñúhú candatí ña̱ha cómí yo̱.
24 Porque pela esperança é que fomos salvos. Ora, ver o objeto da esperança já não é esperança; porque o que alguém vê, como é que ainda o espera?
25 Joo tá ná candatí in ña̱ha ña̱ co̱ xíní yo̱ já quéa̱ co̱ ndíhi iní nani ndátí ña̱.
25 Nós que esperamos o que não vemos, é em paciência que o aguardamos.
26 Tá cávitá iní já chíndeé ínima̱ yi̱i̱ Ndióxi̱ mí jáchi̱ co̱ tiáhva í ndaja ca̱ca̱ ta̱hví yo̱ nu̱ Ndióxi̱ tá quia̱hva ndítahan ca̱ca̱ ta̱hví yó nu̱ á. Joo sa̱ mé ínima̱ yi̱i̱ Ndióxi̱ yóho tána ta cáha̱n xi̱hín tu̱hun ña̱ a̱ cu̱ú ca̱ha̱n yo̱. Já caja mé á tá xíca̱ ta̱hví a̱ nu̱ Ndióxi̱ sa̱ha̱ yo̱.
26 Outrossim, o Espírito vem em auxílio à nossa fraqueza; porque não sabemos o que devemos pedir, nem orar como convém, mas o Espírito mesmo intercede por nós com gemidos inefáveis.
27 Ta sa̱ xíni̱ Ndióxi̱ ña̱ cáhvi iní ta sa̱ xíni̱ a̱ ña̱ xíca̱ ta̱hví ínima̱ yi̱i̱ mé á sa̱ha̱ yo̱. Ña̱ cúni̱ Ndióxi̱ caja sa̱ha̱ yo̱ ña̱ ja̱n quéa̱ xíca̱ ta̱hví ínima̱ yi̱i̱ mé á sa̱ha̱ yo̱, na̱ cúú ña̱yivi cuéntá mé á.
27 E aquele que perscruta os corações sabe o que deseja o Espírito, o qual intercede pelos santos, segundo Deus.
28 Ta sa̱ xíni̱ yo̱ ña̱ tócó ndihi ña̱ ndóho í ndaja Ndióxi̱ ña̱ ná nduu a ña̱ va̱ha tá quíhvi̱ iní mé á. Jáchi̱ mí cúú yó na̱ sa̱ na̱sacu ini Ndióxi̱ ña̱ ná caja í ña̱ cúni̱ mé á.
28 Aliás, sabemos que todas as coisas concorrem para o bem daqueles que amam a Deus, daqueles que são os eleitos, segundo os seus desígnios.
29 Ndá ña̱yivi na̱ca̱xi Ndióxi̱ a̱nda̱ sa̱ha̱ na̱ca̱xi a na̱ ña̱ ná nduu na tátu̱hun Jesucristo, mé á cúú ja̱hyi Ndióxi̱. Jáchi̱ cúni̱ Ndióxi̱ ña̱ ná nduu Jesucristo ji̱ni̱ nu̱ú ndihi na̱ cúú cuéntá mé á.
29 Os que ele distinguiu de antemão, também os predestinou para serem conformes à imagem de seu Filho, a fim de que este seja o primogênito entre uma multidão de irmãos.
30 Ta na̱cana Ndióxi̱ na̱ na̱ca̱xi a ña̱ ná candeé ini na mé á. Ta na̱caja mé á ña̱ ná nduu nda̱a̱ na̱ nu̱ á. Ta va̱xi qui̱vi̱ caja mé á ña̱ ná ndináhnu ndihi na̱ cán xi̱hi̱n á.
30 E aos que predestinou, também os chamou; e aos que chamou, também os justificou; e aos que justificou, também os glorificou.
31 Ndía̱ cachí sa̱há ña̱ yóho. Ni in túhún ña̱ha a̱ cúu cani táhan xo̱ho̱ ta ni a̱ cúu quee va̱ha xo̱ho̱ jáchi̱ cua̱ha̱n Ndióxi̱ xoo í.
31 Que diremos depois disso? Se Deus é por nós, quem será contra nós?
32 Ta co̱ó na̱cajíhnda̱ Ndióxi̱ ja̱hyi a jáchi̱ na̱ndiquia̱hva Ndióxi̱ Jesucristo, ja̱hyi a ña̱ ná quivi a sa̱ha̱ yo̱. Xi̱hín ña̱ yóho cánda̱a̱ iní ña̱ co̱ ndáhví cúú ini a quia̱hva tócó ndihi ña̱ha nu̱ yo̱.
32 Aquele que não poupou seu próprio Filho, mas que por todos nós o entregou, como não nos dará também com ele todas as coisas?
33 Yo já cuu chíca̱a̱n cua̱chi ja̱tá na̱ na̱ca̱xi Ndióxi̱. Ni in ña̱yivi a̱ cúu chíca̱a̱n cua̱chi ja̱tá na̱ jáchi̱ sa̱ mé Ndióxi̱ na̱ndaja mé á na̱ ña̱yivi nda̱a̱ nu̱ á.
33 Quem poderia acusar os escolhidos de Deus? É Deus quem os justifica.
34 Yo já cuu jácojo cua̱chi ja̱tá na̱ cúú cuéntá mé á. Ni in ña̱yivi jáchi̱ na̱xi̱hi̱ Jesucristo sa̱ha̱ yo̱. Na̱nditacu tucu a ta íin coo a xoo cuáha Ndióxi̱ indiví xíca̱ ta̱hví a̱ nu̱ Ndióxi̱ sa̱ha̱ yo̱.
34 Quem os condenará? Cristo Jesus, que morreu, ou melhor, que ressuscitou, que está à mão direita de Deus, é quem intercede por nós!
35 Yo já cuu caji nuu nu̱ Jesucristo qui̱hvi̱ ini a mí. Ni in ña̱ha a̱ cúu caja ña̱ jándacoo Jesucristo ña̱ quíhvi̱ ini a mí. Va̱tí ná ndoho ndiva̱ha iní ta va̱tí ná quixi ña̱ yíhví yo̱ ta va̱tí ná ndicui̱ta na caja xíxi na xo̱ho̱ ta va̱tí ná quixi jo̱co̱ ta va̱tí ja̱nda̱ jáhma̱ yo̱ ná ndima̱ni̱ ta va̱tí tondóhó va̱xi nu̱ yo̱ á ña̱yivi ndúcú cahní mí joo ni in ña̱ yóho a̱ cúu caji nuu a nu̱ Jesucristo ña̱ quíhvi̱ ini a mí.
35 Quem nos separará do amor de Cristo? A tribulação? A angústia? A perseguição? A fome? A nudez? O perigo? A espada?
36 Já cáchí tu̱hun Ndióxi̱ já:
36 Realmente, está escrito: Por amor de ti somos entregues à morte o dia inteiro; somos tratados como gado destinado ao matadouro {Sl 43,23}.
37 Va̱tí ndóho í tócó ndihi ña̱ yóho joo quee va̱ha tá quee va̱ha í caja Jesucristo jáchi̱ quíhvi̱ ini a mí.
37 Mas, em todas essas coisas, somos mais que vencedores pela virtude daquele que nos amou.
38 Sa̱ xíni̱ va̱ha i̱ ña̱ ni in ña̱ha a̱ cu̱ú caja tavá mí ndáha̱ Jesucristo, mé a̱ quíhvi̱ ini mí. Ta co̱ó a̱ caja toho a á tácú yo̱ á sa̱ na̱xi̱hi̱ yo̱. Ni táto̱ Ndióxi̱ ni ña̱ sáhndá chuun nu̱ú ña̱yivi ta ni ña̱ ndóho iní viti ni ña̱ ndoho iní chí nu̱u̱
38 Pois estou persuadido de que nem a morte, nem a vida, nem os anjos, nem os principados, nem o presente, nem o futuro, nem as potestades,
39 ta ni in ña̱ha íin indiví ta ni in ña̱ha íin ti̱xi ñúhu̱ ta ni in ña̱ha na̱cava̱ha Ndióxi̱ a̱ cu̱ú tavá mí ndáha̱ Ndióxi̱, mé a̱ quíhvi̱ ini mí. Ta na̱jána̱ha̱ Jesucristo, xitoho í nu̱ yo̱ ña̱ quíhvi̱ ndiva̱ha ini Ndióxi̱ mí.
39 nem as alturas, nem os abismos, nem outra qualquer criatura nos poderá apartar do amor que Deus nos testemunha em Cristo Jesus, nosso Senhor.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.