Romanos 14
Tu̱hun sa̱á ña̱ na̱jándacoo Jesucristo nu̱ yo̱: El Nuevo Testamento en el mixteco de Silacayoapan (MKSNT) vs BKJ
1 Ndiquehe va̱ha ndó na̱ cúú cuéntá Jesús va̱tí co̱ cánda̱a̱ va̱ha ini na ña̱ jána̱ha̱ tu̱hun Ndióxi̱. Ta a̱ cáni táhan yúhu̱ ndó xi̱hi̱n ná sa̱há ña̱ cándúsa na.
1 Recebei ao fraco na fé, mas não para discutir assuntos duvidosos.
2 Íin java na̱ cúú cuéntá Jesús cáhán na̱ ña̱ cuu cuxu na cu̱ñu, ña̱ na̱jo̱co̱ na̱ nu̱ú yo̱co̱. Joo java na̱ cúú cuéntá Jesús, na̱ sa̱á xi̱hi̱n tu̱hun Ndióxi̱ cáhán na̱ ña̱ a̱ cúu toho cuxu na cu̱ñu, ña̱ na̱jo̱co̱ na̱ nu̱ú yo̱co̱ sa̱há ña̱ cán quéa̱ co̱ xíxi na ña̱.
2 Porque um crê que ele pode comer todas as coisas, e outro, que é fraco, come ervas.
3 Na̱ xíxi mé cu̱ñu cán co̱ ndítahan nu̱ ná cande̱hé ndaa na na̱ co̱ xíxi ña̱ ta na̱ co̱ xíxi cu̱ñu cán co̱ ndítahan nu̱ ná cande̱hé ndaa na na̱ xíxi ña̱. Jáchi̱ ndíquehe va̱ha Ndióxi̱ ndíví na̱ cán va̱tí sa̱ jíin cáhán na̱.
3 Quem come não despreze o que não come; e o que não come, não julgue o que come; porque Deus o recebeu.
4 Ta quia̱hva já co̱ ndítahan nu̱ ndó cande̱hé ndaa ndó mozo ñani táhan ndó á cája va̱ha da á co̱ cája va̱ha da nu̱ú xitoho da. Va̱ha ri caja va̱ha da tá va̱ha ri co̱ cája va̱ha da jáchi̱ mé va xitoho da̱ cán xíni̱ sa̱há ña̱ cán. Joo cuu caja Ndióxi̱ ña̱ ná cando̱o va̱ha mozo cán nu̱ú xitoho da.
4 Quem és tu que julgas o servo de outro homem? Para seu próprio senhor ele está em pé ou cai; mas ele estará firme, porque Deus é capaz de o fazer ficar em pé.
5 Java ña̱yivi cáchí na̱ ña̱ íin qui̱vi̱ náhnu chága̱ nu̱ú java ga̱ qui̱vi̱. Ta java na cáchí na̱ ña̱ in cúú tócó ndihi qui̱vi̱. Ta ndítahan nu̱ú in in na ca̱xi na ña̱ cáhvi ini na sa̱há ña̱ yóho.
5 Um homem considera um dia superior ao outro; e outro, considera todos os dias iguais. Seja cada homem completamente convicto em sua própria mente.
6 Tá sácú ini na ca̱xi na in qui̱vi̱ caja cáhnu na Ndióxi̱ ta va̱ha va cája na. Ta tá cáhán na̱ cuu caja cáhnu na Ndióxi̱ ndá qui̱ví na̱cuu va ta va̱ha ri já va. Ta va̱tí xíxi na cu̱ñu, ña̱ sa̱ na̱jo̱co̱ na̱ nu̱ú yo̱co̱ á co̱ xíxi toho na ña̱ joo ndíquia̱hva na ndixa̱hvi nu̱ Ndióxi̱ sa̱há ta xi̱hín ña̱ yóho cája cáhnu na mé á.
6 Aquele que considera o dia, considere para o Senhor; e aquele que não considera o dia, para o Senhor não considera; e quem come, para o Senhor come porque dá graças a Deus; e o que não come, para o Senhor não come, e dá graças a Deus.
7 Ni in yó co̱ tácú sa̱ha̱ mí ta ni in yó co̱ xíhi̱ sa̱ha̱ mí.
7 Porque nenhum de nós vive para si, e nenhum homem morre para si.
8 Ta tá tácú yo̱ á tá na̱xi̱hi̱ yo̱ mé a̱ nda̱a̱ cúú yó na̱ cómí Ndióxi̱ cuéntá sa̱ha̱ ta cúú mé á xitoho í.
8 Porque se vivemos, para o Senhor vivemos; e se morremos, para o Senhor morremos. Portanto, vivendo ou morrendo, somos do Senhor.
9 Sa̱há ña̱ cán quéa̱ na̱xi̱hi̱ Jesucristo ta na̱nditacu tucu a já na̱nduu a xitoho ña̱yivi, na̱ tácú xi̱hín na̱ sa̱ na̱xi̱hi̱.
9 Porque para isto Cristo morreu, e ressuscitou, e tornou a viver, para que ele pudesse ser Senhor tanto dos mortos como dos vivos.
10 Ña̱ cán quéa̱ a̱ váha toho cája ndó tá sánde̱hé ndaa ndó ñani táhan ndó. A̱ váha caja ndó candají ndó na̱ jáchi̱ va̱xi qui̱vi̱ ndique táhan ndihí candita í nu̱ Ndióxi̱ ña̱ caja vií a̱ sa̱ha̱ yo̱.
10 Mas por que tu julgas o teu irmão? Ou por que tu desprezas teu irmão? Porquanto, todos nós compareceremos diante do tribunal de Cristo.
11 Jáchi̱ já cáchí tu̱hun Ndióxi̱ já:
11 Porque está escrito: Como eu vivo, diz o Senhor, todo joelho se dobrará diante de mim, e toda língua confessará a Deus.
12 Jáchi̱ nditahan nu̱ú in in í ndiquia̱hva í cuéntá sa̱há ña̱ na̱caja í nu̱ Ndióxi̱.
12 Assim, então, cada um de nós dará conta de si mesmo a Deus.
13 Sa̱há ña̱ cán quéa̱ co̱ ndítahan cande̱hé ndaa táhan í. A̱ cácú ini ndó caja ndó ña̱ha, ña̱ cuu jándacava na̱ cúú cuéntá Jesús nu̱ú cua̱chi ta já ná jándacoo na ña̱ cándeé ini na Ndióxi̱.
13 Portanto não nos julguemos mais uns aos outros; mas antes decidi isto, em não pordes tropeço ou escândalo no caminho do seu irmão.
14 Sa̱há ña̱ cándeé ini i̱ Jesús, xitoho i̱ sa̱há ña̱ cán quéa̱ cánda̱a̱ va̱ha ini i̱ ña̱ co̱ cája i̱ cua̱chi tá xíxi i̱ ña̱ na̱jo̱co̱ na̱ nu̱ú yo̱co̱. Joo tá ndúu na̱ cáhán ña̱ a̱ váha toho cuxu na ña̱ já quéa̱ co̱ ndítahan cuxu na ña̱ jáchi̱ cuu candojo na cua̱chi sa̱há tá ná cuxu na ña̱.
14 Eu sei, e estou convencido no Senhor Jesus, que não há coisa alguma imunda em si mesma, mas para aquele que pensa que alguma coisa é imunda, para esse é imunda.
15 Joo tá ndíhi̱hvi̱ ñanún, na̱ cúú cuéntá Jesús sa̱há ña̱ha xísún já quéa̱ cúni̱ cachi a ña̱ cándajún na̱. Cuéntá coún ná a̱ cájún ña̱ ndicava na̱ cán nu̱ú cua̱chi sa̱há ña̱ xísún jáchi̱ cúú ná na̱ na̱xi̱hi̱ Jesucristo sa̱ha̱.
15 Mas, se teu irmão se entristecer com o teu alimento, tu já não andas em amor. Não destruas com o teu alimento aquele por quem Cristo morreu.
16 Va̱tí cánda̱a̱ ini ndó ña̱ cuu cuxu ndó ña̱ na̱jo̱co̱ na̱ nu̱ú yo̱co̱ joo a̱ cúxu toho ndó ña̱ tá ná ca̱ha̱n núu ña̱yivi sa̱há ña̱ cája ndó.
16 Não seja, pois, blasfemado o vosso bem.
17 Jáchi̱ a̱ ju̱ú sa̱há ña̱ xíxí ni sa̱há ña̱ xíhí cacomí Ndióxi̱ cuéntá sa̱ha̱ yo̱. Ña̱ cúni̱ Ndióxi̱ caja í quéa̱ ná canduu nda̱a̱ yo̱ nu̱ mé á ta ná coo va̱ha iní xi̱hín ña̱yivi ta ná caji̱i̱ iní. Tócó ndihi ña̱ yóho cúú á ña̱ quixi nu̱ ínima̱ yi̱i̱ Ndióxi̱.
17 Porque o reino de Deus não é comida nem bebida, mas justiça, e paz, e alegria no Espírito Santo.
18 Tá ná caja ndó ña̱ yóho já quéa̱ caja cáhnu ndó Jesucristo ta caji̱i̱ ini Ndióxi̱ caja ndó ta cando̱o va̱ha ndó nu̱ú ña̱yivi.
18 Porque quem nestas coisas serve a Cristo, é aceitável a Deus, e aprovado pelos homens.
19 Ña̱ cán quéa̱ xíní ñúhú ndinducú yo̱ tócó ndihi ña̱ha, ña̱ cuu candaca mí canduu táji̱ yo̱ xi̱hi̱n ñani táhan í ta já ná cuu jácuahnu táhan í xi̱hín ña̱ha Ndióxi̱.
19 Sigamos, pois, as coisas que contribuem para a paz e as coisas que são para a edificação de uns para com os outros.
20 Na̱sacu ini Ndióxi̱ jáca̱cu a ña̱yivi sa̱há ña̱ cán quéa̱ coto a̱ cájí nuu ndó nu̱ú ña̱ cúni̱ Ndióxi̱ caja sa̱há ña̱ha xíxi ndó. Mé a̱ nda̱a̱ tócó ndihi ña̱ha cúú á ña̱ va̱ha cuxú. Ña̱ co̱ váha quéa̱ jándacava í ña̱yivi nu̱ú cua̱chi sa̱há ña̱ xíxí.
20 Não destruas por causa do alimento a obra de Deus. Todas as coisas são de fato puras, mas são más para o homem que come com escândalo.
21 Va̱ha chága̱ ná a̱ cúxu ndó cu̱ñu ta ni a̱ cóho ndó vino ta ni a̱ cája ndó inga ña̱ha ña̱ cuu jándacava ñani táhan ndó nu̱ú cua̱chi.
21 Bom é não comer carne, nem beber vinho, nem alguma coisa que teu irmão tropece, ou se ofenda, ou se enfraqueça.
22 Tá ta̱ cánda̱a̱ cáxí ini ndó ña̱ co̱ cája ndó cua̱chi nu̱ Ndióxi̱, a̱ ndícani ndó ña̱ nu̱ú java ga̱ ña̱yivi. Jáchi̱ ta̱hví na̱cuu ña̱yivi tá xíni̱ na̱ co̱ cája na cua̱chi nu̱ Ndióxi̱.
22 Tens tu fé? Tem-na em ti mesmo diante de Deus. Feliz é aquele que não se condena a si mesmo nas coisas que aprova.
23 Joo ndá na̱ ndúcú cuxu in ña̱ha ta cáhvi i̱vi̱ joho ini na xi̱hi̱n á tá xíxi na ña̱ já quéa̱ xínu̱ cua̱chi ja̱ta̱ ná. Jáchi̱ ndá ña̱ha na̱cuu ná caja í ta tá ta̱ cándúsa yó ña̱ cúú á cua̱chi já quéa̱ xínu̱ a̱ cacuu a cua̱chi nu̱ yo̱.
23 Mas aquele que tem dúvidas, é condenado se comer, porque ele não come por fé; pois tudo o que não provém de fé é pecado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.