Romanos 14
Tu̱hun sa̱á ña̱ na̱jándacoo Jesucristo nu̱ yo̱: El Nuevo Testamento en el mixteco de Silacayoapan (MKSNT) vs ARA
1 Ndiquehe va̱ha ndó na̱ cúú cuéntá Jesús va̱tí co̱ cánda̱a̱ va̱ha ini na ña̱ jána̱ha̱ tu̱hun Ndióxi̱. Ta a̱ cáni táhan yúhu̱ ndó xi̱hi̱n ná sa̱há ña̱ cándúsa na.
1 Acolhei ao que é débil na fé, não, porém, para discutir opiniões.
2 Íin java na̱ cúú cuéntá Jesús cáhán na̱ ña̱ cuu cuxu na cu̱ñu, ña̱ na̱jo̱co̱ na̱ nu̱ú yo̱co̱. Joo java na̱ cúú cuéntá Jesús, na̱ sa̱á xi̱hi̱n tu̱hun Ndióxi̱ cáhán na̱ ña̱ a̱ cúu toho cuxu na cu̱ñu, ña̱ na̱jo̱co̱ na̱ nu̱ú yo̱co̱ sa̱há ña̱ cán quéa̱ co̱ xíxi na ña̱.
2 Um crê que de tudo pode comer, mas o débil come legumes;
3 Na̱ xíxi mé cu̱ñu cán co̱ ndítahan nu̱ ná cande̱hé ndaa na na̱ co̱ xíxi ña̱ ta na̱ co̱ xíxi cu̱ñu cán co̱ ndítahan nu̱ ná cande̱hé ndaa na na̱ xíxi ña̱. Jáchi̱ ndíquehe va̱ha Ndióxi̱ ndíví na̱ cán va̱tí sa̱ jíin cáhán na̱.
3 quem come não despreze o que não come; e o que não come não julgue o que come, porque Deus o acolheu.
4 Ta quia̱hva já co̱ ndítahan nu̱ ndó cande̱hé ndaa ndó mozo ñani táhan ndó á cája va̱ha da á co̱ cája va̱ha da nu̱ú xitoho da. Va̱ha ri caja va̱ha da tá va̱ha ri co̱ cája va̱ha da jáchi̱ mé va xitoho da̱ cán xíni̱ sa̱há ña̱ cán. Joo cuu caja Ndióxi̱ ña̱ ná cando̱o va̱ha mozo cán nu̱ú xitoho da.
4 Quem és tu que julgas o servo alheio? Para o seu próprio senhor está em pé ou cai; mas estará em pé, porque o Senhor é poderoso para o suster.
5 Java ña̱yivi cáchí na̱ ña̱ íin qui̱vi̱ náhnu chága̱ nu̱ú java ga̱ qui̱vi̱. Ta java na cáchí na̱ ña̱ in cúú tócó ndihi qui̱vi̱. Ta ndítahan nu̱ú in in na ca̱xi na ña̱ cáhvi ini na sa̱há ña̱ yóho.
5 Um faz diferença entre dia e dia; outro julga iguais todos os dias. Cada um tenha opinião bem-definida em sua própria mente.
6 Tá sácú ini na ca̱xi na in qui̱vi̱ caja cáhnu na Ndióxi̱ ta va̱ha va cája na. Ta tá cáhán na̱ cuu caja cáhnu na Ndióxi̱ ndá qui̱ví na̱cuu va ta va̱ha ri já va. Ta va̱tí xíxi na cu̱ñu, ña̱ sa̱ na̱jo̱co̱ na̱ nu̱ú yo̱co̱ á co̱ xíxi toho na ña̱ joo ndíquia̱hva na ndixa̱hvi nu̱ Ndióxi̱ sa̱há ta xi̱hín ña̱ yóho cája cáhnu na mé á.
6 Quem distingue entre dia e dia para o Senhor o faz; e quem come para o Senhor come, porque dá graças a Deus; e quem não come para o Senhor não come e dá graças a Deus.
7 Ni in yó co̱ tácú sa̱ha̱ mí ta ni in yó co̱ xíhi̱ sa̱ha̱ mí.
7 Porque nenhum de nós vive para si mesmo, nem morre para si.
8 Ta tá tácú yo̱ á tá na̱xi̱hi̱ yo̱ mé a̱ nda̱a̱ cúú yó na̱ cómí Ndióxi̱ cuéntá sa̱ha̱ ta cúú mé á xitoho í.
8 Porque, se vivemos, para o Senhor vivemos; se morremos, para o Senhor morremos. Quer, pois, vivamos ou morramos, somos do Senhor.
9 Sa̱há ña̱ cán quéa̱ na̱xi̱hi̱ Jesucristo ta na̱nditacu tucu a já na̱nduu a xitoho ña̱yivi, na̱ tácú xi̱hín na̱ sa̱ na̱xi̱hi̱.
9 Foi precisamente para esse fim que Cristo morreu e ressurgiu: para ser Senhor tanto de mortos como de vivos.
10 Ña̱ cán quéa̱ a̱ váha toho cája ndó tá sánde̱hé ndaa ndó ñani táhan ndó. A̱ váha caja ndó candají ndó na̱ jáchi̱ va̱xi qui̱vi̱ ndique táhan ndihí candita í nu̱ Ndióxi̱ ña̱ caja vií a̱ sa̱ha̱ yo̱.
10 Tu, porém, por que julgas teu irmão? E tu, por que desprezas o teu? Pois todos compareceremos perante o tribunal de Deus.
11 Jáchi̱ já cáchí tu̱hun Ndióxi̱ já:
11 Como está escrito: Por minha vida, diz o Senhor, diante de mim se dobrará todo joelho, e toda língua dará louvores a Deus.
12 Jáchi̱ nditahan nu̱ú in in í ndiquia̱hva í cuéntá sa̱há ña̱ na̱caja í nu̱ Ndióxi̱.
12 Assim, pois, cada um de nós dará contas de si mesmo a Deus.
13 Sa̱há ña̱ cán quéa̱ co̱ ndítahan cande̱hé ndaa táhan í. A̱ cácú ini ndó caja ndó ña̱ha, ña̱ cuu jándacava na̱ cúú cuéntá Jesús nu̱ú cua̱chi ta já ná jándacoo na ña̱ cándeé ini na Ndióxi̱.
13 Não nos julguemos mais uns aos outros; pelo contrário, tomai o propósito de não pordes tropeço ou escândalo ao vosso irmão.
14 Sa̱há ña̱ cándeé ini i̱ Jesús, xitoho i̱ sa̱há ña̱ cán quéa̱ cánda̱a̱ va̱ha ini i̱ ña̱ co̱ cája i̱ cua̱chi tá xíxi i̱ ña̱ na̱jo̱co̱ na̱ nu̱ú yo̱co̱. Joo tá ndúu na̱ cáhán ña̱ a̱ váha toho cuxu na ña̱ já quéa̱ co̱ ndítahan cuxu na ña̱ jáchi̱ cuu candojo na cua̱chi sa̱há tá ná cuxu na ña̱.
14 Eu sei e estou persuadido, no Senhor Jesus, de que nenhuma coisa é de si mesma impura, salvo para aquele que assim a considera; para esse é impura.
15 Joo tá ndíhi̱hvi̱ ñanún, na̱ cúú cuéntá Jesús sa̱há ña̱ha xísún já quéa̱ cúni̱ cachi a ña̱ cándajún na̱. Cuéntá coún ná a̱ cájún ña̱ ndicava na̱ cán nu̱ú cua̱chi sa̱há ña̱ xísún jáchi̱ cúú ná na̱ na̱xi̱hi̱ Jesucristo sa̱ha̱.
15 Se, por causa de comida, o teu irmão se entristece, já não andas segundo o amor fraternal. Por causa da tua comida, não faças perecer aquele a favor de quem Cristo morreu.
16 Va̱tí cánda̱a̱ ini ndó ña̱ cuu cuxu ndó ña̱ na̱jo̱co̱ na̱ nu̱ú yo̱co̱ joo a̱ cúxu toho ndó ña̱ tá ná ca̱ha̱n núu ña̱yivi sa̱há ña̱ cája ndó.
16 Não seja, pois, vituperado o vosso bem.
17 Jáchi̱ a̱ ju̱ú sa̱há ña̱ xíxí ni sa̱há ña̱ xíhí cacomí Ndióxi̱ cuéntá sa̱ha̱ yo̱. Ña̱ cúni̱ Ndióxi̱ caja í quéa̱ ná canduu nda̱a̱ yo̱ nu̱ mé á ta ná coo va̱ha iní xi̱hín ña̱yivi ta ná caji̱i̱ iní. Tócó ndihi ña̱ yóho cúú á ña̱ quixi nu̱ ínima̱ yi̱i̱ Ndióxi̱.
17 Porque o reino de Deus não é comida nem bebida, mas justiça, e paz, e alegria no Espírito Santo.
18 Tá ná caja ndó ña̱ yóho já quéa̱ caja cáhnu ndó Jesucristo ta caji̱i̱ ini Ndióxi̱ caja ndó ta cando̱o va̱ha ndó nu̱ú ña̱yivi.
18 Aquele que deste modo serve a Cristo é agradável a Deus e aprovado pelos homens.
19 Ña̱ cán quéa̱ xíní ñúhú ndinducú yo̱ tócó ndihi ña̱ha, ña̱ cuu candaca mí canduu táji̱ yo̱ xi̱hi̱n ñani táhan í ta já ná cuu jácuahnu táhan í xi̱hín ña̱ha Ndióxi̱.
19 Assim, pois, seguimos as coisas da paz e também as da edificação de uns para com os outros.
20 Na̱sacu ini Ndióxi̱ jáca̱cu a ña̱yivi sa̱há ña̱ cán quéa̱ coto a̱ cájí nuu ndó nu̱ú ña̱ cúni̱ Ndióxi̱ caja sa̱há ña̱ha xíxi ndó. Mé a̱ nda̱a̱ tócó ndihi ña̱ha cúú á ña̱ va̱ha cuxú. Ña̱ co̱ váha quéa̱ jándacava í ña̱yivi nu̱ú cua̱chi sa̱há ña̱ xíxí.
20 Não destruas a obra de Deus por causa da comida. Todas as coisas, na verdade, são limpas, mas é mau para o homem o comer com escândalo.
21 Va̱ha chága̱ ná a̱ cúxu ndó cu̱ñu ta ni a̱ cóho ndó vino ta ni a̱ cája ndó inga ña̱ha ña̱ cuu jándacava ñani táhan ndó nu̱ú cua̱chi.
21 É bom não comer carne, nem beber vinho, nem fazer qualquer outra coisa com que teu irmão venha a tropeçar [ou se ofender ou se enfraquecer].
22 Tá ta̱ cánda̱a̱ cáxí ini ndó ña̱ co̱ cája ndó cua̱chi nu̱ Ndióxi̱, a̱ ndícani ndó ña̱ nu̱ú java ga̱ ña̱yivi. Jáchi̱ ta̱hví na̱cuu ña̱yivi tá xíni̱ na̱ co̱ cája na cua̱chi nu̱ Ndióxi̱.
22 A fé que tens, tem-na para ti mesmo perante Deus. Bem-aventurado é aquele que não se condena naquilo que aprova.
23 Joo ndá na̱ ndúcú cuxu in ña̱ha ta cáhvi i̱vi̱ joho ini na xi̱hi̱n á tá xíxi na ña̱ já quéa̱ xínu̱ cua̱chi ja̱ta̱ ná. Jáchi̱ ndá ña̱ha na̱cuu ná caja í ta tá ta̱ cándúsa yó ña̱ cúú á cua̱chi já quéa̱ xínu̱ a̱ cacuu a cua̱chi nu̱ yo̱.
23 Mas aquele que tem dúvidas é condenado se comer, porque o que faz não provém de fé; e tudo o que não provém de fé é pecado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.