Mateus 8

Tu̱hun sa̱á ña̱ na̱jándacoo Jesucristo nu̱ yo̱: El Nuevo Testamento en el mixteco de Silacayoapan (MKSNT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Tá na̱nuu Jesús ja̱ta̱ yúcu̱ nu̱ú na̱sa̱núu a cán já ndíco̱ cua̱há ndiva̱ha ña̱yivi ja̱tá cua̱ha̱n.
1 Jesus desceu do monte, e muitas multidões o seguiram.
2 Ta ndaja coo já na̱cayati in da̱ta̱a, da̱ ndóho cue̱he̱ táhyi̱ nu̱ á. Ta já na̱caxítí da̱ nu̱ á já na̱cachi da já xi̱hi̱n á:
2 Então um leproso chegou perto dele, ajoelhou-se e disse: — Senhor, eu sei que o senhor pode me curar se quiser.
3 Tá na̱ndihi já na̱cani ndaa ndáha̱ Jesús da̱ já na̱cachi a já xi̱hi̱n dá:
3 Jesus estendeu a mão, tocou nele e disse: No mesmo instante ele ficou curado da lepra.
4 A̱nda̱ já na̱cachi Jesús já xi̱hi̱n dá:
4 Então Jesus lhe disse:
5 Tá na̱ndi̱hvi Jesús ñuu Capernaum já na̱cayati in da̱ sáhndá chuun nu̱ú soldado na̱quixi ñuu Roma nu̱ Jesús jáchi̱ cúni̱ da̱ ca̱ca̱ da̱ in ña̱ma̱ni̱ nu̱ á.
5 Quando Jesus entrou na cidade de Cafarnaum, um oficial romano foi encontrar-se com ele e pediu que curasse o seu empregado.
6 Já na̱cachi da já xi̱hi̱n á:
6 Ele disse: — Senhor, o meu empregado está na minha casa, tão doente, que não pode nem se mexer na cama. Ele está sofrendo demais.
7 Já na̱cachi Jesús já xi̱hi̱n dá:
7 — Eu vou lá curá-lo! — disse Jesus.
8 A̱nda̱ já na̱cachi tucu da̱ sáhndá chuun nu̱ú soldado cán já xi̱hín Jesús:
8 O oficial romano respondeu: — Não, senhor! Eu não mereço que o senhor entre na minha casa. Dê somente uma ordem, e o meu empregado ficará bom.
9 Jáchi̱ ndúu java na̱ náhnu chága̱ sáhndá chuun nu̱ú i̱. Ta ndúu ri soldado sáhndá ri ye̱he̱ va chuun nu̱u̱. Ta tá chíndahá i̱ in da ña̱ ná cu̱hu̱n da̱ nu̱ cúni̱ mí i̱ cu̱hu̱n da̱ ta cua̱ha̱n da̱. Ta tá sáhndá i̱ chuun nu̱ú inga da̱ ña̱ ná quixi da̱ nu̱ú i̱ ta va̱xi da nu̱ú i̱. Ta tá sáhndá i̱ chuun nu̱ mozo i̱ ña̱ ná caja da ña̱ sáhndá i̱ ta cája da ña̱ —na̱cachi da̱ cán.
9 Eu também estou debaixo da autoridade de oficiais superiores e tenho soldados que obedecem às minhas ordens. Digo para um: “Vá lá”, e ele vai. Digo para outro: “Venha cá”, e ele vem. E digo também para o meu empregado: “Faça isto”, e ele faz.
10 Tá na̱xini jo̱ho Jesús ña̱ yóho já na̱catóntó a̱ já na̱cachi a já xi̱hín na̱ ndíco̱ cua̱ha̱n cán:
10 Quando Jesus ouviu isso, ficou muito admirado e disse aos que o seguiam:
11 Cande̱hé ndo̱ ná ca̱ha̱n i̱ xi̱hi̱n ndo̱ ña̱ quixi ña̱yivi ndijáá níí cúú sa̱ha̱ ñuyíví ta caco̱o na cuxu na xi̱hín Abraham ta xi̱hín Isaac ta xi̱hín Jacob indiví nu̱ íin Ndióxi̱ cómí a̱ cuéntá sa̱há ña̱yivi.
11 E digo a vocês que muita gente vai chegar do Leste e do Oeste e se sentar à mesa no
12 Joo cua̱há na̱ Israel, na̱ na̱nditahan nu̱u̱ coo cán a̱ cóo toho na̱ cán. Ña̱ caja Ndióxi̱ xi̱hín na̱ cán quéa̱ cui̱ta̱ na̱ ja̱ta̱ véhe cu̱hu̱n na̱ nu̱ú naá ndiva̱ha. Ta cán cuacu ndiva̱ha na ja̱nda̱ quia̱hva chicáhñá mé nu̱hu̱ ná —cáchí Jesús.
12 Mas as pessoas que deviam estar no Reino serão jogadas fora, na escuridão. Ali vão chorar e ranger os dentes de desespero.
13 Tá na̱ndihi já na̱ca̱ha̱n tucu Jesús xi̱hín da̱ sáhndá chuun nu̱ú soldado cán já na̱cachi a já xi̱hi̱n dá:
13 E Jesus disse ao oficial: E naquele momento o empregado do oficial romano ficou curado.
14 Na̱sa̱ha̱n Jesús vehe Pedro ta tá na̱xi̱nu̱ a̱ cán cándúhu̱ ñá cúú xo̱jo Pedro quíhvi̱ ña̱ jáchi̱ chíca̱a̱n cáhni̱ ndeé ña̱.
14 Jesus foi à casa de Pedro e viu a sogra dele de cama, com febre.
15 A̱nda̱ já na̱tiin Jesús ndáha̱ ñá quíhvi̱ cán ta chí na̱ndindaa cáhni̱ ña̱. Ta já na̱ndaco̱o ñá cán cája ndíví ñá nu̱ ná.
15 Jesus tocou na mão dela, e a febre saiu dela. Então ela se levantou e começou a cuidar dele.
16 Ta tá na̱cuaá já ñéhe cua̱há ndiva̱ha na na̱ quíhvi̱ xi̱hín na̱ ñúhu ínima̱ quini ini nu̱ú Jesús. Ta xi̱hín in túhún tu̱hun na̱ca̱ha̱n mé á na̱tavá ínima̱ quini ñúhu ínima̱ ña̱yivi ta jári na̱ndaja va̱ha mé á tócó ndihi na̱ quíhvi̱.
16 Depois do pôr do sol, o povo levou até Jesus muitas pessoas que estavam dominadas por demônios. E ele, apenas com uma palavra, expulsava os espíritos maus e curava todas as pessoas que estavam doentes.
17 Ta tócó ndihi ña̱ yóho na̱ya̱ha já ná xi̱nu̱ co̱o nu̱ú tu̱hun ña̱ na̱ca̱hyí profeta Isaías tá na̱cachi da já: “Mé á na̱ndiquehe ndihi a ña̱ cávitá iní ta na̱xojo ndihi a cue̱he̱ yo̱”, cáchí tu̱hun Ndióxi̱.
17 Jesus fez isso para cumprir o que o profeta Isaías tinha dito: “Ele levou as nossas doenças e carregou as nossas enfermidades.”
18 Tá na̱xini Jesús ña̱ a̱ ju̱ú quia̱hva cándíhi táhan ña̱yivi ndúu na xi̱hi̱n á já na̱sahnda chuun ña̱ ná co̱jo̱ cava na inga xoo tañu̱hú cán.
18 Jesus viu a multidão em volta dele e mandou os discípulos irem para o lado leste do lago.
19 Joo na̱cayati in da̱ jána̱ha̱ ley Moisés nu̱ á já na̱cachi da já xi̱hi̱n á:
19 Um mestre da Lei chegou perto dele e disse: — Mestre, estou pronto a seguir o senhor para qualquer lugar aonde o senhor for!
20 Já na̱nducú ñehe Jesús tu̱hun nu̱ dá já na̱cachi a já xi̱hi̱n dá:
20 Jesus respondeu:
21 Ta inga da sa̱ xíca xi̱hi̱n á na̱cachi da já xi̱hi̱n á:
21 E outro, que era seguidor de Jesus, disse: — Senhor, primeiro deixe que eu volte e sepulte o meu pai.
22 Já na̱cachi Jesús já xi̱hi̱n dá:
22 Jesus respondeu:
23 Ta ndaja coo na̱qui̱hvi Jesús ini in barco ta cátahan na̱ xíca tuun xi̱hi̱n á cán cua̱ha̱n na̱.
23 Jesus subiu num barco, e os seus discípulos foram com ele.
24 Ta nani xíca na nu̱ú tañu̱hú cán cua̱ha̱n na̱ ta in náá cuití na̱xi̱nu̱ in ta̱chi̱ quíni ndiva̱ha nu̱ú tañu̱hú cán. Ta a̱ ju̱ú quia̱hva ndeé na̱casáhá ndíco̱jo̱ ticui̱í cán ja̱nda̱ quia̱hva na̱ndichutú ticui̱í ini barco cán. Joo cándúhu̱ Jesús ini barco quíji̱ va.
24 De repente, uma grande tempestade agitou o lago, de tal maneira que as ondas começaram a cobrir o barco. E Jesus estava dormindo.
25 A̱nda̱ já ndáva na̱ xíca tuun xi̱hi̱n á cán na̱sa̱ha̱n na̱ ndíñehe na ña̱. Já na̱cayuhú na̱ já cáchí na̱ xi̱hi̱n á:
25 Os discípulos chegaram perto dele e o acordaram, dizendo: — Socorro, Senhor! Nós vamos morrer!
26 A̱nda̱ já na̱nducú ñehe Jesús tu̱hun nu̱ ná já na̱cachi a já xi̱hi̱n ná:
26 — Por que é que vocês são assim tão medrosos? — respondeu Jesus. — Como é pequena a fé que vocês têm! Ele se levantou, falou duro com o vento e com as ondas, e tudo ficou calmo.
27 Tá na̱xini na̱ xíca tuun xi̱hi̱n á cán ña̱ yóho já na̱catóntó na̱ ta na̱casáhá ndáca̱ tu̱hún táhan na já cáchí xi̱hi̱n táhan na já:
27 Então todos ficaram admirados e disseram: — Que homem é este que manda até no vento e nas ondas?!
28 Tá na̱xi̱nu̱ co̱o Jesús inga xoo tañu̱hú cán nu̱ íin ñundáhyi̱ cuéntá Gadara já na̱queta i̱vi̱ da̱ ñúhu ínima̱ quini ini tañu nu̱ ndúxu̱ ndi̱i. Ta na̱cayati da nu̱ú Jesús. Ndíví mé da̱ ñúhu ínima̱ quini ini yóho cúú dá tátu̱hun quíti̱, rí cue̱he̱ ndiva̱ha. Sa̱há ña̱ cán quéa̱ ni in túhún ña̱yivi a̱ cu̱ú ya̱ha chí íchi̱ cán.
28 Quando Jesus chegou à região de Gadara, no lado leste do lago da Galileia, foram se encontrar com ele dois homens que estavam dominados por demônios. Eles vinham do cemitério, onde estavam morando. Eram tão violentos e perigosos, que ninguém se arriscava a passar por aquele caminho.
29 Tá na̱xini da Jesús já na̱casáhá da̱ cáyuhú da̱ nu̱ á já cáchí da̱ já xi̱hi̱n á:
29 Eles começaram a gritar: — Filho de Deus, o que o senhor quer de nós? O senhor veio aqui para nos castigar antes do tempo?
30 Ta ndaja coo yati cán na̱sa̱nduu cua̱há ndiva̱ha cóchí xíxáhan rí.
30 Acontece que perto dali estavam muitos porcos comendo.
31 Ta mé rí quini ñúhu ini ndíví da̱ta̱a cán na̱xi̱ca̱ ta̱hví ri̱ nu̱ Jesús já cáchí ri̱ já xi̱hi̱n á:
31 E os demônios pediram a Jesus com insistência: — Se o senhor vai nos expulsar, nos mande entrar naqueles porcos!
32 A̱nda̱ já na̱cachi Jesús já xi̱hi̱n rí:
32 — Pois vão! — disse Jesus. Os demônios foram e entraram nos porcos, e estes se atiraram morro abaixo, para dentro do lago, e se afogaram.
33 Ta chí a̱ ju̱ú quia̱hva na̱yi̱hví da̱ ndáá cóchí chí na̱xinu ndiva̱ha da cua̱ha̱n da̱. Ta tá na̱xi̱nu̱ da̱ ñuu já na̱casáhá da̱ ndícani da ndaja cáa ña̱ na̱ya̱ha xi̱hi̱n ndíví da̱ na̱sa̱ñuhu ínima̱ quini ini cán.
33 Os homens que tomavam conta dos porcos fugiram e chegaram até a cidade. Lá contaram tudo isso e também o que havia acontecido com os dois homens que estavam dominados por demônios.
34 A̱nda̱ já na̱queta tócó ndihi ña̱yivi ñuu cán cua̱ha̱n na̱ cande̱hé na̱ Jesús. Ta tá na̱xini na mé á já na̱xi̱ca̱ ta̱hví na̱ nu̱ á ña̱ ná quee a cu̱hu̱n a̱.
34 Então todos os moradores daquela cidade saíram para se encontrar com Jesus; e, quando o encontraram, pediram com insistência que fosse embora da terra deles.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.