Mateus 17
Tu̱hun sa̱á ña̱ na̱jándacoo Jesucristo nu̱ yo̱: El Nuevo Testamento en el mixteco de Silacayoapan (MKSNT) vs NVT
1 Tá na̱ya̱ha i̱ñu̱ qui̱vi̱ já na̱ndaa Jesús in yucú jícó ta ndáca táhan Pedro xi̱hi̱n Jacobo xi̱hín ñani da Juan cua̱ha̱n na̱ xi̱hi̱n á.
1 Seis dias depois, Jesus levou consigo Pedro e os dois irmãos, Tiago e João, até um monte alto.
2 Ta nu̱ táhyí mé na̱ cán na̱ndija̱ma quia̱hva cáa. Ta a̱ ju̱ú quia̱hva na̱ndiyéhe̱ nu̱u̱ á tá quia̱hva ndíyéhe̱ ca̱ndii. Ta jáhma̱ ndíxi a na̱ndiyaa ca̱chi̱ ña̱ ta chí a̱ ju̱ú quia̱hva yéhe̱ ña̱.
2 Enquanto os três observavam, a aparência de Jesus foi transformada de tal modo que seu rosto brilhava como o sol e suas roupas se tornaram brancas como a luz.
3 Ta ndaja coo na̱nda̱ca̱ náha̱ Moisés xi̱hi̱n Elías ta na̱casáhá ndítúhún da̱ xi̱hín Jesús.
3 De repente, Moisés e Elias apareceram e começaram a falar com Jesus.
4 A̱nda̱ já na̱ndica̱ha̱n Pedro xi̱hín Jesús já na̱cachi da já xi̱hi̱n á:
4 Pedro exclamou: “Senhor, é maravilhoso estarmos aqui! Se quiser, farei três tendas: uma será sua, uma de Moisés e outra de Elias”.
5 Ta nani cáha̱n Pedro na̱nuu in vi̱co̱ ja̱ta̱ ná ta na̱ca̱va̱ nuu a na̱. Ta a̱ ju̱ú quia̱hva ndató yéhe̱ a̱. Ta tañu vi̱co̱ cán na̱xini jo̱ho na ña̱ cáha̱n in a ta já cáchí a̱ já:
5 Enquanto ele ainda falava, uma nuvem brilhante os cobriu, e uma voz que vinha da nuvem disse: “Este é meu Filho amado, que me dá grande alegria. Ouçam-no!”.
6 Tá na̱xini jo̱ho na̱ xíca tuun xi̱hín Jesús cán ña̱ cáha̱n yóho já na̱caxítí na̱ ja̱nda̱ quia̱hva na̱xi̱nu̱ nu̱u̱ ná nu̱ ñúhu̱. Ta a̱ ju̱ú quia̱hva ná yi̱hví na̱.
6 Os discípulos ficaram aterrorizados e caíram com o rosto em terra.
7 A̱nda̱ já na̱cayati Jesús nu̱ ná ta na̱cani ndaa ndáha̱ na̱ já na̱cachi a já xi̱hi̱n ná:
7 Então Jesus veio e os tocou. “Levantem-se”, disse ele. “Não tenham medo.”
8 Ta tá na̱ndiñehe na̱ cán nu̱u̱ ná já na̱xini na ña̱ íin in túhún ji̱ni̱ mé va Jesús.
8 E, quando levantaram os olhos, viram apenas Jesus.
9 Ta tá na̱nuu na ji̱ni̱ yúcu̱ cán já na̱sahnda Jesús chuun nu̱ ná já na̱cachi a já xi̱hi̱n ná:
9 Enquanto desciam do monte, Jesus lhes ordenou: “Não contem a ninguém o que viram, até que o Filho do Homem ressuscite dos mortos”.
10 Já na̱cachi na̱ cán já xi̱hi̱n á:
10 Os discípulos lhe perguntaram: “Por que os mestres da lei afirmam que é necessário que Elias volte antes que o Cristo venha?”.
11 Já na̱cachi Jesús já xi̱hi̱n ná:
11 Jesus respondeu: “De fato, Elias vem e restaurará tudo.
12 Joo mé a̱ nda̱a̱ ná ca̱ha̱n i̱ xi̱hi̱n ndo̱ ña̱ sa̱ na̱quixi va Elías joo co̱ó na̱xeen na ndicuni na da̱. Ta na̱caja na tá quia̱hva cúni̱ mé ná xi̱hi̱n dá. Ta quia̱hva já jándoho ri na ini ye̱he̱, da̱ na̱chindahá Ndióxi̱ nduu ña̱yivi —na̱cachi Jesús.
12 Eu, porém, lhes digo: Elias já veio, mas não o reconheceram e preferiram maltratá-lo. Da mesma forma, também farão o Filho do Homem sofrer”.
13 A̱nda̱ jáví na̱canda̱a̱ ini na̱ xíca tuun xi̱hín Jesús cán ña̱ cáha̱n Jesús sa̱ha̱ Juan, da̱ na̱jácandúta̱ ña̱yivi tá na̱cachi a ña̱ sa̱ na̱quixi va Elías.
13 Então os discípulos entenderam que ele estava falando de João Batista.
14 Ta tá sa̱ na̱nuu na ta na̱xi̱nu̱ co̱o na nu̱ ndúu cua̱há ña̱yivi cán já na̱xi̱nu̱ co̱o in da̱ta̱a ta já na̱caxítí da̱ nu̱ Jesús. Já na̱cachi da já xi̱hi̱n á:
14 Ao pé do monte, uma grande multidão os esperava. Um homem veio, ajoelhou-se diante de Jesus e disse:
15 —Candáhví loho ini ndó ja̱hyi i̱, xitoho i̱ jáchi̱ xíhi̱ yi̱hí da̱ ta ndóho ndiva̱ha ini da. Ta cua̱há tañu ndícava da nu̱ ñúhu̱ i̱ta̱ á ini ticui̱í.
15 “Senhor, tenha misericórdia de meu filho. Ele tem convulsões e sofre terrivelmente. Muitas vezes, cai no fogo ou na água.
16 Ta ñéhe e̱ da̱ na̱casa̱a̱ i̱ nu̱ú na̱ xíca tuun xi̱hi̱n ndó yóho joo co̱ó na̱cuu ndaja va̱ha na da̱ —na̱cachi da̱ xi̱hín Jesús.
16 Eu o trouxe a seus discípulos, mas eles não puderam curá-lo”.
17 A̱nda̱ já na̱cachi Jesús já:
17 Jesus disse: “Geração incrédula e corrompida! Até quando estarei com vocês? Até quando terei de suportá-los? Tragam o menino para cá”.
18 A̱nda̱ já na̱jána̱ni Jesús rí quini ndáca̱a̱n ini da̱ loho cán. Chí na̱queta rí cua̱ha̱n ri̱ ta mé hora já na̱ndiva̱ha da̱ loho cán.
18 Então Jesus repreendeu o demônio, e ele saiu do menino, que ficou curado a partir daquele momento.
19 Tá na̱ndihi já na̱ca̱ha̱n je̱hé na̱ xíca tuun xi̱hín Jesús cán xi̱hi̱n á já na̱cachi na já:
19 Mais tarde, os discípulos perguntaram a Jesus em particular: “Por que não conseguimos expulsar aquele demônio?”.
20 Já na̱cachi Jesús já xi̱hi̱n ná:
20 “Porque a sua fé é muito pequena”, respondeu Jesus. “Eu lhes digo a verdade: se tivessem fé, ainda que do tamanho de uma semente de mostarda, poderiam dizer a este monte: ‘Mova-se daqui para lá’, e ele se moveria. Nada seria impossível para vocês,
21 Joo tá cúni̱ ndó tavá ndó ínima̱ quini tátu̱hun rí yóho xíní ñúhú cajuhun ndó ta ca̱ca̱ ta̱hví ndó nu̱ Ndióxi̱ —cáchí Jesús xi̱hi̱n ná.
21 mas essa espécie não sai senão com oração e jejum.”
22 Ta ndaja coo xíca tútú ndihi na̱ xíca tuun xi̱hi̱n Jesús cán cua̱ha̱n na̱ xi̱hi̱n á chí estado Galilea. Ta já na̱ndicani Jesús nu̱ú na̱ cán ña̱ tandaa qui̱vi̱ ndiquia̱hva ña̱yivi mé á ndáha̱ na̱ cahní ñahá, mé a̱ na̱chindahá Ndióxi̱ nduu ña̱yivi.
22 Quando voltaram a se reunir na Galileia, Jesus lhes disse: “O Filho do Homem será traído e entregue em mãos humanas.
23 Ta na̱cachi a xi̱hi̱n ná ña̱ tá sa̱ ná ya̱ha u̱ni̱ qui̱vi̱ já nditacu tucu a. Tá na̱cachi Jesús ña̱ yóho xi̱hín na̱ xíca tuun xi̱hi̱n á cán já na̱cacuéha̱ ndiva̱ha ini na.
23 Será morto, mas no terceiro dia ressuscitará”. E os discípulos se encheram de tristeza.
24 Tá na̱xi̱nu̱ co̱o Jesús ñuu Capernaum xi̱hín na̱ xíca tuun xi̱hi̱n á já na̱xi̱nu̱ co̱o na̱ játaca jiu̱hún impuesto cuéntá veñu̱hu nu̱ Pedro. Já na̱cachi na já xi̱hi̱n dá:
24 Quando Jesus e seus discípulos chegaram a Cafarnaum, os cobradores do imposto do templo abordaram Pedro e lhe perguntaram: “Seu mestre não paga o imposto do templo?”.
25 A̱nda̱ já na̱cachi Pedro já:
25 “Sim, paga”, respondeu Pedro. Em seguida, entrou em casa. Antes que ele tivesse oportunidade de falar, Jesus lhe perguntou: “O que você acha, Simão? O que os reis costumam fazer: cobram impostos de seu povo ou dos povos conquistados?”.
26 Já na̱cachi Pedro já:
26 “Cobram dos povos conquistados”, respondeu Pedro. “Pois bem”, disse Jesus. “Os cidadãos
27 Joo mí co̱ cúni̱ yo̱ ña̱ ná ndicui̱ta na xo̱ho̱ sa̱há ña̱ cán quéa̱ cu̱hún tañu̱hú. Ta mé cán tavún ti̱yacá. Ta rí nu̱ cuítí ná tavún ja̱n cande̱hún yúhu̱ rí jáchi̱ ja̱n nditáhún in jiu̱hún ca̱a. Ta cañehe a cu̱hu̱n cha̱hvún sa̱ha̱ mún ta sa̱ha̱ mí i̱ jáchi̱ queta va —na̱cachi Jesús xi̱hi̱n Pedro.
27 Mas, como não queremos que se ofendam, desça até o mar e jogue o anzol. Abra a boca do primeiro peixe que pegar e ali encontrará uma moeda de prata. Pegue-a e use-a para pagar os impostos por nós dois.”
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.