Mateus 15
Tu̱hun sa̱á ña̱ na̱jándacoo Jesucristo nu̱ yo̱: El Nuevo Testamento en el mixteco de Silacayoapan (MKSNT) vs VC
1 Ndaja coo java na̱ fariseo xi̱hín java na̱ jána̱ha̱ ley Moisés ndúu ñuu Jerusalén cán na̱cayati na nu̱ú Jesús já na̱casáhá cáchí na̱ já xi̱hi̱n á:
1 Alguns fariseus e escribas de Jerusalém vieram um dia ter com Jesus e lhe disseram:
2 —Ndáva̱ha co̱ cája na̱ xíca tuun xu̱hu̱n ña̱ na̱cachi tásáhnu jícó yo̱ caja na. Ndáva̱ha xíxi na tá cáma̱ni̱ ndahá na̱ tá quia̱hva sáhndá ley caja na —na̱cachi na̱ cán xi̱hín Jesús.
2 Por que transgridem teus discípulos a tradição dos antigos? Nem mesmo lavam as mãos antes de comer.
3 A̱nda̱ já na̱nducú ñehe Jesús tu̱hun nu̱ ná já na̱cachi a já:
3 Jesus respondeu-lhes: E vós, por que violais os preceitos de Deus, por causa de vossa tradição?
4 Jáchi̱ sáhndá Ndióxi̱ chuun já cáchí a̱ já: “Caja cáhnún tátún xi̱hi̱n nánún.” Ta jári cáchí a̱: “Ndá na̱ ná chíca̱a̱n cháhan ja̱ta̱ tátá na̱ á náná na̱, ndítahan quivi na”, cáchí a̱.
4 Deus disse: Honra teu pai e tua mãe; aquele que amaldiçoar seu pai ou sua mãe será castigado de morte {Ex 20,12; 21,17}.
5 Joo ndóhó, jána̱ha̱ ndó nu̱ú ña̱yivi ña̱ cuu ca̱ha̱n na̱ já xi̱hi̱n tátá na̱ á náná na̱: “A̱ cu̱ú chindeé e̱ ndo̱hó jáchi̱ sa̱ na̱sacu xoo i̱ ña̱ha i̱ quia̱hva i̱ ña̱ nu̱ Ndióxi̱”, cáchí na̱.
5 Mas vós dizeis: Aquele que disser a seu pai ou a sua mãe: aquilo com que eu vos poderia assistir, já ofereci a Deus,
6 Tá ná cachi na ña̱ yóho já quéa̱ co̱ ndúsa̱ ga̱ chindeé na̱ tátá náná na̱. Quia̱hva joho cája ndó ta sácu xóo ndó ña̱ na̱sahnda Ndióxi̱ chuun nu̱ ndo̱ ta ndája ndó a̱ tátu̱hun in ña̱ha ña̱ co̱ó sa̱ha̱. Jáchi̱ ndíco̱ cáhnu ndó ña̱ na̱jándacoo tásáhnu jícó ndo̱ nu̱ ndo̱.
6 esse já não é obrigado a socorrer de outro modo a seus pais. Assim, por causa de vossa tradição, anulais a palavra de Deus.
7 Co̱ cúú ndó tá quia̱hva ndáa ndó. Mé a̱ nda̱a̱ na̱ca̱ha̱n profeta Isaías sa̱ha̱ ndo̱ sa̱nahá tá na̱ca̱hyí da̱ ña̱ na̱cachi Ndióxi̱:
7 Hipócritas! É bem de vós que fala o profeta Isaías:
8 Yuhú ni̱nu uun na cája cáhnu na ye̱he̱.
8 Este povo somente me honra com os lábios; seu coração, porém, está longe de mim.
9 Ta mé a̱ uun quéa̱ cája cáhnu na ye̱he̱,
9 Vão é o culto que me prestam, porque ensinam preceitos que só vêm dos homens {Is 29,13}.
10 Tá na̱ndihi já na̱cana Jesús tócó ndihi ña̱yivi ndúu cán já na̱cachi a já xi̱hi̱n ná:
10 Depois, reuniu os assistentes e disse-lhes:
11 A̱ ju̱ú ña̱ha xíxi ña̱yivi ndája quini ínima̱ ná. Tu̱hun quini quéta yúhu̱ ná ña̱ ja̱n quéa̱ cája quini ñahá —na̱cachi Jesús.
11 Ouvi e compreendei. Não é aquilo que entra pela boca que mancha o homem, mas aquilo que sai dele. Eis o que mancha o homem.
12 Tá na̱ndihi já na̱cayati na̱ xíca tuun xi̱hín Jesús cán nu̱ á já na̱cachi na já xi̱hi̱n á:
12 Então se aproximaram dele seus discípulos e disseram-lhe: Sabes que os fariseus se escandalizaram com as palavras que ouviram?
13 A̱nda̱ já na̱cachi Jesús já xi̱hi̱n ná:
13 Jesus respondeu: Toda planta que meu Pai celeste não plantou será arrancada pela raiz.
14 Sa̱há ña̱ cán quéa̱ co̱ ndítahan ndicani ini ndó sa̱há na̱ ja̱n jáchi̱ na̱ cua̱á va cúú ná. Ta a̱ cúu toho caja in da̱ cua̱á candaca da inga da̱ cua̱á cu̱hu̱n da̱ jáchi̱ ndíví já da̱ ndacava da yávi̱ —na̱cachi Jesús.
14 Deixai-os. São cegos e guias de cegos. Ora, se um cego conduz a outro, tombarão ambos na mesma vala.
15 Tá na̱ndihi já na̱cachi Pedro já xi̱hín Jesús:
15 Tomando então a palavra, Pedro disse: Explica-nos esta parábola.
16 Já na̱cachi Jesús já xi̱hi̱n ná:
16 Jesus respondeu: Sois também vós de tão pouca compreensão?
17 Jáchi̱ co̱ cánda̱a̱ ini ndó ña̱ tócó ndihi ña̱ha xíxi ña̱yivi a̱ cu̱ú caja quini a na̱. Jáchi̱ ña̱ xíxi ña̱yivi co̱ xínu̱ a̱ ini ínima̱ ná joo xínu̱ co̱o ña̱ ti̱xi va na já queta tucu a yiquí cu̱ñu na.
17 Não compreendeis que tudo o que entra pela boca vai ao ventre e depois é lançado num lugar secreto?
18 Ña̱ cuu ndaja quini ña̱yivi cúú ña̱ quíxi ínima̱ ná tátu̱hun tu̱hun cáha̱n na̱ xi̱hín ña̱ cája na.
18 Ao contrário, aquilo que sai da boca provém do coração, e é isso o que mancha o homem.
19 Jáchi̱ chí ínima̱ ña̱yivi quíxi ña̱ cáhvi núu ini na tátu̱hun ña̱ cáhvi ini na cahní na̱ ndi̱i. Ta sa̱ mé cán quíxi ña̱ cáhvi ini in da̱ta̱a coo da xi̱hi̱n ñájíhí ñani táhan da á xi̱hín in ñá co̱ cúú ñájíhí da̱. Ta sa̱ mé cán quíxi ña̱ ndiáva̱ íní da̱ caja cuíhná da̱. Ta sa̱ mé cán quíxi ña̱ cáva̱ha jíquí da̱ tu̱hun sa̱há ñani táhan da ta jári quíxi ña̱ cána̱há da̱ xi̱hi̱n Ndióxi̱.
19 Porque é do coração que provêm os maus pensamentos, os homicídios, os adultérios, as impurezas, os furtos, os falsos testemunhos, as calúnias.
20 Tócó ndihi ña̱ cáhvi núu ini ña̱yivi caja na, ña̱ yóho quéa̱ ndája quini a na̱. Joo co̱ cáquini toho ña̱yivi sa̱há ña̱ co̱ ndáhá na̱ tá cáma̱ni̱ cuxu na tá quia̱hva íin costumbre na —na̱cachi Jesús xi̱hín na̱ xíca tuun xi̱hi̱n á cán.
20 Eis o que mancha o homem. Comer, porém, sem ter lavado as mãos, isso não mancha o homem.
21 Tá na̱ndihi já na̱quee Jesús cua̱ha̱n chí ñundáhyi̱ cuéntá Tiro xi̱hi̱n cuéntá Sidón cán.
21 Jesus partiu dali e retirou-se para os arredores de Tiro e Sidônia.
22 Ta nu̱ xíca cua̱ha̱n cán na̱queta in ñáñáha̱ ñundáhyi̱ Canaán nu̱ á já cáyuhú ña̱ já cáchí ña̱ já xi̱hi̱n á:
22 E eis que uma cananéia, originária daquela terra, gritava: Senhor, filho de Davi, tem piedade de mim! Minha filha está cruelmente atormentada por um demônio.
23 Joo ni in túhún tu̱hun co̱ó na̱nducú ñehe Jesús nu̱ ña̱. A̱nda̱ já na̱cativi na̱ xíca tuun xi̱hín a̱ cán nu̱ á já na̱cachi na já xi̱hi̱n á:
23 Jesus não lhe respondeu palavra alguma. Seus discípulos vieram a ele e lhe disseram com insistência: Despede-a, ela nos persegue com seus gritos.
24 A̱nda̱ já na̱cachi Jesús xi̱hi̱n ñáñáha̱ cán já:
24 Jesus respondeu-lhes: Não fui enviado senão às ovelhas perdidas da casa de Israel.
25 A̱nda̱ já ndáva ñá cán na̱xi̱nu̱ co̱o ñá na̱caxítí ña̱ nu̱ Jesús já cáchí ña̱ já xi̱hi̱n á:
25 Mas aquela mulher veio prostrar-se diante dele, dizendo: Senhor, ajuda-me!
26 A̱nda̱ já na̱cachi Jesús já xi̱hi̱n ñá:
26 Jesus respondeu-lhe: Não convém jogar aos cachorrinhos o pão dos filhos. _
27 A̱nda̱ já na̱cachi ñá cán já xi̱hín Jesús:
27 Certamente, Senhor, replicou-lhe ela; mas os cachorrinhos ao menos comem as migalhas que caem da mesa de seus donos...
28 A̱nda̱ já na̱cachi Jesús já xi̱hi̱n ñá:
28 Disse-lhe, então, Jesus: Ó mulher, grande é tua fé! Seja-te feito como desejas. E na mesma hora sua filha ficou curada.
29 Tá na̱ndihi já na̱quee Jesús cua̱ha̱n já na̱xi̱nu̱ co̱o a yati yuhú tañu̱hú Galilea. Já na̱ndaa in ji̱ni̱ yúcu̱ ta cán na̱saco̱o a.
29 Jesus saiu daquela região e voltou para perto do mar da Galiléia. Subiu a uma colina e sentou-se ali.
30 Ta já na̱casáhá na̱taca cua̱há ndiva̱ha ña̱yivi já ñéhe na na̱ quíhvi̱ sa̱ha̱ xi̱hín na̱ cua̱á xi̱hín na̱ níhi̱ xi̱hín na̱ rénco̱ ndáha̱. Ta cua̱há ga̱ nu̱ú na̱ quíhvi̱ ñéhe na na̱casa̱a̱ na̱ na̱chinduu na na̱ nu̱ Jesús. Ta na̱ndaja va̱ha mé á na̱.
30 Então numerosa multidão aproximou-se dele, trazendo consigo mudos, cegos, coxos, aleijados e muitos outros enfermos. Puseram-nos aos seus pés e ele os curou,
31 Ta xi̱hín ña̱ yóho a̱ ju̱ú quia̱hva na̱catóntó na̱ tá na̱xini na ña̱ na̱casáhá ndíca̱ha̱n na̱ níhi̱. Ta na̱catóntó na̱ tá na̱xini na ña̱ na̱ndiva̱ha ndahá na̱ rénco̱ ta ndícaca va̱ha na̱ quíhvi̱ sa̱ha̱ ta quia̱hva já na̱ndiva̱ha ri na̱ cua̱á. Ta na̱casáhá na̱ cája cáhnu na Ndióxi̱, mé a̱ cómí cuéntá sa̱há na̱ Israel.
31 de sorte que o povo estava admirado ante o espetáculo dos mudos que falavam, daqueles aleijados curados, de coxos que andavam, dos cegos que viam; e glorificavam ao Deus de Israel.
32 A̱nda̱ já na̱cana Jesús na̱ xíca tuun xi̱hi̱n á já na̱cachi a já xi̱hi̱n ná:
32 Jesus, porém, reuniu os seus discípulos e disse-lhes: Tenho piedade esta multidão: eis que há três dias está perto de mim e não tem nada para comer. Não quero despedi-la em jejum, para que não desfaleça no caminho.
33 A̱nda̱ já na̱cachi na̱ xíca tuun xi̱hín a̱ cán já:
33 Disseram-lhe os discípulos: De que maneira procuraremos neste lugar deserto pão bastante para saciar tal multidão?
34 Já na̱cachi Jesús já:
34 Pergunta-lhes Jesus: Quantos pães tendes? Sete, e alguns peixinhos, responderam eles.
35 A̱nda̱ já na̱sahnda Jesús chuun ña̱ ná caco̱o ndihi ña̱yivi nu̱ ñúhu̱ cán.
35 Mandou, então, a multidão assentar-se no chão,
36 Ta já na̱tiin a ndíhu̱sa̱ pan cán xi̱hín java tiya̱cá válí cán já na̱ndiquia̱hva ndixa̱hvi nu̱ Ndióxi̱. Ta já na̱sahnda java ña̱ ta na̱sa̱ha̱n ña̱ nu̱ú na̱ xíca tuun xi̱hi̱n á cán ña̱ ná ndicahnda na ña̱ nu̱ú ña̱yivi cua̱ha̱ cán.
36 tomou os sete pães e os peixes e abençoou-os. Depois os partiu e os deu aos discípulos, que os distribuíram à multidão.
37 Ta na̱xixi tócó ndihi na ja̱nda̱ quia̱hva na̱chutú ti̱xi na. Ta tá na̱jánditaca na ña̱ na̱cando̱o cán já na̱chutú u̱sa̱ to̱yi̱cá xi̱hi̱n ña̱.
37 Todos comeram e ficaram saciados, e, dos pedaços que restaram, encheram sete cestos.
38 Ta na̱ na̱xixi cán cúú ná co̱mi̱ mil ta̱a ta co̱ cáha̱n sa̱há na̱ji̱hí xi̱hín na̱ va̱lí.
38 Ora, os que se alimentaram foram quatro mil homens, sem contar as mulheres e as crianças.
39 Ta tá na̱ndihi na̱ndinda̱yí Jesús ña̱yivi já na̱ndi̱hvi a ini barco já na̱xi̱nu̱ co̱o a ñundáhyi̱ cuéntá Magdala.
39 Jesus então despediu o povo, subiu para a barca e retornou à região de Magadã.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.