Marcos 9
Tu̱hun sa̱á ña̱ na̱jándacoo Jesucristo nu̱ yo̱: El Nuevo Testamento en el mixteco de Silacayoapan (MKSNT) vs NAA
1 Ta na̱cachi tucu Jesús já xi̱hi̱n ná:
1 Dizia-lhes ainda:
2 Tá na̱ya̱ha i̱ñu̱ qui̱vi̱ já na̱ndaa Jesús in yucú jícó ta ndáca táhan Pedro xi̱hi̱n Jacobo xi̱hi̱n Juan cua̱ha̱n na̱ xi̱hi̱n á. Ta nu̱ táhyí mé na̱ cán na̱ndija̱ma quia̱hva cáa.
2 Seis dias depois, Jesus tomou consigo Pedro, Tiago e João e os levou, em particular, a sós, a um alto monte. E Jesus foi transfigurado diante deles.
3 Ta a̱ ju̱ú quia̱hva na̱ndiye̱he̱ jáhma̱ ndíxi a chí na̱ndiyaa ca̱chi̱ ña̱. Ni in ña̱yivi ñuyíví yóho a̱ cu̱ú ndicata yaa na̱há jáhma̱ tá quia̱hva yaa na̱nduu jáhma̱ á.
3 As suas roupas se tornaram resplandecentes, de um branco muito intenso, como nenhum lavandeiro no mundo as poderia alvejar.
4 A̱nda̱ já na̱ xíca tuun xi̱hín Jesús na̱xini na Elías xi̱hi̱n Moisés ndúu na ndítúhún na̱ xi̱hi̱n á.
4 E lhes apareceu Elias com Moisés, e estavam falando com Jesus.
5 Ta já na̱cachi Pedro já xi̱hín Jesús:
5 Então Pedro, tomando a palavra, disse a Jesus: — Mestre, bom é estarmos aqui. Façamos três tendas: uma para o senhor, outra para Moisés e outra para Elias.
6 Na̱yi̱hví ndiva̱ha na̱ xíca tuun xi̱hín Jesús sa̱há ña̱ cán quéa̱ co̱ xíni̱ mé Pedro ndía cáa cáha̱n va da.
6 Pois não sabia o que dizer, por estarem eles apavorados.
7 A̱nda̱ já na̱nuu in vi̱co̱ ja̱ta̱ ná já na̱jája̱hvi a na̱ ta tañu vi̱co̱ cán na̱xini jo̱ho na ña̱ cáha̱n in a já cáchí a̱ já:
7 A seguir, veio uma nuvem que os envolveu; e dela veio uma voz que dizia: — Este é o meu Filho amado; escutem o que ele diz!
8 Ta tá na̱ndicoto nihni na sa̱ co̱ó ga̱ na̱ na̱xini na ta ja̱ndá in túhún Jesús na̱xini na.
8 E, de repente, olhando ao redor, não viram mais ninguém com eles, a não ser Jesus.
9 Tá sa̱ cua̱ha̱n nuu na ji̱ni̱ yúcu̱ cán já na̱sahnda Jesús chuun nu̱ ná ña̱ ná a̱ cáxi tu̱hun na̱ nu̱ú ña̱yivi ña̱ na̱xini na a̱nda̱ quia̱hva ná xi̱nu̱ qui̱vi̱ nditacu tucu mé a̱ na̱chindahá Ndióxi̱ nduu ña̱yivi.
9 Ao descerem do monte, Jesus lhes ordenou que não divulgassem as coisas que tinham visto, até o dia em que o Filho do Homem ressuscitasse dentre os mortos.
10 Sa̱há ña̱ cán quéa̱ na̱chije̱hé tu̱hun na sa̱há joo na̱nditúhún xi̱hi̱n táhan na ndía̱ cúni̱ cachi Jesús tá na̱cachi a ña̱ nditacu tucu a.
10 Eles guardaram a recomendação, perguntando uns aos outros o que seria esse ressuscitar dentre os mortos.
11 A̱nda̱ já na̱casáhá ndáca̱ tu̱hún na̱ mé á já cáchí na̱ já xi̱hi̱n á:
11 Então perguntaram a Jesus: — Por que os escribas dizem ser necessário que Elias venha primeiro?
12 Já na̱cachi Jesús já xi̱hi̱n ná:
12 Jesus respondeu:
13 Joo cáxi tu̱hun i̱ nu̱ ndó ña̱ sa̱ na̱quixi va Elías ta na̱caja na tá quia̱hva cúni̱ mé va na xi̱hi̱n dá ta tá quia̱hva cáchí tu̱hun Ndióxi̱ ndoho da quia̱hva já na̱ndoho da —na̱cachi Jesús.
13 Eu, porém, lhes digo que Elias já veio, e fizeram com ele tudo o que quiseram, como está escrito a respeito dele.
14 Tá na̱ndihi já na̱ndicó co̱o Jesús xi̱hín na̱ cán nu̱ ndúu java ga̱ na̱ xíca tuun xi̱hi̱n á cán. Já na̱xini na cua̱há ndiva̱ha ña̱yivi na̱ca̱va̱ nuu na na̱ cán. Jári ñúhu java na̱ jána̱ha̱ ley Moisés cáni táhan yúhu̱ ná xi̱hín na̱ xíca tuun xi̱hín Jesús.
14 Quando eles se aproximaram dos outros discípulos, viram numerosa multidão ao redor deles e os escribas discutindo com eles.
15 Tá na̱xini ña̱yivi yóho Jesús chí na̱catóntó ndihi na já na̱ndava nihni na na̱sa̱ha̱n na̱ cáha̱n Ndióxi̱ ná xi̱hi̱n á.
15 E logo toda a multidão, ao ver Jesus, ficou surpresa e, correndo até ele, o saudava.
16 A̱nda̱ já na̱nda̱ca̱ tu̱hún Jesús na̱ já cáchí a̱ já xi̱hi̱n ná:
16 Então Jesus perguntou:
17 In da̱ cándichi cán na̱nducú ñehe da tu̱hun nu̱ Jesús já cáchí da̱ já:
17 E um, do meio da multidão, respondeu: — Mestre, eu trouxe até o senhor o meu filho, que está possuído de um espírito mudo;
18 Ndá na̱cuu tíin rí da̱, jándacava rí da̱ nu̱ ñúhu̱ ta já cásáhá cána cuyu chi̱qui̱ñu̱ yúhu̱ dá ta cáhñá nu̱hu̱ dá. Xi̱hín ña̱ yóho cásáhá jácuitá rí da̱. Ta sa̱ na̱xi̱ca̱ i̱ ña̱ma̱ni̱ nu̱ú na̱ xíca tuun xi̱hi̱n ndó ña̱ ná tavá na̱ mé ínima̱ quini yóho joo co̱ó na̱cuu caja na ña̱ —na̱cachi da.
18 e este, sempre que se apossa dele, lança-o por terra, e ele espuma, range os dentes e vai definhando. Pedi aos seus discípulos que o expulsassem, mas eles não puderam.
19 Já na̱cachi Jesús já xi̱hi̱n ná:
19 Então Jesus exclamou:
20 Chí ñéhe na da̱ loho cán na̱sa̱a̱ na̱ nu̱ Jesús. Ta tá na̱xini mé rí quini ndáca̱a̱n ini da̱ loho Jesús i̱vi̱ la̱á na̱caja rí ña̱ ná quivi yi̱hí da̱ loho cán já tíví núu da na̱ndicava da nu̱ ñúhu̱ xi̱hín chi̱qui̱ñu̱ cána yúhu̱ dá.
20 E eles o trouxeram. Quando ele viu Jesus, o espírito imediatamente agitou o menino com violência, e, caindo ele por terra, revolvia-se espumando.
21 A̱nda̱ já na̱nda̱ca̱ tu̱hún Jesús tátá da̱ cán já cáchí a̱ já xi̱hi̱n dá:
21 Jesus perguntou ao pai do menino: O pai respondeu: — Desde a infância;
22 Ta cua̱há tañu chíca̱a̱n rí quini da ini yávi̱ núhu̱ xi̱hín ini ticui̱í viti ña̱ cahní ñahá ri̱ cúni̱ ri̱. Ña̱ cán quéa̱ xíca̱ ta̱hví i̱ nu̱ ndó ña̱ ná candáhví loho ini ndó nde̱he̱ ta chindeé ndó nde̱he̱ tá ta̱ cuu caja ndó ña̱ —na̱cachi da.
22 e muitas vezes o tem lançado no fogo e na água, para o matar. Mas, se o senhor pode fazer alguma coisa, tenha compaixão de nós e ajude-nos.
23 A̱nda̱ já cáchí Jesús já xi̱hi̱n dá:
23 Ao que Jesus respondeu:
24 I̱vi̱ la̱á na̱cayuhú tátá mé da̱ loho cán já cáchí da̱ já:
24 E imediatamente o pai do menino exclamou: — Eu creio! Ajude-me na minha falta de fé!
25 Ta tá na̱xini Jesús ña̱ na̱casáhá chútú cua̱há ña̱yivi já na̱ndicue̱he̱ mé á xi̱hi̱n mé rí quini cán já cáchí a̱ já xi̱hi̱n ri̱:
25 Vendo Jesus que muita gente estava se reunindo, repreendeu o espírito imundo, dizendo-lhe:
26 A̱nda̱ já na̱cayuhú cóhó rí quini cán já na̱sahní yi̱hí tucu rí da̱. Chí na̱queta rí cua̱ha̱n rí ta na̱jándacoo rí da̱ loho cán tátu̱hun in ndi̱i sa̱há ña̱ cán quéa̱ na̱casáhá cáchí ña̱yivi ña̱ sa̱ na̱xi̱hi̱ va da̱ ja̱n.
26 E ele, gritando e agitando-o muito, saiu, deixando-o como se estivesse morto, a ponto de muitos dizerem: — Morreu.
27 Joo na̱tiin Jesús ndáha̱ dá já na̱ndiñehe a da̱. Ta já na̱nda̱ca̱ ndichi da̱ cán.
27 Mas Jesus, tomando-o pela mão, o ergueu, e ele se levantou.
28 Ta tá na̱ndi̱hvi Jesús ini in vehe xi̱hín na̱ xíca tuun xi̱hi̱n á já na̱nda̱ca̱ tu̱hún je̱hé na̱ mé á já cáchí na̱ já xi̱hi̱n á:
28 Quando Jesus entrou em casa, os seus discípulos lhe perguntaram em particular: — Por que nós não pudemos expulsá-lo?
29 Já na̱cachi Jesús já xi̱hi̱n ná:
29 Jesus respondeu:
30 Tá na̱quee na cua̱ha̱n na̱ na̱ya̱ha na chí estado Galilea ta co̱ cúni̱ Jesús ña̱ ná canda̱a̱ ini ña̱yivi
30 E, tendo saído dali, passavam pela Galileia, e Jesus não queria que ninguém o soubesse,
31 jáchi̱ jána̱ha̱ Jesús nu̱ú na̱ xíca tuun xi̱hi̱n á cúni̱ a̱. Ta cáchí a̱ xi̱hi̱n ná ña̱ va̱xi qui̱vi̱ ndiquia̱hva ña̱yivi mé á, da̱ na̱chindahá Ndióxi̱ nduu ña̱yivi ndahá ña̱yivi ta cahní ñahá na̱ joo tá ná ya̱ha u̱ni̱ qui̱vi̱ nditacu tucu a.
31 porque ensinava os seus discípulos e lhes dizia:
32 Joo co̱ó na̱canda̱a̱ ini na ña̱ cáha̱n xi̱hi̱n ná ta yíhví na̱ nda̱ca̱ tu̱hún na̱ mé á sa̱há tu̱hun cáha̱n.
32 Eles, porém, não compreendiam isto e tinham medo de perguntar.
33 Ta ndaja coo na̱xi̱nu̱ na̱ ñuu Capernaum ta tá sa̱ ndúu na vehe já na̱casáhá ndáca̱ tu̱hún Jesús na̱ xíca tuun xi̱hi̱n á já cáchí a̱ já xi̱hi̱n ná:
33 Chegaram, então, a Cafarnaum. Estando em casa, Jesus perguntou aos discípulos:
34 Joo co̱ó na̱nducú ñehe na̱ cán tu̱hun nu̱ á jáchi̱ íchi̱ nu̱ú na̱quixi na na̱nditúhún cua̱ha̱ ná sa̱ha̱ ndá da̱ cúú da̱ cáhnu chága̱ tañu mé ná.
34 Mas eles se calaram, porque, no caminho, tinham discutido entre si sobre quem era o maior.
35 A̱nda̱ já na̱sa̱co̱o Jesús já na̱cana ndíhu̱xu̱ i̱vi̱ da̱ xíca tuun xi̱hi̱n á já na̱casáhá cáchí a̱ já xi̱hi̱n dá:
35 E Jesus, assentando-se, chamou os doze e lhes disse:
36 Tá na̱ndihi já na̱cana Jesús in da̱ loho já na̱sacu a da̱ ma̱hñú nu̱ ndúu na já na̱sa̱ñehe ndaa da̱ já na̱casáhá cáchí a̱ já:
36 Trazendo uma criança, colocou-a no meio deles e, tomando-a nos braços, disse-lhes:
37 —Ndá na̱ ná ndiquehe va̱ha in da̱ loho tátu̱hun da̱ yóho sa̱há ña̱ quíhvi̱ ini na ye̱he̱, ndíquehe ri na ye̱he̱ viti. Ta ndá na̱ ndíquehe ye̱he̱, a̱ ju̱ú in túhún ye̱he̱ ndíquehe na va̱ha jáchi̱ ndíquehe ri na tátá i̱, mé a̱ na̱chindahá ye̱he̱ —na̱cachi a.
37 — Quem receber uma criança, tal como esta, em meu nome, recebe a mim; e quem receber a mim, não é a mim que recebe, mas aquele que me enviou.
38 A̱nda̱ já na̱cachi Juan já:
38 João disse a Jesus: — Mestre, vimos um homem que expulsava demônios em seu nome, mas nós o proibimos de fazer isso, porque não nos seguia.
39 Joo na̱cachi Jesús já:
39 Mas Jesus respondeu:
40 Jáchi̱ ndá na̱ co̱ ndíndita caja xíxi xo̱ho̱, mé na̱ cán cua̱ha̱n na̱ xoo mí.
40 Pois quem não é contra nós é a favor de nós.
41 Ta ndá na̱ ná quia̱hva in ña̱ha nu̱ ndó va̱tí in yáxi̱ ticui̱í sa̱há ña̱ ndíco̱ ndó ye̱he̱ mé a̱ nda̱a̱ ná ca̱ha̱n i̱ xi̱hi̱n ndo̱ ña̱ cha̱hvi tá cha̱hvi Ndióxi̱ sa̱há ña̱ma̱ni̱ cája na xi̱hi̱n ndó —na̱cachi Jesús.
41 Pois aquele que lhes der de beber um copo de água, em meu nome, porque vocês são de Cristo, em verdade lhes digo que de modo nenhum perderá a sua recompensa.
42 Ta cáchí tucu Jesús já:
42 — E, se alguém fizer tropeçar um destes pequeninos que creem em mim, seria melhor para esse que uma grande pedra de moinho fosse pendurada ao seu pescoço e fosse jogado no mar.
43 Tá ndáha̱ ndo̱ quéa̱ jándacava ndo̱hó nu̱ú cua̱chi chitúhu̱n ndó a̱ jáchi̱ va̱ha chága̱ ná cu̱hu̱n ndó indiví xi̱hín in túhún ndáha̱ ndo̱ a̱ ju̱ú ga̱ cu̱hu̱n ndó xi̱hi̱n ndíví ndáha̱ ndo̱ indayá nu̱ú co̱ ndáhva̱ ñúhu̱ cáyi̱.
43 E, se a sua mão leva você a tropeçar, corte-a; pois é melhor você entrar aleijado na vida do que, tendo as duas mãos, ir para o inferno, para o fogo que nunca se apaga
44 Ta cán ni ticu̱jú co̱ xíhi̱ ni ñúhu̱ cáyi̱ co̱ ndáhva̱.
44 [onde não lhes morre o verme, nem o fogo se apaga].
45 Tá sa̱ha̱ ndo̱ quéa̱ jándacava ndo̱hó nu̱ú cua̱chi chitúhu̱n ri ndó ña̱ ja̱n va jáchi̱ va̱ha chága̱ ná cu̱hu̱n rénco̱ ndó indiví xi̱hín in túhún sa̱ha̱ ndo̱ a̱ ju̱ú ga̱ cu̱hu̱n ndó xi̱hi̱n ndíví sa̱ha̱ ndo̱ indayá nu̱ú co̱ ndáhva̱ ñúhu̱ cáyi̱.
45 E, se o seu pé leva você a tropeçar, corte-o; pois é melhor você entrar na vida aleijado do que, tendo os dois pés, ser lançado no inferno
46 Ta cán ni ticu̱jú co̱ xíhi̱ ta ni ñúhu̱ cáyi̱ co̱ ndáhva̱.
46 [onde não lhes morre o verme, nem o fogo se apaga].
47 Tá nduchú núú ndó quéa̱ jándacava ndo̱hó nu̱ú cua̱chi tavá ndó ña̱ jáchi̱ va̱ha chága̱ ná coo cóhó nu̱u̱ ndó cu̱hu̱n ndó nu̱ú cacomí Ndióxi̱ cuéntá sa̱ha̱ ndo̱ a̱ ju̱ú ga̱ ña̱ ná coo ndíví nduchú núú ndo̱ cu̱hu̱n ndó indayá.
47 E, se um dos seus olhos leva você a tropeçar, arranque-o; pois é melhor você entrar no Reino de Deus com um olho só do que, tendo os dois, ser lançado no inferno,
48 Ta cán ni co̱ xíhi̱ ticu̱jú ta ni ñúhu̱ cáyi̱ co̱ ndáhva̱.
48 onde não lhes morre o verme, nem o fogo se apaga.
49 ʼTá quia̱hva ndívií jiu̱hún cuáán cája ñúhu̱ cáyi̱ quia̱hva já ndivií ínima̱ ña̱yivi xi̱hín ña̱ ndóho ini na. Ta tócó ndihi ña̱ha jóco̱ na̱ nu̱ Ndióxi̱ chíca̱a̱n na̱ ñi̱i̱ yívi na já co̱ tíví a̱.
49 — Porque cada um será salgado com fogo.
50 Va̱ha va cája ñi̱i̱ jáchi̱ xi̱hín ñi̱i̱ ndíha̱ji̱ ña̱ xíxi na joo tá co̱ óhva̱ ña̱ já a̱ cu̱ú caja o̱hva̱ tucu yó a̱ já ná caja chúun tucú ña̱. Ndítahan nu̱ ndóhó caja ndó tátu̱hun cája ñi̱i̱ ta já canduu vií xi̱hi̱n táhan ndó —cáchí Jesús.
50 O sal é bom; mas, se o sal vier a se tornar insípido, como lhe restaurar o sabor? Tenham sal em vocês mesmos e paz uns com os outros.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.