Marcos 7

Tu̱hun sa̱á ña̱ na̱jándacoo Jesucristo nu̱ yo̱: El Nuevo Testamento en el mixteco de Silacayoapan (MKSNT) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 In tañu na̱ fariseo xi̱hín java na̱ jána̱ha̱ ley Moisés, na̱ na̱quixi ñuu Jerusalén na̱cayati na nu̱ íin Jesús.
1 E reuniram-se em volta dele os fariseus e alguns dos escribas que tinham vindo de Jerusalém.
2 Ta na̱xo̱jo̱ ini na tá na̱xini na ña̱ ndúu coo java na̱ xíca tuun xi̱hín Jesús xíxi na tá cáma̱ni̱ ndahá na̱ tá quia̱hva íin costumbre na̱ Israel.
2 E, vendo que alguns dos seus discípulos comiam pão com as mãos impuras, isto é, por lavar, os repreendiam.
3 Jáchi̱ jána̱ha̱ na̱ fariseo xi̱hín ndihi na̱ Israel ña̱ a̱ cu̱ú cuxu na tá cáma̱ní ndahá va̱ha na tá quia̱hva íin costumbre tásáhnu jícó na̱.
3 Porque os fariseus e todos os judeus, conservando a tradição dos antigos, não comem sem lavar as mãos muitas vezes;
4 Ta jári jána̱ha̱ na̱ ña̱ tá ndícó co̱o na sáha̱n na̱ ya̱hvi xíní ñúhú ndahá na̱ tá quia̱hva íin costumbre na̱ já ná cuu cuxu na. Ta íin cua̱há ga̱ nu̱ú ña̱ha jána̱ha̱ na̱ ndítahan caja na tátu̱hun ña̱ ndícata na yáxi̱ xíhi na xi̱hín tindo̱ho̱ xi̱hín co̱hó ca̱a a̱nda̱ xi̱to quíji̱ na̱ viti, ndítahan ndicata na.
4 e, quando voltam do mercado, se não se lavarem, não comem. E muitas outras coisas há que receberam para observar, como lavar os copos, e os jarros, e os vasos de metal, e as camas.
5 A̱nda̱ já na̱casáhá na̱ fariseo xi̱hín na̱ jána̱ha̱ ley Moisés cáchí na̱ já xi̱hi̱n Jesús.
5 Depois, perguntaram-lhe os fariseus e os escribas: Por que não andam os teus discípulos conforme a tradição dos antigos, mas comem com as mãos por lavar?
6 Já na̱cachi Jesús já xi̱hi̱n ná:
6 E ele, respondendo, disse-lhes: Bem profetizou Isaías acerca de vós, hipócritas, como está escrito: Este povo honra-me com os lábios, mas o seu coração está longe de mim.
7 Mé a̱ uun va quéa̱ cája cáhnu na ye̱he̱,
7 Em vão, porém, me honram, ensinando doutrinas que são mandamentos de homens.
8 Jáchi̱ na̱jándacoo ndó ña̱ na̱sahnda Ndióxi̱ nu̱ ndó caja ndó ta na̱casáhá ndíco̱ cáhnu ndó costumbre ña̱ na̱caja tásáhnu jícó ndo̱. Ta sa̱há ña̱ yóho ndícata ndó tindo̱ho̱ xi̱hi̱n yáxi̱ xíhi ndó ta cája ndó cua̱há chága̱ costumbre yatá —na̱cachi Jesús xi̱hi̱n ná.
8 Porque, deixando o mandamento de Deus, retendes a tradição dos homens,
9 Já na̱cachi tucu a já xi̱hi̱n ná:
9 E dizia-lhes: Bem invalidais o mandamento de Deus para guardardes a vossa tradição.
10 Jáchi̱ já cáchí ley Moisés: “Caja cáhnún tátún xi̱hi̱n nánún”, ta jári cáchí a̱ já: “Ndá na̱ ná chica̱a̱n cháhan ja̱ta̱ tátá na̱ á ja̱ta̱ náná na̱, ndítahan quivi na”, cáchí ley Moisés.
10 Porque Moisés disse: Honra a teu pai e a tua mãe e: Quem maldisser ou o pai ou a mãe deve ser punido com a morte.
11 Joo ndóhó jána̱ha̱ ndó nu̱ú ña̱yivi ña̱ cuu ca̱ha̱n na̱ já xi̱hi̱n tátá na̱ á náná na̱: “A̱ cu̱ú chindeé e̱ ndóhó jáchi̱ sa̱ na̱sacu xoo i̱ ña̱ha i̱ quia̱hva i̱ ña̱ nu̱ Ndióxi̱”, cáchí na̱.
11 Porém vós dizeis: Se um homem disser ao pai ou à mãe: Aquilo que poderias aproveitar de mim é Corbã, isto é, oferta ao Senhor,
12 Tá ná cachi na ña̱ yóho já quéa̱ co̱ ndúsa̱ ga̱ chíndeé na̱ tátá na̱ á náná na̱.
12 nada mais lhe deixais fazer por seu pai ou por sua mãe,
13 Quia̱hva joho cája ndó sácu xóo ndó ña̱ na̱sahnda Ndióxi̱ nu̱ ndo̱ ta ndája ndó a̱ tátu̱hun in ña̱ha ña̱ co̱ó sa̱ha̱. Jáchi̱ ndíco̱ cáhnu ndó costumbre ña̱ na̱jándadacoo tásáhnu jícó ndó nu̱ ndo̱ ta quia̱hva já jána̱ha̱ ndó nu̱ú ja̱hyi ndó. Ta cua̱há ga̱ ña̱ha tátu̱hun ña̱ yóho cája ndó —na̱cachi Jesús.
13 invalidando, assim, a palavra de Deus pela vossa tradição, que vós ordenastes. E muitas
14 Anda̱ já na̱cana tucu Jesús ña̱yivi já na̱cachi a já xi̱hi̱n ná:
14 E, chamando outra vez a multidão, disse-lhes: Ouvi-me, vós todos, e compreendei.
15 Ni in ña̱ha xíxi ña̱yivi a̱ cu̱ú caja quini ínima̱ ná. Ña̱ cuu ndaja quini ña̱yivi cúú ña̱ quixi ínima̱ na̱ tátu̱hun ña̱ cáha̱n na̱ xi̱hín ña̱ cája na.
15 Nada há, fora do homem, que, entrando nele, o possa contaminar; mas o que sai dele, isso é que contamina o homem.
16 Na̱ íin jo̱ho, ná cuni jo̱ho na —cáchí Jesús.
16 Se alguém tem ouvidos para ouvir, que ouça.
17 Tá na̱ndihi na̱ndi̱hvi Jesús ini in vehe ta na̱cando̱o cua̱há ña̱yivi ja̱ta̱ véhe. Já na̱nda̱ca̱ tu̱hún na̱ xíca tuun xi̱hi̱n á ña̱ ndía̱ cúni̱ cachi a xi̱hín tu̱hun na̱ca̱ha̱n xi̱hi̱n ná.
17 Depois, quando deixou a multidão e entrou em casa, os seus discípulos o interrogavam acerca desta parábola.
18 Ta na̱nducú ñehe a tu̱hun nu̱ ná já na̱cachi a já:
18 E ele disse-lhes: Assim também vós estais sem entendimento? Não compreendeis que tudo o que de fora entra no homem não o pode contaminar,
19 Jáchi̱ ña̱ xíxi ña̱yivi co̱ xínu̱ a̱ ini ínima̱ ná joo xínu̱ co̱o a ti̱xi na já queta tucu a yiquí cu̱ñu na —na̱cachi Jesús.
19 porque não entra no seu coração, mas no ventre e é lançado fora, ficando puras todas as comidas?
20 Ta na̱cachi tucu Jesús já:
20 E dizia: O que sai do homem, isso é que contamina o homem.
21 Jáchi̱ chí ini ínima̱ ná quéta ña̱ cáhvi núu ini na tátu̱hun ña̱ cáhvi ini in da̱ta̱a coo da xi̱hi̱n ñájíhí ñani táhan da á tá xíca̱ ini da coo da xi̱hín in ñáñáha̱, ñá co̱ cúú ñájíhí da̱ á tá cáhvi ini na cahní na̱ ndi̱i.
21 Porque do interior do coração dos homens saem os maus pensamentos, os adultérios, as prostituições, os homicídios,
22 Ta sa̱ mé cán quéta ña̱ xíca̱ ini na caja cuíhná na̱ ta jári xíca̱ ini na coo cua̱há ndiva̱ha ña̱ha nu̱ ná. Ta sa̱ mé cán quéta ña̱ núu cája na ta cáha̱n na̱ ña̱ tu̱hún ta cája na tá nu̱ú cua̱chi ta cáhi̱hvi̱ ini na ta cátóó na̱ ca̱ha̱n na̱ sa̱ha̱ táhan na ta cája cáhnu na mé ná ta quíhví cája na.
22 os furtos, a avareza, as maldades, o engano, a dissolução, a inveja, a blasfêmia, a soberba, a loucura.
23 Tócó ndihi ña̱ núu yóho ña̱ cáhvi ini ña̱yivi caja na, quíxi a ínima̱ ná ta ndája quini a na̱.
23 Todos estes males procedem de dentro e contaminam o homem.
24 Já na̱quee Jesús cua̱ha̱n chí ñundáhyi̱ cuéntá Tiro xi̱hín Sidón. Ta na̱qui̱hvi a in vehe coo a ta co̱ cúni̱ a̱ ña̱ ná canda̱a̱ ini na̱ ñuu ña̱ iin a cán joo co̱ó na̱cuu coo je̱hé a̱.
24 E, levantando-se dali, foi para os territórios de Tiro e de Sidom. E, entrando numa casa, queria que ninguém o soubesse, mas não pôde esconder-se,
25 Chá va ta na̱canda̱a̱ ini in ñáñáha̱ ña̱ íin Jesús vehe cán. Ta íin in ja̱hyi jíhí ña̱, ñá ndáca̱a̱n ínima̱ quini ini. Ta ndaja coo na̱sa̱a̱ ñá ta na̱caxítí ña̱ sa̱ha̱ Jesús.
25 porque uma mulher cuja filha tinha um espírito imundo, ouvindo falar dele, foi e lançou-se aos seus pés.
26 Ta cúú ñá ñá tóho̱ cuéntá ñundáhyi̱ Sirofenicia. Ta na̱xi̱ca̱ ta̱hví ñá nu̱ Jesús ña̱ ná tavá a̱ ínima̱ quini ndáca̱a̱n ini ja̱hyi ñá.
26 E a mulher era grega, siro-fenícia de nação, e rogava-lhe que expulsasse de sua filha o demônio.
27 A̱nda̱ já na̱cachi Jesús já xi̱hi̱n ña̱:
27 Mas Jesus disse-lhe: Deixa primeiro saciar os filhos, porque não convém tomar o pão dos filhos e lançá-
28 A̱nda̱ já na̱cachi mé ñá tóho̱ cán já xi̱hi̱n Jesús:
28 Ela, porém, respondeu e disse-lhe: Sim, Senhor; mas também os cachorrinhos comem, debaixo da mesa, as migalhas dos filhos.
29 A̱nda̱ já na̱cachi Jesús já xi̱hi̱n ñá:
29 Então, ele disse-lhe: Por essa palavra, vai; o demônio
30 Ta tá na̱xi̱nu̱ ñá vehe já na̱xini ñá cándúhu̱ ja̱hyi ñá nu̱ú xi̱to ta sa̱ co̱ó ga̱ ínima̱ quini cán ndáca̱a̱n ini ja̱hyi ñá.
30 E, indo ela para sua casa, achou a filha deitada sobre a cama, pois o demônio já tinha saído.
31 Na̱quee Jesús ñundáhyi̱ cuéntá Tiro ta na̱ya̱ha chí ñuu Sidón xi̱hín java ga̱ ñuu cuéntá Decápolis cán já na̱xi̱nu̱ co̱o a tañu̱hú Galilea.
31 E ele, tornando a sair dos territórios de Tiro e de Sidom, foi até ao mar da Galileia, pelos confins de Decápolis.
32 Cán ñéhe na in da̱ta̱a na̱casa̱a̱ na̱ nu̱ Jesús. Cúú dá da̱ jóho̱ ta cúú dá da̱ níhi̱. Ta na̱xi̱ca̱ na̱ nu̱ á ña̱ ná chinúu a ndáha̱ á ji̱ni̱ dá já ná ndiva̱ha da.
32 E trouxeram-lhe um surdo, que falava dificilmente, e rogaram-lhe que impusesse as mãos sobre ele.
33 Já na̱tavá xóo Jesús da̱ tañu ña̱yivi cán. Já na̱jáqui̱hvi a in nducu ndáha̱ jo̱ho da ta na̱xihnu a tóji̱í a̱ já na̱cani ndaa a tóji̱í a̱ yáa̱ dá.
33 E, tirando-o à parte de entre a multidão, pôs-lhe os dedos nos ouvidos e, cuspindo, tocou-lhe na língua.
34 Tá na̱ndihi na̱sande̱hé a̱ indiví já ndísa̱a̱ ndísa̱a̱ ínima̱ á já na̱cachi a já xi̱hi̱n dá:
34 E, levantando os olhos ao céu, suspirou e disse: Efatá, isto é, abre-te.
35 I̱vi̱ la̱á na̱ndinu̱na̱ jo̱ho mé da̱ jóho̱ cán ta na̱ndiva̱ha yáa̱ dá já na̱casáhá cáha̱n va̱ha da.
35 E logo se lhe abriram os ouvidos, e a prisão da língua se desfez, e falava perfeitamente.
36 Ta na̱sahnda Jesús chuun nu̱ú ndihi na ña̱ ná a̱ cáxi tu̱hun na ña̱ yóho nu̱ú ni in ña̱yivi. Joo tá na̱cachi a̱ ña̱ yóho já quéa̱ ví ga̱ ví cáha̱n na̱.
36 E ordenou-lhes que a ninguém o dissessem; mas, quanto mais lho proibia, tanto mais o divulgavam.
37 Chí cátóntó ndihi ña̱yivi tá xíni jo̱ho na ña̱ ta cáha̱n xi̱hi̱n táhan na já cáchí na̱ já:
37 E, admirando-se sobremaneira, diziam: Tudo faz bem; faz ouvir os surdos e falar os mudos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.