Marcos 7
Tu̱hun sa̱á ña̱ na̱jándacoo Jesucristo nu̱ yo̱: El Nuevo Testamento en el mixteco de Silacayoapan (MKSNT) vs ARA
1 In tañu na̱ fariseo xi̱hín java na̱ jána̱ha̱ ley Moisés, na̱ na̱quixi ñuu Jerusalén na̱cayati na nu̱ íin Jesús.
1 Ora, reuniram-se a Jesus os fariseus e alguns escribas, vindos de Jerusalém.
2 Ta na̱xo̱jo̱ ini na tá na̱xini na ña̱ ndúu coo java na̱ xíca tuun xi̱hín Jesús xíxi na tá cáma̱ni̱ ndahá na̱ tá quia̱hva íin costumbre na̱ Israel.
2 E, vendo que alguns dos discípulos dele comiam pão com as mãos impuras, isto é, por lavar
3 Jáchi̱ jána̱ha̱ na̱ fariseo xi̱hín ndihi na̱ Israel ña̱ a̱ cu̱ú cuxu na tá cáma̱ní ndahá va̱ha na tá quia̱hva íin costumbre tásáhnu jícó na̱.
3 (pois os fariseus e todos os judeus, observando a tradição dos anciãos, não comem sem lavar cuidadosamente as mãos;
4 Ta jári jána̱ha̱ na̱ ña̱ tá ndícó co̱o na sáha̱n na̱ ya̱hvi xíní ñúhú ndahá na̱ tá quia̱hva íin costumbre na̱ já ná cuu cuxu na. Ta íin cua̱há ga̱ nu̱ú ña̱ha jána̱ha̱ na̱ ndítahan caja na tátu̱hun ña̱ ndícata na yáxi̱ xíhi na xi̱hín tindo̱ho̱ xi̱hín co̱hó ca̱a a̱nda̱ xi̱to quíji̱ na̱ viti, ndítahan ndicata na.
4 quando voltam da praça, não comem sem se aspergirem; e há muitas outras coisas que receberam para observar, como a lavagem de copos, jarros e vasos de metal [e camas]),
5 A̱nda̱ já na̱casáhá na̱ fariseo xi̱hín na̱ jána̱ha̱ ley Moisés cáchí na̱ já xi̱hi̱n Jesús.
5 interpelaram-no os fariseus e os escribas: Por que não andam os teus discípulos de conformidade com a tradição dos anciãos, mas comem com as mãos por lavar?
6 Já na̱cachi Jesús já xi̱hi̱n ná:
6 Respondeu-lhes: Bem profetizou Isaías a respeito de vós, hipócritas, como está escrito:
7 Mé a̱ uun va quéa̱ cája cáhnu na ye̱he̱,
7 E em vão me adoram, ensinando doutrinas que são preceitos de homens.
8 Jáchi̱ na̱jándacoo ndó ña̱ na̱sahnda Ndióxi̱ nu̱ ndó caja ndó ta na̱casáhá ndíco̱ cáhnu ndó costumbre ña̱ na̱caja tásáhnu jícó ndo̱. Ta sa̱há ña̱ yóho ndícata ndó tindo̱ho̱ xi̱hi̱n yáxi̱ xíhi ndó ta cája ndó cua̱há chága̱ costumbre yatá —na̱cachi Jesús xi̱hi̱n ná.
8 Negligenciando o mandamento de Deus, guardais a tradição dos homens.
9 Já na̱cachi tucu a já xi̱hi̱n ná:
9 E disse-lhes ainda: Jeitosamente rejeitais o preceito de Deus para guardardes a vossa própria tradição.
10 Jáchi̱ já cáchí ley Moisés: “Caja cáhnún tátún xi̱hi̱n nánún”, ta jári cáchí a̱ já: “Ndá na̱ ná chica̱a̱n cháhan ja̱ta̱ tátá na̱ á ja̱ta̱ náná na̱, ndítahan quivi na”, cáchí ley Moisés.
10 Pois Moisés disse:
11 Joo ndóhó jána̱ha̱ ndó nu̱ú ña̱yivi ña̱ cuu ca̱ha̱n na̱ já xi̱hi̱n tátá na̱ á náná na̱: “A̱ cu̱ú chindeé e̱ ndóhó jáchi̱ sa̱ na̱sacu xoo i̱ ña̱ha i̱ quia̱hva i̱ ña̱ nu̱ Ndióxi̱”, cáchí na̱.
11 Vós, porém, dizeis: Se um homem disser a seu pai ou a sua mãe: Aquilo que poderias aproveitar de mim é Corbã, isto é, oferta para o Senhor,
12 Tá ná cachi na ña̱ yóho já quéa̱ co̱ ndúsa̱ ga̱ chíndeé na̱ tátá na̱ á náná na̱.
12 então, o dispensais de fazer qualquer coisa em favor de seu pai ou de sua mãe,
13 Quia̱hva joho cája ndó sácu xóo ndó ña̱ na̱sahnda Ndióxi̱ nu̱ ndo̱ ta ndája ndó a̱ tátu̱hun in ña̱ha ña̱ co̱ó sa̱ha̱. Jáchi̱ ndíco̱ cáhnu ndó costumbre ña̱ na̱jándadacoo tásáhnu jícó ndó nu̱ ndo̱ ta quia̱hva já jána̱ha̱ ndó nu̱ú ja̱hyi ndó. Ta cua̱há ga̱ ña̱ha tátu̱hun ña̱ yóho cája ndó —na̱cachi Jesús.
13 invalidando a palavra de Deus pela vossa própria tradição, que vós mesmos transmitistes; e fazeis muitas outras coisas semelhantes.
14 Anda̱ já na̱cana tucu Jesús ña̱yivi já na̱cachi a já xi̱hi̱n ná:
14 Convocando ele, de novo, a multidão, disse-lhes: Ouvi-me, todos, e entendei.
15 Ni in ña̱ha xíxi ña̱yivi a̱ cu̱ú caja quini ínima̱ ná. Ña̱ cuu ndaja quini ña̱yivi cúú ña̱ quixi ínima̱ na̱ tátu̱hun ña̱ cáha̱n na̱ xi̱hín ña̱ cája na.
15 Nada há fora do homem que, entrando nele, o possa contaminar; mas o que sai do homem é o que o contamina.
16 Na̱ íin jo̱ho, ná cuni jo̱ho na —cáchí Jesús.
16 [Se alguém tem ouvidos para ouvir, ouça.]
17 Tá na̱ndihi na̱ndi̱hvi Jesús ini in vehe ta na̱cando̱o cua̱há ña̱yivi ja̱ta̱ véhe. Já na̱nda̱ca̱ tu̱hún na̱ xíca tuun xi̱hi̱n á ña̱ ndía̱ cúni̱ cachi a xi̱hín tu̱hun na̱ca̱ha̱n xi̱hi̱n ná.
17 Quando entrou em casa, deixando a multidão, os seus discípulos o interrogaram acerca da parábola.
18 Ta na̱nducú ñehe a tu̱hun nu̱ ná já na̱cachi a já:
18 Então, lhes disse: Assim vós também não entendeis? Não compreendeis que tudo o que de fora entra no homem não o pode contaminar,
19 Jáchi̱ ña̱ xíxi ña̱yivi co̱ xínu̱ a̱ ini ínima̱ ná joo xínu̱ co̱o a ti̱xi na já queta tucu a yiquí cu̱ñu na —na̱cachi Jesús.
19 porque não lhe entra no coração, mas no ventre, e sai para lugar escuso? E, assim, considerou ele puros todos os alimentos.
20 Ta na̱cachi tucu Jesús já:
20 E dizia: O que sai do homem, isso é o que o contamina.
21 Jáchi̱ chí ini ínima̱ ná quéta ña̱ cáhvi núu ini na tátu̱hun ña̱ cáhvi ini in da̱ta̱a coo da xi̱hi̱n ñájíhí ñani táhan da á tá xíca̱ ini da coo da xi̱hín in ñáñáha̱, ñá co̱ cúú ñájíhí da̱ á tá cáhvi ini na cahní na̱ ndi̱i.
21 Porque de dentro, do coração dos homens, é que procedem os maus desígnios, a prostituição, os furtos, os homicídios, os adultérios,
22 Ta sa̱ mé cán quéta ña̱ xíca̱ ini na caja cuíhná na̱ ta jári xíca̱ ini na coo cua̱há ndiva̱ha ña̱ha nu̱ ná. Ta sa̱ mé cán quéta ña̱ núu cája na ta cáha̱n na̱ ña̱ tu̱hún ta cája na tá nu̱ú cua̱chi ta cáhi̱hvi̱ ini na ta cátóó na̱ ca̱ha̱n na̱ sa̱ha̱ táhan na ta cája cáhnu na mé ná ta quíhví cája na.
22 a avareza, as malícias, o dolo, a lascívia, a inveja, a blasfêmia, a soberba, a loucura.
23 Tócó ndihi ña̱ núu yóho ña̱ cáhvi ini ña̱yivi caja na, quíxi a ínima̱ ná ta ndája quini a na̱.
23 Ora, todos estes males vêm de dentro e contaminam o homem.
24 Já na̱quee Jesús cua̱ha̱n chí ñundáhyi̱ cuéntá Tiro xi̱hín Sidón. Ta na̱qui̱hvi a in vehe coo a ta co̱ cúni̱ a̱ ña̱ ná canda̱a̱ ini na̱ ñuu ña̱ iin a cán joo co̱ó na̱cuu coo je̱hé a̱.
24 Levantando-se, partiu dali para as terras de Tiro [e Sidom]. Tendo entrado numa casa, queria que ninguém o soubesse; no entanto, não pôde ocultar-se,
25 Chá va ta na̱canda̱a̱ ini in ñáñáha̱ ña̱ íin Jesús vehe cán. Ta íin in ja̱hyi jíhí ña̱, ñá ndáca̱a̱n ínima̱ quini ini. Ta ndaja coo na̱sa̱a̱ ñá ta na̱caxítí ña̱ sa̱ha̱ Jesús.
25 porque uma mulher, cuja filhinha estava possessa de espírito imundo, tendo ouvido a respeito dele, veio e prostrou-se-lhe aos pés.
26 Ta cúú ñá ñá tóho̱ cuéntá ñundáhyi̱ Sirofenicia. Ta na̱xi̱ca̱ ta̱hví ñá nu̱ Jesús ña̱ ná tavá a̱ ínima̱ quini ndáca̱a̱n ini ja̱hyi ñá.
26 Esta mulher era grega, de origem siro-fenícia, e rogava-lhe que expelisse de sua filha o demônio.
27 A̱nda̱ já na̱cachi Jesús já xi̱hi̱n ña̱:
27 Mas Jesus lhe disse: Deixa primeiro que se fartem os filhos, porque não é bom tomar o pão dos filhos e lançá-lo aos cachorrinhos.
28 A̱nda̱ já na̱cachi mé ñá tóho̱ cán já xi̱hi̱n Jesús:
28 Ela, porém, lhe respondeu: Sim, Senhor; mas os cachorrinhos, debaixo da mesa, comem das migalhas das crianças.
29 A̱nda̱ já na̱cachi Jesús já xi̱hi̱n ñá:
29 Então, lhe disse: Por causa desta palavra, podes ir; o demônio já saiu de tua filha.
30 Ta tá na̱xi̱nu̱ ñá vehe já na̱xini ñá cándúhu̱ ja̱hyi ñá nu̱ú xi̱to ta sa̱ co̱ó ga̱ ínima̱ quini cán ndáca̱a̱n ini ja̱hyi ñá.
30 Voltando ela para casa, achou a menina sobre a cama, pois o demônio a deixara.
31 Na̱quee Jesús ñundáhyi̱ cuéntá Tiro ta na̱ya̱ha chí ñuu Sidón xi̱hín java ga̱ ñuu cuéntá Decápolis cán já na̱xi̱nu̱ co̱o a tañu̱hú Galilea.
31 De novo, se retirou das terras de Tiro e foi por Sidom até ao mar da Galileia, através do território de Decápolis.
32 Cán ñéhe na in da̱ta̱a na̱casa̱a̱ na̱ nu̱ Jesús. Cúú dá da̱ jóho̱ ta cúú dá da̱ níhi̱. Ta na̱xi̱ca̱ na̱ nu̱ á ña̱ ná chinúu a ndáha̱ á ji̱ni̱ dá já ná ndiva̱ha da.
32 Então, lhe trouxeram um surdo e gago e lhe suplicaram que impusesse as mãos sobre ele.
33 Já na̱tavá xóo Jesús da̱ tañu ña̱yivi cán. Já na̱jáqui̱hvi a in nducu ndáha̱ jo̱ho da ta na̱xihnu a tóji̱í a̱ já na̱cani ndaa a tóji̱í a̱ yáa̱ dá.
33 Jesus, tirando-o da multidão, à parte, pôs-lhe os dedos nos ouvidos e lhe tocou a língua com saliva;
34 Tá na̱ndihi na̱sande̱hé a̱ indiví já ndísa̱a̱ ndísa̱a̱ ínima̱ á já na̱cachi a já xi̱hi̱n dá:
34 depois, erguendo os olhos ao céu, suspirou e disse: Efatá!, que quer dizer: Abre-te!
35 I̱vi̱ la̱á na̱ndinu̱na̱ jo̱ho mé da̱ jóho̱ cán ta na̱ndiva̱ha yáa̱ dá já na̱casáhá cáha̱n va̱ha da.
35 Abriram-se-lhe os ouvidos, e logo se lhe soltou o empecilho da língua, e falava desembaraçadamente.
36 Ta na̱sahnda Jesús chuun nu̱ú ndihi na ña̱ ná a̱ cáxi tu̱hun na ña̱ yóho nu̱ú ni in ña̱yivi. Joo tá na̱cachi a̱ ña̱ yóho já quéa̱ ví ga̱ ví cáha̱n na̱.
36 Mas lhes ordenou que a ninguém o dissessem; contudo, quanto mais recomendava, tanto mais eles o divulgavam.
37 Chí cátóntó ndihi ña̱yivi tá xíni jo̱ho na ña̱ ta cáha̱n xi̱hi̱n táhan na já cáchí na̱ já:
37 Maravilhavam-se sobremaneira, dizendo: Tudo ele tem feito esplendidamente bem; não somente faz ouvir os surdos, como falar os mudos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.