Marcos 4

Tu̱hun sa̱á ña̱ na̱jándacoo Jesucristo nu̱ yo̱: El Nuevo Testamento en el mixteco de Silacayoapan (MKSNT) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Na̱casáhá tucu Jesús jána̱ha̱ ña̱yivi yuhú tañu̱hú ta na̱taca cua̱há ña̱yivi nu̱ íin a̱ cán. A̱ ju̱ú quia̱hva cua̱ha̱ cúú ná sa̱há ña̱ cán quéa̱ na̱qui̱hvi Jesús ini in barco, dó cándichi yuhú tañu̱hú cán. Ta na̱saco̱o a cán ta tócó ndihi ña̱yivi na̱nda̱ca̱ ndita na nu̱ú ñu̱tí yuhú tañu̱hú cán.
1 Novamente Jesus começou a ensinar à beira-mar. Reuniu-se ao seu redor uma multidão tão grande que ele teve que entrar num barco e assentar-se nele. O barco estava no mar, enquanto todo o povo ficava na beira da praia.
2 Já na̱jána̱ha̱ cua̱há ña̱ha nu̱ú na̱ cán ta na̱sacu a quia̱hva nu̱ ná já cáchí a̱ já:
2 Ele lhes ensinava muitas coisas por parábolas, dizendo em seu ensino:
3 —Cuni jo̱ho ndó ña̱ yóho: In da̱ sátá tata na̱quee da cua̱ha̱n da̱ cata da ña̱.
3 "Ouçam! O semeador saiu a semear.
4 Ta tá sátá da̱ ña̱ cua̱ha̱n da̱ na̱cu̱yu java ña̱ íchi̱ ta na̱xi̱nu̱ laa ta na̱saxí rí a̱.
4 Enquanto lançava a semente, parte dela caiu à beira do caminho, e as aves vieram e a comeram.
5 Ta java ña̱ na̱cu̱yu a tañu yu̱u̱ nu̱ú co̱ó cua̱ha̱ ñúhu̱. Ta cama chá na̱ndu̱ta̱ mé tata cán jáchi̱ co̱ cúná ñúhu̱ nu̱ú na̱cu̱yu a.
5 Parte dela caiu em terreno pedregoso, onde não havia muita terra; e logo brotou, porque a terra não era profunda.
6 Joo tá na̱queta ca̱ndii já na̱jáhi̱chi̱ a̱ ña̱ sa̱há ña̱ co̱ó cua̱ha̱ yóho̱ a̱ chí na̱ndihi sa̱há.
6 Mas quando saiu o sol, as plantas se queimaram e secaram, porque não tinham raiz.
7 Ta java tata na̱cu̱yu a tañu tohíñú ta tá na̱sahnu tohíñú cán já na̱nditáha̱ ndihi a na̱caja tohíñú chí co̱ó na̱sa̱ha̱n mé tata cán ndá ña̱ha jáquee na nu̱ á.
7 Outra parte caiu entre espinhos, que cresceram e sufocaram as plantas, de forma que ela não deu fruto.
8 Ta java tata na̱cu̱yu a nu̱ú ñuhú va̱ha. Na̱ndu̱ta̱ mé tata cán ta na̱sahnu a já na̱sa̱ha̱n cua̱há ña̱ha ña̱ jáquee na nu̱ á. Java ña̱ na̱sa̱ha̱n o̱co̱ u̱xu̱ a̱ nu̱ú in in tata ta java ña̱ na̱sa̱ha̱n u̱ni̱ jico u̱xu̱ a̱ ta java ña̱ in ciento a̱ nu̱ú in in tata.
8 Outra ainda caiu em boa terra, germinou, cresceu e deu boa colheita, a trinta, sessenta e até cem por um".
9 A̱nda̱ já na̱cachi tucu Jesús já xi̱hi̱n ná:
9 A seguir Jesus acrescentou: "Aquele que tem ouvidos para ouvir, ouça! "
10 Tá na̱cando̱o Jesús xi̱hi̱n mé na̱ u̱xu̱ i̱vi̱ xíca tuun xi̱hi̱n á cán xi̱hín java ga̱ na̱ ndíco̱ ñahá cán já na̱casáhá ndáca̱ tu̱hún na̱ Jesús ña̱ ndía̱ cúni̱ cachi a xi̱hín quia̱hva na̱sacu a nu̱ú na̱ cán.
10 Quando ele ficou sozinho, os Doze e os outros que estavam ao seu redor lhe fizeram perguntas acerca das parábolas.
11 Ta cáchí a̱ já xi̱hi̱n ná:
11 Ele lhes disse: "A vocês foi dado o mistério do Reino de Deus, mas aos que estão fora tudo é dito por parábolas,
12 Já quéa̱ va̱tí sánde̱hé na̱ joo cúú ná tátu̱hun na̱ co̱ tívi nu̱u̱ ta va̱tí xíni̱ jo̱ho na joo cúú ná tátu̱hun na̱ jóho̱ jáchi̱ co̱ cánda̱a̱ ini na ña̱ cáha̱n i̱ xi̱hi̱n ná. Ta sa̱há ña̱ cán quéa̱ co̱ ndícó co̱o na nu̱ Ndióxi̱ ta ni mé á co̱ cája cáhnu ini sa̱há cua̱chi na.
12 a fim de que, ‘ainda que vejam, não percebam, ainda que ouçam, não entendam; de outro modo, poderiam converter-se e ser perdoados! ’"
13 Ta já cáchí tucu a já xi̱hín na̱ xíca tuun xi̱hi̱n á:
13 Então Jesus lhes perguntou: "Vocês não entendem esta parábola? Como, então, compreenderão todas as outras parábolas?
14 Mé da̱ sátá tata cán cúú dá tátu̱hun da̱ xíca cáha̱n tu̱hun Ndióxi̱ xi̱hín ña̱yivi.
14 O semeador semeia a palavra.
15 Java ga̱ ña̱yivi cúú ná tátu̱hun tata ña̱ na̱cu̱yu íchi̱. Táa jo̱ho na tu̱hun Ndióxi̱ ta tá na̱ndihi na̱xini jo̱ho na ña̱ já va̱xi tiñáhá sa̱cua̱ha̱ ta cája rí xi̱hi̱n ná ña̱ ndíndójó na̱ ña̱.
15 Algumas pessoas são como a semente à beira do caminho, onde a palavra é semeada. Logo que a ouvem, Satanás vem e retira a palavra nelas semeada.
16 Ta java ña̱yivi cúú ná tátu̱hun tata ña̱ na̱cu̱yu tañu yu̱u̱ jáchi̱ táa jo̱ho na tu̱hun Ndióxi̱ ta cáji̱i̱ ini na ndíquehe na ña̱.
16 Outras, como a semente lançada em terreno pedregoso, ouvem a palavra e logo a recebem com alegria.
17 Ta tá quia̱hva ndiává yu̱cu̱ sa̱há ña̱ co̱ ñúhu cúná yóho̱ a̱ quia̱hva já ndóho ña̱yivi tá casáhá ndicui̱ta ña̱yivi cája xíxi na xi̱hi̱n ná. Ta tá cásáhá ndóho ini na sa̱há tu̱hun Ndióxi̱ ña̱ na̱xini jo̱ho na̱ cán chí i̱vi̱ la̱á jándacoo va na ña̱ cándeé ini na Ndióxi̱.
17 Todavia, visto que não têm raiz em si mesmas, permanecem por pouco tempo. Quando surge alguma tribulação ou perseguição por causa da palavra, logo a abandonam.
18 Ta java na cúú ná tátu̱hun tata ña̱ na̱cu̱yu tañu tohíñú jáchi̱ táa jo̱ho na tu̱hun Ndióxi̱
18 Outras ainda, como a semente lançada entre espinhos, ouvem a palavra;
19 joo ndícani ndiva̱ha ini na sa̱há ña̱ha ñuyíví yóho. Cátóó ndiva̱ha na ña̱ha cuícá chí jándahvi na mé ná xi̱hín ña̱ cán ta xíca̱ ini na coo tócó ndihi ña̱ha nu̱ ná. Ta cáva nuu táhan ña̱ha ñuyíví yóho xi̱hín tu̱hun Ndióxi̱ ini ínima̱ ná sa̱há ña̱ cán quéa̱ cávitá ini na ta co̱ sáhnu na xi̱hín tu̱hun Ndióxi̱.
19 mas quando chegam as preocupações desta vida, o engano das riquezas e os anseios por outras coisas, sufocam a palavra, tornando-a infrutífera.
20 Joo ndúu java na̱ xíni̱ jo̱ho tu̱hun Ndióxi̱ ta cándúsa na ña̱. Ta cája chúun va̱ha na xi̱hi̱n á ta já cuahnu na xi̱hi̱n á. Cúú ná tátu̱hun tata na̱cu̱yu nu̱ ñuhú va̱ha. Java na cúú ná tátu̱hun tata ña̱ na̱sa̱ha̱n o̱co̱ u̱xu̱ a̱ nu̱ú in in a. Ta java na cúú ná tátu̱hun ña̱ na̱sa̱ha̱n u̱ni̱ jico u̱xu̱ a̱ ta java na cúú ná tátu̱hun ña̱ na̱sa̱ha̱n in ciento a̱ nu̱ú in in tata —na̱cachi Jesús xi̱hín na̱ cán.
20 Outras pessoas são como a semente lançada em boa terra: ouvem a palavra, aceitam-na e dão uma colheita de trinta, sessenta e até cem por um".
21 Ta cáchí tucu Jesús xi̱hi̱n ná:
21 Ele lhes disse: "Quem traz uma candeia para ser colocada debaixo de uma vasilha ou de uma cama? Acaso não a coloca num lugar apropriado?
22 Ni in túhún toho ña̱ha a̱ cu̱ú coo je̱hé jáchi̱ xi̱nu̱ qui̱vi̱ já ndáca náha̱ nu̱ á. Ta ni in tu̱hun na̱ca̱ha̱n je̱hé ña̱yivi a̱ cu̱ú coo je̱hé nahá jáchi̱ xi̱nu̱ qui̱vi̱ já canda̱a̱ ini tócó ndihi ña̱yivi sa̱há tu̱hun na̱sahi̱in je̱hé cán.
22 Porque não há nada oculto, senão para ser revelado, e nada escondido senão para ser trazido à luz.
23 Na̱ íin jo̱ho, ná cuni jo̱ho na —na̱cachi a.
23 Se alguém tem ouvidos para ouvir, ouça!
24 Ta cáchí tucu a já xi̱hi̱n ná:
24 "Considerem atentamente o que vocês estão ouvindo", continuou ele. "Com a medida com que medirem, vocês serão medidos; e ainda mais lhes acrescentarão.
25 Jáchi̱ da̱ sa̱ íin ña̱ha nu̱u̱, ñe̱he̱ táhvi̱ dá coo chága̱ ña̱ha nu̱ dá joo da̱ co̱ó ña̱ha nu̱u̱, ja̱nda̱ ña̱ chá íin nu̱ dá ndindaa —na̱cachi Jesús.
25 A quem tiver, mais lhe será dado; de quem não tiver, até o que tem lhe será tirado".
26 Ta cáchí tucu Jesús já:
26 Ele prosseguiu dizendo: "O Reino de Deus é semelhante a um homem que lança a semente sobre a terra.
27 Tá na̱ndihi yáha qui̱vi̱ ta quíji̱ da̱ ta ndáco̱o da já yáha qui̱vi̱ xi̱hín ñuú. Ta já ndúta̱ mé tata cán ta sáhnu a joo mé da̱ na̱chihin a cán co̱ xíni̱ da̱ ndaja sáhnu a.
27 Noite e dia, quer ele durma quer se levante, a semente germina e cresce, embora ele não saiba como.
28 Sáhnu a jáchi̱ chuun nu̱ mé ñúhu̱ quéa̱ caja ña̱ ná cuahnu ña̱ cán. Jihna ñúhú ndúta̱ mé yu̱cu̱ trigo já cana yóco̱ a̱ ta nu̱ mé yóco̱ a̱ cán ndícutú nda̱a̱ ndíqui̱ á.
28 A terra por si própria produz o grão: primeiro o talo, depois a espiga e, então, o grão cheio na espiga.
29 Ta tá na̱chi̱chi mé ndíqui̱ a̱ cán já quée na cua̱ha̱n na̱ jáquee na ña̱ jáchi̱ na̱xi̱nu̱ co̱o qui̱vi̱ jáquee na ña̱ —na̱cachi Jesús.
29 Logo que o grão fica maduro, o homem lhe passa a foice, porque chegou a colheita".
30 Ta cáchí tucu Jesús já:
30 Novamente ele disse: "Com que compararemos o Reino de Deus? Que parábola usaremos para descrevê-lo?
31 Cúú á tátu̱hun in ndíqui̱ mostaza ña̱ chíhin na nu̱ú ñundáhyi̱. Cúú á ndíqui̱ loho chága̱ nu̱ tócó ndihi ndíqui̱ válí íin ñuyíví.
31 É como um grão de mostarda, que, quando plantada, é a menor semente de todas.
32 Joo tá na̱ndihi na̱chihin na a̱ na̱sahnu a ta na̱nduu a in yíto̱, dó cáhnu nu̱ ndíhi yíto̱. Ta xi̱hi̱n ndahá náhnu dó sácú do̱ cáti̱ ta ja̱nda̱ laa ndíquehe ndée̱ ri̱ nu̱ cáti̱ do̱ —na̱cachi Jesús.
32 No entanto, plantada, ela cresce e se torna a maior de todas as hortaliças, com ramos tão grandes que as aves do céu podem abrigar-se à sua sombra".
33 Na̱jána̱ha̱ Jesús tu̱hun Ndióxi̱ nu̱ ná. Ta na̱sacu cua̱há quia̱hva nu̱ ná tátu̱hun ña̱ yóho ja̱nda̱ quia̱hva xínu̱ nu̱ mé ná cánda̱a̱ ini na.
33 Com muitas parábolas semelhantes Jesus lhes anunciava a palavra, tanto quanto podiam receber.
34 Xi̱hi̱n mé quia̱hva cuití va na̱jána̱ha̱ Jesús nu̱ú ña̱yivi joo tá na̱cando̱o Jesús xi̱hi̱n mé na̱ xíca tuun xi̱hi̱n á já ndícani cáxí ndihi a ña̱ha nu̱ú na̱ cán.
34 Não lhes dizia nada sem usar alguma parábola. Quando, porém, estava a sós com os seus discípulos, explicava-lhes tudo.
35 Tá na̱cuaá mé qui̱vi̱ cán já na̱cachi Jesús já xi̱hín na̱ xíca tuun xi̱hi̱n á:
35 Naquele dia, ao anoitecer, disse ele aos seus discípulos: "Vamos atravessar para o outro lado".
36 A̱nda̱ já na̱jándacoo na ña̱yivi já na̱quee na cua̱ha̱n na̱ xi̱hín Jesús ini mé barco nu̱ú sa̱ ndáca̱a̱n mé á. Ta ndáca táhan java ga̱ barco cua̱ha̱n dó xi̱hi̱n ná.
36 Deixando a multidão, eles o levaram no barco, assim como estava. Outros barcos também o acompanhavam.
37 Ta ndaja coo na̱xi̱nu̱ in ta̱chi̱ quíni ndiva̱ha. Ta na̱casáhá ndíco̱jo̱ tañu̱hú ndíhvi dó ini barco já na̱casáhá ndícutú ticui̱í ini mé barco cán.
37 Levantou-se um forte vendaval, e as ondas se lançavam sobre o barco, de forma que este foi se enchendo de água.
38 Ta chí xoo ja̱ta̱ mé barco cán cándúhu̱ Jesús quíji̱ a̱ ta cánúu ji̱ni̱ á ja̱tá ña̱ yíhi ji̱ni̱ ná. Já na̱jándacáxí ini na mé á ta cáchí na̱ já xi̱hi̱n á:
38 Jesus estava na popa, dormindo com a cabeça sobre um travesseiro. Os discípulos o acordaram e clamaram: "Mestre, não te importas que morramos? "
39 A̱nda̱ já na̱ndaco̱o Jesús ta na̱casáhá jána̱ni a ta̱chi̱ xi̱hín tañu̱hú viti já cáchí a̱ já:
39 Ele se levantou, repreendeu o vento e disse ao mar: "Aquiete-se! Acalme-se! " O vento se aquietou, e fez-se completa bonança.
40 A̱nda̱ já na̱cachi Jesús xi̱hín na̱ xíca tuun xi̱hi̱n á:
40 Então perguntou aos seus discípulos: "Por que vocês estão com tanto medo? Ainda não têm fé? "
41 A̱ ju̱ú quia̱hva na̱yi̱hví mé na̱ cán já na̱casáhá cáha̱n xi̱hi̱n táhan na:
41 Eles estavam apavorados e perguntavam uns aos outros: "Quem é este que até o vento e o mar lhe obedecem? "

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.