Marcos 2
Tu̱hun sa̱á ña̱ na̱jándacoo Jesucristo nu̱ yo̱: El Nuevo Testamento en el mixteco de Silacayoapan (MKSNT) vs NAA
1 Tá na̱ya̱ha chá qui̱vi̱ já na̱ndicó co̱o tucu Jesús ñuu Capernaum. Ta na̱canda̱a̱ ini ña̱yivi ña̱ íin a vehe.
1 Dias depois, Jesus entrou de novo em Cafarnaum, e logo se ouviu dizer que ele estava em casa.
2 Ta chí cama chá na̱nditútú cua̱há ña̱yivi chí co̱ váti̱ ga̱ yuyéhé cándita na. Já na̱casáhá cáxi tu̱hun Jesús tu̱hun Ndióxi̱ nu̱ ná.
2 Muitos se reuniram ali, a ponto de não haver lugar nem mesmo junto à porta. E Jesus anunciava-lhes a palavra.
3 A̱nda̱ já na̱xi̱nu̱ co̱o co̱mí ta̱a ta ñéhe da in da̱ na̱xi̱hi̱ tu̱chu sa̱ha̱. Na̱sa̱a̱ da̱ nu̱ íin Jesús.
3 Trouxeram-lhe, então, um paralítico, carregado por quatro homens.
4 Joo na̱xini da ña̱ a̱ cu̱ú xi̱nu̱ da̱ yati nu̱ íin Jesús sa̱há cua̱há ña̱yivi chútú nda̱a̱ nu̱ íin a cán. Chí na̱ndaa da ji̱ni̱ véhe ta na̱casáhá da̱ súná da̱ ji̱ni̱ véhe mé xoo nu̱ íin Jesús. Ta mé cán na̱jánuu da xi̱to loho nu̱ cándúhu̱ da̱ quíhvi̱ chí yávi̱ ji̱ni̱ véhe cán.
4 E, não podendo aproximar-se de Jesus, por causa da multidão, removeram o telhado no ponto correspondente ao lugar onde Jesus se encontrava e, pela abertura, desceram o leito em que o paralítico estava deitado.
5 Tá na̱xini Jesús ña̱ cándeé ini da̱ cán mé á já cáchí a̱ já xi̱hi̱n mé da̱ quíhvi̱ cán:
5 Vendo-lhes a fé, Jesus disse ao paralítico:
6 Joo java na̱ jána̱ha̱ ley Moisés ndúu coo cán na̱casáhá cáhán na̱:
6 Alguns escribas estavam sentados ali e pensavam em seu coração:
7 “Ndá cuéntá quéa̱ ndája núu da Ndióxi̱ xi̱hín tu̱hun cáha̱n da̱. Jáchi̱ ni in túhún toho ña̱yivi a̱ cu̱ú caja cáhnu ini sa̱há cua̱chi. In túhún ji̱ni̱ Ndióxi̱ quéa̱ cuu caja cáhnu ini sa̱há cua̱chi”, na̱ca̱hán na̱.
7 — Como ele se atreve a falar assim? Isto é blasfêmia! Quem pode perdoar pecados, a não ser um, que é Deus?
8 Joo sa̱ na̱canda̱a̱ ini Jesús ña̱ cáhvi ini na̱ cán chí na̱cachi a já xi̱hi̱n ná:
8 E Jesus, percebendo imediatamente em seu espírito que eles assim pensavam, disse-lhes:
9 Á cáhán ndó ña̱ i̱hvi̱ chága̱ cachi i̱ xi̱hín da̱ yóho: “Na̱caja cáhnu ini i̱ sa̱ha̱ cua̱chún viti.” Á tá co̱ó ta cachi i̱ xi̱hi̱n dá: “Cuándaco̱o, ndiquehe xi̱tún ta caca nuún.”
9 O que é mais fácil? Dizer ao paralítico: “Os seus pecados estão perdoados”, ou dizer: “Levante-se, tome o seu leito e ande”?
10 Cande̱hé va̱ha ndó ná na̱ha̱ i̱ nu̱ ndo̱ ña̱ íin sa̱há i̱, da̱ na̱chindahá Ndióxi̱ nduu u̱ ña̱yivi caja cáhnu ini i̱ sa̱há cua̱chi cája ña̱yivi ñuyíví yóho —na̱cachi Jesús xi̱hi̱n ná.
10 Mas isto é para que vocês saibam que o Filho do Homem tem autoridade sobre a terra para perdoar pecados. E disse ao paralítico:
11 —Ta viti cáha̱n i̱ xu̱hu̱n cuándaco̱o ndiquehe xi̱to lohún ta cuanúhu̱ —na̱cachi a.
11 — Eu digo a você: Levante-se, pegue o seu leito e vá para casa.
12 Chí i̱vi̱ la̱á na̱ndaco̱o mé da̱ quíhvi̱ cán ta na̱ndiquehe da xi̱to loho da já na̱quee da cua̱ha̱n da̱ nu̱ú ndihi na̱ ndúu cán. A̱nda̱ já na̱catóntó tócó ndihi na ta na̱casáhá cája cáhnu na Ndióxi̱ já cáchí na̱ já:
12 Ele se levantou e, no mesmo instante, pegando o leito, retirou-se à vista de todos, a ponto de todos se admirarem e darem glória a Deus, dizendo: — Jamais vimos coisa assim!
13 Tá na̱ndihi já na̱sa̱ha̱n tucu Jesús yuhú tañu̱hú cán ta tá na̱cayati cua̱há ña̱yivi nu̱ á já na̱casáhá jána̱ha̱ nu̱ ná.
13 De novo, Jesus foi para junto do mar, e toda a multidão vinha ao encontro dele, e ele os ensinava.
14 Nani xíca Jesús cua̱ha̱n na̱ya̱ha nu̱ íin in da̱ naní Leví, ja̱hyi Alfeo. Ta íin coo da nu̱ sáco̱o da̱ játaca jiu̱hún cuéntá impuesto. Ta cáchí a̱ já xi̱hi̱n dá:
14 Quando ia passando, viu Levi, filho de Alfeu, sentado na coletoria e lhe disse: Ele se levantou e o seguiu.
15 Tá na̱ndihi na̱sa̱ha̱n Jesús vehe Leví ta na̱sa̱co̱o a xíxi a xi̱hín cua̱há da̱ játaca jiu̱hún cuéntá impuesto xi̱hín java ga̱ na̱ cája cua̱chi. Ta sa̱ mé cán na̱sa̱nduu ri java da̱ xíca tuun xi̱hi̱n Jesús xíxi da tañu na̱ cán jáchi̱ cua̱há ña̱yivi ndíco̱ na̱ Jesús.
15 Achando-se Jesus à mesa, na casa de Levi, estavam junto com ele e com os seus discípulos muitos publicanos e pecadores; porque estes eram muitos e também o seguiam.
16 Joo na̱ jána̱ha̱ ley Moisés xi̱hín na̱ fariseo tá na̱xini na íin coo Jesús xíxi a xi̱hín na̱ cán na̱casáhá cáchí na̱ já xi̱hín da̱ xíca tuun xi̱hín Jesús:
16 Os escribas dos fariseus, vendo Jesus comer em companhia dos pecadores e publicanos, perguntavam aos discípulos dele: — Por que ele come e bebe com os publicanos e pecadores?
17 Tá na̱xini jo̱ho Jesús ña̱ yóho na̱casáhá cáchí a̱ já:
17 Tendo ouvido isto, Jesus lhes respondeu:
18 In tañu tá xíjuhun na̱ xíca xi̱hi̱n Juan xi̱hín na̱ xíca xi̱hín na̱ fariseo na̱xi̱nu̱ co̱o java ña̱yivi nu̱ Jesús ta na̱casáhá ndáca̱ tu̱hún na̱ mé á já cáchí na̱ já:
18 Ora, os discípulos de João e os fariseus estavam jejuando. Algumas pessoas foram perguntar a Jesus: — Por que os discípulos de João e os discípulos dos fariseus jejuam, mas os seus discípulos não jejuam?
19 Ta na̱nducú ñehe Jesús tu̱hun nu̱ ná já na̱cachi a já:
19 Jesus respondeu:
20 Joo xi̱nu̱ qui̱vi̱ candaa na mé da̱ tánda̱ha̱ ta a̱nda̱ jáví casáhá cajuhun na. Ta cáchí i̱ xi̱hi̱n ndó ña̱ va̱xi qui̱vi̱ candaa na ye̱he̱ nu̱ú na̱ yóho ta a̱nda̱ jáví casáhá na̱ xíca tuun xi̱hín i̱ cajuhun na —na̱cachi Jesús.
20 No entanto, virão dias em que o noivo lhes será tirado, e então, naquele dia, eles vão jejuar.
21 Ta na̱sacu Jesús inga quia̱hva nu̱ ná já cáchí a̱ já:
21 Ninguém costura um remendo de pano novo em roupa velha; porque o remendo novo tira um pedaço da roupa velha, e o buraco fica ainda maior.
22 Ta ni co̱ táán na̱ vino sa̱á ini vóso̱ níi̱ yatá jáchi̱ jáca̱hndi̱ mé vino cán níi̱ ta cui̱ta̱ mé vino cán ta tíví vóso̱ níi̱ caja dó sa̱há ña̱ cán quéa̱ ndítahan taán na̱ vino sa̱á ini vóso̱ nií sa̱á —na̱cachi a.
22 E ninguém põe vinho novo em odres velhos, porque, se fizer isso, o vinho romperá os odres e se perdem tanto o vinho como os odres. Mas põe-se vinho novo em odres novos.
23 In qui̱vi̱ ndíquehe ndée̱ ña̱yivi nani xíca Jesús cua̱ha̱n tañu nu̱ú na̱xutu na trigo xi̱hín na̱ xíca tuun xi̱hi̱n á já na̱casáhá túhun na yu̱cu̱ ji̱ni̱ trigo.
23 Aconteceu que, num sábado, Jesus atravessava as searas, e os seus discípulos, ao passar, começaram a colher espigas.
24 Tá na̱xini na̱ fariseo ña̱ cája na já na̱cachi na já xi̱hín Jesús:
24 Então os fariseus disseram a Jesus: — Olhe! Por que eles estão fazendo o que não é lícito aos sábados?
25 A̱nda̱ já na̱cachi Jesús já xi̱hi̱n ná:
25 Ele lhes respondeu:
26 Ña̱ na̱caja David quéa̱ na̱qui̱hvi da veñu̱hu Ndióxi̱ tá na̱sa̱cuu Abiatar da̱ sa̱cua̱ha̱ nu̱ú ju̱tu̱. Já na̱xixi da pan yi̱i̱ ña̱ in túhún ju̱tu̱ cúú da̱ ndítahan nu̱ú cuxu ña̱ cán, nduu. Joo na̱xixi David ña̱ ta na̱sa̱ha̱n da̱ ña̱ nu̱ú java ga̱ na̱ xíca xi̱hi̱n dá.
26 Como entrou na Casa de Deus, no tempo do sumo sacerdote Abiatar, e comeu os pães da proposição, os quais só aos sacerdotes era lícito comer, e ainda deu esses pães aos seus companheiros?
27 Ta na̱cachi tucu Jesús já xi̱hi̱n ná:
27 E Jesus acrescentou:
28 Ña̱ cán quéa̱ ye̱he̱ va, da̱ na̱chindahá Ndióxi̱ nduu ña̱yivi íin sa̱há i̱ cahnda i̱ chuun sa̱há qui̱vi̱ ndíquehe ndée̱ ña̱yivi —na̱cachi Jesús.
28 Assim, o Filho do Homem é senhor também do sábado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.