Marcos 15

Tu̱hun sa̱á ña̱ na̱jándacoo Jesucristo nu̱ yo̱: El Nuevo Testamento en el mixteco de Silacayoapan (MKSNT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Tá na̱ti̱vi inga qui̱ví ita̱a̱n já na̱ndique táhan na̱ sa̱cua̱ha̱ nu̱ú ju̱tu̱ xi̱hín na̱ sa̱cua̱ha̱ veñu̱hu xi̱hín na̱ jána̱ha̱ ley Moisés xi̱hín ndihi na̱ cómí cuéntá sa̱há na̱ Israel. Já na̱cató na̱ Jesús ñéhe na a̱ cua̱ha̱n na̱ já na̱ndiquia̱hva na mé á nu̱ Pilato.
1 Logo pela manhã se reuniram os sumos sacerdotes com os anciãos, os escribas e com todo o conselho. E tendo amarrado Jesus, levaram-no e entregaram-no a Pilatos.
2 Ta mé Pilato na̱nda̱ca̱ tu̱hún da̱ Jesús já cáchí da̱ já xi̱hi̱n á:
2 Este lhe perguntou: És tu o rei dos judeus? Ele lhe respondeu: Sim.
3 Ta na̱jácojo na̱ sa̱cua̱ha̱ nu̱ú ju̱tu̱ cán cua̱há cua̱chi ja̱ta̱ Jesús.
3 Os sumos sacerdotes acusavam-no de muitas coisas.
4 Já na̱nda̱ca̱ tu̱hún tucu Pilato Jesús já na̱cachi da já xi̱hi̱n á:
4 Pilatos perguntou-lhe outra vez: Nada respondes? Vê de quantos delitos te acusam!
5 Joo ni in tu̱hun co̱ó na̱ca̱ha̱n Jesús. Tá na̱xini Pilato ña̱ co̱ ndúcú ñehe Jesús tu̱hun já na̱catóntó da̱ sa̱há ña̱ cája.
5 Mas Jesus nada mais respondeu, de modo que Pilatos ficou admirado.
6 Tañu mé víco̱ pascua na̱sahi̱in costumbre Pilato ña̱ janí da̱ in da̱ ndáca̱a̱n veca̱a. Ndá da̱ cúni̱ ña̱yivi janí da̱, da̱ cán cúú da̱ jání da̱.
6 Ora, costumava ele soltar-lhes em cada festa qualquer dos presos que pedissem.
7 Ta ndaja coo mé já ndáca̱a̱n in da̱ naní Barrabás veca̱a xi̱hín java ga̱ da̱ na̱xi̱ca xi̱hi̱n dá. Ndáca̱a̱n da̱ veca̱a sa̱há ña̱ na̱sahní da̱ ndi̱i tá na̱ndiva̱a̱ ña̱yivi.
7 Havia na prisão um, chamado Barrabás, que fora preso com seus cúmplices, o qual na sedição perpetrara um homicídio.
8 Chí na̱xi̱nu̱ ña̱yivi nu̱ Pilato já na̱casáhá na̱ cáha̱n na̱ xi̱hi̱n dá ña̱ ná caja da tá quia̱hva sá caja da.
8 O povo que tinha subido começou a pedir-lhe aquilo que sempre lhes costumava conceder.
9 Joo na̱nda̱ca̱ tu̱hún Pilato na̱ já cáchí da̱ já:
9 Pilatos respondeu-lhes: Quereis que vos solte o rei dos judeus?
10 Na̱cachi Pilato ña̱ yóho jáchi̱ xíni̱ da̱ ña̱ na̱ndiquia̱hva na̱ sa̱cua̱ha̱ nu̱ú ju̱tu̱ cán Jesús nu̱ da̱ sa̱há ña̱ cáhi̱hvi̱ ini na xi̱hi̱n á.
10 {Porque sabia que os sumos sacerdotes o haviam entregue por inveja.}
11 Joo na̱ sa̱cua̱ha̱ nu̱ú ju̱tu̱ cán na̱casáhá na̱ jándini̱hi na ña̱yivi ña̱ ná cachi na xi̱hi̱n Pilato ña̱ ná janí da̱ Barrabás.
11 Mas os pontífices instigaram o povo para que pedissem de preferência que lhes soltasse Barrabás.
12 Tá na̱ndihi já na̱nda̱ca̱ tu̱hún Pilato na̱ já na̱cachi da já xi̱hi̱n ná:
12 Pilatos falou-lhes outra vez: E que quereis que eu faça daquele a quem chamais o rei dos judeus?
13 A̱nda̱ já na̱nducú ñehe ña̱yivi cán tu̱hun nu̱ Pilato já cáchí na̱ já xi̱hi̱n dá:
13 Eles tornaram a gritar: Crucifica-o!
14 Já na̱cachi Pilato já xi̱hi̱n ná:
14 Pilatos replicou: Mas que mal fez ele? Eles clamavam mais ainda: Crucifica-o!
15 Ta sa̱há ña̱ cúni̱ Pilato cando̱o va̱ha da nu̱ú ña̱yivi na̱janí da̱ Barrabás. Ta tá na̱ndihi na̱jácaxáhan na Jesús já na̱ndiquia̱hva da a̱ ndáha̱ na̱ cu̱hu̱n cata caa ñahá na̱ ndi̱ca crúxu̱.
15 Querendo Pilatos satisfazer o povo, soltou-lhes Barrabás e entregou Jesus, depois de açoitado, para que fosse crucificado.
16 A̱nda̱ já ñéhe soldado Jesús cua̱ha̱n na̱ yuyéhé vechúun cán. Já na̱jánditaca soldado cán java ga̱ táhan da.
16 Os soldados conduziram-no ao interior do pátio, isto é, ao pretório, onde convocaram toda a coorte.
17 Já na̱chinúu na in jahmá cuáhá túu̱n ja̱ta̱ Jesús ta na̱chinúu na in ti̱yi̱vi̱ íñu̱ ji̱ni̱ á.
17 Vestiram Jesus de púrpura, teceram uma coroa de espinhos e a colocaram na sua cabeça.
18 Tá na̱ndihi já na̱casáhá na̱ cáyuhú na̱ já cáchí na̱ já:
18 E começaram a saudá-lo: Salve, rei dos judeus!
19 Tá na̱ndihi na̱casáhá cáni na yiquí jíní a̱ xi̱hín in ndo̱o ta na̱casáhá na̱ xíhnu ndaa na tóji̱í na̱ nu̱u̱ á já na̱casáhá na̱ cáxítí na̱ nu̱ á ña̱ cája na tátu̱hun cája cáhnu na a̱.
19 Davam-lhe na cabeça com uma vara, cuspiam nele e punham-se de joelhos como para homenageá-lo.
20 Tá na̱ndihi na̱sa̱cu̱ ndaa na a̱ já na̱tavá na̱ jáhma̱ cuáhá túu̱n ña̱ na̱sanúu ja̱tá. Ta na̱jánda̱ca̱ ndixi na a̱ xi̱hi̱n jáhma̱ mé á já na̱sa̱ñehe na a̱ cua̱ha̱n na̱ cata caa na a̱ ndi̱ca crúxu̱.
20 Depois de terem escarnecido dele, tiraram-lhe a púrpura, deram-lhe de novo as vestes e conduziram-no fora para o crucificar.
21 Tá ñéhe na Jesús cua̱ha̱n na̱ cata caa na a̱ ndi̱ca crúxu̱ já na̱ndique táhan na xi̱hín in da va̱xi da ndi̱hvi da ñuu Jerusalén. Mé da̱ cán naní da̱ Simón, da̱ ñuu Cirene, da̱ cúú tátá Alejandro xi̱hi̱n Rufo. Já na̱caja ndúsa̱ ná xi̱hi̱n dá ña̱ ná ndicojo da crúxu̱ nu̱ú cata caa na Jesús.
21 Passava por ali certo homem de Cirene, chamado Simão, que vinha do campo, pai de Alexandre e de Rufo, e obrigaram-no a que lhe levasse a cruz.
22 Já na̱sa̱ñehe na Jesús na̱sa̱ha̱n na̱ in xi̱qui̱ naní Gólgota. Tu̱hun yóho cúni̱ cáchí a: nu̱ ndúu lásá yiquí jíní ndi̱i.
22 Conduziram Jesus ao lugar chamado Gólgota, que quer dizer lugar do crânio.
23 Cán na̱sa̱ha̱n na̱ vino nu̱ Jesús, dó na̱ca̱va̱ táhan xi̱hín ju̱sa ña̱ naní mirra. Joo co̱ó na̱xeen toho a coho a do̱.
23 Deram-lhe de beber vinho misturado com mirra, mas ele não o aceitou.
24 A̱nda̱ já na̱cata caa na a̱ ndi̱ca crúxu̱. Já na̱casáhá soldado cán sájíquí da̱ sa̱ha̱ jáhma̱ Jesús ta na̱cachi xi̱hi̱n táhan da ña̱ ndá da̱ ná quee va̱ha cuu quehe in in jáhma̱ Jesús.
24 Depois de o terem crucificado, repartiram as suas vestes, tirando a sorte sobre elas, para ver o que tocaria a cada um.
25 Ta cúú á tátu̱hun ca̱a̱ i̱n naha tá na̱cata caa na Jesús ndi̱ca crúxu̱ cán.
25 Era a hora terceira quando o crucificaram.
26 Ta ji̱ní ndi̱ca crúxu̱ cán na̱ca̱hyí na̱ ndá sa̱há na̱cata caa na a̱ ta já cáchí a̱ já: “Da̱ yóho cúú rey nu̱ú na̱ Israel.”
26 A inscrição que motivava a sua condenação dizia: O rei dos judeus.
27 Ta sa̱ mé já na̱cata caa na i̱vi̱ ta̱a cui̱hná xi̱hi̱n Jesús: in da xoo cuáha ta in da xoo íti.
27 Crucificaram com ele dois bandidos: um à sua direita e outro à esquerda.
28 Ta xi̱hín ña̱ yóho na̱xi̱nu̱ co̱o tu̱hun Ndióxi̱ tá cáchí a̱ já: “Tañu ta̱a quini na̱sacu na a̱.”
28 {Cumpriu-se assim a passagem da Escritura que diz: Ele foi contado entre os malfeitores {Is 53,12}.}
29 Chí cáva̱ ji̱ni̱ mé ña̱yivi yáha cán cána̱há na̱ xi̱hi̱n á já cáchí na̱ já:
29 Os que iam passando injuriavam-no e abanavam a cabeça, dizendo: Olá! Tu que destróis o templo e o reedificas em três dias,
30 Jáca̱cu mún. Cuáhán nuu ndi̱ca crúxu̱ ja̱n —na̱cachi na sácu̱ ndaa i̱chi̱ na̱.
30 salva-te a ti mesmo! Desce da cruz!
31 Ta quia̱hva já cája na̱ sa̱cua̱ha̱ nu̱ú ju̱tu̱ cán xi̱hín na̱ jána̱ha̱ ley Moisés sácu̱ ndaa ñahá na̱. Ta na̱casáhá cáha̱n xi̱hi̱n táhan na já cáchí na̱ já:
31 Desta maneira, escarneciam dele também os sumos sacerdotes e os escribas, dizendo uns para os outros: Salvou a outros e a si mesmo não pode salvar!
32 Tá ta̱ mé a̱ nda̱a̱ cúú dá Cristo, da̱ cúú rey nu̱ú na̱ Israel ná nuu da ndi̱ca crúxu̱ viti ñúhú já ná candúsa nde̱ da̱ —cáchí na̱.
32 Que o Cristo, rei de Israel, desça agora da cruz, para que vejamos e creiamos! Também os que haviam sido crucificados com ele o insultavam.
33 Tá na̱xi̱nu̱ co̱o ca̱xi̱vi̱ nda̱a̱ na̱canaá níí cúú ñuyíví ta ja̱nda̱ ca̱a̱ u̱ni̱ sa̱hini já na̱casáhá na̱ndiye̱he̱ tucu.
33 Desde a hora sexta até a hora nona, houve trevas por toda a terra.
34 Ta sa̱ mé hora já na̱cayuhú cóhó Jesús já cáchí a̱ já:
34 E à hora nona Jesus bradou em alta voz: Elói, Elói, lammá sabactáni?, que quer dizer: Meu Deus, meu Deus, por que me abandonaste?
35 Ta java na̱ ndíta cán na̱xini jo̱ho na tu̱hun cáchí a̱. Já na̱cachi na já:
35 Ouvindo isto, alguns dos circunstantes diziam: Ele chama por Elias!
36 A̱nda̱ já xínu in da na̱sa̱ha̱n da̱ na̱chindaxi da in ti̱co̱to̱ ini vino iyá. Já na̱cató da̱ mé ti̱co̱to̱ cán nu̱ú in yitó ndo̱o já na̱chitivi da do̱ yati yúhu̱ Jesús ña̱ ná coho a do̱. Já na̱cachi da já xi̱hín java da̱ cán:
36 Um deles correu e ensopou uma esponja em vinagre e, pondo-a na ponta de uma vara, deu-lho para beber, dizendo: Deixai, vejamos se Elias vem tirá-lo.
37 A̱nda̱ já na̱cayuhú cóhó Jesús já na̱xi̱hi̱ a̱.
37 Jesus deu um grande brado e expirou.
38 A̱nda̱ já na̱nda̱tá java nda̱a̱ jáhma̱ ndeé ña̱ sájí nuu nu̱ú yi̱í ndiva̱ha veñu̱hu cáhnu ñuu Jerusalén cán. Ja̱nda̱ ji̱ni̱ á ta ja̱nda̱ sa̱há na̱nda̱ta̱.
38 O véu do templo rasgou-se então de alto a baixo em duas partes.
39 Ta ndaja coo in da̱ta̱a, da̱ sáhndá chuun nu̱ú soldado cuéntá Roma na̱sahi̱in da nu̱ ndácaa Jesús cán ta tá na̱xini da na̱xi̱hi̱ a̱ já na̱cachi da já:
39 O centurião que estava diante de Jesus, ao ver que ele tinha expirado assim, disse: Este homem era realmente o Filho de Deus.
40 Ta na̱sa̱nduu java na̱ji̱hí ta sánde̱hé xícá na̱ Jesús. Tañu na̱ yóho na̱sa̱ndaca̱a̱n ñá naní María, ñá ñuu Magdala xi̱hín María, ñá cúú náná Jacobo, da̱ loho chá nu̱ú José xi̱hín in ñá naní Salomé.
40 Achavam-se ali também umas mulheres, observando de longe, entre as quais Maria Madalena, Maria, mãe de Tiago, o Menor, e de José, e Salomé,
41 Na̱sa̱ndi̱co̱ na̱ji̱hí yóho ja̱ta̱ Jesús ta na̱chindeé ñahá na̱ tá na̱sahi̱in a estado Galilea. Cua̱há ga̱ na̱ji̱hí na̱sa̱nduu cán ta java na cúú ná na̱ na̱sa̱ha̱n xi̱hi̱n á ñuu Jerusalén jihna tá cáma̱ní quivi a.
41 que o tinham seguido e o haviam assistido, quando ele estava na Galiléia; e muitas outras que haviam subido juntamente com ele a Jerusalém.
42 Tá na̱cuaá tóo uun qui̱ví viernexe tá cáma̱ní casa̱a̱ qui̱vi̱ ndíquehe ndée̱ na̱ Israel já na̱ya̱ha tócó ndihi ña̱ yóho.
42 Quando já era tarde - era a Preparação, isto é‚ é a véspera do sábado -,
43 Ta ndaja coo íin in da naní José, da̱ ñuu Arimatea, da̱ cúú táhan na̱ cómí cuéntá sa̱há na̱ Israel. Mé José yóho ndáti da casa̱a̱ qui̱ví cacomí Ndióxi̱ cuéntá sa̱há ña̱yivi ñuyíví yóho. Ta na̱sa̱ha̱n ndeé ini da cu̱hu̱n da̱ ca̱ha̱n máni̱ dá xi̱hín Pilato sa̱há yiquí cu̱ñu Jesús ña̱ ná quia̱hva mé Pilato ña̱ nu̱ dá.
43 veio José de Arimatéia, ilustre membro do conselho, que também esperava o Reino de Deus; ele foi resoluto à presença de Pilatos e pediu o corpo de Jesus.
44 Chí na̱catóntó Pilato tá na̱canda̱a̱ ini da ña̱ sa̱ na̱xi̱hi̱ Jesús. Já na̱cana da da̱ sáhndá chuun nu̱ú soldado da̱ já na̱nda̱ca̱ tu̱hún ñahá da̱ á sa̱ na̱xi̱hi̱ Jesús.
44 Pilatos admirou-se de que ele tivesse morrido tão depressa. E, chamando o centurião, perguntou se já havia muito tempo que Jesus tinha morrido.
45 Tá na̱ca̱xi tu̱hun da̱ cán nu̱ Pilato ña̱ sa̱ na̱xi̱hi̱ Jesús já na̱sa̱ha̱n Pilato ña̱ma̱ni̱ nu̱ú José ña̱ ná ndiquehe da yiquí cu̱ñu Jesús.
45 Obtida a resposta afirmativa do centurião, mandou dar-lhe o corpo.
46 A̱nda̱ já na̱xeen José in jahmá va̱ha ta na̱jánuu da yiquí cu̱ñu Jesús ndi̱ca crúxu̱ já na̱chitiví da̱ ña̱ xi̱hín mé jahmá va̱ha cán. Tá na̱ndihi já na̱chica̱a̱n da̱ mé yiquí cu̱ñu Jesús cán ini in yávi̱ ndáca̱a̱n ndi̱ca cáva̱. Tá na̱ndihi já na̱chija̱hvi da yuhú cáva̱ cán xi̱hín in yu̱u̱ jáhndá cáhnu.
46 Depois de ter comprado um pano de linho, José tirou-o da cruz, envolveu-o no pano e depositou-o num sepulcro escavado na rocha, rolando uma pedra para fechar a entrada.
47 Ta ndaja coo María, ñá ñuu Magdala xi̱hín María, náná José na̱sande̱hé na̱ nu̱ú na̱sacu na yiquí cu̱ñu Jesús ini mé cáva̱ cán.
47 Maria Madalena e Maria, mãe de José, observavam onde o depositavam.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.