Marcos 15
Tu̱hun sa̱á ña̱ na̱jándacoo Jesucristo nu̱ yo̱: El Nuevo Testamento en el mixteco de Silacayoapan (MKSNT) vs NVT
1 Tá na̱ti̱vi inga qui̱ví ita̱a̱n já na̱ndique táhan na̱ sa̱cua̱ha̱ nu̱ú ju̱tu̱ xi̱hín na̱ sa̱cua̱ha̱ veñu̱hu xi̱hín na̱ jána̱ha̱ ley Moisés xi̱hín ndihi na̱ cómí cuéntá sa̱há na̱ Israel. Já na̱cató na̱ Jesús ñéhe na a̱ cua̱ha̱n na̱ já na̱ndiquia̱hva na mé á nu̱ Pilato.
1 De manhã bem cedo, os principais sacerdotes, os líderes do povo e os mestres da lei — todo o alto conselho — se reuniram para discutir o que fariam em seguida. Então amarraram Jesus, o levaram e o entregaram a Pilatos.
2 Ta mé Pilato na̱nda̱ca̱ tu̱hún da̱ Jesús já cáchí da̱ já xi̱hi̱n á:
2 Pilatos lhe perguntou: “Você é o rei dos judeus?”. Jesus respondeu: “É como você diz”.
3 Ta na̱jácojo na̱ sa̱cua̱ha̱ nu̱ú ju̱tu̱ cán cua̱há cua̱chi ja̱ta̱ Jesús.
3 Os principais sacerdotes o acusaram de vários crimes,
4 Já na̱nda̱ca̱ tu̱hún tucu Pilato Jesús já na̱cachi da já xi̱hi̱n á:
4 e Pilatos perguntou: “Você não vai responder? O que diz de todas essas acusações?”.
5 Joo ni in tu̱hun co̱ó na̱ca̱ha̱n Jesús. Tá na̱xini Pilato ña̱ co̱ ndúcú ñehe Jesús tu̱hun já na̱catóntó da̱ sa̱há ña̱ cája.
5 Mas, para surpresa de Pilatos, Jesus não disse coisa alguma.
6 Tañu mé víco̱ pascua na̱sahi̱in costumbre Pilato ña̱ janí da̱ in da̱ ndáca̱a̱n veca̱a. Ndá da̱ cúni̱ ña̱yivi janí da̱, da̱ cán cúú da̱ jání da̱.
6 A cada ano, durante a festa da Páscoa, era costume libertar um prisioneiro, qualquer um que a multidão escolhesse.
7 Ta ndaja coo mé já ndáca̱a̱n in da̱ naní Barrabás veca̱a xi̱hín java ga̱ da̱ na̱xi̱ca xi̱hi̱n dá. Ndáca̱a̱n da̱ veca̱a sa̱há ña̱ na̱sahní da̱ ndi̱i tá na̱ndiva̱a̱ ña̱yivi.
7 Um dos prisioneiros era Barrabás, um revolucionário que havia cometido assassinato durante uma revolta.
8 Chí na̱xi̱nu̱ ña̱yivi nu̱ Pilato já na̱casáhá na̱ cáha̱n na̱ xi̱hi̱n dá ña̱ ná caja da tá quia̱hva sá caja da.
8 A multidão foi a Pilatos e pediu que ele libertasse um prisioneiro, como de costume.
9 Joo na̱nda̱ca̱ tu̱hún Pilato na̱ já cáchí da̱ já:
9 Pilatos perguntou: “Querem que eu solte o ‘rei dos judeus’?”.
10 Na̱cachi Pilato ña̱ yóho jáchi̱ xíni̱ da̱ ña̱ na̱ndiquia̱hva na̱ sa̱cua̱ha̱ nu̱ú ju̱tu̱ cán Jesús nu̱ da̱ sa̱há ña̱ cáhi̱hvi̱ ini na xi̱hi̱n á.
10 (Pois havia percebido que os principais sacerdotes tinham prendido Jesus por inveja.)
11 Joo na̱ sa̱cua̱ha̱ nu̱ú ju̱tu̱ cán na̱casáhá na̱ jándini̱hi na ña̱yivi ña̱ ná cachi na xi̱hi̱n Pilato ña̱ ná janí da̱ Barrabás.
11 Nesse momento, os principais sacerdotes instigaram a multidão a pedir a libertação de Barrabás em vez de Jesus.
12 Tá na̱ndihi já na̱nda̱ca̱ tu̱hún Pilato na̱ já na̱cachi da já xi̱hi̱n ná:
12 Pilatos lhes perguntou: “Então o que farei com este homem que vocês chamam de ‘rei dos judeus’?”.
13 A̱nda̱ já na̱nducú ñehe ña̱yivi cán tu̱hun nu̱ Pilato já cáchí na̱ já xi̱hi̱n dá:
13 “Crucifique-o!”, gritou a multidão.
14 Já na̱cachi Pilato já xi̱hi̱n ná:
14 “Por quê?”, quis saber Pilatos. “Que crime ele cometeu?” Mas a multidão gritou ainda mais alto: “Crucifique-o!”.
15 Ta sa̱há ña̱ cúni̱ Pilato cando̱o va̱ha da nu̱ú ña̱yivi na̱janí da̱ Barrabás. Ta tá na̱ndihi na̱jácaxáhan na Jesús já na̱ndiquia̱hva da a̱ ndáha̱ na̱ cu̱hu̱n cata caa ñahá na̱ ndi̱ca crúxu̱.
15 Para acalmar a multidão, Pilatos lhes soltou Barrabás. Então, depois de mandar açoitar Jesus, entregou-o aos soldados romanos para que fosse crucificado.
16 A̱nda̱ já ñéhe soldado Jesús cua̱ha̱n na̱ yuyéhé vechúun cán. Já na̱jánditaca soldado cán java ga̱ táhan da.
16 Os soldados levaram Jesus para o palácio do governador (lugar conhecido como Pretório) e chamaram todo o regimento.
17 Já na̱chinúu na in jahmá cuáhá túu̱n ja̱ta̱ Jesús ta na̱chinúu na in ti̱yi̱vi̱ íñu̱ ji̱ni̱ á.
17 Vestiram Jesus com um manto vermelho, teceram uma coroa de espinhos e a colocaram em sua cabeça.
18 Tá na̱ndihi já na̱casáhá na̱ cáyuhú na̱ já cáchí na̱ já:
18 Então o saudavam, zombando: “Salve, rei dos judeus!”.
19 Tá na̱ndihi na̱casáhá cáni na yiquí jíní a̱ xi̱hín in ndo̱o ta na̱casáhá na̱ xíhnu ndaa na tóji̱í na̱ nu̱u̱ á já na̱casáhá na̱ cáxítí na̱ nu̱ á ña̱ cája na tátu̱hun cája cáhnu na a̱.
19 Batiam em sua cabeça com uma vara, cuspiam nele e ajoelhavam-se, fingindo adorá-lo.
20 Tá na̱ndihi na̱sa̱cu̱ ndaa na a̱ já na̱tavá na̱ jáhma̱ cuáhá túu̱n ña̱ na̱sanúu ja̱tá. Ta na̱jánda̱ca̱ ndixi na a̱ xi̱hi̱n jáhma̱ mé á já na̱sa̱ñehe na a̱ cua̱ha̱n na̱ cata caa na a̱ ndi̱ca crúxu̱.
20 Quando se cansaram de zombar dele, tiraram o manto vermelho e o vestiram com suas roupas. Então o levaram para ser crucificado.
21 Tá ñéhe na Jesús cua̱ha̱n na̱ cata caa na a̱ ndi̱ca crúxu̱ já na̱ndique táhan na xi̱hín in da va̱xi da ndi̱hvi da ñuu Jerusalén. Mé da̱ cán naní da̱ Simón, da̱ ñuu Cirene, da̱ cúú tátá Alejandro xi̱hi̱n Rufo. Já na̱caja ndúsa̱ ná xi̱hi̱n dá ña̱ ná ndicojo da crúxu̱ nu̱ú cata caa na Jesús.
21 Um homem chamado Simão, de Cirene, passava ali naquele momento, vindo do campo. Os soldados o obrigaram a carregar a cruz. (Simão era pai de Alexandre e Rufo.)
22 Já na̱sa̱ñehe na Jesús na̱sa̱ha̱n na̱ in xi̱qui̱ naní Gólgota. Tu̱hun yóho cúni̱ cáchí a: nu̱ ndúu lásá yiquí jíní ndi̱i.
22 Levaram Jesus a um lugar chamado Gólgota (que quer dizer “Lugar da Caveira”).
23 Cán na̱sa̱ha̱n na̱ vino nu̱ Jesús, dó na̱ca̱va̱ táhan xi̱hín ju̱sa ña̱ naní mirra. Joo co̱ó na̱xeen toho a coho a do̱.
23 Ofereceram-lhe vinho misturado com mirra, mas ele recusou.
24 A̱nda̱ já na̱cata caa na a̱ ndi̱ca crúxu̱. Já na̱casáhá soldado cán sájíquí da̱ sa̱ha̱ jáhma̱ Jesús ta na̱cachi xi̱hi̱n táhan da ña̱ ndá da̱ ná quee va̱ha cuu quehe in in jáhma̱ Jesús.
24 Então os soldados o pregaram na cruz. Depois, dividiram as roupas dele e tiraram sortes para decidir quem ficava com cada peça.
25 Ta cúú á tátu̱hun ca̱a̱ i̱n naha tá na̱cata caa na Jesús ndi̱ca crúxu̱ cán.
25 Eram nove horas da manhã quando o crucificaram.
26 Ta ji̱ní ndi̱ca crúxu̱ cán na̱ca̱hyí na̱ ndá sa̱há na̱cata caa na a̱ ta já cáchí a̱ já: “Da̱ yóho cúú rey nu̱ú na̱ Israel.”
26 Uma tabuleta anunciava a acusação feita contra ele: “O Rei dos Judeus”.
27 Ta sa̱ mé já na̱cata caa na i̱vi̱ ta̱a cui̱hná xi̱hi̱n Jesús: in da xoo cuáha ta in da xoo íti.
27 Dois criminosos foram crucificados com ele, um à sua direita e outro à sua esquerda.
28 Ta xi̱hín ña̱ yóho na̱xi̱nu̱ co̱o tu̱hun Ndióxi̱ tá cáchí a̱ já: “Tañu ta̱a quini na̱sacu na a̱.”
28 Assim, cumpriram-se as Escrituras que diziam: “Ele foi contado entre os rebeldes”.
29 Chí cáva̱ ji̱ni̱ mé ña̱yivi yáha cán cána̱há na̱ xi̱hi̱n á já cáchí na̱ já:
29 O povo que passava por ali gritava insultos e sacudia a cabeça em zombaria. “Olhe só!”, gritavam. “Você disse que destruiria o templo e o reconstruiria em três dias.
30 Jáca̱cu mún. Cuáhán nuu ndi̱ca crúxu̱ ja̱n —na̱cachi na sácu̱ ndaa i̱chi̱ na̱.
30 Pois bem, salve a si mesmo e desça da cruz!”
31 Ta quia̱hva já cája na̱ sa̱cua̱ha̱ nu̱ú ju̱tu̱ cán xi̱hín na̱ jána̱ha̱ ley Moisés sácu̱ ndaa ñahá na̱. Ta na̱casáhá cáha̱n xi̱hi̱n táhan na já cáchí na̱ já:
31 Os principais sacerdotes e os mestres da lei também zombavam de Jesus. “Salvou os outros, mas não pode salvar a si mesmo!”, diziam.
32 Tá ta̱ mé a̱ nda̱a̱ cúú dá Cristo, da̱ cúú rey nu̱ú na̱ Israel ná nuu da ndi̱ca crúxu̱ viti ñúhú já ná candúsa nde̱ da̱ —cáchí na̱.
32 “Que esse Cristo, o rei de Israel, desça da cruz agora mesmo para que vejamos e creiamos nele!” Até os homens crucificados com Jesus o insultavam.
33 Tá na̱xi̱nu̱ co̱o ca̱xi̱vi̱ nda̱a̱ na̱canaá níí cúú ñuyíví ta ja̱nda̱ ca̱a̱ u̱ni̱ sa̱hini já na̱casáhá na̱ndiye̱he̱ tucu.
33 Ao meio-dia, desceu sobre toda a terra uma escuridão que durou três horas.
34 Ta sa̱ mé hora já na̱cayuhú cóhó Jesús já cáchí a̱ já:
34 Por volta das três da tarde, Jesus clamou em alta voz: “ Eloí, Eloí, lamá sabactâni? ”, que quer dizer: “Meu Deus, meu Deus, por que me abandonaste?”.
35 Ta java na̱ ndíta cán na̱xini jo̱ho na tu̱hun cáchí a̱. Já na̱cachi na já:
35 Alguns dos que estavam ali, ouvindo isso, disseram: “Ele está chamando Elias”.
36 A̱nda̱ já xínu in da na̱sa̱ha̱n da̱ na̱chindaxi da in ti̱co̱to̱ ini vino iyá. Já na̱cató da̱ mé ti̱co̱to̱ cán nu̱ú in yitó ndo̱o já na̱chitivi da do̱ yati yúhu̱ Jesús ña̱ ná coho a do̱. Já na̱cachi da já xi̱hín java da̱ cán:
36 Um deles correu, ensopou uma esponja com vinagre e a ergueu num caniço para que ele bebesse. “Esperem!”, disse ele. “Vamos ver se Elias vem tirá-lo daí.”
37 A̱nda̱ já na̱cayuhú cóhó Jesús já na̱xi̱hi̱ a̱.
37 Então Jesus clamou em alta voz e deu o último suspiro.
38 A̱nda̱ já na̱nda̱tá java nda̱a̱ jáhma̱ ndeé ña̱ sájí nuu nu̱ú yi̱í ndiva̱ha veñu̱hu cáhnu ñuu Jerusalén cán. Ja̱nda̱ ji̱ni̱ á ta ja̱nda̱ sa̱há na̱nda̱ta̱.
38 A cortina do santuário do templo se rasgou em duas partes, de cima até embaixo.
39 Ta ndaja coo in da̱ta̱a, da̱ sáhndá chuun nu̱ú soldado cuéntá Roma na̱sahi̱in da nu̱ ndácaa Jesús cán ta tá na̱xini da na̱xi̱hi̱ a̱ já na̱cachi da já:
39 Quando o oficial romano que estava diante dele viu como ele havia morrido, exclamou: “Este homem era verdadeiramente o Filho de Deus!”.
40 Ta na̱sa̱nduu java na̱ji̱hí ta sánde̱hé xícá na̱ Jesús. Tañu na̱ yóho na̱sa̱ndaca̱a̱n ñá naní María, ñá ñuu Magdala xi̱hín María, ñá cúú náná Jacobo, da̱ loho chá nu̱ú José xi̱hín in ñá naní Salomé.
40 Algumas mulheres observavam de longe. Entre elas estavam Maria Madalena, Maria, mãe de Tiago, o mais jovem, e de José, e Salomé.
41 Na̱sa̱ndi̱co̱ na̱ji̱hí yóho ja̱ta̱ Jesús ta na̱chindeé ñahá na̱ tá na̱sahi̱in a estado Galilea. Cua̱há ga̱ na̱ji̱hí na̱sa̱nduu cán ta java na cúú ná na̱ na̱sa̱ha̱n xi̱hi̱n á ñuu Jerusalén jihna tá cáma̱ní quivi a.
41 Eram seguidoras de Jesus e o haviam servido na Galileia. Também estavam ali muitas mulheres que foram com ele a Jerusalém.
42 Tá na̱cuaá tóo uun qui̱ví viernexe tá cáma̱ní casa̱a̱ qui̱vi̱ ndíquehe ndée̱ na̱ Israel já na̱ya̱ha tócó ndihi ña̱ yóho.
42 Tudo isso aconteceu na sexta-feira, o dia da preparação, antes do sábado. Ao entardecer,
43 Ta ndaja coo íin in da naní José, da̱ ñuu Arimatea, da̱ cúú táhan na̱ cómí cuéntá sa̱há na̱ Israel. Mé José yóho ndáti da casa̱a̱ qui̱ví cacomí Ndióxi̱ cuéntá sa̱há ña̱yivi ñuyíví yóho. Ta na̱sa̱ha̱n ndeé ini da cu̱hu̱n da̱ ca̱ha̱n máni̱ dá xi̱hín Pilato sa̱há yiquí cu̱ñu Jesús ña̱ ná quia̱hva mé Pilato ña̱ nu̱ dá.
43 José de Arimateia foi corajosamente a Pilatos e pediu o corpo de Jesus. (José era um membro respeitado do conselho dos líderes do povo e esperava a chegada do reino de Deus.)
44 Chí na̱catóntó Pilato tá na̱canda̱a̱ ini da ña̱ sa̱ na̱xi̱hi̱ Jesús. Já na̱cana da da̱ sáhndá chuun nu̱ú soldado da̱ já na̱nda̱ca̱ tu̱hún ñahá da̱ á sa̱ na̱xi̱hi̱ Jesús.
44 Surpreso com o fato de Jesus já estar morto, Pilatos chamou o oficial romano e perguntou se fazia muito tempo que ele havia morrido.
45 Tá na̱ca̱xi tu̱hun da̱ cán nu̱ Pilato ña̱ sa̱ na̱xi̱hi̱ Jesús já na̱sa̱ha̱n Pilato ña̱ma̱ni̱ nu̱ú José ña̱ ná ndiquehe da yiquí cu̱ñu Jesús.
45 O oficial confirmou que Jesus estava morto, e Pilatos disse a José que podia levar o corpo.
46 A̱nda̱ já na̱xeen José in jahmá va̱ha ta na̱jánuu da yiquí cu̱ñu Jesús ndi̱ca crúxu̱ já na̱chitiví da̱ ña̱ xi̱hín mé jahmá va̱ha cán. Tá na̱ndihi já na̱chica̱a̱n da̱ mé yiquí cu̱ñu Jesús cán ini in yávi̱ ndáca̱a̱n ndi̱ca cáva̱. Tá na̱ndihi já na̱chija̱hvi da yuhú cáva̱ cán xi̱hín in yu̱u̱ jáhndá cáhnu.
46 José comprou um lençol de linho, desceu o corpo de Jesus da cruz, envolveu-o no lençol e colocou-o num túmulo escavado na rocha. Então rolou uma grande pedra na entrada do túmulo.
47 Ta ndaja coo María, ñá ñuu Magdala xi̱hín María, náná José na̱sande̱hé na̱ nu̱ú na̱sacu na yiquí cu̱ñu Jesús ini mé cáva̱ cán.
47 Maria Madalena e Maria, mãe de José, viram onde o corpo de Jesus tinha sido sepultado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.