Marcos 11
Tu̱hun sa̱á ña̱ na̱jándacoo Jesucristo nu̱ yo̱: El Nuevo Testamento en el mixteco de Silacayoapan (MKSNT) vs NAA
1 Tá na̱xi̱nu̱ na̱ yati ñuu Jerusalén jíi̱n ñuu Betfagé xi̱hín ñuu Betania ña̱ ndíque táhan nu̱u̱ xi̱hi̱n yúcu̱ yitó Olivo já na̱sahnda Jesús chuun nu̱ú i̱vi̱ da̱ xíca tuun xi̱hi̱n á.
1 Quando se aproximavam de Jerusalém, de Betfagé e Betânia, junto ao monte das Oliveiras, Jesus enviou dois dos seus discípulos
2 Já cáchí a̱ já xi̱hi̱n dá:
2 e disse-lhes:
3 Ta ndá na̱ ná nda̱ca̱ tu̱hún ndo̱hó sa̱ha̱ ri̱ já quéa̱ cachi ndó xi̱hi̱n ná ña̱ xíní ñúhú xitoho ndó ri̱ viti joo tá ná ndihi chuun rí já ndixi tucu rí, já cachi ndó xi̱hi̱n ná —na̱cachi Jesús xi̱hi̱n da̱.
3 Se alguém perguntar: “Por que estão fazendo isso?”, respondam: “O Senhor precisa dele e logo o mandará de volta para cá.”
4 Ta na̱quee da̱ cán cua̱ha̱n da̱ já na̱ndiñe̱he̱ dá mé búrro̱ cán ndíco̱ ndaa rí jíi̱n yéhé yuhú íchi̱ já na̱ndaxí da̱ ri̱.
4 Então foram e acharam o jumentinho preso, junto ao portão, do lado de fora, na rua, e o desprenderam.
5 Ta ndaja coo java na̱ ndúu cán na̱casáhá cáchí na̱ já:
5 Alguns dos que ali estavam reclamaram: — O que estão fazendo, soltando o jumentinho?
6 A̱nda̱ já na̱nducú ñehe mé da̱ xíca tuun xi̱hi̱n Jesús cán tu̱hun nu̱ ná ta na̱cachi da tá quia̱hva na̱cachi Jesús xi̱hi̱n dá. A̱nda̱ já na̱ñe̱he̱ dá ña̱ma̱ni̱ cañehe da rí cu̱hu̱n da̱.
6 Eles, porém, responderam conforme as instruções de Jesus. Então os deixaram ir.
7 Tá na̱ndihi já ñéhe da búrro̱ cán na̱casa̱a̱ da̱ nu̱ Jesús já na̱chojó da̱ cotó ndéé da̱ ja̱ta̱ ri̱ já na̱ndaa Jesús ja̱ta̱ ri̱.
7 Levaram o jumentinho a Jesus, puseram as suas capas sobre o animal, e Jesus montou nele.
8 Ta cua̱há ña̱yivi na̱casáhá na̱ chínduu na cotó ndéé na̱ íchi̱ ta java na na̱casáhá na̱ sáhndá na̱ ndáha̱ yíto̱ já chínduu na do̱ íchi̱.
8 Muitos estenderam as suas capas no caminho, e outros espalharam ramos que tinham cortado nos campos.
9 Ta na̱ cua̱ha̱n chí nu̱u̱ ta jári na̱ va̱xi chí ja̱ta̱ na̱casáhá na̱ cáyuhú na̱ já cáchí na̱ já:
9 Tanto os que iam adiante dele como os que o seguiam clamavam: “Hosana! Bendito o que vem em nome do Senhor!
10 Cáhnu ná coo qui̱ví tá casáhá Ndióxi̱ cacomí a̱ cuéntá sa̱ha̱ yo̱. Tá quia̱hva na̱sa̱comí David, tátá yo̱ cuéntá sa̱há ña̱yivi sa̱nahá quia̱hva já cacomí mé á cuéntá sa̱ha̱ yo̱. Cáhnu ná cacuu Ndióxi̱ —cáchí ña̱yivi.
10 Bendito o Reino que vem, o reino de Davi, nosso pai! Hosana nas maiores alturas!”
11 A̱nda̱ já na̱ndi̱hvi Jesús ñuu Jerusalén ta já na̱xi̱nu̱ a̱ veñu̱hu cáhnu cán. Ta tá na̱ndihi na̱sande̱hé ndihi a níí xoo cán já na̱quee a cua̱ha̱n chí ñuu Betania xi̱hi̱n ndíhu̱xu̱ i̱vi̱ na̱ xíca tuun xi̱hi̱n á jáchi̱ sa̱ na̱hini ta cua̱ha̱n cuáá va.
11 E Jesus entrou em Jerusalém, no templo. E, tendo observado tudo, como já era tarde, saiu para Betânia com os doze.
12 Tá na̱quee na Betania inga qui̱vi̱ ita̱a̱n já na̱casáhá cuíco Jesús cua̱ha̱n.
12 No dia seguinte, quando saíram de Betânia, Jesus teve fome.
13 Tá na̱xini xícá a̱ in titó ñu̱hú va̱ha dó ndoco ndáha̱. Na̱sa̱ha̱n Jesús sánde̱hé a̱ á íin cui̱hi nu̱ do̱ joo co̱ rí ná ñe̱he̱ a̱. Ndáha̱ uun va dó cán íin jáchi̱ a̱ ju̱ú tiempo coo rí cán que̱á.
13 E, vendo de longe uma figueira com folhas, foi ver se nela acharia alguma coisa. Aproximando-se dela, nada achou, a não ser folhas; porque não era tempo de figos.
14 A̱nda̱ já na̱ca̱ha̱n Jesús xi̱hín titó ñu̱hú cán já cáchí a̱ já xi̱hi̱n do̱:
14 Então Jesus disse à figueira: E os discípulos de Jesus ouviram isto.
15 Tá na̱ndihi já na̱xi̱nu̱ na̱ Jerusalén. Ta tá na̱ndi̱hvi Jesús veñu̱hu cáhnu cán já na̱casáhá táxí a̱ na̱ ndúu jícó cán xi̱hín na̱ ndúu xéen viti. Ta na̱xicó ñehe a mesa na̱ ndúu ndíjama jiu̱hún ña̱yivi ta na̱xicó ñehe a táyi̱ sáco̱o na̱ ndúu jícó ndíja̱ta.
15 E foram para Jerusalém. Quando Jesus entrou no templo, começou a expulsar os que ali vendiam e compravam. Derrubou as mesas dos cambistas e as cadeiras dos que vendiam pombas,
16 Ta chí co̱ó na̱sa̱ha̱n ña̱ma̱ni̱ nu̱ú ña̱yivi cañehe na ña̱ha ndi̱hvi na veñu̱hu.
16 e não permitia que alguém atravessasse o templo carregando algum objeto.
17 A̱nda̱ já na̱casáhá jána̱ha̱ nu̱ ná já cáchí a̱ já xi̱hi̱n ná:
17 Também os ensinava e dizia:
18 Tá mé na̱ sa̱cua̱ha̱ nu̱ú ju̱tu̱ cán xi̱hín na̱ jána̱ha̱ ley Moisés na̱xini jo̱ho na ña̱ yóho já na̱casáhá na̱ ndúcú na̱ ndá quia̱hva cahní na̱ a̱ jáchi̱ yíhví ñahá na̱ sa̱há ña̱ cátóntó ndihi ña̱yivi xi̱hín ña̱ jána̱ha̱ mé á nu̱ ná.
18 E os principais sacerdotes e escribas ouviram isso e procuravam uma maneira de matar Jesus, pois o temiam, porque toda a multidão se maravilhava de sua doutrina.
19 Joo tá na̱cuaá já na̱quee Jesús ñuu cua̱ha̱n xi̱hín na̱ xíca tuun xi̱hi̱n á.
19 Em vindo a tarde, Jesus e os discípulos saíram da cidade.
20 Ta naha chá inga qui̱ví ita̱a̱n na̱ya̱ha na nu̱ cándichi mé titó ñu̱hú cán já na̱xini na ña̱ na̱hi̱chi̱ do̱ ja̱nda̱ yóho̱ do̱ na̱hi̱chi̱.
20 E, passando eles pela manhã, viram que a figueira estava seca desde a raiz.
21 A̱nda̱ já na̱ndicu̱hu̱n ini Pedro sa̱ha̱ mé titó ñu̱hú já cáchí da̱ já xi̱hi̱n Jesús:
21 Então Pedro, lembrando-se, falou: — Mestre, eis que a figueira que o senhor amaldiçoou ficou seca.
22 Já na̱cachi Jesús já xi̱hi̱n dá:
22 Ao que Jesus lhes disse:
23 Jáchi̱ mé a̱ nda̱a̱ ná ca̱ha̱n i̱ xi̱hi̱n ndo̱ ña̱ tá ná cachi ndó xi̱hi̱n yúcu̱ yóho: “Caxoo ta cuáhán jáque̱tún mún ini tañu̱hú”, ta tá co̱ cáhvi i̱vi̱ jo̱ho ini ndó ta tá candúsa ndó coo tá íin cáchí ndó ta chí já ndusa coo.
23 Porque em verdade lhes digo que, se alguém disser a este monte: “Levante-se e jogue-se no mar”, e não duvidar no seu coração, mas crer que se fará o que diz, assim será com ele.
24 Sa̱há ña̱ cán quéa̱ cáchí i̱ xi̱hi̱n ndo̱ ña̱ tócó ndihi ña̱ha xíca̱ ta̱hví ndó nu̱ Ndióxi̱ ta tá cándúsa ndó ña̱ sa̱ na̱ñe̱he̱ ndó a̱ já quéa̱ ñe̱he̱ ndusa ndó a̱.
24 Por isso digo a vocês que tudo o que pedirem em oração, creiam que já o receberam, e assim será com vocês.
25 Ta tá ndúu ndó xíca̱ ta̱hví ndo̱ nu̱ Ndióxi̱ xíní ñúhú caja cáhnu ini ndó sa̱ha̱ ndá na̱ xójo̱ ini ndó xi̱hi̱n já ná caja cáhnu ri ini Ndióxi̱, tátá ndo̱ ña̱ íin indiví sa̱há cua̱chi ndó.
25 E, quando estiverem orando, se tiverem alguma coisa contra alguém, perdoem, para que o Pai de vocês, que está nos céus, perdoe as ofensas de vocês.
26 Joo tá co̱ cája cáhnu ini ndó sa̱há ña̱yivi já quéa̱ ni Ndióxi̱, tátá ndo̱ ña̱ íin indiví a̱ cája cáhnu ini a sa̱há cua̱chi ndó —na̱cachi a.
26 [Mas, se vocês não perdoarem, também o Pai de vocês, que está nos céus, não perdoará as ofensas de vocês.]
27 A̱nda̱ já na̱ndicó co̱o tucu na ñuu Jerusalén. Ta tá xíca Jesús chí veñu̱hu cáhnu cán já na̱cayati na̱ sa̱cua̱ha̱ nu̱ú ju̱tu̱ xi̱hín na̱ jána̱ha̱ ley Moisés xi̱hín na̱ sa̱cua̱ha̱ veñu̱hu nu̱ á.
27 Então regressaram para Jerusalém. E enquanto Jesus andava pelo templo, os principais sacerdotes, os escribas e os anciãos vieram ao seu encontro
28 Já na̱nda̱ca̱ tu̱hún na̱ Jesús já cáchí na̱ já xi̱hi̱n á:
28 e lhe perguntaram: — Com que autoridade você faz estas coisas? Ou quem lhe deu esta autoridade para fazer isto?
29 Já na̱cachi Jesús já xi̱hi̱n ná:
29 Jesus respondeu:
30 Cachi ndó xi̱hín i̱ yo já na̱chindahá Juan ña̱ ná quixi da caja ndúta̱ da̱ ña̱yivi. Á Ndióxi̱ na̱chindahá da̱, á ña̱yivi na̱chindahá ñahá. Nducú ñehe quíi̱ ndó tu̱hun nu̱ú i̱ viti —na̱cachi Jesús xi̱hi̱n ná.
30 O batismo de João era do céu ou dos homens? Respondam!
31 A̱nda̱ já na̱casáhá ndítúhún xi̱hi̱n táhan na̱ cán já cáchí na̱ já:
31 E eles discutiam entre si: — Se dissermos: “Do céu”, ele dirá: “Então por que não acreditaram nele?”
32 Ta tá ná cachí: “Ña̱yivi cúú na̱ na̱chindahá Juan”, já ndicui̱ta ña̱yivi xi̱hi̱n yo̱ —na̱cachi na ndítúhún xi̱hi̱n táhan na.
32 Se, porém, dissermos: “Dos homens”, é de temer o povo. Porque todos pensavam que João era realmente um profeta.
33 Sa̱há ña̱ cán quéa̱ na̱cachi na já xi̱hi̱n Jesús:
33 Então responderam a Jesus: — Não sabemos. E Jesus, por sua vez, lhes disse:
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.