Marcos 10

Tu̱hun sa̱á ña̱ na̱jándacoo Jesucristo nu̱ yo̱: El Nuevo Testamento en el mixteco de Silacayoapan (MKSNT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Na̱quee Jesús ñuu Capernaum cua̱ha̱n. Já na̱sa̱ha̱n estado Judea xi̱hín ñundáhyi̱ íin inga xoo yu̱ta Jordán. Cán na̱casáhá na̱nditaca tucu ña̱yivi nu̱ á chí jána̱ha̱ tucu a na̱ tá quia̱hva na̱ca̱an mé á cája.
1 Então Jesus deixou Cafarnaum e foi para a região da Judeia, a leste do rio Jordão. Mais uma vez, multidões se juntaram ao seu redor e, como de costume, ele as ensinava.
2 A̱nda̱ já na̱cayati java na̱ fariseo nu̱ Jesús sa̱há ña̱ coto ndojó ñahá na̱ cúni̱ na̱. Na̱cachi na já xi̱hi̱n á:
2 Alguns fariseus vieram e tentaram apanhar Jesus numa armadilha com a seguinte pergunta: “Deve-se permitir que um homem se divorcie de sua mulher?”.
3 Já na̱nducú ñehe Jesús tu̱hun nu̱ ná já cáchí a̱ já xi̱hi̱n ná:
3 Jesus respondeu: “O que Moisés disse na lei a respeito do divórcio?”.
4 A̱nda̱ já na̱cachi na̱ cán já:
4 “Ele o permitiu”, responderam os fariseus. “Disse que um homem poderia dar à esposa um certificado de divórcio e mandá-la embora.”
5 A̱nda̱ já na̱cachi Jesús já xi̱hi̱n ná:
5 Jesus, porém, disse: “Moisés escreveu esse mandamento porque vocês têm o coração duro,
6 Joo ja̱nda̱ mé sa̱ha̱ tá na̱cava̱ha Ndióxi̱ ña̱yivi nu̱ cuítí já na̱cava̱ha in túhún ta̱a xi̱hín in túhún ñáha̱.
6 mas ‘Deus os fez homem e mulher’ desde o princípio da criação.
7 Sa̱há ña̱ cán quéa̱ ndítahan nu̱ú da̱ta̱a jándacoo da tátá da̱ xi̱hi̱n náná da̱ já ndique táhan da xi̱hi̱n ñájíhí da̱.
7 ‘Por isso o homem deixa pai e mãe e se une à sua mulher,
8 Já xi̱nu̱ ndíví na̱ cán cacuu na tátu̱hun in víxí yiquí cu̱ñu na sa̱há ña̱ cán quéa̱ co̱ cúú ga̱ na̱ i̱vi̱ yiquí cu̱ñu sa̱há ña̱ na̱nduu na tátu̱hun in túhún yiquí cu̱ñu.
8 e os dois se tornam um só’. Uma vez que já não são dois, mas um só,
9 Sa̱há ña̱ cán quéa̱ co̱ ndítahan nu̱ú na̱ cán janí táhan na ña̱ na̱jácatáhan Ndióxi̱ tá na̱tanda̱ha̱ ná —na̱cachi Jesús xi̱hi̱n ná.
9 que ninguém separe o que Deus uniu”.
10 Ta tá na̱ndicó co̱o tucu na vehe já na̱casáhá tucu na̱ xíca tuun xi̱hi̱n á cán ndáca̱ tu̱hún na̱ Jesús sa̱há ña̱ na̱ca̱ha̱n.
10 Mais tarde, quando Jesus estava em casa com seus discípulos, eles tocaram no assunto outra vez.
11 Ta na̱nducú ñehe Jesús tu̱hun nu̱ ná já na̱cachi a já:
11 Jesus respondeu: “Quem se divorcia de sua esposa e se casa com outra mulher comete adultério contra ela.
12 Ta tá ná jándacoo in ñáñáha̱ yíi̱ ña̱ ta tánda̱ha̱ ñá xi̱hín inga da cája ri ñá cán va cua̱chi nu̱ yíi̱ ña̱ jáchi̱ íin ñá xi̱hín inga da̱ta̱a —na̱cachi Jesús.
12 E, se a mulher se divorcia do marido e se casa com outro homem, comete adultério”.
13 A̱nda̱ já ñéhe na java na̱ va̱lí na̱casa̱a̱ na̱ nu̱ Jesús ña̱ ná cani ndaa ndáha̱ á na̱. Joo mé na̱ xíca tuun xi̱hi̱n á cán na̱casáhá na̱ cája cue̱he̱ na̱ xi̱hi̱n mé na̱ ndáca na̱ va̱lí cán.
13 Certo dia, trouxeram crianças para que Jesus pusesse as mãos sobre elas, mas os discípulos repreendiam aqueles que as traziam.
14 Tá na̱xini Jesús ña̱ cája na já na̱ndicue̱he̱ a̱ já cáchí a̱ já xi̱hín na̱ xíca tuun xi̱hi̱n á:
14 Ao ver isso, Jesus ficou indignado com os discípulos e disse: “Deixem que as crianças venham a mim. Não as impeçam, pois o reino de Deus pertence aos que são como elas.
15 Mé a̱ nda̱a̱ ná ca̱ha̱n i̱ xi̱hi̱n ndo̱ ndá na̱ co̱ cúni̱ ndiquia̱hva na mé ná ndáha̱ Ndióxi̱ tátu̱hun cája na̱ va̱lí yóho já quéa̱ a̱ cúu cacomí Ndióxi̱ cuéntá sa̱ha̱ ná —na̱cachi a.
15 Eu lhes digo a verdade: quem não receber o reino de Deus como uma criança de modo algum entrará nele”.
16 A̱nda̱ já na̱casáhá Jesús ñéhe ndaa na̱ va̱lí ta chínúu a ndáha̱ á ji̱ni̱ ná já cája yi̱i̱ á na̱.
16 Então tomou as crianças nos braços, pôs as mãos sobre a cabeça delas e as abençoou.
17 Tá cua̱ha̱n tucu Jesús íchi̱ já xínu in da̱ta̱a na̱casa̱a̱ da̱ na̱saxítí da̱ nu̱ á já cáchí da̱ já xi̱hi̱n á:
17 Quando Jesus saía para Jerusalém, um homem veio correndo em sua direção, ajoelhou-se diante dele e perguntou: “Bom mestre, que devo fazer para herdar a vida eterna?”.
18 Já na̱cachi Jesús já xi̱hi̱n dá:
18 “Por que você me chama de bom?”, perguntou Jesus. “Apenas Deus é verdadeiramente bom.
19 Sa̱ xíni̱ vún ña̱ sáhndá Ndióxi̱ nu̱u̱n cajún já cáchí a̱ já: “Coto a̱ cóún xi̱hi̱n ñájíhí á yíi̱ ñani táhún. Coto a̱ cáhnún ndi̱i. Coto a̱ cája cuíhnún. Coto a̱ cáhún ña̱ tu̱hún sa̱há ña̱yivi. Coto a̱ jándahvún ña̱yivi. Ta caja cáhnún tátún xi̱hi̱n nánún” —na̱cachi Jesús xi̱hi̱n dá.
19 Você conhece os mandamentos: ‘Não mate. Não cometa adultério. Não roube. Não dê falso testemunho. Não engane ninguém. Honre seu pai e sua mãe’.”
20 Já na̱cachi da̱ cán já:
20 O homem respondeu: “Mestre, tenho obedecido a todos esses mandamentos desde a juventude”.
21 Na̱sande̱hé Jesús nu̱ dá ta táhnda̱ ini a sa̱ha̱ dá já na̱cachi a já xi̱hi̱n dá:
21 Com amor, Jesus olhou para o homem e disse: “Ainda há uma coisa que você não fez. Vá, venda todos os seus bens e dê o dinheiro aos pobres. Então você terá um tesouro no céu. Depois, venha e siga-me”.
22 Joo tá na̱xini jo̱ho da̱ cui̱cá cán ña̱ na̱cachi Jesús i̱vi̱ la̱á na̱cavitá ini da já na̱quee cuéha̱ dá cua̱ha̱n da̱ jáchi̱ íin cua̱há ndiva̱ha ña̱ha da.
22 Ao ouvir isso, o homem ficou desapontado e foi embora triste, pois tinha muitos bens.
23 A̱nda̱ já na̱casáhá sánde̱hé Jesús nu̱ú na̱ xíca tuun xi̱hín a̱ cán já na̱cachi a já:
23 Jesus olhou ao redor e disse a seus discípulos: “Como é difícil os ricos entrarem no reino de Deus!”.
24 Chí na̱catóntó mé na̱ xíca tuun xi̱hi̱n á cán sa̱há tu̱hun na̱ca̱ha̱n joo na̱ndica̱ha̱n tucu Jesús já cáchí a̱ já:
24 Os discípulos se admiraram de suas palavras. Mas Jesus disse outra vez: “Filhos, entrar no reino de Deus é muito difícil.
25 Jáchi̱ ja̱nda̱ cama chága̱ cuu ya̱ha in camello ini in yávi̱ sa̱ha̱ yítu̱cú a̱ ju̱ú ga̱ ña̱ ná ndiquia̱hva in da̱ cui̱cá mé dá ndáha̱ Ndióxi̱ ña̱ ná cacomí a̱ cuéntá sa̱ha̱ dá —na̱cachi Jesús.
25 É mais fácil um camelo passar pelo buraco de uma agulha que um rico entrar no reino de Deus”.
26 A̱nda̱ já na̱catóntó ndihi mé na̱ xíca tuun xi̱hi̱n á cán tá na̱xini jo̱ho na ña̱ yóho. Já na̱casáhá ndáca̱ tu̱hún táhan na já cáchí na̱ já:
26 Perplexos, os discípulos perguntaram: “Então quem pode ser salvo?”.
27 Na̱ndicoto nihni Jesús nu̱ ná já cáchí a̱ já xi̱hi̱n ná:
27 Jesus olhou atentamente para eles e respondeu: “Para as pessoas isso é impossível, mas não para Deus. Para Deus, tudo é possível”.
28 A̱nda̱ já na̱cachi Pedro já xi̱hín Jesús:
28 Então Pedro começou a falar: “Deixamos tudo para segui-lo”.
29 Já na̱nducú ñehe Jesús tu̱hun nu̱ ná já cáchí a̱ já:
29 Jesus respondeu: “Eu lhes garanto que todos que deixaram casa, irmãos, irmãs, mãe, pai, filhos ou propriedades por minha causa e por causa das boas-novas
30 na̱ cán cúú na̱ ñe̱he̱ cua̱ha̱ chága̱ ví ña̱ha ñuyíví yóho ja̱tá ña̱ na̱jándacoo na tátu̱hun vehe na, ñani na, quia̱hva na, náná na̱, ja̱hyi na, ñundáhyi̱ ná viti va̱tí ná ndicui̱ta ña̱yivi caja xíxi na xi̱hi̱n ná. Joo ñe̱he̱ táhvi̱ ná catacu na a̱nda̱ ama cáa qui̱vi̱ xi̱hi̱n Ndióxi̱.
30 receberão em troca, neste mundo, cem vezes mais casas, irmãos, irmãs, mães, filhos e propriedades, com perseguição, e, no mundo futuro, terão a vida eterna.
31 Ta ndúu cua̱há na̱ íin sa̱há ñuyíví yóho viti joo va̱xi qui̱vi̱ cacuu na na̱ co̱ó sa̱ha̱ nu̱ Ndióxi̱. Ta ndúu cua̱há na̱ co̱ó sa̱ha̱ ñuyíví yóho viti joo va̱xi qui̱vi̱ cacuu na na̱ íin sa̱ha̱ nu̱ Ndióxi̱ —na̱cachi a.
31 Contudo, muitos primeiros serão os últimos, e muitos últimos serão os primeiros”.
32 Ta ndaja coo cua̱ha̱n Jesús xi̱hín na̱ xíca tuun xi̱hi̱n á chí íchi̱ ndáa cua̱ha̱n chí Jerusalén. Cánu̱u Jesús cua̱ha̱n xi̱hi̱n ná. Ta na̱catóntó na̱ cán ta yíhví na̱ cua̱ha̱n na̱ xi̱hi̱n á. A̱nda̱ já na̱tavá xóo tucu a ndíhu̱xu̱ i̱vi̱ na̱ xíca tuun xi̱hi̱n á já na̱casáhá cáha̱n xi̱hi̱n ná ña̱ ndoho a chága̱ chí nu̱u̱.
32 Por esse tempo, subiam para Jerusalém, e Jesus ia à frente. Os discípulos estavam muito admirados, e o povo que os seguia tinha grande temor. Jesus chamou os Doze à parte e, mais uma vez, começou a descrever tudo que estava prestes a lhe acontecer.
33 Já na̱cachi a já:
33 “Ouçam”, disse ele. “Estamos subindo para Jerusalém, onde o Filho do Homem será traído e entregue aos principais sacerdotes e aos mestres da lei. Eles o condenarão à morte e o entregarão aos gentios.
34 Cua̱cu̱ ndaa na ye̱he̱ ta cani na ye̱he̱ ta cuihna na tóji̱í na̱ nu̱ú i̱ ta já cahní na̱ ye̱he̱. Joo tá ná ya̱ha u̱ni̱ qui̱ví nditacu tucu u̱ —na̱cachi Jesús xi̱hi̱n ná.
34 Zombarão dele, cuspirão nele, o açoitarão e o matarão, mas depois de três dias ele ressuscitará.”
35 A̱nda̱ já na̱cayati Jacobo xi̱hi̱n Juan, ja̱hyi Zebedeo nu̱ Jesús já na̱cachi da já xi̱hi̱n á:
35 Então Tiago e João, filhos de Zebedeu, vieram e falaram com ele: “Mestre, queremos que nos faça um favor”.
36 Já na̱cachi Jesús já xi̱hi̱n dá:
36 “Que favor é esse?”, perguntou ele.
37 Já na̱cachi da̱ cán já xi̱hi̱n á:
37 Eles responderam: “Quando o senhor se sentar em seu trono glorioso, queremos nos sentar em lugares de honra ao seu lado, um à sua direita e outro à sua esquerda”.
38 A̱nda̱ já na̱cachi Jesús já xi̱hi̱n dá:
38 Jesus lhes disse: “Vocês não sabem o que estão pedindo! São capazes de beber do cálice que beberei? São capazes de ser batizados com o batismo com que serei batizado?”.
39 Já na̱cachi da̱ cán já:
39 “Somos!”, responderam eles. Então Jesus disse: “De fato, vocês beberão do meu cálice e serão batizados com o meu batismo.
40 Joo sa̱há ña̱ caco̱o in ndó xoo cuáha i̱ ta in ndó xoo íti i̱ a̱ ju̱ú nu̱ú i̱ quia̱hva i̱ ña̱ nu̱ ndo̱. Jáchi̱ sa̱ na̱ndica̱xi Ndióxi̱ na̱ ñe̱he̱ táhvi̱ caco̱o cán —na̱cachi Jesús xi̱hi̱n dá.
40 Não cabe a mim, no entanto, dizer quem se sentará à minha direita ou à minha esquerda. Esses lugares serão daqueles para quem eles foram preparados”.
41 Tá na̱xini jo̱ho u̱xu̱ chága̱ na̱ xíca tuun xi̱hi̱n Jesús cán ña̱ yóho já na̱casáhá xójo̱ ini na xi̱hi̱n Jacobo xi̱hi̱n Juan viti.
41 Quando os outros dez discípulos ouviram o que Tiago e João haviam pedido, ficaram indignados.
42 Joo na̱cana Jesús na̱ já na̱cachi a já xi̱hi̱n ná:
42 Então Jesus os reuniu e disse: “Vocês sabem que os que são considerados líderes neste mundo têm poder sobre o povo, e que os oficiais exercem sua autoridade sobre os súditos.
43 Joo co̱ ndítahan coo ña̱ cán tañu mé ndó jáchi̱ ndá da̱ cúni̱ cacuu da̱ cáhnu chága̱ tañu ndó xíní ñúhú cacuu da in da̱ cája ndíví nu̱ú ndihi ndó.
43 Entre vocês, porém, será diferente. Quem quiser ser o líder entre vocês, que seja servo,
44 Ta ndá da̱ cúni̱ cacuu ta̱a nu̱ cuítí tañu ndóhó ndítahan cacuu da da̱ cája ndíví nu̱ ndihi ndó.
44 e quem quiser ser o primeiro entre vocês, que se torne escravo de todos.
45 Jáchi̱ ni ye̱he̱, da̱ na̱chindahá Ndióxi̱ nduu ña̱yivi co̱ó na̱quixi i̱ ñuyíví yóho ña̱ ná caja ndíví ña̱yivi nu̱ú i̱. Ña̱ na̱quixi i̱ caja i̱ quéa̱ caja ndíví i̱ nu̱ ná ta ndiquia̱hva i̱ mí i̱ quivi i̱ já ná cuu ca̱cu ndaa ínima̱ cua̱há ña̱yivi ná a̱ cúhu̱n na̱ indayá —na̱cachi a.
45 Pois nem mesmo o Filho do Homem veio para ser servido, mas para servir e dar sua vida em resgate por muitos”.
46 A̱nda̱ já na̱xi̱nu̱ na̱ ñuu Jericó. Ta tá sa̱ na̱queta tucu Jesús cua̱ha̱n ja̱tá ñuu cán xi̱hín na̱ xíca tuun xi̱hi̱n á xi̱hín cua̱há ga̱ ña̱yivi ta mé yuhú íchi̱ cán íin coo in da̱ cua̱á naní Bartimeo, ja̱hyi Timeo sáti da.
46 Então chegaram a Jericó. Quando Jesus e seus discípulos saíam da cidade, uma grande multidão os seguiu. Um mendigo cego chamado Bartimeu, filho de Timeu, estava sentado à beira do caminho.
47 Ta tá na̱xini jo̱ho da ña̱ cáyati Jesús, da̱ ñuu Nazaret va̱xi da já na̱casáhá mé da̱ cua̱á cán cáyuhú cóhó da̱ já cáchí da̱ já:
47 Quando Bartimeu soube que Jesus de Nazaré estava perto, começou a gritar: “Jesus, Filho de Davi, tenha misericórdia de mim!”.
48 Joo na̱casáhá cua̱há ña̱yivi cája cue̱he̱ na̱ xi̱hi̱n dá ña̱ ná caji da yúhu̱ dá. Joo ví ga̱ ví cáyuhú da̱ já cáchí da̱ já:
48 Muitos lhe diziam aos brados: “Cale-se!”. Ele, porém, gritava ainda mais alto: “Filho de Davi, tenha misericórdia de mim!”.
49 A̱nda̱ já na̱nda̱ca̱ ndichi Jesús já na̱cachi a já:
49 Quando Jesus o ouviu, parou e disse: “Falem para ele vir aqui”. Então chamaram o cego. “Anime-se!”, disseram. “Venha, ele o está chamando!”
50 A̱nda̱ já na̱jácana da cotó ndeé da̱ ta na̱nda̱ca̱ ndichi da já na̱sa̱a̱ da̱ nu̱ íin Jesús.
50 Bartimeu jogou sua capa para o lado, levantou-se de um salto e foi até Jesus.
51 A̱nda̱ já na̱nda̱ca̱ tu̱hún Jesús da̱ já cáchí a̱ já xi̱hi̱n dá:
51 “O que você quer que eu lhe faça?”, perguntou Jesus. O cego respondeu: “Rabi,
52 Já na̱cachi Jesús já xi̱hi̱n dá:
52 Jesus lhe disse: “Vá, pois sua fé o curou”. No mesmo instante, o homem passou a ver e seguiu Jesus pelo caminho.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.